Φούρνος μικροκυμάτων
Ο Percy Spencer ήταν επικεφαλής ειδικός επιστήμονας και πειραματιζόταν στα πλαίσια μιας έρευνας που αφορούσε στα ραντάρ κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Μια μέρα, ενώ ερευνούσε τους σωλήνες κενού magnetrons για λογαριασμό της εταιρείας Raytheon συνειδητοποίησε ότι η σοκολάτα που είχε στην τσέπη του είχε αρχίσει να λιώνει. Παρατηρώντας πιο προσεκτικά ανακάλυψε ότι τα μικροκύματα που εξέπεμπε το magnetron μπορούσαν να ψήσουν και φαγητό. Η Raytheon έκανε αίτηση κατοχύρωσης ευρεσιτεχνίας το 1945.

Σπίρτο


Ο Βρετανός φαρμακοποιός John Walker ανακάτευε ένα δοχείο με χημικά το 1826, όταν παρατήρησε ότι ένας σβώλος από το μείγμα είχε ξεραθεί στην άκρη ενός ξύλου. Όταν προσπάθησε να τον ξύσει για να το καθαρίσει, εκείνος άναψε κι έτσι εφευρέθηκε το σπίρτο που ξέρουμε. Ο Walker πούλησε τα πρώτα σπίρτα σε ένα τοπικό βιβλιοπωλείο και τα ονόμασε «φώτα τριβής».

Τσίχλα


Στα τέλη της δεκαετίας του 1860, ο Thomas Adams, ένας εφευρέτης από τη Νέα Υόρκη ξεκίνησε να πειραματίζεται με ένα είδος γόμας από ένα δέντρο της Νότιας Αμερικής ως πιθανό υποκατάστατο του καουτσούκ. Ωστόσο, μετά από αρκετές αποτυχίες έβαλε μια μέρα ένα κομματάκι στο στόμα του από αγανάκτηση και ανακάλυψε πως του άρεσε η γεύση. Το έκοψε σε λωρίδες και το προώθησε στην αγορά ως Τσίχλες Adams το 1871.

Ζαχαρίνη


Το 1879, ο χημικός Constantin Fahlberg εργαζόταν σε ένα εργαστήριο στο Πανεπιστήμιο Johns Hopkins στο Μέριλαντ. Μια μέρα, μετά από κάποια πειράματα στα παράγωγα της λιθανθρακόπισσας, ξέχασε να πλύνει τα χέρια του πριν φάει. Παρατήρησε μια περίεργη γλυκιά γεύση κατά τη διάρκεια του φαγητού και αποδείχθηκε ότι ήταν μια χημική ένωση τεχνητής γλυκαντικής ουσίας χωρίς θερμίδες, η γνωστή σε όλους μας ζαχαρίνη. Ο Fahlberg στη συνέχεια κατέθεσε άδεια κατοχύρωσης ευρεσιτεχνίας.

Chocolate chip cookies


Το 1930, όταν η Ruth Graves Wakefield,η οποία είχε ένα πανδοχείο στη Μασαχουσέτη ξέμεινε από σοκολάτα ζαχαροπλαστικής που χρησιμοποιούσε μέχρι τότε για τα περίφημα μπισκότα βουτύρου της, χρησιμοποίησε μια σοκολάτα της Nestle. Τα μπισκότα είχαν μέσα ελαφρώς λιωμένα κομματάκια σοκολάτας που τους έδιναν μια κρεμώδη ευχάριστη υφή. Καθώς τα μπισκότα της άρχισαν να τραβούν το ενδιαφέρον πολλών, η Nestle έδωσε στην Wakefield δωρεάν προμήθεια σοκολάτας με αντάλλαγμα τη συνταγή της την οποία και τύπωσε στο περιτύλιγμα σε όλες τις σοκολάτες της.

Ακτινογραφίες


Το 1895, ο Γερμανός φυσικός Wilhelm Roentgen πειραματιζόταν με τα φαινόμενα της ύλης και της ενέργειας. Μια ημέρα επιχείρησε να περάσει ηλεκτρικό ρεύμα μέσα από κάποιους σωλήνες έχοντας τους καλύψει προηγουμένως με μαύρο χαρτόνι και ανακάλυψε ότι ένα χημικό που βρισκόταν δίπλα στο πείραμα άρχισε να φωσφορίζει. Ανακάλυψε ότι οι αόρατες ακτίνες μπορούν να διαπερνούν σταθερά αντικείμενα. Τις ονόμασε ακτίνες Χ όπου Χ ήταν το άγνωστο.

