Φαντάσου έναν νεαρό άντρα, με πτυχίο Οικονομικών από το Πάντειο στις αποσκευές του, να κάθεται πίσω από ένα γκισέ τράπεζας και να διαχειρίζεται καθημερινά αριθμούς, καταθέσεις και συμβάσεις. Για πολλούς, αυτή η εικόνα αντιπροσωπεύει την απόλυτη επαγγελματική ασφάλεια και μια στρωμένη καριέρα με προοπτικές εξέλιξης.
Για τον ίδιο, όμως, η «ασφαλής» αυτή καθημερινότητα ήταν απλώς το χρονόμετρο που μετρούσε αντίστροφα μέχρι τη στιγμή που θα ακολουθούσε το αληθινό του πάθος, εκείνο που δεν χωρούσε σε ισολογισμούς και τραπεζικά έντυπα.
Η κρίσιμη καμπή ήρθε όταν η σταθερότητα της μονιμότητας συγκρούστηκε με τη δημιουργική ένταση της κουζίνας. Αντί να υπογράψει τη σύμβαση που θα τον «έδενε» για πάντα με τον τραπεζικό κλάδο, πήρε τη ριψοκίνδυνη απόφαση να παραιτηθεί και να ξεκινήσει από το μηδέν, πλένοντας πιάτα και καθαρίζοντας λαχανικά ως δόκιμος βοηθός.
Σήμερα, ο άνθρωπος που κάποτε μετρούσε χρήματα και έκανε ισολογισμούς, θεωρείται ένας από τους πλέον επιδραστικούς σεφ της χώρας, αποδεικνύοντας ότι η πειθαρχία των οικονομικών μπορεί να μεταμορφωθεί στην απόλυτη γαστρονομική ακρίβεια!
Ο σεφ Κοντιζάς και η διαδρομή του
Η ιστορία ανήκει στον Σωτήρη Κοντιζά. Πριν γίνει ο αυστηρός κριτής του MasterChef και ένας από τους πιο επιτυχημένους σεφ της Αθήνας, ο Σωτήρης Κοντιζάς είχε ολοκληρώσει τις σπουδές του στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, στο Τμήμα Οικονομικής και Περιφερειακής Ανάπτυξης. Η πορεία του φαινόταν προδιαγεγραμμένη: δούλευε ήδη σε τράπεζα και η καριέρα του στον κλάδο ήταν έτοιμη να απογειωθεί.
Η στιγμή της μεγάλης απόφασης ήρθε όταν ο διευθυντής του τον κάλεσε στο γραφείο του για να τον συγχαρεί. «Όντως δούλεψα σε μια τράπεζα, όντως δεν μου άρεσε! Αφού πέρασα τις δύο συμβάσεις ορισμένου χρόνου, μου είπε ο διευθυντής μου τότε, “Συγχαρητήρια, Σωτήρη” και μου σκάει ένα πάκο χαρτιά, “αυτή είναι η σύμβαση αορίστου χρόνου”», έχει περιγράψει ο ίδιος σε συνέντευξή του.
Τότε ήταν που συνειδητοποίησε ότι αν υπέγραφε, θα εγκλωβιζόταν σε μια ζωή που δεν τον εξέφραζε. Ζήτησε την άδεια που δικαιούταν και δεν επέστρεψε ποτέ πίσω από τον γκισέ – αντίθετα φόρεσε την ποδιά του μάγειρα και ξεκίνησε τη διαδρομή του στις κουζίνες του κόσμου.
Η βουτιά στα βαθιά: Από το… κοστούμι στην ποδιά
Η μετάβαση, βέβαια, δεν έγινε με όρους lifestyle. Ο Σωτήρης Κοντιζάς εμφανίστηκε για πρώτη φορά στο εμβληματικό εστιατόριο «48» του Χριστόφορου Πέσκια φορώντας κοστούμι και γραβάτα και κρατώντας έναν χαρτοφύλακα, θέλοντας να κάνει καλή εντύπωση με το «σοβαρό» του βιογραφικό.
Δεν είχε αποφοιτήσει από κάποια σχολή μαγειρικής, και δεν το έκανε ποτέ, αν και προσπάθησε στην πορεία να μαθητεύσει. Το μοναδικό εφόδιο του σεφ ήταν η αγάπη του για το φαγητό, αλλά και ένα ρομαντικό όνειρο να ασχοληθεί με τη μαγειρική.
Ο Χριστόφορος Πέσκιας, βλέποντας έναν πτυχιούχο Οικονομικών να ζητά δουλειά στην κουζίνα, τον έριξε κατευθείαν στα βαθιά. Ο μελλοντικός σταρ της γαστρονομίας ξεκίνησε από τη βάση της ιεραρχίας, αποδεικνύοντας ότι το πτυχίο του δεν ήταν εμπόδιο, αλλά το εργαλείο που του χάρισε τη μεθοδικότητα και την πειθαρχία για να κατακτήσει την κορυφή της ελληνικής γαστρονομίας.
Ο Σωτήρης Κοντιζάς έκανε… ταμείο
Στην περίπτωση του Σωτήρη Κοντιζά, ο απολογισμός δεν γίνεται πλέον με νούμερα, αλλά με γεύσεις και εμπειρίες. Η ιστορία του υπενθυμίζει ότι οι σπουδές και η επαγγελματική ασφάλεια είναι σημαντικά εφόδια, αλλά η πραγματική επιτυχία έρχεται όταν έχεις το θάρρος να ακούσεις το ένστικτό σου, ακόμη κι αν αυτό σε οδηγεί μακριά από τη σιγουριά ενός γραφείου.
Ο «οικονομολόγος» που έγινε σεφ δεν πέταξε ποτέ τις γνώσεις του, αλλά τις μετέτρεψε σε οργάνωση, στρατηγική και μια σπάνια πειθαρχία που τον καθιέρωσε ως έναν από τους κορυφαίους του είδους. Τελικά, ο Σωτήρης Κοντιζάς απέδειξε ότι η καλύτερη επένδυση που έκανε ποτέ δεν ήταν σε κάποια μετοχή, αλλά στον ίδιο του τον εαυτό και στο δικαίωμα να κυνηγήσει το όνειρό του, όσο «ανορθόδοξο» κι αν φαινόταν αρχικά.
">
">
">
">
">
">
">
">