Νίκος Γαλανός: Οι 2 γάμοι εξπρές, ο αρραβώνας με την Δανδουλάκη και το πάθος για τον τζόγο – Αφιέρωμα στον μεγάλο ζεν πρεμιέ

Άντρας με ευγένεια και αρχοντιά… “Γαλανό με βάφτισε ο Φίνος. Θεώρησε δύσκολο το επώνυμό μου Σουπιωνάς. Εγώ ανέφερα το Γαληνός, που ήταν της οικογένειάς μου. Μετά με τον Φώσκολο και κυρίως, τον Φίνο, επικράτησε το Γαλανός. Έτσι γράφτηκε απ΄την αρχή” είχε πει ο Νίκος Γαλανός στο ξεκίνημά του για το όνομά του που φιγουράριζε ψηλά στους τίτλους και ο δρόμος της δόξας άνοιξε διάπλατα για τον μεγάλο ηθοποιό.

Ο Νίκος Γαλανός υπήρξε μία από τις πιο γοητευτικές και εμβληματικές μορφές του ελληνικού κινηματογράφου, του θεάτρου και της τηλεόρασης. Για περισσότερες από έξι δεκαετίες, το όνομά του ταυτίστηκε με την κομψότητα, την ευγένεια και το αριστοκρατικό παρουσιαστικό που χαρακτήρισε τον αυθεντικό «ζεν πρεμιέ» του ελληνικού θεάματος. Δεν ήταν μόνο ένας όμορφος άνδρας της μεγάλης οθόνης, ήταν ένας ηθοποιός με συνέπεια, επαγγελματισμό και μια σπάνια εσωτερική ποιότητα που τον έκανε αγαπητό τόσο στο κοινό όσο και στους συναδέλφους του.

Πρωταγωνιστής από την πρώτη μέρα!

Ο Νίκος Γαλανός γεννήθηκε στην Αθήνα στις 20 Δεκεμβρίου 1945. Μεγάλωσε σε μια εποχή δύσκολη για την Ελλάδα, αλλά από νωρίς έδειξε ότι είχε την προσωπικότητα και τη γοητεία που θα τον οδηγούσαν στον χώρο της υποκριτικής. Σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Κωστή Μιχαηλίδη, αποκτώντας γερές βάσεις και καλλιεργώντας την πειθαρχία που τον συνόδευσε σε όλη του τη ζωή. Από την πρώτη στιγμή που εμφανίστηκε στη σκηνή και αργότερα στον κινηματογράφο, ξεχώρισε για την ήρεμη δύναμη, τη χαρακτηριστική φωνή και το ακαταμάχητο βλέμμα του, που συνδύαζε ρομαντισμό και αυτοπεποίθηση. Ήταν απίστευτα φωτεινός και όμορφος… τόσο όμορφος που όλες οι μεγάλες πρωταγωνίστριες της εποχής τον ήθελαν για εραστή και παρτενέρ τους, εκείνος όμως δεν υπέκυπτε στους πειρασμούς, παρά μόνο στους ρόλους. Ο Νίκος Γαλανός έκανε τις γυναικείες καρδιές να χτυπάνε δυνατά. Τα γράμματα που πήγαιναν στα γραφεία της Φίνος Φιλμ με ερωτικές εξομολογήσεις ήταν χιλιάδες, πολλές φορές περισσότερα από αυτά που έπαιρνε ο Νίκος Κούρκουλος που κατείχε τα πρωτεία, μέχρι που εμφανίστηκε ο Γαλανός.

«Ετοιμαζόμουν να πάω στα καράβια, όταν πέρασε ξαφνικά απ΄το μυαλό μου η ιδέα να γραφτώ σε μια δραματική σχολή. Δεν σκεφτόμουν να γίνω ηθοποιός. Ο πατέρας μου δεν έδωσε μεγάλη σημασία -ασχολήθηκε με οικοδομικές δουλειές ήταν και η εποχή της ανοικοδόμησης. Η μητέρα μου προβληματίστηκε, ο μεγάλος μου αδελφός δεν το ήθελε με τίποτα. Αλλά ούτε κι εγώ το έβλεπα σαν επάγγελμα. Άλλωστε είχα φύγει από νωρίς απ΄το σπίτι μου, ζούσα μόνος μου και δούλευα ενώ ήμουν στο Γυμνάσιο. Μ΄ άρεσε αυτή η ελευθερία” έχει πει για την απόφασή του να ασχοληθεί εντελώς τυχαία με την υποκριτική.

Η καριέρα του ξεκίνησε στα τέλη της δεκαετίας του 1960, όμως η μεγάλη αναγνώριση ήρθε στις αρχές της δεκαετίας του 1970. Εκείνη την περίοδο ο ελληνικός κινηματογράφος αναζητούσε νέους πρωταγωνιστές με παρουσία, φινέτσα και υποκριτικό ταλέντο. Ο Νίκος Γαλανός διέθετε όλα αυτά τα χαρακτηριστικά, συν την ομορφιά του, αυτή ήταν που του άνοιξε κατευθείαν τις μεγάλες πόρτες και στον κινηματογράφο και στο θέατρο και τον έχρησε αμέσως πρωταγωνιστή. “Ο Φίνος είχε δικούς του ηθοποιούς. Ήμασταν της Φίνος Φιλμ. Κάποιους συμπαθούσε περισσότερο κάποιους λιγότερο. Ποτέ δεν είχα ακούσει κάτι αρνητικό ή άδικο για τον Φίνο. Στην πρώτη μου δουλειά με την Αλίκη, το ΄68, ήμουν ήδη γνωστός -είχα κάνει 6-7 ταινίες. Όσο για το θέατρο είχα δώσει το στίγμα μου, κυρίως μέσα απ΄τις παραστάσεις με την Καρέζη και τον Καζάκο. Στο “Αστείο Κορίτσι” η Βουγιουκλάκη ήθελε ν΄ αλλάξει παρτενέρ, δεν ήθελε τον Παπαμιχαήλ, τότε της πρότεινε ο Φίνος εμένα. Πήγα, με είδε, της άρεσα και έτσι προχωρήσαμε. Η Αλίκη είχε ένα μεγαλύτερο κοινό, όλη την Ελλάδα. Τότε δούλευα με την Καρέζη στο θέατρο. Έπειτα συνεργάστηκα και με την Αλίκη. Πάντα η Αλίκη όπως και η Τζένη ήταν οι αγαπημένες μου. Μου βγαίνει μια αγάπη αλλά και μια στεναχώρια, που έφυγαν νωρίς. Φίλους έκανα απ΄τη δουλειά αλλά τώρα ζω, όσο περνούν τα χρόνια, πιο μοναχικά –το είχα πάντα μέσα μου”.

