Ο Τάσος Δούσης επανέρχεται αυτό το Πάσχα με ένα άρθρο που βάζει στο στόχαστρο τη θρησκευτική υποκρισία. Μέσα από μια προσωπική εμπειρία που έζησε στα Ζαγοροχώρια, περιγράφει ένα περιστατικό που, όπως λέει, τον ώθησε να μιλήσει ανοιχτά.
Ο δημοσιογράφος και παρουσιαστής της εκπομπής «Εικόνες» μεταφέρει μια σκηνή από την περιφορά του Επιταφίου, όπου ένας άνδρας επιτίθεται λεκτικά στη σύζυγό του μπροστά στον κόσμο. Η αφορμή, όπως περιγράφει, ήταν η εμφάνισή της, με κόκκινο φόρεμα και έντονο μακιγιάζ. Η γυναίκα, σύμφωνα με την περιγραφή, πήρε το παιδί και απομακρύνθηκε, αποφεύγοντας τη σύγκρουση.

Το περιστατικό αυτό στάθηκε η αφορμή για ένα ευρύτερο σχόλιο από τον Τάσο Δούση, που στρέφεται κατά όσων προβάλλουν μια εικόνα ευσέβειας χωρίς να την επιβεβαιώνουν με τη στάση ζωής τους.
Τάσος Δούσης: «Μισώ την υποκρισία»
«Πώς ήρθες έτσι στον επιτάφιο μωρή μαλ…» Ο κύριος γύρω στα 40 κρατάει στο ένα χέρι τον σκύλο και στο άλλο το αγοράκι του 6 ετών, 7 δεν ξέρω. Απέναντι του προφανώς η σύζυγος. Στα 35 ή κάπου εκεί. Τον κοιτάει έντρομη και έκπληκτη. Θέλησε στον επιτάφιο του χωριού να παρουσιαστεί με τα καλά της,όμορφη και περιποιημένη. Το «λάθος» που προκάλεσε την οργή του συζύγου,το κόκκινο φόρεμα και το έντονο βάψιμο.
Την πλησιάζει με απειλητικό ύφος και της ψιθυρίζει κοντά στο αυτί «γαμώ το στανιό σου σαν καρνάβαλος ντύθηκες στον επιτάφιο ρεζίλι θα με κάνεις…». Τα έλεγε σιγά, αλλά τόσο για να ακούσει η γυναίκα, αλλά και οι κοντινοί διπλανοί που θα κάνουν το σούσουρο. Η γυναίκα ντροπιασμένη, αλλά σίγουρη για τον κάφρο που κουβαλάει, αρπάζει το παιδί χωρίς να πει κουβέντα και μπαίνει στην εκκλησία μέσα. Η σκηνή είναι αληθινή και με έκανε να γράψω αυτό το άρθρο εδώ στα υπέροχα Ζαγοροχώρια που περνάω το Πάσχα μου.

Εχω μια ερώτηση για αυτά τα ΔΗΘΕΝ ευσεβή καθάρματα. Πώς θα αντιδρούσε ο Χριστός αν σας έβλεπε να συμπεριφέρεστε έτσι στην γυναίκα σας και στα παιδιά σας; Τι θα έκανε ο Χριστός αν σε έβλεπε να χτυπάς την γυναίκα σου ή το παιδί σου,να κλέβεις την περιουσία του αδελφού σου; Να αδικείς τον συνάνθρωπο σου; Αλλά ταυτόχρονα να διαφημίζεις και την πίστη σου! Είμαι βέβαιος ότι δεν θα έμενε απαθής. Ο Ιησούς είναι ανένδοτα επικριτικός απέναντι στην υποκρισία. «Οὐαὶ ὑμῖν, γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι ὑποκριταί…»
Είναι αλήθεια. Δεν θεωρώ τον εαυτό μου πιστό Χριστιανό. Δεν έχω κάνει εμπόριο τα όποια πιστεύω μου και με τίποτα δεν πιστεύω πως είμαι ο καλύτερος άνθρωπος του κόσμου. Προσπαθώ να είμαι δίκαιος και να… αυτοβελτιώνομαι (τα πρώτα 56 χρόνια ήταν δύσκολα). Ένα κοινό όμως έχω με τον Χριστό και θέλω να το μοιραστώ μαζί σας αυτό το Πάσχα. Μισώ και σιχαίνομαι την υποκρισία.
Γιατί με εξοργίζουν τόσο πολύ οι υποκριτές; Διότι οι υποτιθέμενοι ευσεβείς είναι δήθεν ευσεβείς. Ενδιαφέρονται μόνο για το φαίνεσθαι· αρνούνται να μεταμορφωθούν εσωτερικά ψυχικά! Χρησιμοποιούν την θρησκεία ως εργαλείο αυτοπροστασίας! Να λέει κόσμος «Τι καλό παιδί που πιστεύει στην θρησκεία». Φορούν τη μάσκα του ευσεβούς για να μην εκθέσουν σε θέα τα αισθήματα και τις πράξεις τους που είναι κατάφωρα ντροπιαστικές και εξευτελιστικές.

Όταν είναι ρόλος ο καλός χριστιανός; Ο καλός οικογενειάρχης, ο καλός επιχειρηματίας, ο καλός πολιτικός, ο καλός δημοσιογράφος…. Τότε δεν είμαστε αληθινοί απλά υποκρινόμαστε ακόμη και σε εμάς τους ίδιους. Όπου ακούω ανθρώπους να αυτοπροβάλλονται ως υπηρέτες μεγάλων ιδεών. Ως φορείς Ανθρωπιάς, καλοσύνης και Χριστιανισμού στρίβω. Γιατί στρίβω; Διότι ο αγώνας ενάντια στην υποκρισία (φαρισαϊσμός) είναι η διατήρηση της μεγάλης ιδέας της Σταύρωσης του Χριστού.
Το αυτοθυσιαστικό παράδειγμα του Ιησού, χωρίς ο ίδιος να το διαφημίσει και να περιμένει κάτι από αυτό παρά μόνο μαρτυρία, είναι η δύναμη του ιδεώδους, κόντρα στο δήθεν και την υποκρισία. Είτε κάποιος πιστεύει είτε όχι η πραγματικότητα είναι μια. Κάποιος άνθρωπος, κάποτε θυσιάστηκε για όλους εμάς χωρίς εμάς. Καλό Πάσχα σε όλους και μην ξεχνάτε… Η Ειλικρίνεια κάνει τον πιο ασήμαντο άνθρωπο να έχει μεγαλύτερη αξία από τον πιο ταλαντούχο υποκριτή.


">
">
">
">
">
">
">