«Γιατί είναι ένοχος; Γιατί είναι σέξι;».

Τυφλή, λένε, η δικαιοσύνη, όμως η νεαρή Αμερικάνα που έκανε το παραπάνω σχόλιο στον επίσημο λογαριασμό της αστυνομίας του Στόκτον στο Facebook τον περασμένο Ιούνιο, είχε μια διαφορετική απαίτηση -έστω και οφθαλμολογικού περιεχομένου- από το θεσμό.

Να κάνει τα στραβά μάτια.

Όλα αυτά, για χάρη του Τζέρεμι Μικς* του οποίου τα γαλανά ματάκια οδήγησαν δεκάδες χιλιάδες θηλυκά ανά τον πλανήτη, να κάνουν γαργάρα την ιδιότητά του ως κακοποιού και μέλους εγκληματικής συμμορίας και να ζητούν την άμεση απελευθέρωσή του.

Καταιγισμός από like και σχόλια του τύπου, «Βάλτε τον στο ημερολόγιο της φυλακής, αλλά σε κάθε μήνα», ήταν οι πιο αθώες από τις εκδηλώσεις των criminalstruck κορασίδων.

Όμως, όταν για «τα δυο του μάτια τα γαλάζια που είναι όλο χάρη κι όλο νάζια» ξεκίνησε έρανος ώστε να συγκεντρωθούν τα 900 χιλιάδες δολάρια της εγγύησης, το όλο ζήτημα ξέφυγε από τα όρια του χαβαλέ ή της φαιδρότητας και χτύπησε την πόρτα της ψυχιατρικής.

Κι αν η εμφάνιση μοντέλου του Μικς θα μπορούσε εν μέρει να δικαιολογήσει τη φρενίτιδα, δυστυχώς, δεν είναι η πρώτη παρόμοια περίπτωση.

Και φυσικά οι φωνές όσων κατακεραύνωναν τις νεαρές καλώντας τις να συνέλθουν δεν ανήκουν σε υπερσυντηρητικούς φιλελέδες, που ουδέποτε συγκινήθηκαν από τον αέρα της επανάστασης και της ροπής προς τον κακό το δρόμο.

Όχι, ο γαλανομάτης κακοποιός και η υστερία των γυναικών μαζί του δεν είναι η εξαίρεση.

Θα το ‘θελες, πολύ, όμως η αλήθεια είναι θλιβερή.

Κι όχι, δεν είναι μία ακόμη αμερικανιά, όπως θα σε βόλευε να πιστέψεις, αλλά μια πραγματικότητα χωρίς σύνορα.

Έλληνας βέρος και δη Σαλονικιός ήταν ο αποκαλούμενος «δράκος του Σέιχ Σου». Η ιστορία του Αριστείδη Παγκρατίδη που καταδικάστηκε σε θάνατο για δολοφονίες και βιασμούς είναι από τις πλέον συγκλονιστικές.

47 χρόνια μετά την εκτέλεσή του, ολοένα και περισσότεροι μιλούν για δικαστική πλάνη, όμως αυτό δεν αφήνει εκτός της ψυχιατρικής ανάλυσης τις Θεσσαλονικιές θαυμάστριές του.

Επίδομα βαρέων και ανθυγιεινών κόντεψε να πάρει ο ταχυδρόμος του Γεντί Κουλέ που κουβαλούσε τα γράμματα αγάπης και έρωτα προς τον άνθρωπο που είχε παραδεχτεί τρεις δολοφονίες και κάμποσους βιασμούς.

Τα ίδια λίγο αργότερα και με έναν άλλο «δράκο». Τον Κυριάκο Παπαχρόνη, το «δράκο της Δράμας» που ομολόγησε δολοφονίες και βιασμούς, αλλά οι θαυμάστριές του έκαναν ουρές έξω από το δικαστήριο αλλά και το επισκεπτήριο των φυλακών, ζητώντας τον σε γάμο!