Ο Νίκος Γαλανός έγινε ένας από τους πιο περιζήτητους πρωταγωνιστές, ενσαρκώνοντας τον ιδανικό εραστή, τον ευγενή νέο, τον άνδρα με το μυστήριο και την αρχοντιά. Το κοινό τον λάτρεψε και οι σκηνοθέτες τον εμπιστεύτηκαν σε πρωταγωνιστικούς ρόλους. “Για δουλειά δεν έψαξα ποτέ. Ήρθαν έτσι τα πράγματα, ήμουν τυχερός, και δεν χρειάστηκε ποτέ ούτε να χτυπήσω πόρτες ούτε να προβληματιστώ. Όταν τέλειωσα την σχολή, με έναν φίλο και συμμαθητή μου πήγαμε να δούμε μια πρόβα της Καρέζη. Μιλήσαμε λίγο στο διάλειμμα και την άλλη μέρα με πήραν τηλέφωνο και μου είπαν ότι θα μπω στον θίασο. Μέχρι να τελειώσει η σεζόν, ο Ανδρέας Μπάρκουλης με παρακίνησε να πάω στον Φίνο. Μια μέρα πήγα στον Φίνο, με αγκάλιασε από την αρχή ο Μάρκος ο Ζέρβας –είχαν ακούσει για μένα. Δύο-τρεις μήνες μετά, έκανε ο Φώσκολος την πρώτη του ταινία, την “Λεωφόρο του μίσους” και με έβαλε να πρωταγωνιστήσω. Άρεσα στον Φίνο οπότε μου έκανε συμβόλαιο για μια εξαετία, με τρεις ταινίες τον χρόνο –η μια δουλειά έφερνε την άλλη.

Αυτό που θυμάμαι έντονα είναι πως είχα βάλει από την αρχή στον εαυτό μου κάποια απαγορευτικά: δεν θα έπαιζα σε φτηνιάρικες ταινίες και δεν θα έκανα διαφημίσεις. Υπάρχουν ηθοποιοί που έκαναν καριέρα από ένα διαφημιστικό προϊόν και έβγαλαν τεράστια ποσά. Ούτε τους ζήλεψα ούτε ήθελα αυτό για μένα!» «Το 1968 με είχε ζητήσει μια μεγάλη καπνοβιομηχανία της εποχής εκείνης, για να διαφημίσω τα τσιγάρα τους. Μου λέει ο Φίνος ‘Μην το κάνεις!’. Τότε θεωρούνταν ντροπή ο ηθοποιός να κάνει διαφήμιση. Τώρα, βλέπεις να κάνουν όλοι. Προσωπικά, ακόμη και τώρα λέω όχι! Κάποιες φορές μού φαίνεται γελοίο το προϊόν που θέλουν να διαφημίσω. Τον εαυτό μου δεν τον ξεπούλησα, με τα θετικά και τα αρνητικά αυτής της επιλογής. Θα αναρωτηθεί κάποιος ‘ρε φίλε, αν βρισκόσουν σε μια ανάγκη και δεν είχες να πληρώσεις το νοίκι και να ταΐσεις τα παιδιά σου, δεν θα το ’κανες;’. Στη ζωή μου, δεν δημιούργησα σοβαρές υποχρεώσεις κι έτσι μπορούσα να διαχειρίζομαι τον εαυτό μου όπως ήθελα εγώ. Και δεν μετανιώνω γι’ αυτό. Καθόλου! Ό,τι έκανα ήταν από κέφι, ακόμη κι αν έτρωγα τα μούτρα μου. Όχι γιατί ‘έπρεπε’ ή για να εξυπηρετήσω κάποιο άλλο “σχέδιο”. Δεν υπήρξα και ως χαρακτήρας έτσι. Δεν ‘ξεσκόνισα’ και δεν είπα κολακευτικά λόγια για να κερδίσω κάτι. Αν δεν σε γουστάρω, όποιος κι αν είσαι, μου είσαι αδιάφορος!».