Τεφλόν


Το 1938, ο χημικός Roy Plunkett ψύχρανε και έθεσε υπό πίεση αέριο  τετραφθοροαιθυλένιου μέσα σε κάνιστρα και το άφησε όλη νύχτα για ένα πείραμα. Το επόμενο πρωί ανακάλυψε ότι το αέριο είχε στερεοποιηθεί στα πλάγια του γυαλιού δημιουργώντας μια λεπτή μεμβράνη η οποία είχε πολύ υψηλό σημείο τήξης. Ο Plunkett κατοχύρωσε το προϊόν του το 1945 και το ονόμασε Teflon. Αρχικά είχε χρησιμοποιηθεί για στρατιωτικούς λόγους και στη συνέχεια στα σκεύη μαγειρικής.

Play-Doh


Το δημοφιλές αυτό παιχνίδι είχε αρχικά δημιουργηθεί ως καθαριστικό για ταπετσαρίες τη δεκαετία του ’30. Ωστόσο, δεν τα πήγε και τόσο καλά από πωλήσεις και η εταιρεία Kutol Products, έφτασε στα πρόθυρα της χρεοκοπίας. Για καλή τους τύχη, οι κατασκευαστές ανακάλυψαν ότι τα παιδιά χρησιμοποιούσαν το συγκεκριμένο προϊόν για παιχνίδι. Αμέσως, το επαναπροώθησαν ως Play-Doh αφαιρώντας τον καθαριστικό παράγοντα και προσθέτοντας χρώμα. Και η συνέχεια είναι γνωστή.

Corn flakes


Το 1894, ο Dr. John Kellogg και ο μικρότερος αδελφός του William δούλευαν στο Σανατόριο Battle Creek στο Μίτσιγκαν και έψαχαν να βρουν ένα εύπεπτο υποκατάστατο ψωμιού για τους ασθενείς τους. Κατά λάθος όμως παράβρασαν το σιτάρι το οποίο στη συνέχεια έκοψαν σε μικρά κομμάτια και το έψησαν. Αποδείχθηκε ότι ήταν ένα υγιές και νόστιμο σνακ. Στη συνέχεια επανέλαβε τη διαδικασία με καλαμπόκι το οποίο έγινε άμεσα επιτυχία.

Brandy


Το 16ο αιώνα, ένας καπετάνιος πλοίου ζέστανε κρασί για να μπορέσει να το συμπυκνώσει και να το μεταφέρει πιο εύκολα. Σκόπευε αργότερα να το διαλύσει πάλι με νερό. Ωστόσο, ανακάλυψε ότι το συμπυκνωμένο κρασί είχε καλύτερη γεύση από το κανονικό κι έτσι γεννήθηκε το λεγόμενο «brandewijn,» ή καμένο κρασί που αποκαλούμε σήμερα ‘brandy’.

Velcro


Ενώ βρισκόταν στην εξοχή για κυνήγι το 1941, ο Ελβετός μηχανικός George de Mestral πρόσεξε ότι κολλούσαν στα ρούχα του και στις κάλτσες του τα γνωστά φυτά κολλητσίδες. Παρατηρώντας από πιο κοντά πρόσεξε τα μικροσκοπικά άγκιστρα του φυτού τα οποία τα κάνουν να κολλούν στα υφάσματα. Ο Mestral πειραματίστηκε με διάφορα υλικά και τελικά κατέληξε στο νάιλον για να πετύχει το αποτέλεσμα που ήθελε. Δύο δεκαετίες αργότερα η αυξημένη ζήτηση του προϊόντος από τη NASA έκανε διάσημο το προϊόν.

Super Glue


Ενώ πειραματιζόταν στα εργαστήρια Eastman-Kodak το 1942, ο Harry Coover δημιούργησε κατά λάθος μια συγκολλητική ουσία η οποία ονομάστηκε κυανοακρυλική και η οποία κολλούσε παντού. Έξι χρόνια μετά, ενώ εργαζόταν σε ένα νέο σχέδιο για θόλους αεροπλάνων, ανακάλυψε ότι η κόλλα αυτή ήταν πολύ ισχυρή και δεν χρειαζόταν ψήσιμο. Συνειδητοποιώντας την ευρύτατη εμπορική της χρήση, ο Coover κατοχύρωσε την ανακάλυψή του και η κυανοακρυλική βγήκε στα μαγαζιά το 1958.

πηγή: msn.com

Διαβάστε επίσης στο youweekly.gr:

Κοιτάξτε όλοι ψηλά: Τι θα είναι ορατό με γυμνά μάτια στον ουρανό το Σάββατο το βράδυ;

Απίστευτο: Από χαριτωμένη νυφούλα έγινε… μποντιμπιλντεράς!

Ρωσίδα καταφέρνει να ξεκουμπώσει το πουκάμισό της με… τα στήθη της!

loading...
ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