Τη γνωρίσαμε μέσα από την προσπάθειά της να εκπροσωπήσει την Ελλάδα στη Eurovision το 2024 και το 2025, όμως η Evangelia κατάφερε πολύ γρήγορα να ξεχωρίσει για κάτι πολύ μεγαλύτερο: τον μοναδικό τρόπο με τον οποίο παντρεύει την ελληνική παράδοση με τη σύγχρονη pop μουσική.
Γεννημένη στο New Jersey, με Ιταλοαμερικανίδα μητέρα και Κρητικό πατέρα, μεγάλωσε ουσιαστικά ανάμεσα σε δύο κόσμους, περνώντας κάθε καλοκαίρι στο χωριό της στην Κρήτη, εκεί όπου έμαθε να αγαπά την ελληνική μουσική, τους παραδοσιακούς χορούς και τις ιστορίες που τη συνόδευσαν μέχρι σήμερα.
H Evangelia εφ’ όλης της ύλης
Αυτές ακριβώς τις ρίζες τιμά και μέσα από το νέο της τραγούδι, το παραδοσιακό «Ένα νερό κυρά Βαγγελιώ», που κυκλοφορεί από τη Minos EMI Universal Greece σε μια σύγχρονη pop διασκευή. Με αφορμή τη νέα της κυκλοφορία, η Evangelia ανοίγει την καρδιά της στο YOU και μιλά για τη γυναίκα που της χάρισε το όνομά της, την αγαπημένη της γιαγιά, την Ψαροβαγγελιώ, η οποία διαμόρφωσε τον χαρακτήρα και τις αξίες της, εξηγεί γιατί το κεφάλαιο Eurovision δεν έχει κλείσει ακόμα, ενώ αποκαλύπτει και τα σχέδιά της για τον γάμο της το επόμενο καλοκαίρι με τον αγαπημένο της, Jay Stolar.
- Φωτογραφίες: Αλέξανδρος Ζαχαριάδης
- Styling: Έλενα Οικονόμου
- Μακιγιάζ: Εύα Ζαχαριάδου
- Μαλλιά: Cornelius by Θανάση Κορνήλιο
Special thanks στο Μουσείο Οίνου Μάρκου (Αγίου Δημητρίου, Παλλήνη Αττικής 153 51) για την ευγενική φιλοξενία
Διαβάζω ότι είσαι Aμερικανίδα, που γεννήθηκες στο New Jersey. Θέλω να μου πεις για τα παιδικά σου χρόνια;
Γεννήθηκα όντως στο New Jersey, η μαμά μου είναι Ιταλοαμερικανή και ο μπαμπάς μου Κρητικός, και από 30 ημερών με φέρανε στην Κρήτη, να γνωρίσω τη γιαγιά μου και την οικογένειά μου. Από τότε, κάθε καλοκαίρι το έζησα στο χωριό με τη γιαγιά, αλλά πήγαινα σχολείο στην Αμερική. Ο μπαμπάς μου ήταν υπεύθυνος στα πολιτιστικά, στην Παγκρητική Ένωση Αμερικής, έφερνε μουσικές εκδηλώσεις και θεατρικές παραστάσεις από την Κρήτη για να κάνουν tour στην Αμερική.
Άρα ήταν κοντά σε αυτό που ακολούθησες εσύ εν τέλει;
Ακριβώς. Όλοι όσοι πέρασαν από το σπίτι μου γενικά είχαν μεγάλη αγάπη για τις Τέχνες, την παράδοση και την ελληνική γλώσσα. Με τον μπαμπά μου μιλούσα μόνο ελληνικά, τα έμαθε και η μαμά μου παρότι δεν είναι Ελληνίδα, ενώ αγαπώ την παραδοσιακή μουσική και έμαθα να χορεύω όλους τους παραδοσιακούς χορούς στην Αμερική, σε Κρητικό σύλλογο. Η… πρακτική μου ήταν κάθε καλοκαίρι στα πανηγύρια στο χωριό. Μια ζωή ήμουν με το ένα πόδι στην Αμερική και με το άλλο στην Κρήτη.
Όταν σκέφτεσαι τα καλοκαίρια στην Ελλάδα, ποιες εικόνες σου έρχονται στο μυαλό;
Μου έρχεται η γιαγιά μου, που ήταν μόνη της στο χωριό, πάντα ντυμένη στα μαύρα. Πηγαίναμε με τα πρόβατα στις ελιές και μαζεύαμε ελιόφυλλα για να τα ταΐσουμε, μαζεύαμε αυγά απ’ τις κοτούλες, από εκείνη έμαθα να μαγειρεύω, φτιάχναμε καλτσούνια. Πηγαίναμε μαζί και στα πανηγύρια, αλλά μετά μεγάλωσε αρκετά και την πονούσαν τα γόνατά της. Και όταν δεν ερχόταν όμως, μόλις γυρνούσα σπίτι με ρωτούσε αν χόρεψα μπροστά, αν έκανα φιγούρες και αν με είδε το χωριό. Ήταν πολύ περήφανη που ήξερα να χορεύω.
