Σάββατο, 20 Ιουλίου 2019 | Όροι χρήσης | Επικοινωνία

Αλίκη Βουγιουκλάκη: Το έντυπο - ανακάλυψη που αλλάζει τα δεδομένα 23 χρόνια μετά τον θάνατό της!

Αποκάλυψη σοκ τώρα!

Αλίκη Βουγιουκλάκη: Το έντυπο - ανακάλυψη που αλλάζει τα δεδομένα 23 χρόνια μετά τον θάνατό της!
STORIES 19.04.2019 09:10

Ένα έντυπο ανακάλυψη έρχεται να αλλάξει τα δεδομένα για την Αλίκη Βουγιουκλάκη, 23 χρόνια μετά τον θάνατό της!

Τι συμβαίνει και τι εντοπίστηκε; Διαβάστε παρακάτω...

Η ταυτότητα της εθνικής Αλίκης Βουγιουκλάκη που εκδόθηκε 54 χρόνια πριν προκαλεί μεγάλο μυστήριο!

H Αλίκη Βουγιουκλάκη κάποτε είχε δηλώσει ότι και μετά από χρόνια όταν θα χω φύγει θα ασχολούνται ακόμα με μένα ,θα βγαίνουν βιβλία σπάνιες φωτογραφίες και συνεχεία θα βρίσκουν θέματα γύρω από την ζωή μου.

Έτσι λοιπόν έφτασε στα χέρια μας και η ταυτότητα της. Αξίζει σαν θησαυρός μιας και η ηλικία της ήταν κάτι που απασχολούσε όλον τον κόσμο όσο ζούσε.

Ακόμα και σήμερα αναρωτιέται πολύς κόσμος αν έχει δηλωθεί μετά το φευγιό της η αληθινή της ηλικία.

Η ταυτότητα της Αλίκης Βουγιουκλάκη είχε εκδοθεί στις 31 Οκτώβρη του 1963 και η περιγραφή της έχει ως εξής:

Η ταυτότητα της Αλίκης Βουγιουκλάκη και το μεγάλο μυστικό πίσω από αυτήν

Γεννήθηκε στις 20 Ιουλίου του 1937 (εδώ ακριβώς είναι και το επίμαχο σημείο αφού η αληθινή χρονιά που γεννήθηκε η εθνική μας σταρ είναι το 1934).

Τόπος γέννησης το Μαρούσι Αττικής, και κάτοικος οδός Δημητρίου Σούτσου 7.

Ύψος 1.68 ,σχήμα προσώπου οωηδές και μάτια καστανά. Όνομα πατρός Ιωάννης και μητέρας Αιμιλία, το γένος Κουμουνδούρου .Επάγγελμα ηθοποιός και θρήσκευμα, χριστιανή ορθόδοξη.

Αυτή είναι λοιπόν η ταυτότητα της Αλίκης Βουγιουκλάκη και η ηλικία η οποία έκρυβε ΜΟΝΟ 3 χρόνια, ανάξιο λόγου.

Φίλοι της θα πουν αργότερα ότι περισσότερο την διασκέδαζε όλο αυτό που γινόταν γύρω από την ίδια και συνήθιζε να λέει γελώντας , -Άστους να τρώγονται, να μετράνε και να υπολογίζουν. Ντόρος να γίνεται.

Από κάπου θα μας βλέπει σήμερα και θα χαμογελάει…

Αλίκη Βουγιουκλάκη: Τα απαγορευμένα χάπια, τα κόμπλεξ και τα δάκρυα τη νύχτα του γάμου της!

Μετά από τόσο χρόνια έρχονται στο φως της δημοσιότητας στιγμές και καταστάσεις για την ζωή της ηθοποιού, Αλίκης Βουγιουκλάκη που σοκάρουν! Τα απαγορευμένα χάπια, τα κόμπλεξ και τα δάκρυα τη νύχτα του γάμου της!

Στην εκπομπή «Παρασκήνιο» το 1976 παραχώρησε συνέντευξη η ηθοποιός.

Πρόκειται για ένα σπάνιο ηχητικό ντοκουμέντο της Αλίκης Βουγιουκλάκη που είδε το φως της δημοσιότητας, όταν προβλήθηκε φέτος, στο κινηματογραφικό φεστιβάλ της Αθήνας «Νύχτες Πρεμιέρας». Το επεισόδιο είχε γυριστεί το 1976 και είχε προβληθεί λογοκριμένο στην εποχή του.

