Σε κλίμα βαθιάς συγκίνησης συγγενείς, φίλοι και άνθρωποι του καλλιτεχνικού χώρου είπαν σήμερα, Δευτέρα 6 Ιουλίου, το τελευταίο «αντίο» στην Τζένη Ζαχαροπούλου, η οποία έφυγε από τη ζωή τις τελευταίες ημέρες, σε ηλικία 85 ετών.
Στην εξόδιο ακολουθία βρέθηκαν άνθρωποι που τη γνώρισαν και συνεργάστηκαν μαζί της όλα αυτά τα χρόνια, θέλοντας να την αποχαιρετήσουν για τελευταία φορά. Ανάμεσά τους ήταν ο Σπύρος Μπιμπίλας, η Άννα Φόνσου, αλλά και ο δημοσιογράφος Νάσος Γουμενίδης, ο οποίος ήταν και γαμπρός της, καθώς είναι σύζυγος της κόρης της, Κλάρας.
Ποια ήταν η Τζένη Ζαχαροπούλου
Η Τζένη Ζαχαροπούλου γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Λευκάδα, έναν τόπο που, όπως είχε πει η ίδια σε συνέντευξή της πριν από δύο χρόνια, «είναι γεμάτος καλλιτέχνες». Από πολύ μικρή ηλικία έδειξε την αγάπη της για την υποκριτική και την έκθεση μπροστά στο κοινό.
«Από μικρό παιδί με έβαζαν σε πλατεία μπροστά σε κόσμο, σε ένα μικρόφωνο που δεν έφτανα, κι έλεγα διάφορα, ποιήματα κτλ», είχε εξομολογηθεί στην εκπομπή «Αλήθειες με τη Ζήνα», ενώ δεν είχε κρύψει τη συγκίνησή της μιλώντας για σπουδαίους ανθρώπους του ελληνικού θεάτρου που δεν βρίσκονται πλέον στη ζωή, όπως η Αλίκη Βουγιουκλάκη, ο Δημήτρης Παπαμιχαήλ, ο Κώστας Καρράς, ο Νίκος Κούρκουλος και ο Μάνος Κατράκης.
Τα τελευταία χρόνια είχε αφιερώσει μεγάλο μέρος του χρόνου της στο Σπίτι του Ηθοποιού, ενώ είχε απομακρυνθεί από το θέατρο όταν γεννήθηκε η εγγονή της, η Φαίδρα, κόρη της Κλάρας και του Νάσου Γουμενίδη.
«Η μικρή έγινε για μένα εξάρτηση. Μεγάλος έρωτας. Ένιωσα ότι μεγάλωνα ξανά την κόρη μου», είχε δηλώσει χαρακτηριστικά, περιγράφοντας τον ξεχωριστό δεσμό που είχε αναπτύξει μαζί της.
Ιδιαίτερη θέση στην καρδιά της κατείχε και η Αλίκη Βουγιουκλάκη, με την οποία τις συνέδεε μια βαθιά φιλία. Μάλιστα, είχε περιγράψει με συγκίνηση την πρώτη τους συνάντηση σε ραδιοφωνικό στούντιο.
«Περίμενα στον διάδρομο για να μπω στην αίθουσα ηχογράφησης. Ξαφνικά περνούν από μπροστά μου η Αλίκη και ο Δημήτρης και δύο ακόμα. Πρώτη φορά τους έβλεπα και μου φαινόταν απίστευτο. Με πλησίασε η Αλίκη και μου πιάνει τα μαλλιά, ρωτώντας με: “δικά σου είναι τα μαλλιά; Μπράβο κούκλα μου”. Κάπως έτσι έσπασε ο πάγος και μετά αγαπηθήκαμε πολύ».
Η Τζένη Ζαχαροπούλου αποφοίτησε από τη σχολή Κατσέλη και στη συνέχεια πραγματοποίησε τριετή περιοδεία σε όλο τον κόσμο με τον Δημήτρη Ροντήρη, παρουσιάζοντας έργα του κλασικού ρεπερτορίου. Αργότερα, η συνεργασία της με την Αλίκη Βουγιουκλάκη και τον Δημήτρη Παπαμιχαήλ την έκανε ευρύτερα γνωστή στο ελληνικό κοινό, ενώ στη συνέχεια συνεργάστηκε με τους σημαντικότερους κωμικούς της εποχής.
Στην τηλεόραση άφησε το δικό της αποτύπωμα, συμμετέχοντας σε αγαπημένες σειρές όπως οι «Γιούγκερμαν», «Πανθέοι», «Η γειτονιά μας» και «Οι φρουροί της Αχαΐας».
Από τις τελευταίες δημόσιες εμφανίσεις της ήταν στο Σπίτι του Ηθοποιού, αλλά και στη μουσική σκηνή «Γιώργος Μαρίνος», όπου τον περασμένο Μάιο είχε δώσει το «παρών» σε αφιερωματική εκδήλωση προς τιμήν του σπουδαίου καλλιτέχνη.