Μήπως, τα ίδια δεν έγιναν και με τον Πάσσαρη, τον ψυχρό δολοφόνο με τα μπλε μάτια που αντί για τρόμο κι αποτροπιασμό, σκορπούσε ρίγη ερωτικά σε εκατοντάδες Ελληνίδες που του έστελναν τις πιο απόκρυφες σκέψεις τους στη φυλακή;

Οι γυναίκες γουστάρουν τα κακά παιδιά, θα μου πεις. True story, θα σου απαντήσω.

Άλλωστε, πάνω σ’ αυτή την κλισεδιάρικη αλήθεια βασίζεται ένα παγκόσμιο σύστημα κατανάλωσης. Από τα γυναικουλίστικα (και όχι γυναικεία) περιοδικά έως το Χόλιγουντ και όλους ανεξαιρέτως τους μεγάλους οίκους μόδας, το πρότυπο bad boy ζει και βασιλεύει και τον κόσμο κυριεύει.

Άλλο, όμως, να σε εξιτάρει το μοντέλο που φλερτάρει με την παρανομία να καβαλάει μηχανές με σκισμένο το πανάκριβο τζιν του και την επιμελώς ατημέλητη κόμη του να ανεμίζει κι άλλο να κόβεσαι για τον πραγματικό κακοποιό.

Κι αν σου φαίνεται υπερβολή η άποψη πως οι περιπτώσεις των γυναικών που ερωτεύονται δολοφόνους και βιαστές είναι ψυχιατρικές, τότε δεν έχεις υπόψη σου τον όρο «Υβριστοφιλία».

Χρησιμοποιώντας ως πρώτο συνθετικό την ελληνική λέξη Ύβρις, ο ψυχολόγος – σεξολόγος Τζον Μάνεϊ, ειδικός του Πανεπιστημίου Τζον Χόπκινς σε θέματα σεξουαλικής ταυτότητας και βιολογίας του φύλου, προσπάθησε να περιγράψει κλινικά μια ασθένεια που μέχρι τότε ονομαζόταν για προφανείς λόγους «Σύνδρομο Μπόνι και Κλάιντ».

Ο όρος περιγράφει τα άτομα (και ειδικότερα τις γυναίκες) που έλκονται, ερωτεύονται και διεγείρονται σεξουαλικά από ανθρώπους που έχουν διαπράξει ιδιαιτέρως βίαια, αποτρόπαια και ειδεχθή εγκλήματα.

Οι επιστήμονες που έφαγαν τα νιάτα τους μελετώντας το λόγο που η Μπόνι αγάπησε τον Κλάιντ, επιμένουν πως αυτός είναι ο κύριος λόγος που μια γυναίκα αναπτύσσει υβριστοφιλία.

Η ανάγκη της, δηλαδή, να πάρει κάποιον που θεωρεί πληγωμένο από τη ρημάδα την κοινωνία υπό τις στοργικές της φτερούγες και να τον αλλάξει. Κάποιοι λένε πως σχετίζεται με το περίφημο μητρικό φίλτρο, άλλοι όχι.

Όμως, γεγονός παραμένει πως όσες ερωτεύονται δολοφόνους ξεκινούν από το καλό∙ να αλλάξουν τον κακό και σ’ έναν ιδιότυπο σωφρονισμό να τον παραδώσουν άσπιλο κι αμόλυντο στην κοινωνία.

Είναι, όμως, αυτό εφικτό;

Το σύνδρομο Μπόνι και Κλάιντ στις λίστες των σεξολόγων, κατατάσσεται ιδιαίτερα ψηλά στις παραφιλίες και θεωρείται πιθανώς θανάσιμη!

Γιατί; Μα ο δολοφόνος και ο βιαστής, αγαπητή ερωτοχτυπημένη, έχει θέματα πολύ σοβαρότερα από τον πληγωμένο εγωισμό από μια πρώην που δεν τον εκτίμησε.

Και όχι, δεν ήρθε ακόμη η ώρα με την αγάπη και την αφοσίωσή σου να τον σώσεις.

*Τον Τζέρεμι Μικς θα βρείτε πια στις πασαρέλες.

pillowfights.gr

loading...