Οι αποκαλύψεις της μεγαλύτερης Ελληνίδας σταρ για τη μοναξιά που νιώθει, για το πόσο τραγικό θεωρεί τον εαυτό της, τα υπνωτικά χάπια που παίρνει κάθε βράδυ και την ακροβασία που νιώθει ανάμεσα στην επιτυχία και την αποτυχία συγκλονίζουν.

Για την αυτοκριτική της είπε ότι ξέρει να κάνει αλλά...

«Έχω παρατηρήσει πάρα πολύ καλά την πορεία μου, την καλλιτεχνική και ξέρω πάρα πολύ καλά να κάνω αυτοκριτική. Άλλο αν δεν θέλω ή δεν με συμφέρει...»

Ο πρώτος της ρόλος σε ηλικία 16 ετών ήταν η πρώτη της κατάκτηση με το κοινό:
«Αυτή ήταν η πρώτη μου νίκη. Η πρώτη μου κατάκτηση. Η πρώτη μου επαφή. Τότε διαπίστωσα ότι ανάμεσα σε μένα και στους θεατές, υπάρχει μία αόραστη κλωστή. Που την αισθάνομαι πολλές φορές να χαλαρώνει και τότε, με όλες μου τις δυνάμεις, την τεντώνω...Πιστεύω δε, στην απίστευτη εξυπνάδα και στη διαίσθηση του κοινού. Αυτά τα έχουμε αμοιβαίως!».

«Τα πάντα τα κέρδισα μόνη μου. Δεν θυμάμαι να μου είχε χαρίσει ποτέ κανείς ούτε ένα τασάκι!»

Για τον θρύλο που ακολουθεί το τεράτιο όνομα της, δεν ικανοποιείται η ίδια:
«Δεν νομίζω ότι αυτός ο θρύλος αυτός με ικανοποιεί ή με γεμίζει άλλο! Θα ήθελα να απαλλαγώ και να ασχοληθώ με τον άνθρωπο, με την ολοκλήρωση της δικής μου προσωπικότητας, η οποία έχει μείνει σε βρεφική κατάσταση. Στην ηλικία των 17 ετών, όταν ξεκίνησα. Βλέπεις αυτό είναι το δράμα μου εμένα. Ήμουν διάσημη από 17 χρονών. Ποτέ δεν μπόρεσα να πάρω ένα αγόρι από το χέρι και να περπατήσουμε μαζί. Ήσυχή χωρίς να με ενοχλήσουν. Χωρίς να μου ζητήσουν ένα αυτόγραφο ή ένα χαμόγελο»

«Είμαι ένα τραγικό πρόσωπο!» λέει και εκλήσσει με την αφοπλιστική της ειλικρίνεια:
«Έλεγα ότι αν το καλοεξετάσεις, εγώ είμαι ουσιαστικά ένα τραγικό πρόσωπο! Το λέω με το χιούμορ που με διακρίνει. Αναρωτιέμαι ποια μπορεί να είναι η πορεία μου και η κατάληξη μου. Άσχετα από αισιοδοξίες και από ελπίδες και από προσμονές, πρέπει να συνειδητοποιήσω ότι στη ζωή μου θα μείνω μόνη. Γιατί έτσι είναι το γραφτό μου, στο κάτω κάτω... Αν θέλεις, εγώ έφτιαξα τη μοίρα μου, απομονώθηκα. Σε κάθε περίπτωση, δεν περιμένω καμία έκπληξη να μου επιφυλάξει πια η ζωή μου. Δεν περιμένω από κανέναν τίποτα. Όπως δεν περίμενα. Τώρα γιατί σας τα λέω αυτά. Έβαλες μπροστά τη μηχανή και ξεχάσα...Σταμάτα δύο λεπτά...»

Η Αλίκη μόνο πάθη δεν είχε, εξομολογείται:
«Πάθος δεν έχω κανένα στη ζωή μου! Δεν παίζω χαρτιά, δεν πίνω, δεν ξενυχτάω, δεν χορεύω, δεν κάνω άσκοπες παρέες»

Η επιτυχία της δημιοργεί αμόκ αλλά και σε πολλούς άλλους:
«Η επιτυχία είναι αμόκ. Και δεν νομίζω ότι το έχω μόνιμα εγώ. Το έχουν όλοι οι καλλιτέχνες. Και εσείς το έχετε»

