Μαίρη Χρονοπούλου: Με μια κλοτσιά μπήκε στο πλατό για να γυρίσει την πρώτη της ταινία – Αφιέρωμα σε μια μαγκιόρα του ελληνικού κινηματογράφου

Μαγκιόρα, δυναμική, βεντέτα. Σίγουρα η Μαίρη Χρονοπούλου ήταν μία από τις πιο εμβληματικές μορφές που πέρασαν από τον ελληνικό κινηματογράφο. Ποτέ δεν υπήρξε το “παιδί του λαού”, ήταν απλά μια σταρ της χρυσής εποχής της Φίνος Φιλμ, μια γυναίκα με εκρηκτικό ταμπεραμέντο, αριστοκρατική παρουσία, μεγάλες καλλιτεχνικές επιτυχίες, θυελλώδεις έρωτες και μια προσωπική ζωή που θύμιζε δραματική ταινία. Η ίδια συνήθιζε να λέει ότι «η ζωή μου ήταν ένα θρίλερ», και όσοι τη γνώρισαν από κοντά συμφωνούσαν πως έζησε με πάθος, ένταση και αξιοθαύμαστη αντοχή.

Κορίτσι με γαλλικά και πιάνο

Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 16 Ιουλίου 1933, σε αστική οικογένεια του Κολωνακίου. Μεγάλωσε σε ένα περιβάλλον αυστηρό αλλά καλλιεργημένο. Η Μαίρη Χρονοπούλου, βέρα Αθηναία, έμενε σε ένα σπίτι γεμάτο γυναίκες, στο «σπίτι της Μπερνάρντα Άλμπα», όπως συνήθιζε να λέει με το χαρακτηριστικό της χιούμορ. Όμως ένιωθε πάντα καταπιεσμένη από τους περιορισμούς της αυστηρής μητέρας της, την οποία όπως είχε αποκαλύψει σε μία συνέντευξή της στην Έλενα Κατρίτση, θεωρούσε υπεύθυνη για το γεγονός ότι ο πατέρας της τους είχε εγκαταλείψει, όταν εκείνη ήταν 8 χρόνων. «Ήταν μια σκληρή γυναίκα η μαμά μου. Ο χαμός του πατέρα μου με ευνούχισε κυριολεκτικά, με τσάκισε, με διέλυσε. Έπαιζα με τον Παράβα τότε στο μιούζικαλ “Το κοροϊδάκι της πριγκηπέσσας”. Δεν πήγα με μαύρα. Πήγα με κόκκινο πουκάμισο και τζιν. Δεν έκλαιγα, αλλά όταν βγήκα, ενώ χόρευα και τραγουδούσα, έφευγαν τα δάκρυα σαν βροχή και μούσκευαν τη σκηνή».

Μικρή ήθελε να γίνει μπαλαρίνα, αλλά μία αγγελία του Δημήτρη Ροντήρη που ζητούσε ψηλές κοπέλες για τον Χορό των αρχαίων τραγωδιών, την οδήγησε στο Εθνικό. Έτσι, βρέθηκε να σπουδάζει στη δραματική σχολή, ενώ παράλληλα συμμετείχε σε παραστάσεις δίπλα στην Κατίνα Παξινού και τον Αλέξη Μινωτή. Σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού θεάτρου και πολύ γρήγορα ξεχώρισε για την επιβλητική ομορφιά, τη χαρακτηριστική βαθιά φωνή και την εσωτερική της ένταση. Δες βίντεο από συνέντευξή της στην εκπομπή “Αργά” με τον Νίκο Μαστοράκη στο STAR που μιλάει για την ζωή της:

Η “χρυσή δεκαετία” στον κινηματογράφο

Η καριέρα της ξεκίνησε στα μέσα της δεκαετίας του 1950, όμως η καθιέρωση ήρθε τη δεκαετία του 1960. Στην εποχή όπου ο ελληνικός κινηματογράφος γνώριζε πρωτοφανή άνθηση, η Χρονοπούλου έγινε ένα από τα μεγαλύτερα αστέρια. Δεν είχε την εύθραυστη γοητεία άλλων πρωταγωνιστριών, εξέπεμπε δυναμισμό, ανεξαρτησία και αισθησιασμό. Η Μαίρη Χρονοπούλου υπήρξε μία από τις ηθοποιούς που έγραψαν την ιστορία της λεγόμενης χρυσής εποχής του ελληνικού κινηματογράφου. Λαμπερή πρωταγωνίστρια με το δικό της ξεχωριστό στιλ, σπουδαία καριέρα και έντονη προσωπική ζωή. Διακρίθηκε τόσο σε δραματικούς ρόλους όσο και στο μιούζικαλ, που είχε καθιερώσει ο Γιάννης Δαλιανίδης. Είναι όμως και η μόνη σταρ του εμπορικού κινηματογράφου που έκανε καριέρα και στον Νέο Ελληνικό Κινηματογράφο. Πρωταγωνίστησε σε δύο ταινίες του Θόδωρου Αγγελόπουλου(«Οι Κυνηγοί», «Ταξίδι στα Κύθηρα»), ενώ βραβεύτηκε στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης για την ερμηνεία της στην ταινία του Κώστα Βρεττάκου «Τα παιδιά της Χελιδόνας». Δες βίντεο από “Τα παιδιά της Χελιδόνας”:

Το 1953 πήρε το βάπτισμα του πυρός και στον κινηματογράφο, ερμηνεύοντας ένα μικρό ρόλο στην ταινία του Ντίνου Δημόπουλου «Χαρούμενο Ξεκίνημα». Στην ίδια ταινία εμφανιζόταν και η Μάρω Κοντού, που ξεκινούσε και η ίδια τη μεγάλη της καριέρα στον κινηματογράφο και το θέατρο. Από το 1957 άρχισε να εργάζεται στο ελεύθερο θέατρο, αρχικά με τα έργα των Σακελλάριου – Γιαννακόπουλου «Η Κυρία» και το «Ρομάντζο μιας καμαριέρας».