Η φιλία και ο άγριος καβγάς με την Αλίκη

Στη δεκαετία του 1970, ο Γαλανός ήταν ήδη καθιερωμένος πρωταγωνιστής. Συνεργάστηκε με κορυφαίους σκηνοθέτες και μεγάλες σταρ της εποχής, όπως η Αλίκη Βουγιουκλάκη, η Τζένη Καρέζη και η Κάτια Δανδουλάκη. Με την Αλίκη όμως υπήρχε μια ιδιαίτερη σχέση. Ο ίδιος είχε αφηγηθεί:
«Με την Αλίκη Βουγιουκλάκη κάναμε 4-5 ταινίες και αρκετά θεατρικά, είχαμε μια πολύ όμορφη σχέση. Μετά από κάποια χρόνια που η Αλίκη αποφάσισε να αλλάξει παρτενέρ και να μην παίζει με τον Δημήτρη Παπαμιχαήλ, ήταν αναμενόμενο ότι όποιος πήγαινε μοιραία θα ακολουθούσε ένα έτσι γκελ στον πολύ κόσμο. Της Αλίκης της άρεσε να φλερτάρει με όλο τον κόσμο. Ήταν ένας άνθρωπος που τη γέμιζε αυτό, της πήγαινε. Όπως της άρεσε το χειροκρότημα, ήθελε να είναι επιθυμητή. Και το θεωρώ πολύ φυσιολογικό για κάθε γυναίκα και για κάθε άντρα. Δεν υπήρξαμε ποτέ ζευγάρι, μείναμε φίλοι. Δεθήκαμε πολύ με την Αλίκη, υπήρξε αληθινή φιλία μεταξύ μας.

Όταν έπαιζα στην “Ιστορία του Ιρκούτσκ” με τον Καζάκο και την Καρέζη, στην Τζένη μιλούσα στον πληθυντικό. Με την Αλίκη Βουγιουκλάκη υπήρξε αυτή η χημεία στην πρώτη μας συνεργασία, στο “Ένα αστείο κορίτσι”, αλλά συγχρόνως υπήρχε και μια κόντρα περίεργη. Από την πρώτη στιγμή μιλάγαμε στον ενικό, αφού η Αλίκη σου έδινε μια άμεση οικειότητα. Οπότε, μια μέρα, σε ένα γύρισμα, μου λέει “να σε ρωτήσω κάτι, στην Τζένη μιλάς στον ενικό ή στον πληθυντικό;”. Όπα, λέω, κάτι δεν πάει καλά εδώ. Της λέω “να σας πω, κυρία Βουγιουκλάκη…” και μου απαντάει “όχι, εμένα δεν με πειράζει, δικαίωμά σου. Εμείς συνεργαζόμαστε εδώ, εκεί στο θέατρο είσαι με την Τζένη”. Της είπα ότι “τις περισσότερες φορές της μιλάω στον πληθυντικό, αλλά αν θέλετε σας μιλάω και εσάς στον πληθυντικό, δεν έχω κανένα πρόβλημα”. Και τσακωθήκαμε σε σημείο να έχουμε σκηνές ερωτικές μετά κι εγώ να είμαι στο κυρία Βουγιουκλάκη. Μέχρι που μετά από 3-4 γυρίσματα, ξέσπασε, με έβρισε και ηρεμήσαμε». Δες το βίντεο:

Ο Νίκος Γαλανός ήταν και ο τελευταίος της συμπρωταγωνιστής της Βουγιουκλάκη στην «Μελωδία της Ευτυχίας» πριν την ξαφνική ασθένεια και τον θάνατο της Εθνικής σταρ. Ο διάσημος ηθοποιός είχε πει για τη δραματική αυτή περίοδο: “Είχα καταλάβει ότι κάτι δεν πήγαινε καλά στην υγεία της Αλίκης Βουγιουκλάκη. Υπήρχαν δύο φανερά σημάδια κάποιες φορές δεν μπορούσε να τραγουδήσει, δεν είχε δυνάμεις και το δεύτερο ήταν που της κρατούσα το χέρι στην σκηνή και το χέρι είχε γίνει χεράκι. Είχα και ένα προαίσθημα ότι κάτι δεν πάει καλά”.

Οι εξετάσεις έγιναν στη Θεσσαλονίκη και μάθαμε τα δυσάρεστα, και επειδή δεν μου αρέσει η δημοσιότητα σε αυτού του είδους τα πράγματα, το έζησα λίγο με το ένα πόδι που λέμε, γιατί δεν μου άρεσε να πηγαίνω ούτε στο νοσοκομείο που ήταν και να περνάω μπροστά από τις κάμερες και να λέω μπούρδες που έλεγαν πολλοί συνάδελφοι. Όσες φορές πήγα, το έκανα πολύ διακριτικά, έμπαινα μέσα από την πίσω πόρτα χωρίς να έρχομαι σε επαφή με κανέναν. Ήταν ένα γεγονός, όπως όταν χάνεις τον άνθρωπό σου και επειδή όλο αυτό ήταν λίγο ξαφνικό και είναι σαν να χάνεις έναν άνθρωπο άδικα, είναι ένα σοκ». Δες βίντεο από την τελευταία τους συνεργασία στην “Μελωδία της ευτυχίας”:

Ο ζεν πρεμιέ που δεν λάτρεψε το χρήμα

Οι ερμηνείες του συνδύαζαν φυσικότητα και διακριτική ένταση. Ο Νίκος Γαλανός είχε ταλέντο, δεν στηριζόταν μόνο στην εμφάνισή του, ήξερε να δίνει βάθος στους χαρακτήρες του, κάνοντάς τους αληθινούς και πειστικούς. Με την εμφάνιση της τηλεόρασης και το τέλος του κινηματογράφου, ο Νίκος Γαλανός δεν υπέκυψε ποτέ στον πειρασμό να παίξει σε βιντεοκασέτες που εκείνη την εποχή ήταν σε μεγάλη έξαρση. Ο ίδιος έχει πει για αυτό: «Με τα πρώτα μου χρήματα αγόρασα ένα Mini Cooper, χρώματος κροκό. Είχα λόξα με τα αυτοκίνητα. Παλαιότερα, έτρεχα ερασιτεχνικά και σε ράλι. Ήταν χρήματα που είχα πάρει από το θέατρο και τις ταινίες. Γύρω στο 1975 ο κινηματογράφος με την παλιά κλασική του μορφή έσβησε. Μαζί έκλεισε και η μεγαλύτερη εταιρεία κινηματογραφικών παραγωγών, η Φίνος Φιλμ. Ήμουν ο τελευταίος ζεν πρεμιέ που έβγαλε. Είχε αρχίσει ήδη να παίρνει τα σκήπτρα η τηλεόραση. Οι άνθρωποι κάθονταν στον καναπέ τους να δουν τηλεόραση και δεν πήγαιναν να πληρώσουν εισιτήριο για ταινίες. Ύστερα από λίγα χρόνια, βγήκαν και κάποιες ταινίες δεύτερης και τρίτης διαλογής, οι λεγόμενες βιντεοκασέτες. Εκεί έπαιξαν πολλοί ηθοποιοί. Οι καλύτερες από αυτές γυρίζονταν σε ένα δεκαήμερο».