Η παραδοχή της ότι παίρνει υπνωτικά χάπια για να κομηθεί την κάνει πιο Σταρ από ότι την έχουμε στο μυαλό μας:
«Δεν έχω αυτές τις ψευτοσεμνοτυφίες και ψευτοσοβαρότητες. Είμαι βασικά ένας φιλόσοφος στη ζωή. Και έχω συνειδητοποιήσει ότι είμαι ένα καράβι με άγκυρες πολλές, αγκυροβολημένη, σχεδόν παροπλισμένη στη ζωή. Σαν ένα μεγάλο υπερωκεάνιο που το δέρνουν οι μεγάλες φουρτούνες. Και είναι εκεί σταματημένο. Λυπάμαι που δεν είμαι μία ψαρόβαρκα να φεύγω ή ένας γλάρος να πετάω. Λυπάμει γιατί κάθε τόσο μία επιτυχία είναι μία άγκυρα. Και άλλη μία άγκυρα. Στο τέλος θα μείνω αγκυροβολημένη. Στο λιμάνι της επιτυχίας, στο λιμάνι της δουλειάς, του καθήκοντος, της ευθύνης, του τίποτα. Γι΄αυτό σου είπα ότι είμαι τραγικό πρόσωπο. Παίρνω υπνωτικά για να κοιμάμαι!»

¨Όλο το ενδιαφέρον της ήταν ο μονάακριβος Γιάννης της από τη στιγμή που γεννήθηκε.
«Εδώ μέσα στο θέατρο νιώθω ασφαλής. Νιώθω σιγουριά. Είναι το σπιτικό μου. Όταν γυρίζω σπίτι, αναλογίζομαι ποιος μ'αγαπάει. Ποιος μ'αγαπάει ουσιαστικά. Θετικά. Και ποιος είναι όλες μου οι ελπίδες. Ένα εξάχρονο αγόρι. Στροβιλίζομαι μαζί του. Κάνω όνειρα για το μέλλον του. Και αυτό είναι όλες μου οι ελπίδες. Όλες οι όμορφες, οι ουσιαστικές ελπίδες!».

Η ακροβασία και το τεντωμένο σκοινί που έχει η κορυφή και η αγωνία για την πτώση:
«Ο ελληνικός κινηματογράφος, μου άνοιξε μία αγκαλιά και με πήρε σαν ένας ανεμοστρόβιλος. Ευτυχώς όμως, που είχα την ευφυΐα, την εξυπνάδα να κοιτάζω -ανεβαίνοντας αυτά τα σκαλοπάτια του ανεμοστρόβιλου- πόσο κέρδιζα ύψος. Και σιγά σιγά συνειδητοποιούσα, πόση ήταν η απόσταση που ανέβαινα. Λοιπόν έφτασα σε κάποιο σημείο, σαν τους ακροβάτες να πατάω σε ένα σχοινί και να κρατάω το κοντάρι έτσι. Και επειδή έχω συναίσθηση πόσο δυνατή και απότομη θα είναι η πτώση, γι΄αυτό αγωνίζομαι. Και πόσο οδυνηρή ε; Για σκέψου, ξαφνικά να είσαι τόσο ψηλά και από ένα παραπάτημα...Η πτώση θα είναι τραγική...»

Δες το βίντεο:

Αλίκη Βουγιουκλάκη: "Της αφαίρεσαν με ναζιστικό τρόπο το βρέφος της!"

Μια σοκαριστική αποκάλυψη έγινε για την αγαπημένη αείμνηστη ηθοποιό Αλίκη Βουγιουκλάκη.

Το «ματωμένο μυστικό» της αλησμόνητης εθνικής σταρ Αλίκης Βουγιουκλάκη, το τριών μηνών έμβρυο που φέρεται ότι έχασε έπειτα από ακατάσχετη αιμορραγία πάνω στο κότερο του τότε διαδόχου του ελληνικού θρόνου Κωνσταντίνου, με περίεργη νάρκωση και υπό αδιευκρίνιστες και σκοτεινές συνθήκες, ισχυρίζεται ότι γνωρίζει γνωστός τουριστικός πράκτορας των Αθηνών.

Ο 65χρονος σήμερα Φώτης Ζαραβέλης σπάει τον όρκο σιωπής που επιμένει ότι είχε δώσει στη μεγάλη ηθοποιό ένα πρωινό του 1960 στο αρχαίο θέατρο των Δελφών και δημοσιοποιεί αμφιλεγόμενα περιστατικά για την πολύκροτη σχέση, το θυελλώδες ερωτικό πάθος, την υποτιθέμενη κρυφή εγκυμοσύνη και «τη σκόπιμη απώλεια του παιδιού της πρωταγωνίστριας και του τέως βασιλιά».