Η γιαγιά σου ήταν το πιο κοντινό σου πρόσωπο, μετά τους γονείς σου;
Ναι, και την έλεγαν Ευαγγελία, από εκεί πήρα το όνομά μου. Καθόμασταν με τις ώρες στο μπαλκόνι, που έβλεπε όλο το βουνό, πίναμε το καφεδάκι μας και μου έλεγε ιστορίες, με ρωτούσε πράγματα για τη ζωή μου και τα βράδια ήθελα να γυρνάω πιο νωρίς για να προλάβουμε να δούμε τα άστρα μαζί.
Ποια ιστορία σου έχει μείνει από αυτές που σου έχει πει για τη ζωή της;
Θυμάμαι που μου έλεγε πως στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, είχαν έρθει κάτι στρατιώτες από την Αυστραλία και τους πρόσεχαν στο σπίτι τους, τους προσέφεραν φαγητό και τους βοηθούσαν. Μου έλεγε ότι επειδή τότε δεν είχαν ψυγεία, για να φέρει νερό και πάγο στο σπίτι, έπρεπε να ανέβει ψηλά στο βουνό που ήταν μία πηγή. Μου έλεγε «εσείς δεν κουράζεστε όπως εμείς». (γελάει)
Της είχες πει ότι θα γίνεις τραγουδίστρια;
Δεν ήξερε ότι θα το ακολουθήσω επαγγελματικά, αλλά με πρόλαβε που είχα ξεκινήσει να μαθαίνω γιουκαλίλι και κιθάρα μόνη μου. Της τραγουδούσα, της είχα γράψει και ένα τραγούδι μαζί με τα ξαδέρφια μου που έλεγε «Γιαγιά σε αγαπάμε, για σένα τραγουδάμε». Αλλά έφυγε από τη ζωή πριν αποφασίσω να το κυνηγήσω.
Της άρεσε που τραγουδούσες;
Ναι, και που μάθαινα τραγούδια στα ελληνικά. Το πρώτο που είχα μάθει ήταν το «Ακορντεόν» του Μάνου Λοΐζου, το είχα ακούσει μια μέρα και το λάτρεψα. Ήταν η εποχή που είχα πάθει ρήξη χιαστού απ’ το ποδόσφαιρο και δεν είχα τι να κάνω, ήμουν κολλημένη στον καναπέ, πήρα την κιθάρα της μαμάς μου και άρχισα να μαθαίνω μέσω YouTube.
Τι πιστεύεις ότι θα έλεγε αν σε έβλεπε σήμερα;
Νομίζω ότι θα ήταν περήφανη, θα μου έλεγε μπράβο, αλλά μπορεί να μου έλεγε και να μάθω να παίζω λύρα. (γελάει)
Πώς αποφάσισες εσύ να ασχοληθείς επαγγελματικά με το τραγούδι;
Πάντα όταν με ρωτούσαν τι θα κάνω όταν μεγαλώσω, έλεγα «τραγουδίστρια ή δασκάλα». Όταν έπαθα ρήξη χιαστού άρχισα να γράφω τραγούδια, μετά στο πανεπιστήμιο ήμουν πολύ κοντά με όλα τα παιδιά του μουσικού σχολείου και είχαμε οργανώσει διάφορα events που λέγονται open mic, δηλαδή ένα ανοιχτό μικρόφωνο που όποιος θέλει μπορεί να τραγουδήσει. Για μένα ήταν πολύ σημαντικό να υπάρχει ασφάλεια και σεβασμός, αν μιλούσε κάποιος απ’ το κοινό τον… στραβοκοιτούσα. (γελάει)
Όταν το συζήτησα με τον μπαμπά μου, μού είπε να συνεχίσω το τραγούδι ως χόμπι, αλλά να σπουδάσω και να βρω μία άλλη δουλειά. Σπούδασα Ιστορία και Πολιτικές Επιστήμες, και μετά έκανα μεταπτυχιακό στα παιδαγωγικά και τα παιδιά με ειδικές ανάγκες, ενώ παράλληλα ήμουν σε συγκροτήματα, τραγουδούσα και έγραφα μουσική. Όταν βρήκα δουλειά ως δασκάλα σε σχολείο, τα απογεύματα συνέχισα να τραγουδάω, αυτό μου έδινε χαρά. Θυμάμαι που είχε έρθει ο μπαμπάς μου σε ένα live και μετά μου είπε «Ευαγγελιώ εσύ πρέπει να τραγουδάς σε μεγαλύτερες σκηνές». Αυτός ήταν ο στόχος μου. Τελικά, όταν έγιναν περικοπές στο σχολικό σύστημα, έκοψαν όλες τις δασκάλες που ήμασταν κάτω από 4 χρόνια, ήμουν εγώ μαζί με άλλα 30 κορίτσια.
Σε καλό σου βγήκε εν τέλει…
Ακριβώς, μπορεί να έχασα τη δουλειά μου και στην αρχή τρόμαξα λίγο, γιατί έλεγα τι θα κάνω. Αλλά όλες οι δασκάλες στο σχολείο που ήξεραν ότι τραγουδούσα και είχαν έρθει σε διάφορα live, μου είπαν ότι τώρα πρέπει να κυνηγήσω τη μουσική. Όταν το είπα στον μπαμπά μου συμφώνησε και εκείνος.
