Από το περιοδικό YOU και τον Γιώργο Μπέζα.

Είναι μια γυναίκα μοιραία, με έντονο σεξαπίλ και ένα ταμπεραμέντο βορειοελλαδίτικο. Ο χαρακτήρας της ευθύς, αντρίκειος… Η Ρένια Λουιζίδου εύκολα μεταμορφώνεται σε ναζιάρα ή γίνεται σκληρή ανάλογα με το ρόλο και το σενάριο που τριάντα χρόνια τώρα ακολουθεί πιστά αφού είναι από τις ηθοποιούς εκείνες που πρωταγωνιστούν κάθε χρόνο στη μικρή οθόνη. Η ίδια αντιλαμβάνεται το παιχνίδι της δημοσιότητας ως ένα διαβατήριο για να κάνει αυτό που αγαπά πολύ, το θέατρο…

_DSC2371

Εσύ έκανες το μεγάλο “μπαμ” με τους “Απαράδεκτους”. Πόσο εύκολο είναι ένα παιδί να μπορεί να διαχειριστεί σωστά την εικόνα του και να μην καβαλήσει καλάμι;
Ήρθα από τη Θεσσαλονίκη σε μια άλλη πόλη να κάνω μια αμφίβολη, ας πούμε, δουλειά. Ήμουν φοβισμένη και προσεκτική γιατί δεν ήξερα κανέναν αλλά ούτε και που βαδίζω. Η εποχή, όμως, εκείνη ήταν πολύ πιο ήσυχη και αθώα, μιλάμε για το ’89, και το ’91 έγιναν »Οι απαράδεκτοι». Το καλάμι που λες δεν αισθάνθηκα ποτέ πως το καβάλησα, αλλά και αυτοί που το καβαλάνε δεν νομίζω ότι το καταλαβαίνουν…
Δεν φοβάσαι μήπως τώρα κάνω πρόσθεση και βρω την ηλικία σου;
Είμαι γεννημένη το 1966 και τότε ήμουν 22. Δεν μου αρέσει το κυνήγι με τον χρόνο και όποιος το κάνει είναι χαμένος από χέρι… Γι’ αυτόν το λόγο δεν κρύβω την ηλικία μου.

Sexy νιώθεις εσύ;
Με έναν πολύ δικό μου, πρωτότυπο τρόπο.

_DSC2306
Ζητάς την επιβεβαίωση από τον άντρα σου ή την παίρνεις από τον καθρέφτη σου και κάθε πρωί λες »είμαι πολύ ωραία»;
Όχι, με τον καθρέφτη μου δεν έχω καλή σχέση. Δηλαδή δεν είμαι από τους ανθρώπους που κοιτάζονται στον καθρέφτη και λένε εύκολα “είμαι πολύ ωραία”. Δεν έχω ζήσει τη ζωή μου με την αυτοπεποίθηση της ωραίας γυναίκας. Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι έχω κάποιο τραύμα… Ξέρω ότι μπορώ να αρέσω στους άλλους σαν ένα σύνολο, όχι ότι θα μπω, όμως, από μια πόρτα σε ένα μέρος και θα πέσουν… τα σαγόνια!

Πλαστικές θα έκανες ;
Δεν έχω καμία αντίρρηση να κάνω αλλά τώρα έχουμε ζόρια και δεν είναι καιρός για beauté. Όταν γέννησα έκανα λιποαναρρόφηση στην κοιλιά. Δεν θα με πείραζε να ξανακάνω. Φοβάμαι αυτό το βαρέλι χωρίς πάτο – αν ξεκινήσει κανένας δεν το σταματάει στην ώρα του! Δεν θέλω να μπω σε αυτό τον ανταγωνισμό με τον χρόνο γιατί θα ήμουν χαμένη από χέρι και ούτε επιθυμώ να ξυπνάω κάθε πρωί με αυτό το άγχος και να ανταγωνίζομαι τον καθρέφτη μου!

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΣΤΟ YOU ΠΟΥ ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ!!!

you125cover

 

loading...