Τις φοβερές αλλά και αδιευκρίνιστες σε πολλά σημεία αποκαλύψεις που υπογράφει αυτοπροσδιοριζόμενος ως «φίλος της γατούλας του ελληνικού κινηματογράφου» ο Ζαραβέλης είχε ζητήσει η ίδια η Αλίκη Βουγιουκλάκη να πληροφορηθεί η κοινή γνώμη, αλλά τουλάχιστον τρία χρόνια μετά το φυσικό ή απρόβλεπτο θάνατό της.

Εικόνες, διάλογοι και μαρτυρίες ξετυλίγονται μέσα από 238 καυτές σελίδες του βιβλίου «Απόρρητος φάκελος Αλίκη Βουγιουκλάκη, μια ζωντανή ανθρώπινη μαρτυρία». Είναι πλέον σίγουρο ότι το δημιούργημα του συγγραφέα θα προκαλέσει σάλο και σφοδρότατες αντιδράσεις, ιδίως από την πλευρά της οικογένειας της αείμνηστης ηθοποιού. Και θα αντιμετωπιστεί είτε σαν ένα ευφάνταστο μυθιστόρημα με αληθινούς ήρωες που θα ριχτεί στην πυρά με αναθεματισμούς είτε σαν μια σκληρή και πικρή ιστορία που θα απομυθοποιήσει πρόσωπα και φυσιογνωμίες που έζησαν στο πλευρό της αξέχαστης Αλίκης.

Εκείνο, πάντως, που θα προκαλέσει μεγαλύτερες συζητήσεις είναι η παραδοχή του Ζαραβέλη ότι όλα όσα έγραψε τα πληροφορήθηκε «και από τις παρακολουθήσεις των τηλεφώνων σημαντικών προσώπων της κυβέρνησης αλλά και εκδοτών, ναυάρχων, στρατηγών, εφοπλιστών και κοσμικών κύκλων της αθηναϊκής κοινωνίας. Την τηλεφωνική παρακολούθηση την πραγματοποίησα στο “Καστρί” και στο “Αμαλία”, όταν εργαζόμουν ως τηλεφωνητής στα εν λόγω ξενοδοχεία».

Για λογαριασμό ποιων σκοτεινών κύκλων έκανε τις υποκλοπές δεν μας λέει ο κ. Ζαραβέλης στο βιβλίο του, σε μια ιστορία που θυμίζει έντονα τον αρχικοριό Μαυρίκη και την πλούσια δράση του. Επίσης, στο βιβλίο δεν διευκρινίζεται (ένα από τα πολλά σκοτεινά του σημεία) εάν ο τότε διάδοχος του βασιλικού θρόνου της Ελλάδας Κωνσταντίνος είχε γνώση της υποστηριζόμενης από τον συγγραφέα εγκυμοσύνης της Αλίκης, εάν είχε πληροφορηθεί από την ηθοποιό τα ακριβή περιστατικά και αν συναίνεσε (πράγμα απίθανο) στην έκτρωση που ο Ζαραβέλης διηγείται.

«Μου έφαγαν με μπαμπεσιά το βρέφος της ζωής μου»

Σύμφωνα με τον συγγραφέα Φώτη Ζαραβέλη, η πιο συγκλονιστική γνωριμία της ζωής του που θα τη θυμάται μέχρι να κλείσει τα μάτια του έγινε τον Ιούλιο του 1960 στο ιστορικό ξενοδοχείο «Καστρί», το οποίο δεν υπάρχει σήμερα.

Εκεί που δούλευε ως σερβιτόρος για να βγάλει τα προς το ζην στην προσπάθεια που έκανε ως πρωτόβγαλτο επαρχιωτάκι για την επιβίωση και για μια θέση στον ήλιο της κοινωνίας. Ενα πεντακοσάρικο που του έβαλε στο χέρι ως πουρμπουάρ η ανερχόμενη ντίβα του θεάτρου και του σινεμά, που είχε νοικιάσει δωμάτιο στο ξενοδοχείο των επωνύμων της Πολιτείας, κι ένα ναζιάρικο νεύμα της την ώρα που της σέρβιρε το πρωινό ήταν αρκετά για να γίνουν φίλοι και για αρκετά χρόνια να μοιραστούν αμαρτωλά και ένοχα μυστικά.