Ξεχωρίζουν οι ερμηνείες της στις ταινίες «Κόκκινα Φανάρια» (1963) και «Το αίμα βάφτηκε κόκκινο» (1966) του Βασίλη Γεωργιάδη, «Χωρίς Ταυτότητα» (1963) και «Πολύ Αργά για Δάκρυα» (1968) του Γιάννη Δαλιανίδη, «Οι Αδίστακτοι» του Ντίνου Κατσουρίδη (1965), «Κοινωνία Ώρα Μηδέν» του Ντίνου Δημόπουλου (1966), «Η Ζούγκλα των Πόλεων» (1970) του Σταύρου Τσιώλη, «Η Λεωφόρος του Μίσους» (1968) και «Ορατότης Μηδέν» (1970) του Νίκου Φώσκολου (1970). Δύο από τις ταινίες στις οποίες πρωταγωνίστησε («Κόκκινα Φανάρια», «Το χώμα βάφτηκε κόκκινο») ήταν υποψήφιες για το Όσκαρ Ξενόγλωσσης Ταινίας. Δες βίντεο από την ταινία “Το αίμα βάφτηκε κόκκινο”:

Εκτός από τους δραματικούς ρόλους της, η Μαίρη Χρονοπούλου, ξεχώρισε με την παρουσία και τις ερμηνείες της σε τρία μιούζικαλ του μετρ του είδους Γιάννη Δαλιανίδη, παραγωγής Φίνος Φιλμ: «Οι Θαλασσιές οι Χάντρες» (1967), όπου ερμήνευσε το τραγούδι «Έκλαψα χτες», «Μια Κυρία στα Μπουζούκια» (1968), όπου τραγούδησε τις μεγάλες επιτυχίες «Είμαι Γυναίκα του Γλεντιού» και «Του Αγοριού Απέναντι», και «Γοργόνες και Μάγκες» (1968), το Ορατότης Μηδέν και το “Οι Κυνηγοί”. Ήταν από τις λίγες εμπορικές σταρ που κατάφεραν να περάσουν με επιτυχία και στον ποιοτικό, καλλιτεχνικό κινηματογράφο. Η τεράστια διαδρομή της Μαίρης Χρονοπούλου ξεκίνησε παράδοξα. Ντρεπόταν να βγει στη σκηνή. Πρωτάρα τότε. Στην πρεμιέρα όμως βγήκε τελικά με φόρα χάρη σε μία κλωτσιά του Αλέκου Σακελλάριου, που την προσγείωσε απότομα στον καναπέ της σκηνής. Στην ταινία “Ορατότης μηδέν” το budget δεν έφτανε για κομπάρσους. Κι έτσι στη σκηνή της κηδείας ο Νίκος Φώσκολος έστειλε την Μαίρη σε μία πραγματική κηδεία! Άρχισε να κλαίει. Άναυδη η γυναίκα του αποθανόντος την ρώτησε: «Ήξερες τον Παντελή;». «Τον Παντελή δεν ήξερα;» απάντησε η Μαίρη που έκλαιγε απαρηγόρητη πάνω από το ξένο φέρετρο όσο οι κάμερες τραβούσαν. Δες το βίντεο από την ταινία “Ορατότης μηδέν”:

Το επικό τσιφτετέλι και το μεθύσι στην ταινία

Στην ταινία “Μια κυρία στα μπουζούκια”, η Μαίρη Χρονοπούλου χορεύει τσιφτετέλι “Είμαι γυναίκα του γλεντιού”, και σαγηνεύει. Η σκηνή που έμεινε στην ιστορία του κινηματογράφου και την καθιέρωσε κρύβει πίσω της μια μεγάλη ιστορία. Η Μαρία από το Κολωνάκι με τα ιδιωτικά σχολεία τα γαλλικά και το πιάνο δεν ήθελε να χορέψει. Φοβόταν την συντηρητική μητέρα της, που περίμενε να την δει πρίμα μπαλαρίνα. Ο αυστηρός Δαλιανίδης όμως… αγύριστο κεφάλι. Η Μαρία, που είχε γίνει Μαίρη πια, φορώντας ένα εντυπωσιακό πράσινο φόρεμα προσπαθούσε να τον μεταπείσει. Ανένδοτος… Τότε εκείνη γέμισε ένα ποτήρι κονιάκ, το ήπιε με μιας, χόρεψε και έγραψε ιστορία.

