Σε βαθιά θλίψη έχει βυθιστεί ο δημοσιογραφικός κόσμος μετά την είδηση του θανάτου του Δημήτρη Γκιώνη, ο οποίος έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 87 ετών. Ο καταξιωμένος δημοσιογράφος, επί σειρά ετών αρχισυντάκτης του πολιτιστικού τμήματος της «Ελευθεροτυπίας», αλλά και συγγραφέας με σημαντικό έργο, άφησε πίσω του μια βαριά παρακαταθήκη στον χώρο του ελληνικού πολιτισμού και της δημοσιογραφίας.
Τα τελευταία 24ωρα νοσηλευόταν με σοβαρά προβλήματα υγείας, με την κατάσταση του να χαρακτηρίζεται ιδιαίτερα κρίσιμη από τους γιατρούς, μέχρι τη στιγμή που κατέληξε, σκορπίζοντας θλίψη σε συναδέλφους, φίλους και ανθρώπους του πολιτισμού που τον γνώρισαν και συνεργάστηκαν μαζί του.
Ποιος ήταν ο Δημήτρης Γκιώνης
Ο Δημήτρης Γκιώνης υπήρξε μια από τις πιο αναγνωρίσιμες μορφές του πολιτιστικού ρεπορτάζ στην Ελλάδα. Γεννημένος το 1939 στη Δημητσάνα Αρκαδίας, ήρθε σε νεαρή ηλικία στην Αθήνα και από το 1964 ξεκίνησε την επαγγελματική του πορεία στη δημοσιογραφία, με έμφαση στον πολιτισμό και τις τέχνες. Εργάστηκε σε σημαντικά μέσα της εποχής, αφήνοντας από νωρίς το στίγμα του.
Κατά την περίοδο της δικτατορίας έζησε στο εξωτερικό, κυρίως σε Γαλλία και Καναδά, όπου συνέχισε τη δημοσιογραφική του δραστηριότητα συνεργαζόμενος με ελληνόφωνα έντυπα. Με την επιστροφή του στην Ελλάδα, συνέβαλε ενεργά στη διαμόρφωση του μεταπολιτευτικού πολιτιστικού λόγου, συμμετέχοντας και σε εκδοτικά εγχειρήματα που άφησαν εποχή.
Η πορεία του συνδέθηκε στενά με την «Ελευθεροτυπία», στην οποία εντάχθηκε από την πρώτη ημέρα κυκλοφορίας της το 1975, παραμένοντας για δεκαετίες στο πολιτιστικό ρεπορτάζ. Παράλληλα, συμμετείχε και στην τηλεοπτική εκπομπή «Παρασκήνιο», συμβάλλοντας καθοριστικά στην ανάδειξη καλλιτεχνικών προσωπικοτήτων και θεμάτων που σπάνια έβρισκαν τότε τηλεοπτικό χώρο.
Σημαντική υπήρξε και η συγγραφική του διαδρομή, με έργα όπως η τριλογία «Τώρα θα δεις», «Το περίπτερο» και «Έτσι κι αλλιώς…», αλλά και το βιβλίο «Καλύτερα στον τυπογράφο παρά στον ψυχίατρο», που περιλαμβάνει πολύχρονες συνεντεύξεις με τον Βασίλη Βασιλικό. Η απώλειά του αφήνει ένα μεγάλο κενό στον χώρο της ελληνικής δημοσιογραφίας και του πολιτισμού, με πολλούς να τον θυμούνται ως έναν άνθρωπο που υπηρέτησε με συνέπεια και πάθος το πολιτιστικό ρεπορτάζ.
">
">
">
">
">
">
">
">