Στο «Γηροκομείο» ο Ηλίας Ψινάκης με καλεσμένη του την Κατιάνα Μπαλανίκα, την ρωτάει αυθόρμητα αν κατάλαβε ποτέ πόσο θεογκόμενα ήταν και αυτή απάντησε πολύ φυσιολογικά και αβίαστα, «όχι»…
Αυτή ήταν όμως η αλήθεια της, γιατί η Κατιάνα Μπαλανίκα ανέκαθεν προσπαθούσε να ξορκίσει την απίστευτη ομορφιά της, προβάλλοντας περισσότερο την αντρική φύση της με τον τρόπο που φερόταν στους άντρες. Δεν ήταν ποτέ η ναζιάρα, η γατούλα, αλλά μια γυναίκα ντόμπρα και σκληρά αληθινή, που ήξερε τι ήθελε και το απαιτούσε. «Μιλούσε σαν νταλικέρης» είπε ο Ψινάκης και εκείνη το παραδέχτηκε…
Κατιάνα Μπαλανίκα: Πώς ξεκίνησε
Η ζωή της Κατιάνας Μπαλανίκα μοιάζει με σενάριο θεατρικού έργου, ένα έργο που ισορροπούσε ανάμεσα στο φως και τη σκιά, στο γέλιο και τη σιωπή, στη σκηνή και την απόσυρση. Γεννημένη στις 20 Αυγούστου του 1949, με το πραγματικό όνομα Αικατερίνη Αθανίτη, μπήκε από νωρίς σε έναν κόσμο που δεν συγχωρεί την αδυναμία, αλλά ανταμείβει το ταλέντο.
Σαν να ήταν γραφτό, η πορεία της ξεκίνησε από το Εθνικό Θέατρο, εκεί όπου σπούδασε και έκανε τα πρώτα της βήματα. Το 1969, στην παράσταση «Η Τρισεύγενη», στάθηκε για πρώτη φορά μπροστά στο κοινό, με την υπόσχεση ότι ήρθε για να μείνει. Από εκεί και πέρα, η σκηνή έγινε το φυσικό της περιβάλλον, σαν να ανήκε πάντα εκεί.
Σε μια εποχή που τίποτα δεν χαριζόταν, εκείνη μπήκε στον χώρο του θεάτρου όχι σαν τουρίστρια, αλλά σαν άνθρωπος που ήξερε, ή έστω ένιωθε, ότι εκεί ανήκει.
Πίσω όμως από τους ρόλους, υπήρχε μια ζωή που δεν είχε πάντα φως. Έρωτες που άφησαν σημάδια, σχέσεις που δεν κράτησαν, στιγμές που η σιωπή ήταν πιο δυνατή από το χειροκρότημα. Ο γάμος της, η μητρότητα, οι αλλαγές, όλα πέρασαν από πάνω της σαν κύματα. Άλλα την χάιδεψαν, άλλα την χτύπησαν. Κι εκείνη, άλλοτε στάθηκε, άλλοτε λύγισε, αλλά δεν χάθηκε.
Ο μεγάλος έρωτας με τον Γιώργο Μαρίνο και ο αντίζηλος Κακέτσης
Η Κατιάνα Μπαλανίκα δεν ήταν ποτέ μονοδιάστατη. Αν ζούσε στο Χόλυγουντ θα έκανε τρελά λεφτά… Θέατρο, τηλεόραση, τραγούδι, χορός: κινήθηκε με άνεση ανάμεσα σε διαφορετικές μορφές τέχνης, συνεργάστηκε με σπουδαία ονόματα όπως ο Γιώργος Μαρίνος, με τον οποίο συνδέθηκε και προσωπικά για χρόνια. Ήταν μια σχέση που, όπως πολλές στη ζωή της, άφησε το αποτύπωμά της βαθιά. Ο Μαρίνος την λάτρευε, την λάτρευε και την ζήλευε, έπαιζε ξύλο για χάρη της όταν έβλεπε τους άντρες πως την κοιτούσαν.
Πώς κοιτούσαν οι άντρες την Μπαλανίκα; Σαν ξερολούκουμο… Εκείνη ήταν μια καλλονή της εποχής, μια πληθωρική προσωπικότητα, με μακρύ μαύρο μαλλί με υπέροχο σώμα, υπέροχα πόδια, υπέροχο πρόσωπο. Πάνω στην σκηνή ήταν ένα αέρινο πλάσμα που πετούσε και έμοιαζε απόκοσμο… Δεν ήταν τυχαίο ότι την ώρα που η Κατιάνα Μπαλανίκα χόρευε πάνω στην πίστα της «Νεράιδας» όλοι σταματούσαν το φαγητό τους και την έτρωγαν με τα μάτια, με τον Κακέτση να είναι έτοιμος να τους αρπάξει και να τους πετάξει έξω από το μαγαζί του, βλέποντας πως φλέρταραν την γυναίκα του. Εκείνη πάλι βράχος…
Όμως η ζωή της είχε έρωτες. Μεγάλους, θυελλώδεις, από εκείνους που δεν χωρούν σε τίτλους και κουτσομπολιά. Με τον Στηβ έζησε μια σχέση που είχε τα πάντα: πάθος, ένταση, δημιουργία, αλλά και φθορά.