Όπως είχε δηλώσει σε μια συνέντευξή της τον Απρίλιο του 2021: «Το τσιφτετέλι που έπρεπε να χορέψω με το τραγούδι “Είμαι γυναίκα του γλεντιού” μου φάνηκε εξωπραγματικό με τις αστικές καταβολές που είχα. Πήρα ένα μπουκάλι πορτοκαλάδα της έβαλα μέσα κονιάκ χύμα από το μπαρ και το κατέβασα. Έγινα ντίρλα, έτσι βγήκε η σκηνή. Στο τρίτο μιούζικαλ λύθηκα εγώ, στο “Γοργόνες και Μάγκες”, εκεί ναι μου άρεσα. Δεν πίστευα ότι είχα κανένα τεράστιο ταλέντο ως ηθοποιός, passable. Δεν έχω τη στόφα της σταρ, το ιδεώδες του Ρωμιού. Αυτό που άλλαξε την καριέρα μου ήταν το “Μία κυρία στα μπουζούκια”. Η απήχηση που είχε το κομμάτι “Του αγοριού απέναντι” δεν έχει ξαναγίνει, εμβληματικό άσμα. Είχα αυτοσχεδιάσει εκείνη την ώρα, δεν ήταν τίποτα χορογραφημένο. Ο τύπος αυτής της γυναίκας με σημάδεψε, ενώ δεν είμαι έτσι σαν γυναίκα. Απλώς είχα τους γενετικούς αδένες και την προσωπικότητα να επιβάλλω αυτό τον τύπο. Εγώ ήμουν τελείως άλλος άνθρωπος. Απολύτως πιο ευάλωτη και απολύτως πιο συναισθηματική. Είχα ανάγκη από το άγγιγμα της ψυχής και το άγγιγμα της καρδιάς, αλλά δεν το έδειχνα το κράταγα για μένα». Δες βίντεο από το θρυλικό τσιφτετέλι της ταινίας:

Η βαριά, βραχνή φωνή της Μαίρης Χρονοπούλου όμως έγινε σήμα κατατεθέν σε πολλές ταινίες. Το τραγούδι “Έκλαψα Χθες”, σε μουσική του Μίμη Πλέσσα, παραμένει ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα τραγούδια του ελληνικού κινηματογράφου. Η φωνή της δεν ήταν τεχνικά αψεγάδιαστη, όμως μετέφερε συγκίνηση, δύναμη και αυθεντικότητα. Δες βίντεο από την ταινία “Γοργόνες και Μάγκες”:

Ο πρώτος μεγάλος έρωτας: Μίμης Πλέσσας

Για τη σχέση της με τους άντρες, η Μαίρη Χρονοπούλου, που όπως υποστήριζε δεν υπήρξε ποτέ «μία γυναίκα του γλεντιού, αλλά μία απλή αστή», είχε πει: «Οι άνδρες αντιδρούσαν άσχημα απέναντί μου. Δεν το συγχωρούν οι μάγκες εύκολα το να είσαι σε ένα επάγγελμα προβολής. Εγώ κανονική γυναίκα ήμουνα, αλλά δεν το καταλάβαιναν. Όταν η γυναίκα είναι πιο προβεβλημένη από έναν άντρα το πληρώνει. Με ζήλευαν πολύ, λες και ήμουν η Λουκρητία Βοργία, ενώ ήμουν απόλυτα πιστή. Έφαγα πολλά χρόνια με κάθε άντρα και μου έχουν επισυνάψει 500 σχέσεις, που δεν υπήρξαν. Έμεινα 7 χρόνια μόνη μου, από τα 35 μέχρι τα 42, εποχή που ήμουν στα ντουζένια μου. Είχα πάθει σοκ από προηγούμενη σχέση και δεν ήθελα να συνυπάρχω με κανέναν. Δεν άντεχα στην ιδέα ότι θα με ακουμπήσει έστω και στα ακροδάχτυλα μου ένας άντρας». Από την προσωπική της ζωή δεν έλειψαν οι θυελλώδεις δεσμοί. Πρώτος έρωτάς της ο Μίμης Πλέσσας, τραγούδια του οποίου ερμήνευσε με τεράστια επιτυχία, όταν τον γνώρισε σε ηλικία 16 ετών.

«Τον ερωτεύτηκα βιαίως. Αυτός ήταν 20, μόλις είχε γυρίσει από την Αμερική με το master της χημείας, θεός για μένα. Μισώ τον αθλητισμό αλλά πήγα για μπάσκετ αφού η αδελφή του Μίμη ήταν η αρχηγός της ομάδας. Το έχουμε αποκαλύψει τόσες φορές που όλες του οι σύζυγοι λένε «για όνομα του θεού βαρεθήκαμε να το ακούμε». Είχα πάει και στον πρώτο του γάμο, φόρεσα μαύρο ταγέρ και γόβες και πήγα», είχε εξομολογηθεί η ίδια σε συνέντευξή της.

Η σχέση της με τον Μίμη Πλέσσα ήταν πλατωνική, στην συνέχεια όμως δεν έλειψαν οι θυελλώδεις δεσμοί, όπως αυτοί με τον Κώστα Πρέκα, τον Ανδρέα Μπάρκουλη με τον οποίο είχε αρραβωνιαστεί και τον Νίκο Σταγόπουλο.

Ο αρραβώνας με τον Ανδρέα Μπάρκουλη

Ένας από τους σημαντικότερους σταθμούς στην προσωπική της ζωή ήταν η σχέση της με τον Ανδρέα Μπάρκουλη. Όπως είχε αποκαλύψει, είχαν αρραβωνιαστεί επίσημα «με παπά και με κουμπάρο». Η σχέση τους ήταν παθιασμένη αλλά και θυελλώδης. Δύο ισχυρές προσωπικότητες δυσκολεύτηκαν να συνυπάρξουν μακροπρόθεσμα, και τελικά ο γάμος δεν πραγματοποιήθηκε. Παρ’ όλα αυτά, ο Μπάρκουλης παρέμεινε ένας από τους μεγάλους έρωτες της ζωής της.