«Ακρότητες δεν έκανα στη ζωή μου. Είχα, αν θες, περισσότερο αυθορμητισμό στα νιάτα μου. Τώρα λέω ‘να είμαι ξεκούραστος για να βγάλω την παράσταση’. Τότε έλεγα: ‘σκοτίστηκα αν είμαι ξενυχτισμένος, θα τη βγάλω την παράσταση’. Πιστεύω ότι μπορείς να ζήσεις καλά σε οποιαδήποτε ηλικία και μπορείς να ζήσεις καλά χωρίς τα πολλά χρήματα και τα μεγάλα σπίτια. Δεν είμαι από αυτούς που έχουν πρόβλημα με τις ηλικίες ή νοσταλγούν το παρελθόν. Αν πάνω στην κουβέντα αρχίζουν τα ‘θυμάσαι τότε που…’ σηκώνομαι και φεύγω!».

Οι μεγάλοι ρόλοι και οι επιτυχίες

«Ήμουν σπάταλος. Δεν ήμουν ούτε υπέρ της αποταμίευσης ούτε του να τοποθετήσω τα χρήματα. Τα ξόδευα όλα. Ήθελα να περνάω καλά. Δεν έχω μετανιώσει. Δεν με ενδιέφερε ποτέ να πάρω σπίτι. Τα πρώτα χρήματα που πήρα αγόρασα αυτοκίνητο. Μου άρεσαν τα αυτοκίνητα» έλεγε θεωρώντας την σπατάλη του ως μειονέκτημα, αλλά παρόλα αυτά ποτέ δεν μετάνιωσε που δεν του άρεσε να μιζεριάζει και ότι πάνω από όλα ήθελε να περνάει καλά.

Ο Νίκος Γαλανός από την ημέρα που ξεκίνησε σαν ηθοποιός δεν έμεινε ούτε μια μέρα χωρίς δουλειά. Οι πρώτοι ρόλοι του είχαν ανοίξει τον δρόμο για μια λαμπερή καριέρα που ξεκίνησε το 1962 ερμηνεύοντας ένα μικρό ρόλο στην ταινία «Οργή». Είχε σπουδάσει υποκριτική στη Δραματική Σχολή του Κωστή Μιχαηλίδη, ενώ είχε προηγηθεί η θεατρική του εμφάνιση για πρώτη φορά δίπλα στη Τζένη Καρέζη στα τέλη της δεκαετίας του 1960. Ανάμεσα στις πιο γνωστές ταινίες του συγκαταλέγονται: «Η Αμαρτία της Ομορφιάς», «Η Ρένα είναι Offside», «Πεθαίνω Κάθε Ξημέρωμα», «Ο Αστραπόγιαννος». Δες βίντεο από την ταινία “Η Αμαρτία της Ομορφιάς”:

Οι ταινίες αυτές αποτύπωναν τη γοητεία και την υποκριτική του ωριμότητα και συνεχίζουν να είναι σημείο αναφοράς για τους φίλους του παλιού ελληνικού κινηματογράφου. Ακολούθησαν ερμηνείες του σε εμβληματικές ταινίες όπως οι “Κραυγή” του 1964, “Τα δάκρυα μου είναι καυτά”, την ίδια χρονιά και “Ο Ουρανοκατέβατος” την αμέσως επόμενη. Σημαντικές και οι ερμηνείες του στις ταινίες “Η λεωφόρος του μίσους” (1968), “Πανικός” (1969) και “Πεθαίνω κάθε ξημέρωμα” (1969). Η επόμενη δεκαετία βρήκε τον Νίκο Γαλανό να πρωταγωνιστεί με την Αλίκη Βουγιουκλάκη στην ταινία “Ένα αστείο κορίτσι” ενώ ακολούθησε ανοδική πορεία, κερδίζοντας φήμη αλλά και μία πρωταγωνιστική θέση δίπλα στους σπουδαίους της εποχής.

“Ο Αστραπόγιαννος” (1970), “Η Αλίκη Δικτάτωρ” (1972) ήταν ορισμένες μόνο από τις θρυλικές ταινίες στις οποίες συμμετείχε ενώ το 1974 κάνει το τηλεοπτικό του ντεμπούτο στη σειρά «Οι Δίκαιοι», και ακολουθεί μια σειρά από επιτυχημένα σήριαλ που άφησαν εποχή. “Ο θάνατος του Τιμόθεου Κώνστα”, “Τα Χρυσά Κορίτσια”, “Απαγορευμένη αγάπη”, “Μη μου λες αντίο”, “Ποιος μας πιάνει” και άλλες πολλές. Δες βίντεο από την ταινία “Η Αλίκη Δικτάτωρ”:

«Υπάρχουν συνάδελφοι που με τα χρόνια έμαθαν να είναι πιο σκληροπυρηνικοί με τις αμοιβές τους. Εγώ ανήκω στους άλλους, τους ρομαντικούς. Βαδίζω με μια λογική που λέει ‘τα έργα είναι πολυέξοδα, οι εποχές δύσκολες, δεν θα απαιτήσω εγώ πενταπλάσια ποσά επειδή τρελάθηκα ή έχω καβαλήσει το καλάμι’. Γι’ αυτό και έχουν τύχει δυο-τρεις περιπτώσεις, αυτά τα πενήντα χρόνια που είμαι ηθοποιός, που δεν πήγε καλά η δουλειά και δεν πήρα δραχμή, γιατί σεβάστηκα ότι οι επιχειρηματίες είχαν βάλει τις οικονομίες τους».