Μπαλανίκα – Κακέτσης: Σχέση από σαράντα κύματα
Στα μέσα της δεκαετίας του ‘70, ο Στηβ Κακέτσης είναι ήδη γνωστός στους νυχτερινούς και κοσμικούς κύκλους της Αθήνας, ως ένας πολύ γοητευτικός 25άρης. Δεν έχει σταθερή σχέση, είναι ένας άνδρας που ζει και εργάζεται στην Αμερική μόνιμα, αλλά έρχεται στην Ελλάδα για να διασκεδάσει. Σε μία από τις εξόδους του συναντά την 28χρονη τότε ηθοποιό Κατιάνα Μπαλανίκα και εντυπωσιάζεται τόσο που ψάχνει να βρει τρόπο να την πλησιάσει.
Πιάνει μια κοινή τους φίλη, η οποία μιλάει στην Μπαλανίκα για τον όμορφο Στηβ, όμως η τελευταία δεν θέλει να γνωρίσει έναν τύπο που γυρνάει στα μπουζούκια και σπάει πιάτα. Αλλά η μοίρα ήθελε να «ενώσει» αυτούς τους δυο νέους κι έτσι ένα βράδυ θα έρθουν κοντά στο κέντρο που εμφανίζεται η Μαρινέλλα, όταν εκείνος θα περάσει δίπλα της και θα της αφήσει λουλούδια χωρίς να πει τίποτε.
Η Κατιάνα Μπαλανίκα, αρχικά, δεν εντυπωσιάζεται αλλά την δεύτερη φορά που πάει στο ίδιο νυχτερινό κέντρο, βλέπει έναν καλλονό, όπως έχει πει, να στέκεται όρθιος ακουμπώντας σε μια κολόνα. Ρωτάει τη φίλη της ποιος είναι αυτός ο κούκλος και σε λίγο ο Κακέτσης κάθεται στο τραπέζι της για μια πρώτη γνωριμία που αλλάζει την ζωή του, μέσα σε λίγους μήνες τον παντρεύτηκε και απέκτησε έναν γιο μαζί του, τον Μάκη και για λίγο φάνηκε να ισορροπεί ανάμεσα στη σκηνή και την οικογένεια. Όμως, όπως κάθε δυνατή ιστορία, έτσι και η δική της είχε ρωγμές. Ο γάμος ολοκληρώθηκε το 2000, αφήνοντας πίσω του όχι μόνο αναμνήσεις αλλά και μια γυναίκα πιο ώριμη, πιο συνειδητοποιημένη, αλλά και πολύ πικραμένη. Η Κατιάνα Μπαλανίκα δεν έπαψε ποτέ να αγαπάει και να νοιάζεται τον Κακέτση μέχρι και τα τελευταία του. Οργίζεται όταν τον ακούει να λέει «είμαι μήλον της έριδος ανάμεσα σε δυο γυναίκες» εννοώντας την Μπαλανίκα και την Άντζελα Δημητρίου με την οποία είχε ξεκινήσει ερωτική σχέση.
