Σε μία εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη στο YOU,  ο Μάνος Ιωάννου μίλησε για τα επαγγελματικά του αλλά και τις δυσκολίες που πέρασε μέχρι να έρθει η επιτυχία.

Επαγγελματικά είσαι στα καλύτερά σου! Μίλησέ μας λίγο για τα επόμενα σχέδιά σου…

Ναι, είναι αλήθεια, και αισθάνομαι πολύ τυχερός. Εργάζομαι αδιάκοπα χειμώνα-καλοκαίρι από τη στιγμή που τελείωσα τη Σχολή, ενώ παράλληλα συμμετείχα σε δύο πολύ επιτυχημένα σίριαλ –τους «Βασιλιάδες» και τα Κλεμμένα όνειρα»- και τώρα έχω γυρίσματα στο τρίτο, τους «Όρκους Σιωπής». Τίποτα ωστόσο από όλα αυτά που έχω κάνει δεν μου δίνει τη δυνατότητα να κάνω σχέδια. Είμαι ένας νέος ηθοποιός που εξαρτάται από τα… σχέδια που κάνουν άλλοι! Οι θιασάρχες, οι σκηνοθέτες και οι παραγωγοί… Ελπίζω να με συμπεριλάβουν αυτοί στα σχέδιά τους και στο μέλλον να δουλεύω σε τόσο καλές δουλειές όπως αυτές με τις οποίες ξεκίνησα.

Πώς ήταν η συνεργασία σου με τον Πέτρο Φιλιππίδη το καλοκαίρι;

Είναι κοινοτοπία αλλά θα χρησιμοποιήσω τη λέξη: «Άψογη». Ο Πέτρος Φιλιππίδης εκτός από σπουδαίος κωμικός είναι και ένας τελειομανής του θεάτρου. Και την τελειότητα τη ζητάει πρώτα απ’ όλα από τον εαυτό του. Δουλεύει με πυρετώδεις ρυθμούς και με απίστευτο πάθος. Και ζητάει το ίδιο και από όλους τους συνεργάτες του.

Ποιον ρόλο ζηλεύεις και θέλεις να παίξεις οπωσδήποτε;

Δεν έχω κανέναν ιδανικό ρόλο στο μυαλό μου. Αφήνω τη ζωή και τη δουλειά να μου δείξουν τον δρόμο και να με εντάξουν εκεί που πρέπει. Δεν θέλω να προκαταλάβω τη βιογραφία μου.

Η επιτυχία ήρθε εύκολα;

Αν εννοείται επιτυχία το ότι δεν έχω μείνει άνεργος ούτε έναν μήνα από την ώρα που τελείωσα τη Σχολή, τότε θα το δεχτώ και θα απαντήσω ότι ήμουν πολύ τυχερός και από μια άποψη μου ήρθαν εύκολα τα πράματα. Από την άλλη, όμως, δεν μπορώ να πω ότι δεν προσπάθησα κι εγώ. Πήγα σε πολλές οντισιόν και είμαι πρόθυμος και διατεθειμένος να ξαναπάω. Από αυτή την πλευρά δεν θεωρώ ότι έχω κάνει και καμία ιδιαίτερη «επιτυχία».

Πώς πήρες την απόφαση να γίνεις ηθοποιός;

Είναι πολύ δύσκολο να απαντήσει κανείς για τις σημαντικές του επιλογές. Θα σας έλεγα ότι με τραβούσε πάντα το θέατρο. Αλλά δεν μπορώ να αναλύσω αυτή την έλξη που ένιωθα, και νιώθω. Προφανώς οι καθοριστικές μας επιλογές καλύπτουν βαθιές επιθυμίες που ποτέ δεν ξέρουμε από πού έρχονται και πού μας οδηγούν.