Αν υπάρχει ένα επίθετο που θα κολλούσε δίπλα στον Νίκο Γαλανό αυτό θα ήταν “αξιοπρεπής”. Ποτέ δεν έκανε εκπτώσεις στην δουλειά του και ποτέ δεν υπήρξε ματαιόδοξος και ψώνιο. Στις περισσότερες ταινίες του υποστήριζε ότι περνούσε καλά, αλλιώς δεν τις έκανε. «Αν είσαι εμπορικός ηθοποιός, που η τηλεόραση έχει πολλούς τέτοιους, βγάζεις χρήματα. Εμένα δεν με ενδιέφερε να είμαι άλλος ένας εμπορικός ηθοποιός. Δεν θα πάω εύκολα να παίξω σε ένα έργο που δεν με εκπροσωπεί ή σε μια μέτρια παραγωγή. Σέβομαι καταρχάς τον εαυτό μου και ύστερα τον θεατή. Θυμάμαι, τέλη του ’67, τελείωσα τη σχολή του Κωστή Μιχαηλίδη και βγήκα αμέσως στο θέατρο. Ουσιαστικά, η Τζένη Καρέζη με έβγαλε. Έξι μήνες μετά, έκανα την πρώτη μου ταινία στη Φίνος Φιλμ και ο συγχωρεμένος ο Φίνος, επειδή του άρεσα, ζήτησε να υπογράψω συμβόλαιο έξι χρόνων, με τρεις ταινίες τον χρόνο και συγκεκριμένα ποσά. Το υπόγραψα και ποτέ δεν με απασχόλησε τι έπαιρνε ο απέναντι ή η παρτενέρ μου. Μπορεί η Βουγιουκλάκη να έπαιρνε, για παράδειγμα, με τα σημερινά δεδομένα 1.000.000 ευρώ και εγώ 10.000. Δεν με ένοιαζε, όμως. Στόχος μου δεν ήταν να κονομήσω, αλλά να παίζω με τους ηθοποιούς που θέλω, να ανεβάζω ωραία έργα, να με χειροκροτά ο κόσμος, να προσφέρω κάτι στο θέατρο».

Η τελευταία του τηλεοπτική εμφάνιση

Ο Νίκος Γαλανός απέδειξε ότι μπορούσε να παραμείνει σύγχρονος και αγαπητός και στις νεότερες γενιές. Στην τελευταία του εμφάνιση στη επιτυχημένη σειρά του MEGA “Η Γη της Ελιάς“, στον ρόλο του Ισίδωρου Βρεττάκου, γνώρισε νέα αποθέωση. Ο χαρακτήρας του έγινε από τους πιο αγαπητούς της σειράς, ενώ η ερμηνεία του απέδειξε ότι η υποκριτική του δύναμη παρέμενε αναλλοίωτη. Διαγνώστηκε για πρώτη φορά με καρκίνο το 2001,και το ξεπέρασε. Πριν από τέσσερα χρόνια όμως, όταν του έγινε η πρόταση για τη «Γη της Ελιάς» ο καρκίνος επανήλθε. Διάφορα ανυπόστατα δημοσιεύματα στην αρχή για την απουσία του από την σειρά έγραφαν ότι ο Νίκος Γαλανός αποχώρησε λόγω της κακής του σχέσης με την παραγωγή… Ακόμα και για την αρρώστεια του δεν ήθελε να δώσει δικαιώματα… Κάθε άλλο παρά όμως έστεκε αυτή η παραπληροφόρηση. Σχεδόν αμέσως υπήρξαν αντιδράσεις όταν μαθεύτηκε ότι ο διάσημος ηθοποιός έδινε μάχη για την ζωή του και πάλευε σιωπηρά…

Εξαιτίας της επιδείνωσης της υγείας του, αποχώρησε από τη σειρά. Ο «Ισίδωρος Βρεττάκος», στον ρόλο του στην “Γη της ελιάς”, δεν πέθανε αλλά τον απήγαγαν. Το σχέδιο της παραγωγής ήταν να επιστρέψει στην αρχή της σεζόν. Όμως δεν πρόλαβε. Οι συνοδοιπόροι του στο αγαπημένο σήριαλ του MEGA τον αποχαιρέτησαν με βαθιά θλίψη, μιας και όλοι πέρα από την άψογη συνεργασία τους, είχαν να πουν έναν καλό λόγο για τον άνθρωπο Γαλανό που ήταν δίπλα στα νέα παιδιά για να τα συμβουλέψει όταν του το ζητούσαν.

Το πάθος με τον τζόγο και την… Harley Davidson!