Ο γάμος που κράτησε τρεις ημέρες

Η Μαίρη Χρονοπούλου παντρεύτηκε τον Αύγουστο του 1975 τον τότε δήμαρχο Σπάτων και αργότερα βουλευτή του ΠΑΣΟΚ Δήμο Μπότσαρη, ένας γάμος που κατέληξε σύντομα σε διαζύγιο. Η ίδια αντιμετώπιζε αυτό το γεγονός με χιούμορ, θεωρώντας το χαρακτηριστικό παράδειγμα της ανήσυχης φύσης της. Δεν ήταν γυναίκα που μπορούσε να εγκλωβιστεί εύκολα σε συμβατικές δομές. Η τελετή έγινε στη Μητρόπολη και είχε μαζευτεί πλήθος κόσμου σε τέτοιο βαθμό, που δεν μπορούσε να προσεγγίσει την εκκλησία. Χρειάστηκε η παρέμβαση της αστυνομίας για να φτάσει στον ναό με αρκετή καθυστέρηση και ένα σπασμένο παρμπρίζ από τους αμέτρητους θαυμαστές της, που ήθελαν να τη δουν από κοντά. 3 μέρες κράτησε αυτός ο δυστυχισμένος γάμος, όπως έλεγε η ίδια, γεγονός που την οδήγησε να φύγει στη Θεσσαλονίκη, αναζητώντας δουλειά στο ΚΘΒΕ. Τελικά αυτός ο κύκλος έκλεισε μετά από δύο χρόνια με ένα βελούδινο διαζύγιο.

Ο τελευταίος σύντροφος της ζωής της ήταν ο Νίκος Σταγόπουλος, με τον οποίο γνωρίστηκαν στο θέατρο Πανελλήνιο. Μαζί μοιράστηκαν δέκα χρόνια κοινής συνύπαρξης και υπήρξαν ένα από τα πιο αγαπημένα ζευγάρια της δεκαετίας του ‘90 παρά τη διαφορά ηλικίας τους. Γι’ αυτό και μετά από τον χωρισμό τους, οι δυο τους μέχρι το τέλος της ζωής της, παρέμειναν καλοί φίλοι. Δεν έκανε παιδιά, γιατί όπως είχε εξομολογηθεί, δεν πίστευε πως κανείς από τους συντρόφους της θα γινόταν καλός πατέρας. Δώρισε όμως όλη την περιουσία της, καθώς και το υπέροχο σπίτι της στην Παιανία, στο «Χαμόγελο του παιδιού».

Τι έλεγε για την σχέση της με τους άντρες και τον έρωτα

Σε συνεντεύξεις της είχε δηλώσει με ειλικρίνεια: «Οι άνδρες δεν περνούσαν καλά μαζί μου». Ήταν μια δυναμική προσωπικότητα, ανεξάρτητη, απαιτητική και αφοσιωμένη στην ελευθερία της. Είχε επίσης μιλήσει ανοιχτά για κακοποιητικές σχέσεις που βίωσε, χωρίς να κρύβει τον πόνο που της προκάλεσαν. Μιλώντας στην εκπομπή “Αλήθειες με τη Ζήνα”, η Μαίρη Χρονοπούλου είχε δηλώσει «απόλυτα χορτασμένη γυναίκα». Όπως έλεγε δεν είχε ποτέ σχέσεις με ανθρώπους που κατείχαν θέσεις εξουσίας στον καλλιτεχνικό χώρο. «Πέστε με φτηνή, αλλά πάντα μου άρεσαν οι ωραίοι», σημείωνε.

Στην ίδια συνέντευξη είχε αποκαλύψει τη μοναδική σχέση που είχε κάνει με πολιτικό στη ζωή της, μία σχέση που έμεινε μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, καθώς ήταν «παράνομη». «Ένας και μοναδικός έρωτας που είχα στη ζωή μου είχε εξουσία, όχι όμως καλλιτεχνική. Έχουν περάσει 30 και χρόνια από τότε που έχουμε χωρίσει, όμως εγώ ακόμα τον θυμάμαι. Δεν έγινε ποτέ γνωστό. Ήταν παντρεμένος! Είχε όλες τις αξίες του θαυμασμού. Ήταν πολύ σπουδαίος. Ήταν καλός και στο ερωτικό κομμάτι. Ήταν παντρεμένος και εκτιμούσα πολύ τη γυναίκα του. Δεν σκέφτηκα ποτέ να τον χωρίσω. Μία δύο φορές μου αρκούσε που τον έβλεπα», είχε πει χαρακτηριστικά η Μαίρη Χρονοπούλου.

«Έζησα τον μεγάλο έρωτα μιάμιση φορά. Δεν θέλω να πω άλλα, γιατί θα προσδιορίσω πράγματα. Έχω κάνει έναν γάμο, αλλά δεν τον εντάσσω στις αγάπες μου. Ήταν άλλη ιστορία. Δεν θα μιλήσω ποτέ για αυτήν. Δεν θέλω. Οι άντρες με ζήλευαν λες και ήμουν η Λουκρητία Βοργία. Δεν έκανα ποτέ σκηνές, δεν ζηλεύω γιατί δεν θέλω να χαλάω τη ζαχαρένια μου. Τη μία φορά που ερωτεύτηκα πραγματικά ήταν ένας άνδρας όμορφος, με φοβερή σωματοδομή και μυαλό. Δεν θα απέρριπτα έναν άνδρα χοντρούλη, αλλά δεν θα τον επέλεγα. Οι άνθρωποι που έχουν κιλά είναι δυστυχείς». «Στη ζωή μου, μου λείπει η αγκαλιά και η τρυφερότητα, όχι η διασκέδαση. Η ζωή μου θα ήταν πιο εύκολη αν είχα κάποιον να μου συμπαρασταθεί. Δεν είχαν κάποιον να με ρωτήσει τι έγινε όταν περίμενα τα αποτελέσματα των εξετάσεων να δω αν έχω καρκίνο».