Το άγριο ξύλο για πάρτη της και οι επώνυμοι άντρες που την λάτρεψαν
Την Κατιάνα Μπαλανίκα την ερωτεύτηκαν πολλοί επώνυμοι εκτός από τον Γιώργο Μαρίνο και τον Στηβ Κακέτση. Ο Μαρίνος μισούσε τον Κακέτση που του πήρε την Μπαλανίκα και ο Στηβ μισούσε άλλους επώνυμους άντρες που λάτρεψαν την Κατιάνα. Ένας ακόμα από αυτούς οι φήμες εκείνης της εποχής έλεγαν ότι ήταν ο Βοσκόπουλος που όταν την είδε τρελάθηκε. Ήταν την περίοδο που είχε χωρίσει με την Μαρινέλλα και η Μπαλανίκα ήταν το καλύτερο αντίδοτο για να ξεχάσει τον χωρισμό του και να κάνει μια νέα αρχή στην ζωή του. Εκείνη ανταποκρίθηκε ή όχι, δεν μάθαμε ποτέ…
Τρελά ερωτευμένος μαζί της ήταν όμως και μεγάλος ζεν πρεμιέ της δεκαετίας του 90. Πίσω από την ιστορία αυτή υπάρχει μάλιστα και ένα παρασκήνιο. Όταν η Κατιάνα Μπαλανίκα κάποια στιγμή είχε μπει σε κλινική για εξετάσεις ρουτίνας, ο ζεν πρεμιέ που τότε για χάρη του παραληρούσε ο γυναικείος πληθυσμός την επισκέφτηκε για περαστικά. Την ίδια στιγμή πήγε και ο Κακέτσης που ήταν χωρισμένος μεν με την Μπαλανίκα αλλά δεν έπαψε να την νοιάζεται ποτέ. Συναντήθηκε με τον ζεν πρεμιέ που είχε ακούσει ότι την φλέρταρε, στην είσοδο της κλινικής και τον πλάκωσε στο ξύλο… γιατί κατά βάθος ο Κακέτσης δεν ήθελε να χάσει ποτέ την Κατιάνα…
Εκείνη την εποχή γραφόντουσαν πολλά για τον γάμο της και τον χωρισμό της με τον Κακέτση, η Μπαλανίκα παρόλα αυτά δεν ήθελε ποτέ να εκθέσει την προσωπική της ζωή. Δεν την ενδιέφερε να γίνει πρωτοσέλιδο για τους λάθος λόγους. Οι έρωτές της ήταν δικοί της. Και όσοι τους έζησαν μαζί της, το ξέρουν.
Από το προσκήνιο στο παρασκήνιο και στην κατάθλιψη…
Η τηλεόραση, ήρθε σχεδόν φυσικά. Η Κατιάνα Μπαλανίκα έγινε βασικό κομμάτι σε σειρές της εποχής, οι χαρακτήρες της είχαν κάτι οικείο και αυτό το «κάτι» ήταν που την έκανε να ξεχωρίζει.
Η Κατιάνα Μπαλανίκα στην τηλεόραση, έγινε φιγούρα που ο κόσμος λάτρεψε και ακόμα λατρεύει. Σειρές όπως οι «Τρεις Χάριτες», «Σαββατογεννημένες» και «Ντόλτσε Βίτα» τη μετέτρεψαν σε κομμάτι της καθημερινότητας του κοινού.
Κάπου εκεί, πίσω από τα φώτα, κρυβόταν όμως και μια άλλη πλευρά της. Μια γυναίκα εσωστρεφής, που δεν αγαπούσε τη δημοσιότητα όσο θα περίμενε κανείς. Μια ψυχή που πάλεψε με τη μελαγχολία και την κατάθλιψη, αλλά δεν άφησε ποτέ αυτό το σκοτάδι να σβήσει τη δημιουργικότητά της. Ίσως γι’ αυτό κάθε της ρόλος είχε αλήθεια, γιατί εκείνη τον είχε πρώτα βιώσει.
Τα χρόνια πέρασαν και η Κατιάνα Μπαλανίκα άρχισε να απομακρύνεται από τον θόρυβο. Διάλεξε μια πιο ήσυχη ζωή, μοιρασμένη ανάμεσα στην Ελλάδα και το εξωτερικό, κοντά στον γιο και τα εγγόνια της. Σε κάποια φάση, βρέθηκε να ζει ακόμη και στο Λονδίνο, δίπλα στο παιδί της αναζητώντας μια νέα αρχή, μακριά από όσα την είχαν κουράσει.
Η ιστορία της Κατιάνας Μπαλανίκα είναι γεμάτη με αντιφάσεις, πάθη, λάθη και επιλογές. Μια ζωή που, όπως θα έλεγε και η ίδια, «ήταν καλή, όχι εύκολη». Εκείνη δεν προσπάθησε ποτέ να γίνει κάτι άλλο από αυτό που ήταν. Και γι’ αυτό, τελικά, κατάφερε να γίνει κάτι πολύ περισσότερο. Η ζωή της δεν μοιάζει με ευθεία γραμμή. Είναι περισσότερο σαν παλιός, επαρχιακός δρόμος, με στροφές, ανηφόρες, μικρές στάσεις και απρόβλεπτες θέες που σου κόβουν την ανάσα.
Δεν την ενδιέφερε ποτέ να είναι παντού. Δεν κυνήγησε τη δημοσιότητα με μανία. Ίσως γιατί κατάλαβε νωρίς πως η φθορά δεν έρχεται μόνο από τον χρόνο, αλλά και από την υπερέκθεση. Προτίμησε να λείπει λίγο, για να έχει λόγο να επιστρέφει. Και κάθε φορά που επέστρεφε, το έκανε με έναν τρόπο σχεδόν αθόρυβο, αλλά πάντα ξεχωριστό.
">
">
">
">
">
">
">