Αν και δεν υπήρξε ποτέ άνθρωπος που ξεπερνούσε τα μέτρα και τα όριά του, ο τζόγος ήταν ένας εθισμός που του κόστισε σε χρήμα για μια πενταετία, αλλά κατάφερε μέσα από διάφορα στάδια να τον ξεπεράσει. Ο ίδιος είχε μιλήσει για το πάθος του με τα χαρτιά: «Ήταν μια πενταετία που ξεκινήσαμε να παίζουμε φιλαράκια και στο τέλος έγινε ένα σπίτι όπου είχε πέντε τραπέζια και χαρτοπαίζαμε κάθε Σάββατο βράδυ. Δυο φορές, όταν ήμουν με την Αλίκη στο θέατρο, έτυχε να πάω απευθείας. Είχα τελειώσει δύο παραστάσεις το Σάββατο, από το βράδυ χαρτί και έφευγα στις 5 και πήγαινα στο θέατρο κατευθείαν για να βγάλω άλλες δύο παραστάσεις. Πολύ επικίνδυνο!. Κάποια στιγμή συνειδητοποίησα ότι είμαι ηλίθιος που έπαιζα χαρτί διότι χρωστούσα λεφτά που είχα χάσει κι έπρεπε να πουλήσω το αυτοκίνητό μου για να ξεχρεώσω. Κι επίσης μια φορά, στην απογευματινή παράσταση, με πήρε ο ύπνος ενώ ήμουν όρθιος και παραλίγο να πέσω. Και είπα…σοβαρέψου, δεν μπορείς να συνεχίσεις έτσι. Και το έκοψα. Δεν μετάνιωσα για τα χρήματα που έχασα, αλλά ότι δεν πήρα μια Harley Davidson».

Ο έρωτας και ο αρραβώνας με την Κάτια Δανδουλάκη

Ένα από τα πιο πολυσυζητημένα κεφάλαια της προσωπικής του ζωής ήταν η σχέση του με την Κάτια Δανδουλάκη. Οι δύο ηθοποιοί υπήρξαν ένα από τα πιο λαμπερά ζευγάρια της showbiz. Η σχέση τους κράτησε 2,5 χρόνια και ο έρωτάς τους ήταν μεγάλος, και μάλιστα έφτασαν πολύ κοντά στον γάμο. Ωστόσο, τελικά ακολούθησαν διαφορετικούς δρόμους, διατηρώντας αμοιβαίο σεβασμό και εκτίμηση. Η Δανδουλάκη είχε μιλήσει πολλές φορές με τρυφερότητα για τον Νίκο Γαλανό, αναγνωρίζοντας τον ως έναν εξαιρετικό άνθρωπο και σημαντικό κομμάτι της ζωής της.

«Αν δεν μίλαγε η Κάτια, εγώ δεν θα το έλεγα ποτέ ότι ήμασταν αρραβωνιασμένοι, όπως και δεν το είχα πει ποτέ. Ήμασταν αρραβωνιασμένοι με δαχτυλίδι και πηγαίναμε για γάμο. Με δαχτυλίδι, επίσημα. Ήμασταν μαζί δύο, δυόμιση χρόνια. Εκείνη την εποχή, τα αντίστοιχα των σημερινών social media ήταν τα περιοδικά και τα εξώφυλλα. Μιλάμε για χαμό με τις συνεντεύξεις. Εμένα, όμως, δεν μου άρεσε να μιλάω. Δεν μου άρεσε ποτέ να αναφέρομαι στα προσωπικά μου, αλλά ούτε και στα προσωπικά των άλλων. Όπως επίσης δεν δεχόμουν όταν μου έλεγαν κάτι για κάποιον ή κάτι για εμένα», είχε δηλώσει στο «Στούντιο 4» ο ηθοποιός. Δες την συνέντευξη:

Λάτρευε τις γυναίκες μισούσε τον γάμο

Ο Νίκος Γαλανός παντρεύτηκε δύο φορές, και οι δύο γάμοι έγιναν σε σχετικά νεαρή ηλικία. Παρότι προσπάθησε να δημιουργήσει οικογένεια, οι σχέσεις αυτές δεν είχαν διάρκεια. Ο ελεύθερος χαρακτήρας του, οι επαγγελματικές του υποχρεώσεις δεν του άφησαν ποτέ χώρο να αφοσιωθεί στην προσωπική του ζωή. Παρόλα αυτά είχε κάνει δύο γάμους, ο πρώτος, όταν ήταν μόλις 18 ετών, κράτησε μόλις πέντε μήνες, ενώ ο δεύτερος, με την ηθοποιό Κατερίνα Μαραγκού, που κράτησε περίπου 4 μήνες.