Το πεντακοσάρικο δεν το πήρε τότε ο Ζαραβέλης από την Αλίκη γιατί τη θαύμαζε, εξασφάλισε όμως ένα μοναδικό ντοκουμέντο από την ψυχή της, όπως αφηγείται στο βιβλίο του. Κάποιες λιποθυμικές τάσεις της μεγάλης σταρ, η έντονη επιθυμία της για καλό φαγητό και δύο μήνες αργότερα, τον Οκτώβριο, μια παράξενη συναισθηματική συμπεριφορά αλλά κι ένα άσχημο μεθύσι που έκανε με λικέρ ένα βράδυ στο δωμάτιό της του κίνησαν τις υποψίες ότι αυτό το υπέροχο κορίτσι που σκορπούσε στον κόσμο γέλιο στην παράσταση «Ωραία μου κυρία» έκρυβε αβάσταχτο πόνο στην ψυχή της. Το προστατευτικό ενδιαφέρον του σερβιτόρου θέριευε κάθε μέρα που τη συναντούσε μετά τις πρόβες που έκανε η Αλίκη στο πλευρό του σπουδαίου θεατράνθρωπου Κώστα Μουσούρη.

«Το ναζιάρικο παιδικό της βλέμμα με το χαμογελαστό πρόσωπο και τα σπινθηροβόλα μάτια της ήταν τα προσόντα που έδιναν στη κυρία Βουγιουκλάκη το αξίωμα της ηθοποιού» γράφει με θαυμασμό για τη μούσα του ο Ζαραβέλης και ξετυλίγει σιγά-σιγά το μπερδεμένο νήμα πριν από τη μεγάλη αποκάλυψη. Η σταρ, ζαλισμένη εκείνο το βράδυ μετά τα λικέρ, είχε ξαπλώσει άσεμνα στο κρεβάτι της και άρχισε να φωνάζει: «…Πόρνοι, με προδώσατε, θα μου το πληρώσετε πολύ ακριβά». Κάποια στιγμή ξέσπασε σε αναφιλητά και καλούσε τη μητέρα της, τους αγίους και την Παναγία, γιατί «της έφαγαν με μπαμπεσιά το βρέφος της ζωής της».

«Θα ερχόταν η σειρά μου»

Την επόμενη μέρα, στην επίσκεψη που έκαναν στο αρχαίο θέατρο των Δελφών, η Αλίκη Βουγιουκλάκη του αποκάλυψε ότι «χάθηκε το παιδί που λαχταρούσε να ακούσει το πρώτο του κλάμα, το δολοφόνησαν με τέχνασμα και οφείλουν να πληρώσουν… Δεν θα συγχωρήσω ποτέ αυτούς που με νάρκωσαν για να μου αφαιρέσουν το έμβρυο». Η συνέχεια, κατά τον συγγραφέα, ήταν πιο σοκαριστική. Η Αλίκη του εκμυστηρεύτηκε ότι εξαιτίας του δεσμού της με τον τότε πρίγκιπα Κωνσταντίνο, το παιδί τους που ήταν τριών μηνών χάθηκε άδοξα σ’ ένα ταξίδι μαζί του. «Οι τύψεις θα με βασανίζουν για όλη μου τη ζωή, πολλοί καλοί φίλοι με είχαν προειδοποιήσει ποιο θα είναι το τέλος της ονειρικής αυτής σχέσης…» φέρεται να του είχε πει η Βουγιουκλάκη, ενώ επίσης φέρεται να του είχε αποκαλύψει ότι μετά τη σκοτεινή απώλεια του «σχηματισμένου βρέφους» φοβόταν ακόμα και για τη ζωή της. Σε ξεχωριστό κεφάλαιο του βιβλίου ο Ζαραβέλης διηγείται μία ακόμα συνάντησή του με την Αλίκη, κοντά στις μέρες του Πολυτεχνείου το 1973, στο θέατρο «Αλίκη». «Θα σου δωρίσω ένα αγαλματάκι, γιατί τώρα έχω ένα παιδί ολοζώντανο. Βλέπεις, ο Γιαννάκης μου είναι πολύ χαριτωμένος… Βέβαια, με βοήθησαν και οι εξαίρετοι γυναικολόγοι» του έκλεισε το μάτι με νόημα η αξέχαστη ντίβα.