Η φιλία και η κουμπαριά με τον Νίκο Κούρκουλο

Ιδιαίτερη θέση στη ζωή της είχε ο Νίκος Κούρκουλος. Η σχέση τους βασίστηκε σε βαθιά φιλία, αμοιβαίο σεβασμό και προστατευτικότητα. Η ίδια αποκάλυψε ότι ο Κούρκουλος τη στήριξε σε δύσκολες στιγμές, ακόμη και όταν αντιμετώπισε κακοποίηση από σύντροφό της. Αυτή η αφοσίωση αποδεικνύει πόσο στενοί ήταν οι δεσμοί τους. Ο Νίκος Κούρκουλος ήταν ο αδερφός που δεν είχε, ο προστάτης της. Όταν η Μαίρη πληγωνόταν, ο Νίκος καθάριζε. Λένε πως μία φορά βρήκε τον φίλο της με τον οποίο είχε τσακωθεί η ίδια και τον έκανε «ασήκωτο» από το ξύλο. Δύο μέρες μετά τους είδε ξανά μαζί. «Τι θα γίνει ρε Μαίρη; Εγώ θα τους δέρνω κι εσύ θα ξαναγυρνάς;» την ρώτησε.

Χρονοπούλου – Κοντού: Μια φιλία που έληξε άδοξα!

Οι δυο πρωταγωνίστριες υπήρξαν πολύ καλές φίλες από το ξεκίνημα της καριέρας τους, όταν γνωρίστηκαν στον χορό του Εθνικού Θεάτρου το 1954. Η Μαίρη Χρονοπούλου είχε εκφράσει παράπονα για τη Μάρω Κοντού το 2015, καθώς η επικοινωνία τους είχε διακοπεί. Η σχέση μεταξύ της Μαίρης Χρονοπούλου και της Μάρως Κοντού δεν χαρακτηρίστηκε από μια κλασική “κόντρα”, αλλά από μια πολύχρονη, στενή φιλία που έληξε άδοξα και οδήγησε σε ψυχρότητα τα τελευταία χρόνια. «Στη Μάρω χρωστάω την επιτυχημένη συνεργασία μας σε αυτή την παράσταση, που εκείνη τραγουδούσε τη «Μαύρη Φορντ» κι εγώ «Του αγοριού απέναντι» και αποθεωνόμασταν. Εκείνη επέμενε να συνεργαστούμε γιατί πίστευε πολύ ότι θα σκίζαμε και οι δυο μαζί πάνω στη σκηνή, όπως και έγινε. Δεν θα ξεχάσω ότι η Μάρω έδωσε μάχη να είμαι σε αυτή τη δουλειά – αφού οι θεατρικοί παραγωγοί, οι Μαροσούληδες, δεν με ήθελαν – και μάλιστα κατέβασε η ίδια τον μισθό της για να με πάρουν! Τέτοιες θυσίες έκανε για εμένα η αγαπημένη μου φίλη. Είναι δυνατό να μην την αγαπάω; Ακόμα και τη γιορτή μας κάναμε μαζί κάποτε με μια ωραία δεξίωση στο La Playa. Όλο το θέατρο το ήξερε ότι ήμασταν αγαπημένες. Άλλωστε, δεν μαλώσαμε ποτέ… », δήλωσε η αγαπημένη ηθοποιός. Δες σπάνιο βίντεο ντοκουμέντο με τις δυο πρωταγωνίστριες μαζί από την γιορτή τους στο κλαμπ με καλεσμένη όλη την κοσμική Αθήνα από το Gr Express:

Αν και υπήρξαν όμως αγαπημένες φίλες, οι δρόμοι τους χώρισαν, με τη Μάρω Κοντού να αναφέρει ότι: «δεν μιλούσαν την ίδια γλώσσα» «Έχουμε να βρεθούμε 22 χρόνια, πολύ πριν το ατύχημα. Χαθήκαμε στη διαδρομή… Άλλος χαρακτήρας από εδώ, άλλος χαρακτήρας από εκεί». Η Μάρω Κοντού έδωσε συνέντευξη DOT και τους Νάνσυ Ζαμπέτογλου και Θανάση Αναγνωστόπουλο. Η γνωστή ηθοποιός απάντησε για την πικρία που είχε εκφράσει για εκείνη η Μαίρη Χρονοπούλου, ενώ αποκάλυψε πως έχουν να βρεθούν 22 χρόνια.

«Αρκετός κόσμος μας μπέρδευε με τη Μαίρη Χρονοπούλου. Ειδικά όταν ήμασταν γύρω στα 30, μας μπέρδευαν. “Καλό ταξίδι κυρία Χρονοπούλου”, μου είχαν πει στο αεροδρόμιο και είπα ευχαριστώ. Ήμασταν φίλες στα νιάτα μας, όταν ήμασταν στο Εθνικό θέατρο. Έχω να τη δω 22 χρόνια. Το ξέρω ότι παραπονέθηκε, δεν είδα τη συνέντευξή της, αλλά μου το είπαν. Κακώς παραπονέθηκε, αλλά όχι, δεν με στεναχώρησε. Ε όχι βέβαια, με τη Μαίρη έχουμε να βρεθούμε 22 χρόνια, πολύ πριν το ατύχημα. Χαθήκαμε στη διαδρομή… Άλλος χαρακτήρας από εδώ, άλλος χαρακτήρας από εκεί. Άλλα τα ενδιαφέροντα του ενός και άλλα τα ενδιαφέροντα της άλλης. Δεν ξέρω αν θα ήθελα να τη δω, έχουμε χαθεί, νομίζω δεν μιλάμε την ίδια γλώσσα. Τη συμπαθώ, μαθαίνω τα νέα της…», είπε η Μάρω Κοντού. Δες το βίντεο:

Το φόρεμα με την χαρακιά που έδωσε στις τρανς!

