Οι Πανελλήνιες Εξετάσεις ξεκίνησαν σήμερα για χιλιάδες μαθητές σε όλη τη χώρα, με το άγχος να χτυπά «κόκκινο» τόσο για τους ίδιους όσο και για τις οικογένειές τους. Με αφορμή και το τραγικό περιστατικό στην Ηλιούπολη, που άνοιξε ξανά τη συζήτηση γύρω από την ψυχική πίεση που βιώνουν πολλοί έφηβοι κατά τη διάρκεια αυτής της απαιτητικής περιόδου, οι ειδικοί υπενθυμίζουν πως οι γονείς παίζουν καθοριστικό ρόλο στη διαχείριση του άγχους των παιδιών τους.

Ακόμα και φράσεις που λέγονται με καλή πρόθεση μπορούν να λειτουργήσουν επιβαρυντικά, ενισχύοντας την ανασφάλεια, τον φόβο της αποτυχίας και την ψυχολογική πίεση.

Δείτε ποιες εκφράσεις καλό είναι να αποφεύγονται αυτές τις ημέρες και γιατί

  1. «Διάβασε περισσότερο»: Πρόκειται για μία από τις πιο συνηθισμένες φράσεις που ακούνε οι υποψήφιοι. Ωστόσο, πίσω από αυτήν κρύβεται συχνά το μήνυμα ότι η προσπάθεια που καταβάλλουν δεν είναι αρκετή. Ένας μαθητής που ήδη πιέζει τον εαυτό του μπορεί να νιώσει ενοχές, απογοήτευση και αίσθημα ανεπάρκειας, θεωρώντας ότι δεν ανταποκρίνεται στις προσδοκίες των γονιών του.
  2. «Αν δεν περάσεις, τι θα κάνεις;»: Η συγκεκριμένη ερώτηση μεταφέρει τη σκέψη κατευθείαν στο χειρότερο δυνατό σενάριο. Αντί ο μαθητής να επικεντρώνεται στην εξέταση και στην προσπάθειά του, αρχίζει να φοβάται το ενδεχόμενο της αποτυχίας. Το αποτέλεσμα είναι να αυξάνεται το άγχος και να δυσκολεύεται η συγκέντρωσή του.
  3. «Κοίτα τι κάνει ο/η…»: Οι συγκρίσεις δεν λειτούργησαν ποτέ ενθαρρυντικά. Όταν ένας μαθητής συγκρίνεται με συμμαθητές, φίλους ή συγγενείς, είναι πιθανό να νιώσει ότι δεν είναι αρκετά καλός. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε χαμηλότερη αυτοεκτίμηση, έντονο ανταγωνισμό και ακόμη μεγαλύτερη ψυχολογική πίεση.
  4. «Εγώ στη θέση σου θα…»: Κάθε μαθητής έχει τη δική του προσωπικότητα, τον δικό του τρόπο διαβάσματος και τους δικούς του ρυθμούς. Η φράση αυτή, παρότι συχνά λέγεται συμβουλευτικά, μπορεί να υπονομεύσει την αυτονομία του παιδιού και να το κάνει να αμφισβητήσει τις δικές του επιλογές και δυνατότητες.
  5. «Δεν είναι τίποτα, χαλάρωσε»: Ίσως η πιο παρεξηγημένη φράση. Οι γονείς τη χρησιμοποιούν για να καθησυχάσουν το παιδί τους, όμως πολλές φορές το αποτέλεσμα είναι το αντίθετο. Ο μαθητής μπορεί να αισθανθεί ότι το άγχος και οι φόβοι του υποτιμώνται ή δεν γίνονται κατανοητοί από το οικογενειακό του περιβάλλον.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Τι μπορούν να πουν οι γονείς αντί για αυτά;

Οι ειδικοί επισημαίνουν ότι η υποστήριξη δεν χρειάζεται μεγάλες κουβέντες. Μερικές απλές φράσεις αρκούν για να κάνουν τη διαφορά:

  • «Βλέπω πόσο προσπαθείς.»
  • «Είμαι περήφανος/η για την προσπάθειά σου.»
  • «Είμαι εδώ αν χρειαστείς κάτι.»
  • «Πώς μπορώ να σε βοηθήσω;»
  • «Ό,τι κι αν γίνει, δεν αλλάζει τίποτα στην αγάπη και την εκτίμησή μου για σένα.»

Σε μια περίοδο όπου η πίεση κορυφώνεται και οι προσδοκίες συχνά βαραίνουν τους ώμους των εφήβων, η ενσυναίσθηση, η αποδοχή και η ψύχραιμη στάση των γονιών μπορούν να αποδειχθούν πολύ πιο σημαντικές από οποιοδήποτε αποτέλεσμα εξετάσεων. Άλλωστε, οι Πανελλήνιες είναι μια σημαντική δοκιμασία, όχι όμως η μοναδική που θα καθορίσει το μέλλον και την αξία ενός ανθρώπου.

Διαβάστε Τώρα
TAGS
#Πανελλήνιες εξετάσεις