O Πέτρος Τατσόπουλος εξαπέλυσε νέα ευθεία επίθεση στον Άδωνι Γεωργιάδη, σχολιάζοντας με καυστικό τρόπο τις δηλώσεις του και συνδέοντάς τες με το διαχρονικό φαινόμενο του πελατειακού κράτους, το λεγόμενο και «ρουσφέτι» με μία λέξη.

Μιλώντας στην εκπομπή Spotlight Ε20 του Kontra με τη Λούκια Γκάτσου, ο Πέτρος Τατσόπουλος έδωσε τη δική του ερμηνεία για τη σημερινή πολιτική κατάσταση, επισημαίνοντας πως η διαφθορά δεν αποτελεί κάτι νέο: «Η διαφθορά δεν είναι καινούργιο φαινόμενο. Αυτό που αλλάζει σήμερα είναι η απουσία ισχυρού αντίβαρου», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Πέτρος Τατσόπουλος: Η ατάκα για Άδωνι και το «κλείσιμο ματιού»

Ο Πέτρος Τατσόπουλος στάθηκε ιδιαίτερα σε πρόσφατη τοποθέτηση του Άδωνι Γεωργιάδη, την οποία χαρακτήρισε αποκαλυπτική. Όπως είπε, ο υπουργός «νόμιζε ότι έλεγε το τέλειο επιχείρημα», ωστόσο τελικά «λίγο πολύ ξεμπροστιάστηκε».

@kontrachannel

Τατσόπουλος στο Spotlight Ε20 με τη Λούκια Γκάτσου: Η διαφθορά της Νέας Δημοκρατίας έχει μία ειδοποιό διαφορά σε σχέση με το παρελθόν Η διαφθορά δεν είναι καινούργιο φαινόμενο αυτό που αλλάζει σήμερα είναι η απουσία ισχυρού αντίβαρου. Με μια πολυδιασπασμένη αντιπολίτευση, το πολιτικό σύστημα μοιάζει να λειτουργεί χωρίς πραγματικό έλεγχο, σε μια περίοδο που ήδη θυμίζει προεκλογικό σκηνικό #fypppppppppppppp #νδ #kontra

♬ πρωτότυπος ήχος – Kontra Channel

Αναφερόμενος στην ατάκα του Άδωνι Γεωργιάδη για τους ψηφοφόρους και τα ραντεβού στα πολιτικά γραφεία, ο Πέτρος Τατσόπουλος σχολίασε με νόημα πως ουσιαστικά παραδέχεται το αυτονόητο. «Τώρα με τη νέα φάση του σκανδάλου του ΟΠΕΚΕΠΕ, λίγο-πολύ ξεμπροστιάστηκε. Νόμιζε ότι έλεγε το τέλειο επιχείρημα. Είπε “τι νομίζετε, οι ψηφοφόροι μας κλείνουν ραντεβού για να μας ρωτήσουν αν ο Trump θα φύγει από το ΝΑΤΟ ή θα παραμείνει”; Κλείνοντας το μάτι, λέγοντας ότι: “Ναι, για ρουσφέτια έρχονται οι ψηφοφόροι μας στα γραφεία μας, γιατί έρχονται;”», σημείωσε,.

Ο ίδιος συνέδεσε τη σύγχρονη πολιτική πραγματικότητα με μια διαχρονική ελληνική «κανονικότητα», φέρνοντας μάλιστα ως παράδειγμα τον Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης και το έργο του «Οι Χαλασοχώρηδες». Όπως εξήγησε, ήδη από το 1896 ο μεγάλος Έλληνας συγγραφέας καυτηρίαζε το ίδιο φαινόμενο, περιγράφοντας κομματάρχες που μοίραζαν υποσχέσεις σε προεκλογικές περιόδους, με τους ψηφοφόρους να λειτουργούν με καθαρά ανταλλακτική λογική.

«Αν σκεφτούμε ότι το καυτηριάζει και το χλευάζει ταυτόχρονα ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης ήδη από το 1896 στους “Χαλασοχώρηδες”… Όλο το διήγημα, η μικρή αυτή νουβέλα, είναι γύρω από πολιτικούς που σε προεκλογική περίοδο έρχονται στα χωριά, υπόσχονται διάφορα πράγματα, και μία ομάδα μάλλον περιθωριακών χωρικών μαζεύονται σε ένα σπίτι και λένε “εμείς θα ψηφίσουμε αυτόν που θα μας δώσει τα περισσότερα”», δήλωσε ο Πέτρος Τατσόπουλος