Οι εντυπωσιακές εμφανίσεις της Μαίρης Χρονοπούλου στις ταινίες της εποχής έκοβαν την ανάσα. Με την ψιλόλιγνη φιγούρα της, τη γοητεία και τον αριστοκρατικό αέρα μπορούσε να υποστηρίξει εντυπωσιακά φορέματα. Όπως το μαύρο φόρεμα με τη χαρακιά στο στήθος δημιουργία του σχεδιαστή Γιάννη Βούρου, που φορούσε όταν τραγουδούσε το θρυλικό “Του αγοριού απέναντι”, φλερτάροντας τον Φαίδωνα Γεωργίτση. Δεν ήταν μόνο αυτό όμως. Το ροζ φόρεμα με τα ανοίγματα στο πλάι και τις παγιέτες στο στήθος στην ταινία “Οι Θαλασσιές οι χάντρες”- πολύ πριν από το κόκκινο φόρεμα της Λιζ Χάρλεϊ με τις υπερμεγέθεις παραμάνες. Στην εκπομπή Στούντιο 4, η Μαίρη Χρονοπούλου μεταξύ άλλων είχε αποκαλύψει πως οι ηθοποιοί αγόραζαν οι ίδιες τα ρούχα για τις ταινίες και όχι η παραγωγή. Συγκεκριμένα είχε πει: “Είχα πάρει για την ταινία 180.000 δραχμές και θυμάμαι ότι έδινα 250.000 για τα ρούχα”. Παραδέχτηκε πως όντως “έμπαινε μέσα”, αφού ξόδευε στα ρούχα περισσότερα από την αμοιβή της κάποιες φορές, ρούχα τόσο αξιομνημόνευτα που δεν μπορούσε προφανώς να ξαναβάλει σε άλλη ταινία ή στην κανονική ζωή. Έτσι, όπως δήλωσε η ίδια τα χάρισε σε φίλους της τρανς για τις δικές τους εμφανίσεις και έτσι “έβγαλαν τα λεφτά τους”. Δες το βίντεο:

Το σοβαρό τροχαίο που την καθήλωσε στο κρεβάτι και το φλερτ με τον θάνατο

Μια γυναίκα υπερκινητική και τόσο δραστήρια όπως η Μαίρη Χρονοπούλου, πέρασε δύσκολα μια περίοδο της ζωής της που αναγκάστηκε να μείνει καθηλωμένη στο κρεβάτι και στην συνέχεια σε αναπηρικό καρότσι. Τον Αύγουστο του 1999 η Μαίρη Χρονοπούλου, έπαθε ένα σοβαρό ατύχημα με το αυτοκίνητό της, που την έχει αναγκάσει να βρίσκεται μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας και η ζωή της άλλαξε δραματικά. Υπέστη πολλαπλά κατάγματα και πέρασε μακρά περίοδο αποκατάστασης. Οι επιπτώσεις στην υγεία της ήταν μόνιμες. Για χρόνια αντιμετώπιζε κινητικά προβλήματα και περιορισμούς, όμως δεν έχασε ποτέ το πνεύμα και το χιούμορ της. Η ίδια ανέφερε επίσης πως πέρασε μετά από αυτό, μια δύσκολη περίοδο τουλάχιστον 20 χρόνων. «Ήμουν παράλυτη, παχύσαρκη 120 και βάλε κιλά. Υπήρξα ένα τέρας. Είχα μεταμορφωθεί σε ένα τέρας. Ένα τέρας που πήρε το θάρρος και έβγαλε τη φωτογραφία του στην τηλεόραση. Ένα τέρας, γουρούνι παχύσαρκο και με σήκωναν για να καθίσω ακόμη και στο καροτσάκι. Μετά από αυτό κάηκα, αλλά ευτυχώς βρήκα τον άνθρωπο που με έκανε να σταθώ ξανά στα πόδια μου. Περπατάω, αλλά δεν μπορώ ακόμη να κάνω μεγάλη απόσταση, πιστεύω ότι του χρόνου θα κάνω κατοστάρι».

Με πείσμα κατάφερε να ανακτήσει σημαντικό μέρος της αυτονομίας της. Η δημόσια εικόνα της παρέμεινε πάντα επιβλητική, ακόμη και όταν η καθημερινότητά της ήταν δύσκολη. «Έξι φορές πήγα να φύγω από τη ζωή. Μετά το τροχαίο σταμάτησα το θέατρο, έκανα μία αποτυχημένη εγχείρηση στη σπονδυλική στήλη. Μετά το ατύχημα με πήγαν στο νοσοκομείο με ανακοπή. Εννέα μήνες με κράταγαν σε μηχανήματα. Μετά κάηκα. Και μετά ήμουν σε σοβαρό κώμα. Δεν το πιστεύω πως συνήλθα. Πήγα πολλές φορές στο θάνατο και γύρισα. Ένας φίλος μου μου είπε ότι ο δημιουργός με άφησε να ζήσω για κάποιο λόγο.. Δεν ξέρω ποιος είναι ακόμα το ψάχνω», είχε δηλώσει το 2021.