Το αχαλίνωτο πάθος και η έκτρωση στο κότερο με την ανάμειξη των παρακρατικών μηχανισμών

Σύμφωνα με το βιβλίο, Αλίκη και Κωνσταντίνος γνωρίστηκαν μέσω του Σοφοκλή Βενιζέλου. Ο νεαρός πρίγκιπας είχε ενθουσιαστεί. Ο ενθουσιασμός έγινε αχαλίνωτο φλερτ και το πάθος διαδέχθηκε την τρυφερή φιλία. Ο Κωνσταντίνος, υπό την άγρυπνη παρακολούθηση της Φρειδερίκης, που δεν συναινεί στο δεσμό, το σκάει από τα μαθήματα του Πανεπιστήμιου για να βρει την Αλίκη με τα μαύρα μάτια που του έχει κάψει την καρδιά «και τον έχει αφηνιάσει». Γράφει γράμματα στη ναζιάρα πρωταγωνίστρια. Η Φρειδερίκη τα μαθαίνει όλα. Τον κλείνει στη Σχολή Ευελπίδων, αλλά ο πρίγκιπας πηδάει τις μάντρες για να τη βρει. Τον Ιούλιο του 1960, μετά τις διακοπές στο «Καστρί», η Αλίκη πάει στην Ιταλία για να συναντήσει τον Κωνσταντίνο εν όψει των Ολυμπιακών Αγώνων της Ρώμης. Στην Ιταλία, όπως γράφει το περιοδικό «Oggi», το ζευγάρι ζει στιγμές απόλυτου έρωτα.

«Τους έρωτες αυτούς τους πληροφορήθηκε το παλάτι και οι άνθρωποί του οι οποίοι έλαβαν εντολή να δράσουν, αφού το πράγμα έπαιρνε επικίνδυνες διαστάσεις και έπρεπε να κοπεί μαχαίρι κάθε σχέση.

Αποδεικνύεται περίτρανα ότι στο κότερο, με το οποίο επέστρεφε κρυφά από τη Ρώμη η εθνική μας σταρ, συνέβη το ατύχημα με την αιμορραγία και την απώλεια τελικά του πολυπόθητου βρέφους» γράφει ο Ζαραβέλης, αφήνοντας να εννοηθεί ξεκάθαρα η λειτουργία και η ανάμειξη παρακρατικών μηχανισμών στην έκτρωση της Αλίκης.

«Της αφαίρεσαν με ναζιστικό τρόπο το ωραιότερο δώρο της φύσης» γράφει ο συγγραφέας, ο οποίος αφήνει συνεχώς να αιωρούνται υπαινιγμοί για πρόσωπα χωρίς να τα προσδιορίζει. Αποφεύγει όμως σε αυτό το σημείο του βιβλίου, όπως και σε άλλα, να αναφέρει εάν υπήρξε γνώση ή ανάμειξη του Κωνσταντίνου στα αμφισβητούμενα γεγονότα, κάτι που δημιουργεί πολλά ερωτήματα. Η συνέχεια είναι γνωστή. Το 1962, μετά τη «σκόπιμη απώλεια του παιδιού», ο Κωνσταντίνος πάει να δει την παράσταση «Οδός Ονείρων» του Μάνου Χατζιδάκι με πρωταγωνίστρια την Αλίκη. «Η θεατρίνα εξευτελίζει το θεσμό του διαδόχου, αφού ήταν η μόνη που δεν σηκώθηκε από τη θέση της και δεν υποκλίθηκε, απλά τον χαιρέτησε».

Ολα πια έχουν τελειώσει. Κατά τον συγγραφέα, η φίλη της βασιλομήτορος Φρειδερίκης, εκδότρια Ελένη Βλάχου αναλαμβάνει να παντρέψει την Αλίκη με τον Δημήτρη Παπαμιχαήλ, το 1965 στους Δελφούς, ο οποίος την αγάπησε ειλικρινά. Το μυστικό των ολίγων, το «ματωμένο μυστικό», ο φίλος της Αλίκης, ο σπουδαίος μουσικοσυνθέτης Μάνος Χατζιδάκις το διαμορφώνει σε επιτυχημένο τραγούδι. «Εχω ένα μυστικό μες στης καρδιάς τα βάθη….»

Δείτε επίσης στο Υouweekly.gr:

Αλίκη Βουγιουκλάκη: Η ταυτότητα της ηθοποιού και το μεγάλο μυστήριο!

Αλίκη Βουγιουκλάκη: Ο άγριος ξυλοδαρμός από τον Παπαμιχαήλ μπροστά σε όλους που την σόκαρε

Διαβάστε περισσότερα θέματα stories στο Youweekly.gr

Share