«Έχω παντρευτεί δύο φορές κι έχω χωρίσει, βαριόμουνα γρήγορα στον γάμο» είχε πει σε συνέντευξή του ο ηθοποιός. «Ο γάμος δεν μου πάει καθόλου. Δεν μου έχει λείψει να έχω ένα παιδί. Δεν έπιασα ποτέ τον εαυτό μου να σκέφτεται ‘ας είχα οικογένεια και ας είχα παιδιά’. Πάντα μου άρεσε να είμαι ελεύθερος κι έτσι να λειτουργώ, όπως μου έρχεται, χωρίς υποχρεώσεις». Ο Νίκος Γαλανός μοιράστηκε μια ιστορία σχετικά με την πρώτη του σύζυγο, αλλά και το πώς μπλέχτηκε με τον Μίκη Θεοδωράκη σε μια από τις ελάχιστες συνεντεύξεις στο “Στούντιο 4”. «Στα 18 μου παντρεύτηκα γιατί είχα μια σχέση από το Γυμνάσιο. Δεν είχα πλήρη συνείδηση του τι έκανα. Είχα μια σχέση, τη Χρυσούλα, κάποια στιγμή είπε η μάνα της “Δεν παντρεύεστε να μένετε εδώ;”. Και εκείνα τα χρόνια, μιλάμε για το 1967. Ο γάμος κράτησε μήνες αλλά η σχέση είχε κρατήσει πολύ. Κάποια στιγμή από όταν αρχίσαμε να μέναμε μαζί, δεν… Χωρίσαμε τον Φλεβάρη – Μάρτη, το θυμάμαι γιατί υπάρχουν μετέπειτα γεγονότα που δεν τα έχω συζητήσει. Χωρίζουμε και ήταν τρεις μονοκατοικίες στον Λόφο Χαϊδαρίου. Σε αυτό το σπίτι μετά προς το τέλος του χρόνου πιάστηκε ο Μίκης Θεοδωράκης. Ήταν στο σπίτι που έμενα με τη Χρυσούλα. Ο πατέρας ήταν χωρισμένος με τη μητέρα, τα πεθερικά μου δηλαδή», είπε αρχικά ο Νίκος Γαλανός. «Αυτός είχε πολλά λεφτά και έχει ανοίξει ένα μαγαζί στην Ομόνοια για τη γυναίκα του, με έναν συνέταιρο για να απασχολείται με αυτά. Ο συνέταιρος της πρώην πεθεράς άρχισε να την ψυχολογεί και έπαιρνε πληροφορίες. Κάποια στιγμή μετά από δύο μήνες της λέει “Μπορεί να έρθει ένα πρόσωπο να κρυφτεί στο σπίτι αλλά δεν θα ζητήσετε να μάθετε ποτέ ποιος είναι. Θα του αφήνετε φαγητό έξω από την πόρτα. Αν εκείνος θελήσει να ανοίξει την πόρτα, οκ. Αλλιώς δεν θα ρωτήσετε ποτέ”. Η μάνα λέει “ναι”, η Χρυσούλα λέει “εντάξει”. Ο συνέταιρος ήταν στο κόμμα και ήθελαν να κρύψουν τον Μίκη. Μετά από αρκετό καιρό τους άνοιξε την πόρτα ο Μίκης. Και από τότε άρχισε μια επαφή, έβγαινε τα βράδια ο Μίκης ντυμένος παπάς να κάνει βόλτα. Μετά τους έβαλε μέσα στο πρόγραμμα. Κάποιος κάτι είδε και καρφώθηκε το πράγμα. Η πρώην πεθερά μου και η πρώην γυναίκα μου καταστράφηκαν», ανέφερε ο Νίκος Γαλανός.

Ο ηθοποιός ζούσε τα τελευταία χρόνια μόνος του στου Παπάγου, αφού είχε χωρίσει με την τελευταία του σύντροφο και επιχειρηματία Έλενα Σαγανά που ήταν τρεις δεκαετίες νεότερη του. Οι δυο τους παρά τον χωρισμό διατηρούσαν εξαιρετικές σχέσεις και τον φρόντιζε όποτε της το ζητούσε. Ο ίδιος είχε πει σε συνέντευξή του: «Ο έρωτας είναι κινητήριος δύναμη στα πάντα. Είναι η αρχή και το φινάλε… Χωρίς έρωτα δεν μπορεί κανείς να ζήσει. Όταν κάποιος είναι ερωτευμένος είναι διαφορετικός, φωτεινός, όμορφος, ζει, μιλάει με τους ανθρώπους. Ένας άνθρωπος χωρίς έρωτα είναι κατσούφης, περίεργος, δύσκολος. Με τον έρωτα λάμπεις…»

Η σχέση του με τα παιδιά

Ο Νίκος Γαλανός είχε δηλώσει ότι δεν απέκτησε παιδιά όχι επειδή δεν το επιθυμούσε, αλλά επειδή η ζωή δεν τα έφερε έτσι. Δεν εξέφραζε πικρία, αλλά μια ήρεμη αποδοχή. Αντιμετώπιζε το θέμα με ωριμότητα, θεωρώντας ότι κάθε άνθρωπος ακολουθεί τον δικό του δρόμο. “Βαθύτερα όμως, αν και δεν θέλω να το σκαλίσω, μπορεί να ήταν και άλλοι λόγοι. Γι΄αυτό και δεν με νοιάζει ούτε που δεν έκανα παιδιά ούτε που δεν έμεινα μ΄έναν άνθρωπο μαζί. Καμιά φορά όμως, τώρα στα μεγάλα μου, σκέφτομαι μήπως έκανα βλακεία και δεν έχω έναν άνθρωπο κοντά μου, να μιλάς, να νοιώθεις ασφάλεια. Ίσως είμαι κάπως σκληρός για τον εαυτό μου. Είναι στιγμές που έχεις ανάγκη έναν άνθρωπο. Μέσα σε μια πορεία ζωής υπήρχαν μεγάλοι έρωτες και άνθρωποι με τους οποίους θα μπορούσα να΄χω συμβιώσει. Δεν ξεπέρασα ποτέ κάποιες σκέψεις περί καταπίεσης και ελευθερίας Τώρα, στην ηλικία μου, που εμφανίζονται κι άλλα πράγματα, λέω ότι θα μπορούσε να είχε διατηρηθεί μια σχέση μου. Απ΄την άλλη, αν είχα παιδιά μπορεί αυτό να ήταν τώρα μια πηγή δύναμης. Όταν βλέπω όμως οικογένειες που δεν έχουν σχέση οι γονείς με τα παιδιά τους, το βρίσκω ακόμα χειρότερο”…