Πώς την είχε αποχαιρετήσει ο Νάσος Γουμενίδης
Ο Νάσος Γουμενίδης σε άρθρο που δημοσίευσε στο nassosblog.gr περιγράφει την πεθερά του σαν μία γυναίκα – σύμβολο που ήταν πάνω από όλα μάνα και υπέροχη γιαγιά στην κόρη του. Συγκεκριμένα, ο ίδιος έγραψε χαρακτηριστικά: «Η ώρα είναι 05.50 το πρωϊ και προσπαθώ να βάλω σκέψεις και συναισθήματα σε μια σειρά. Είναι δύσκολο. Πολύ δύσκολο. Η αίσθηση της απώλειας… το “σβήσιμο” μιας υπέροχης φωνής με συγκλονίζουν. Για μένα δεν ήταν η πεθερά μου. Ήταν… μάνα μου. Μετά σκέφτομαι. Υπάρχουν άνθρωποι που δεν φεύγουν ποτέ πραγματικά. Απλώς αλλάζουν ουρανό. Σήμερα, 2 Ιουλίου, λίγο μετά τις 02.00, η αγαπημένη μου πεθερά – η γνωστή για τους πολλούς ηθοποιός – Τζένη Ζαχαροπούλου, ολοκλήρωσε με αξιοπρέπεια και γενναιότητα μια άνιση μάχη . Ήταν 85 ετών. Και όμως, για όσους είχαν την τύχη να τη γνωρίσουν, ήταν πολύ περισσότερα από ένας αριθμός. Ήταν μια γυναίκα-σύμβολο. Μια μάνα. Μια υπέροχη γιαγιά. Μια παρουσία που γέμιζε το σπίτι με καλοσύνη, ηρεμία και αγάπη.
Για μένα δεν ήταν απλώς η μητέρα της γυναίκας μου. Ήταν ένας άνθρωπος που με δίδαξε να σκέφτομαι διαφορετικά. Με βοήθησε να εξελιχθώ, να βλέπω τη ζωή με περισσότερη ευγένεια, περισσότερη υπομονή και περισσότερη ανθρωπιά. Ήταν μορφωμένη, ευφυής, διαβασμένη, ντροπαλή, αξιοπρεπής, δοτική και απίστευτα αγαπησιάρα. Από εκείνους τους ανθρώπους που δεν χρειάζονται μεγάλες κουβέντες για να αφήσουν τεράστιο αποτύπωμα. Τις τελευταίες δύο εβδομάδες ζήσαμε όλοι μαζί έναν εφιάλτη. Στην 6η Πνευμονολογική Κλινική του Νοσοκομείου «Σωτηρία» δόθηκε μια μάχη μέχρι την τελευταία στιγμή. Ο διευθυντής της κλινικής, Γιάννης Δημητρούλης, μαζί με τους εξαιρετικούς συνεργάτες του, έκανε ό,τι ήταν ανθρωπίνως δυνατό για να της χαρίσει χρόνο.
Ο κ. Νικόλαος Πτωχής, στο Νοσοκομείο «Γεννηματά» με την επέμβαση στην οποία την υπέβαλε, της έδωσε μια ακόμη ευκαιρία.
Και δίπλα τους, ένα μοναδικό νοσηλευτικό προσωπικό. Οι γυναίκες που τη φρόντιζαν,, τη νοιάζονταν σαν δικό τους άνθρωπο. Οι άνθρωποι της σίτισης και της καθαριότητας. Άγνωστοι άνθρωποι που μέσα στις πιο σκοτεινές ώρες της ζωής μας έγιναν μια μεγάλη αγκαλιά. Πόσο παράξενο είναι… Μέσα στον απόλυτο φόβο, στην αγωνία της αναμονής, στην εξάντληση και στα δάκρυα, να ανακαλύπτεις ότι υπάρχει ακόμη ανθρωπιά. Στο πλευρό της μέχρι το τέλος στάθηκαν η κόρη της, η Κλάρα, η γυναίκα μου, και η λατρεμένη της εγγονή. Η κόρη μας. Η Φαίδρα. “Το κορίτσι μου”, όπως συνήθιζα να την αποκαλώ, έφυγε όπως ακριβώς έζησε. Όρθια. Χωρίς να προδώσει ποτέ τη δύναμή της. Ατρόμητη. Μαγκιόρα. Με το κεφάλι ψηλά. Καλό ταξίδι στο φως, Τζενούλα μου. Σε ευχαριστώ για όσα μας χάρισες. Για όσα μας έμαθες χωρίς ποτέ να υψώσεις τη φωνή σου. Για την αγάπη σου, για την αγκαλιά σου, για το παράδειγμά σου. Θα σε αγαπώ τόσο εγώ αλλά και το Κλαράκι σου… και το “Φαιδρόνι” σου μέχρι να συναντηθούν ξανά οι ουρανοί μας. Μέχρι τότε… καλό σου ταξίδι.» έγραψε ο ίδιος συγκινώντας με τα λόγια του.
">
">
">
">
">
">
">
">