Η τοξική σχέση με τη μητέρα της

Η σχέση με τη μητέρα της Αικατερίνη Δεσποτοπούλου – Χαιμαντά, ήταν σύνθετη και συχνά συγκρουσιακή, τοξική, δεν ήθελε η μια να βλέπει την άλλη. «Πολύ αυστηρή γυναίκα: Ήταν σημαντική και μορφωμένη γυναίκα. Μου έδωσε πάρα πολλά εφόδια. Μου είχε βάλει πολλές δραστηριότητες στο πρόγραμμά μου. Δεν είχα μία ελεύθερη ώρα στο 24ωρο για να παίξω ως παιδί. Ήμουν 22 ετών με κοτσίδες, ένα άπραγο παιδί που δεν ήξερα τον κόσμο. Δεν χάρηκε καθόλου που ασχολήθηκα με την υποκριτική. Ποτέ δεν ήρθε σε πρεμιέρα. Δεν ήταν καθόλου θεατρομαμά. Έπειτα από πολλές παραστάσεις, ερχόταν σε μία θέση που αγόραζε, χωρίς πρόσκληση, με έβλεπε και έφευγε. Δεν μου είπε ποτέ ένα “συγχαρητήρια” ή “μπράβο”. Δεν σχολίαζε». Δες την συνέντευξή της στο Στούντιο 4:

Η Χρονοπούλου είχε μιλήσει ανοιχτά για εντάσεις που σημάδεψαν την οικογενειακή της ζωή. Αυτές οι εμπειρίες φαίνεται ότι ενίσχυσαν την ανάγκη της για ανεξαρτησία και αυτοπροστασία. «Ήμουν ένα παιδί καταπιεσμένο από τη φαμίλια, από τη Γερμανίδα νταντά από μία μαμά πολύ αυστηρή. Αυτή τη στάση που έχουν τα πόδια μου, έφαγα πολύ ξύλο για να την μάθω. Μία κοσμοθεωρία φρικτή. Έκανα την επανάστασή μου όταν απέκτησα οικονομική αυτοτέλεια, ήμουν 28 χρονών και μπορούσα να νοικιάσω ένα σπίτι, πήρα αυτοκίνητο δικό μου και μπόρεσα να φύγω από το σπίτι, από τη μαμά μου. Απερίγραπτο συναίσθημα να ανοίγεις την πόρτα του δικού σου σπιτιού, αλλά και μοναχικό συναίσθημα. Αλλά είναι ωραίο να μην εξαρτάσαι από άλλους. Η ανεξαρτησία, η αυτοτέλεια, η αυτονομία είναι ωραίο πράγμα είναι μαγεία. Ειδικά όταν έχεις στερηθεί τόσο πολύ» είχε εξομολογηθεί η ίδια.

Όταν η Έλενα Κατρίτση στην εκπομπή “Προσωπικά” στην ΕΡΤ1 την είχε ρωτήσει αν αλήθευε ότι σε ηλικία 65 χρονών είχε φάει χαστούκι από την μαμά της, η Μαίρη Χρονοπούλου είχε πει: “Άγριο ξύλο θες να πεις. Με πέταξε από την σκάλα κάτω. Πολύ αυστηρή γυναίκα. Επίσης όταν σε ηλικία 28 ετών η ηθοποιός έφυγε από το σπίτι η μητέρα της την κατήγγειλε στην αστυνομία. “Χτύπησε ένας αστυφύλακας την πόρτα και ρώτησε: ποια είναι η Χρονοπούλου Μαρία; Εγώ είμαι του απάντησα. Το μικρό παιδί μου είπε. Δεν έχουμε μικρό παιδί του είπα. Είχε καταγγείλει ότι το μικρό παιδί της έφυγε από το σπίτι και εγώ ήμουνα 28-29 χρονών” Δες το βίντεο:

Η μοναξιά της δόξας

«Δεν θέλω να γεράσω, Η μαμά μου έφτασε 107 ετών, η γιαγιά μου 99 και η προγιαγιά μου 106. Σιχαίνομαι τα γεράματα», έλεγε. Η Μαίρη Χρονοπούλου σε παλαιότερη συνέντευξή της έχει μιλήσει για την καλύτερη επένδυση που έχει κάνει στη ζωή της: στους φίλους. “Παρότι λένε πως με τα χρόνια οι άνθρωποι ξεσκαρτάρουν και κρατούν λίγους φίλους, εγώ τους έχω κρατήσει όλους” είπε περήφανα. Εξάλλου, ήταν εκείνοι που την στήριξαν και σε δύσκολες στιγμές, όπως την περίοδο που πέρασε κλεισμένη στο σπίτι και μάλιστα στην πιο σκοτεινή κρεβατοκάμαρα του σπιτιού. Ήταν κάποιες προσκλήσεις για συνεντεύξεις που την κινητοποίησαν και ήρθαν να της υπενθυμίσουν πόσο πολύ την αγαπάει ο κόσμος, ώστε να αφήσει πια πίσω αυτό το κεφάλαιο της ζωής της. Παρά τη μεγάλη δημοφιλία και τις αμέτρητες κατακτήσεις, η Μαίρη Χρονοπούλου έζησε πολλές περιόδους μοναξιάς. Δεν απέκτησε παιδιά και συχνά παραδεχόταν ότι η ζωή της ήταν γεμάτη αντιφάσεις: λάμψη και σκοτάδι, επιτυχία και απώλειες, πάθος και απογοητεύσεις. Αυτή η διττότητα ήταν μέρος της προσωπικότητάς της. Στα 54 της χρόνια το 1987, είχε φωτογραφηθεί ακομπλεξάριστη για το Playboy στον φακό του Ντίνου Διαμαντόπουλου και το τεύχος ξεπουλάει.

Η επιθυμία της για αποτέφρωση

Ακόμη και σε προχωρημένη ηλικία παρέμεινε πνευματώδης, οξυδερκής και αφοπλιστικά ειλικρινής. Οι συνεντεύξεις της έδειχναν μια γυναίκα που δεν ωραιοποιούσε τίποτα. Μιλούσε για τον θάνατο χωρίς φόβο, για τους έρωτες χωρίς νοσταλγική υπερβολή και για τα λάθη της χωρίς άμυνες. «Πιστεύω αιρετικά. Εμένα δεν θα με πάνε στην εκκλησία να ακούσω εκείνες τις φρικτές λέξεις. Ο δικός μου πνευματικός θα πει τις προσευχές που λέω κάθε βράδυ κι όσα έχω διαλέξει και μετά θα με κάψουν. Θέλω να πιστεύω ότι θα έχω την πιο πλούσια κηδεία του κόσμου» ανέφερε.