Οι ανήσυχες αναζητήσεις με τον Θεό και τον Δαλάι Λάμα

Πνεύμα ελεύθερο, ανήσυχο ο Νίκος Γαλανός και χωρίς συναισθηματικές εξαρτήσεις μπορούσε να ταξιδέψει παντού, να αναζητήσει θρησκείες, από περιέργεια περισσότερο. Παλιά το αρνιόταν όταν είχαν κυκλοφορήσει οι πρώτες φήμες για την βάπτισή του από τον Δαλάι Λάμα, τώρα πια όμως που είχαν περάσει τα χρόνια, ήταν εντελώς απενοχοποιημένος και μιλούσε ελεύθερα για αυτό: «Προσπάθησα να εμβαθύνω και σε θρησκευτική ιδεολογία…. Γύρω στο ’70, είχε έρθει εδώ ο Δαλάι Λάμα, ιδιωτικά. Ήμασταν μια ομάδα γύρω στα 15-18 άτομα και είχαμε φέρει τον Δαλάι Λάμα. Με έχει βαφτίσει ο Δαλάι Λάμα. Η περίοδος τότε των αναζητήσεων μέσα από τον Βουδισμό, αυτό δεν σημαίνει ότι δεν ήμουν Χριστιανός Ορθόδοξος ή ότι δεν είμαι. Ήμουν και είμαι. Ο Βουδισμός είχε κάποια άλλα στοιχεία, δεν είναι τόσο ακραία θρησκευτικά, είναι λίγο πιο ανθρωποκεντρική η ιδεολογία και όχι τόσο αυτό που έχουμε εμείς στην Ορθοδοξία. Μετά προχώρησα και σε άλλες αναζητήσεις». «Εκτός από το θέατρο και τον κινηματογράφο, μου άρεσαν αναζητήσεις πιο πνευματικές. Πιστεύω ότι δεν είμαστε μόνο σάρκα. Είμαστε και κάτι άλλο. Πέρασα από πάρα πολλά. Ίσως αυτό με βοήθησε να συνειδητοποιήσω τα του εαυτού μου και να κρατάω ισορροπίες. 55 χρόνια που είμαι στον χώρο με κρατάνε υγιή στην καρδιά και στο μυαλό. Όταν είναι να γίνει κάτι θα γίνει όχι απαραίτητα όταν το θέλεις εσύ».

Η μάχη με την ασθένεια

Τα τελευταία χρόνια της ζωής του αντιμετώπισε σοβαρά προβλήματα υγείας και έδωσε μάχη με τον καρκίνο. Παρά τις δυσκολίες, συνέχισε να εργάζεται όσο του το επέτρεπαν οι δυνάμεις του, δείχνοντας αξιοθαύμαστη ψυχική αντοχή. Η στάση του απέναντι στην ασθένεια χαρακτηρίστηκε από αξιοπρέπεια και διακριτικότητα. Δεν επιδίωξε τη δημοσιότητα ούτε χρησιμοποίησε τη δοκιμασία του για να προκαλέσει συγκίνηση. “Ακούω πολλές φορές ότι είμαι ο τελευταίος εν ζωή ζεν πρεμιέ. Η ομορφιά δεν έχει σχέση με την εξωτερική εμφάνιση αλλά με αυτό που εκπέμπει ένας άνθρωπος, δηλαδή αυτό που πηγάζει από την ψυχή του. Απλώς, αρκετές φορές η εσωτερική ομορφιά αντικατοπτρίζεται και στο πρόσωπο και το βλέμμα. Γι’ αυτό συχνά λέμε, και μεταφορικά: «Αυτός είναι ωραίος άνθρωπος». Η πιο δύσκολη στιγμή για μένα ήταν το 2001, όταν, εξαιτίας μιας τυχαίας εξέτασης, άκουσα τον γιατρό να μου λέει ότι το βιολογικό μου τέλος ήταν υπόθεση λίγων μηνών. Ευτυχώς, όλα πήγαν καλά, αλλά ήταν η πρώτη φορά που ήρθα σε άμεση επαφή με τον θάνατο. Ο μεγαλύτερός μου φόβος παραμένει η ακινησία, η καθήλωση και η ανημποριά, μην εγκλωβιστώ μέσα σε ένα σπίτι, έχοντας ταυτόχρονα πλήρη συνείδηση του τι συμβαίνει. Αυτή η κατάσταση με τρομάζει περισσότερο από τον θάνατο και τη φθορά του χρόνου, τα οποία είναι αναπόφευκτα”.

Ο θάνατός του

Ο Νίκος Γαλανός έφυγε από τη ζωή έναν χρόνο πριν, στις 19 Μαΐου 2025, σε ηλικία 79 ετών. Η είδηση του θανάτου του προκάλεσε βαθιά συγκίνηση στον καλλιτεχνικό κόσμο και στο κοινό που τον αγάπησε επί δεκαετίες. Συγκινητικά μηνύματα δημοσίευσαν πολλοί συνάδελφοί του, μιλώντας για έναν άνθρωπο γεμάτο καλοσύνη, ήθος και αφοσίωση στην τέχνη του. Ο Νίκος Γαλανός ανήκει σε εκείνη τη σπάνια κατηγορία καλλιτεχνών που δεν περιορίζονται στην εποχή τους. Υπήρξε διαχρονικός γιατί συνδύασε την εξωτερική γοητεία με την εσωτερική ποιότητα.

Κατάφερε να παραμείνει επίκαιρος για περισσότερα από εξήντα χρόνια, να αγαπηθεί από διαφορετικές γενιές και να αφήσει πίσω του έργο που εξακολουθεί να συγκινεί. Σε μια εποχή όπου η δημοσιότητα συχνά υποκαθιστά την ουσία, ο Νίκος Γαλανός υπενθύμιζε τι σημαίνει πραγματικός σταρ: σεμνότητα, πειθαρχία, σεβασμός και ακεραιότητα. Δεν στηρίχθηκε σε σκάνδαλα ούτε σε πρόσκαιρες εντυπώσεις. Στηρίχθηκε αποκλειστικά στο ταλέντο, στη συνέπεια και στο ήθος του.