Μετά από 12 χρόνια συνεχούς παρουσίας στην προεδρία της Ένωσης Ιατρών Νοσοκομείων Αθήνας – Πειραιά (ΕΙΝΑΠ), η Ματίνα Παγώνη δεν κατάφερε να διατηρήσει τη θέση της στις πρόσφατες εκλογές. Η ήττα αυτή σηματοδοτεί το τέλος μιας μακράς και έντονης θητείας, κατά την οποία υπερασπίστηκε με πάθος τα δικαιώματα των νοσοκομειακών ιατρών και ανέδειξε τα ζητήματα της δημόσιας υγείας.
Με αφορμή αυτό, το Athensmagazine.gr κάνει μια αναδρομή στη δυναμική πορεία της γιατρού που σφράγισε την ελληνική ιατρική κοινότητα, από τις σπουδές στην Ιταλία, τον κομβικό της ρόλο την περίοδο της πανδημίας και την προσωπική ζωή.
Η ζωή, οι σπουδές και οι επαφές της Ματίνας Παγώνη με τη μαφία
Η ζωή της Ματίνας Παγώνη υπήρξε ανέκαθεν γεμάτη προκλήσεις και εμπειρίες που τη διαμόρφωσαν ως προσωπικότητα και ως επιστήμονα. Από μικρή ηλικία, η ιατρική μπήκε στο επίκεντρο των ενδιαφερόντων της, με αφορμή μια τραυματική εμπειρία όταν είδε τον πατέρα της διασωληνωμένο στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας ύστερα από σοβαρό τροχαίο. Εκείνη τη στιγμή, μέσα στον φόβο και τη θλίψη της, πήρε την απόφαση να γίνει γιατρός, ώστε να μπορεί να προσφέρει βοήθεια σε ανθρώπους που βρίσκονται σε κρίσιμες καταστάσεις.
«Θυμάμαι έντονα τον πατέρα μου διασωληνομένο στη ΜΕΘ μετά από τροχαίο. Ήμουν πολύ μικρή και μπήκα μέσα, επτά ετών. Τότε είπα πως τα παιδιά δεν πρέπει να μπαίνουν στο νοσοκομείο και εκεί είπα ότι θα γίνω γιατρός» έχει δηλώσει.
Οι σπουδές της στην Ιταλία αποτέλεσαν – όπως θυμάται η ίδια – ένα ξεχωριστό κεφάλαιο της ζωής της. Επιλέγοντας τη Νάπολη για την ακαδημαϊκή της εκπαίδευση, ήρθε αντιμέτωπη με μια πραγματικότητα που δεν είχε φανταστεί. Το σπίτι στο οποίο διέμενε ανήκε στην αρχηγό μιας τοπικής μαφιόζικης οικογένειας, κάτι που αγνοούσε πλήρως μέχρι τη στιγμή που της το αποκάλυψαν. Παρότι σοκαρίστηκε, η σχέση της με την οικογένεια αυτή δεν άλλαξε, καθώς τη θεωρούσε πλέον μέρος της καθημερινότητάς της.
«Έμεινα στην Ιταλία έξι χρόνια και συγκεκριμένα στη Νάπολη. Το σπίτι στο οποίο έμενα, άνηκε στην αρχηγό της μαφίας της περιοχής. Εγώ δεν το καταλάβαινα. Έβλεπα κάτι κοστουμάτους που έρχονταν στο σπίτι, τις Κυριακές τρώγαμε όλοι μαζί σε ένα τεράστιο τραπέζι… Όταν μου εξήγησε, έπαθα την πλάκα της ζωής μου. Ο άντρας της ήταν ο αρχηγός και όταν πέθανε, ανέλαβε η ίδια. Είχα δεθεί με αυτούς τους ανθρώπους και τους θεωρούσα οικογένειά μου».
«Στις σπουδές μου στη Νάπολη είχα επαφές με τη μαφία, αλλά δεν το ήξερα. Μου έκλεψαν τα κοσμήματα, το είπα στη σινιόρα που με φιλοξενούσε και μια ώρα μετά ήταν στη θέση τους».
Η επαγγελματική της πορεία στην ιατρική υπήρξε διαρκώς ανοδική. Ως λοιμωξιολόγος και παθολόγος, αφιερώθηκε στην… διαβάστε την συνέχεια στο Athensmagazine.gr
">
">
">
">
">
">
">