Προσέθεσε επίσης ότι ζήτησε από την αγαπημένη της φίλη Ευανθία Ρεμπούτσικα μία χάρη: «Να μου γράψει ένα μικρό ρέκβιεμ μουσικό. Θα έρθει στην Ριτσώνα και με το υπέροχο κόκκινο βιολί της θα μου παίξει αυτό το κομμάτι πριν από την καύση. Αισθάνομαι αυτοκράτειρα με αυτό και μου αρέσει». Με ένα συγκινητικό βίντεο που ανέβασε στο Instagram, η Ζωζώ Σαπουντζάκη “αποχαιρέτησε” τη Μαίρη Χρονοπούλου, Είναι σε ένα ταβερνάκι και τραγουδάνε μαζί το «Ακόμα ένα ποτηράκι». Σε άλλη της συνέντευξη είχε πει: «Δε θέλω να ξέρει κανείς πού θα είμαι».

Η Χρονοπούλου τελικά δεν ήταν γυναίκα του γλεντιού. Ήταν μία μοναχική γυναίκα, τα βράδια συζητούσε με τον πνευματικό της για τη ζωή και τον θάνατο. Δανειζόταν την φράση του Καζαντζάκη κι έλεγε: «δεν φοβάμαι τίποτα. Δεν ελπίζω τίποτα. Είμαι ελεύθερη». Και έφυγε ελεύθερη… Τον Οκτώβριο του 2023 έπεσε από τις σκάλες στο σπίτι της στην Παιανία και νοσηλεύτηκε σε κρίσιμη κατάσταση. Έφυγε από τη ζωή στις 6 Οκτωβρίου 2023, σε ηλικία 90 ετών. Η απώλειά της σκόρπισε συγκίνηση σε ολόκληρη την Ελλάδα, καθώς έκλεισε οριστικά ένα σημαντικό κεφάλαιο της ιστορίας του ελληνικού κινηματογράφου. Ακόμα ερευνώνται οι συνθήκες του θανάτου της… Ο Δημήτρης Χατζημιχάλης, δικηγόρος της, έχει εμφανιστεί σε πολλές εκπομπές μετά τον θάνατό της και έχει μιλήσει για τα στοιχεία που προβληματίζουν τις αρχές όσον αφορά τις συνθήκες θανάτου της σπουδαίας ηθοποιού: «Ομολογώ ότι δεν ξέρω και δεν μπορώ να φανταστώ τι κίνητρο θα μπορούσε να υπάρξει εφόσον υπήρξε εγκληματική ενέργεια, να σκεφτείτε όμως ότι μπορεί να είναι και κάτι άλλο, μπορεί να είναι σπρώξιμο, το οποίο να έγινε επάνω σε έναν διαπληκτισμό, σε μια αντίδραση, στα νεύρα του κάποιος να την έσπρωξε. Εγώ έχω απομονώσει και επικεντρωθεί σε κάποια γεγονότα(…) Δεν είναι μόνο το νυχτικό, είναι και το ασθενοφόρο το οποίο δεν έχει ακόμα εντοπιστεί η εταιρεία, η οποία έκανε τη μεταφορά. Προσπαθούμε να καταλάβουμε τι συμβαίνει. Ενώ θα έπρεπε αμέσως να ειδοποιηθεί το νοσοκομειακό, ασχολήθηκαν αυτά τα δύο άτομα -η οικιακή βοηθός και ο φίλος Μαίρης Χρονοπούλου, ο οποίος είναι και γείτονας- με αυτά τα πράγματα, με το να της βγάλουν το ματωμένο νυχτικό και να την αλλάξουν». Η τελευταία βόλτα της Μαίρης Χρονοπούλου στο σπίτι της στην Παλλήνη πριν την αποτέφρωσή της έκανε πολλούς φίλους της να κλάψουν αποχαιρετώντας της…Δείτε βίντεο από το τελευταίο αντίο της Μαίρης Χρονοπούλου:

Η κληρονομιά ενός sex symbol!

Η Μαίρη Χρονοπούλου δεν ήταν μόνο μια μεγάλη ηθοποιός. Ήταν σύμβολο θηλυκότητας, ανεξαρτησίας και αυθεντικότητας. Δεν προσποιήθηκε ποτέ την αψεγάδιαστη. Αντιθέτως, μίλησε ανοιχτά για τις πληγές της, τις αποτυχίες και τις εσωτερικές της μάχες. Οι έρωτές της υπήρξαν παθιασμένοι, η καριέρα της λαμπρή και η προσωπικότητά της ασυμβίβαστη. Στην οθόνη ενσάρκωσε γυναίκες δυνατές και αισθησιακές. Στην πραγματική ζωή υπήρξε ακριβώς αυτό, μια γυναίκα που αγάπησε βαθιά, πόνεσε πολύ και έζησε χωρίς να συμβιβαστεί. Γι’ αυτό και η Μαίρη Χρονοπούλου παραμένει έως σήμερα κάτι περισσότερο από σταρ. Είναι ένας μύθος του ελληνικού πολιτισμού, μια προσωπικότητα που απέδειξε ότι η αληθινή γοητεία δεν βρίσκεται στην τελειότητα, αλλά στο θάρρος να ζεις με πάθος.