Τι έμαθες από την τριβή σου με παιδιά ΑμεΑ, όσο ήσουν δασκάλα;
Πολλά πράγματα, υπομονή σίγουρα. Είναι πολύ δύσκολο, και πολύ όμορφο ταυτόχρονα, να δουλεύεις με ένα παιδί καθημερινά και να το βλέπεις σιγά-σιγά να ανοίγεται και να κάνει πράγματα που δεν έκανε πριν. Θυμάμαι ένα παιδάκι που δυσκολευόταν να σε κοιτάξει στα μάτια και να κάνει μία συζήτηση, έστω και μικρή, και μία μέρα ήρθε στην τάξη, αρχίσαμε να μιλάμε και πριν με ρωτήσει καν «τι κάνεις», άρχισα να κλαίω. Επίσης μου άρεσε πολύ να φέρνω το γιουκαλίλι και την κιθάρα, πολλά από αυτά τα παιδάκια έχουν ταλέντο και πρέπει εμείς να τους δίνουμε την ευκαιρία να το εκφράσουν.
Σκέφτεσαι ποτέ πώς θα ήταν η ζωή σου, αν δεν ασχολιόσουν ποτέ με το τραγούδι και παρέμενες δασκάλα;
Ναι, καμιά φορά το σκέφτομαι και λέω «κοίτα να δεις». Ήταν μια παράλληλη ζωή, τελείως διαφορετική. Θεωρώ ότι θα ήμουν χαρούμενη, θα έγραφα και μουσική μέχρι ένα ορισμένο σημείο.
Μέχρι στιγμής τι σου έχει δώσει το τραγούδι;
Έχει φέρει πολλή δημιουργικότητα στη ζωή μου, έχει μεγαλώσει την παρέα μου σε αφάνταστο σημείο. Κάποτε μόνο ονειρευόμουνα να ακούει τόσος κόσμος κάτι που έχω δημιουργήσει με όλο μου το μεράκι. Για μένα η μουσική είναι μαγεία, δημιουργείς κάτι από το πουθενά και αυτό ξυπνάει συναισθήματα στον κόσμο. Και έχει μεγάλη σημασία για εμένα, όταν δημιουργώ κάτι, να το κάνω με παρέα. Έτσι, όταν βλέπω τον κόσμο από κάτω, κοιταζόμαστε στα μάτια και γίνεται αυτή η σύνδεση, είναι κάτι μοναδικό.
Σε γνωρίσαμε περισσότερο το καλοκαίρι του ’24, που «έπαιξε» για πρώτη φορά το όνομά σου για τη Eurovision. Τότε ήταν που το έβαλες στόχο;
Ήθελα γενικά να πάω Eurovision, και είναι κάτι που θέλω ακόμα, αν έρθει η κατάλληλη στιγμή και το κατάλληλο τραγούδι, δεν βιάζομαι, ούτε είναι ο μόνος μου στόχος και πιστεύω πως πρέπει να γίνει οπωσδήποτε. Φυσικά όμως το ήθελα, είχαμε δημιουργήσει ένα τραγούδι τότε που το πίστευα πολύ, ακόμα το αγαπώ και το αγκάλιασε ο κόσμος, το Vale. Γενικά ήταν μια πολύ δυνατή εμπειρία, γνώρισα περισσότερο κόσμο, με γνώρισαν και εκείνοι, πέρασα πολύ όμορφα.
Μετά από τις δύο προσπάθειες που έκανες για τη Eurovision, σκέφτεσαι να δηλώσεις ξανά συμμετοχή στον ελληνικό τελικό;
Μπορεί, άμα έρθει το κατάλληλο τραγούδι. Αυτό που θέλω να πω είναι πως, ένας λόγος που είχα βάλει στο μυαλό μου τη Eurovision, είναι ότι, ως Ελληνίδα της διασποράς, μεγάλωσα έχοντας στην καρδιά μου πόσο σημαντικό είναι να μοιραζόμαστε την κουλτούρα μας, να είμαστε περήφανοι για τη γλώσσα μας, τα ήθη και τα έθιμά μας. Από την αρχή ο στόχος με τη μουσική μου, όταν έκανα αυτό το πάντρεμα του αμερικάνικου ποπ με τα ελληνικά στοιχεία, ήταν να φτάσει η γλώσσα μας και η μουσική μας σε κάθε άκρη του κόσμου. Η Eurovision θα ήταν μια τέλεια ευκαιρία γι’ αυτό.
Πώς ήταν η πρώτη περίοδος όταν έχασες τη γιαγιά σου, με την οποία ήσασταν πολύ δεμένες;
Ήταν πολύ δύσκολο. Έζησε μέχρι τα 92, αλλά την είχα σαν κολλητή μου, κάναμε πολλή παρέα, πάντα είχε ένα κρεβάτι στο σπίτι της για μένα. Και επειδή έμενε μόνη της στο χωριό τής είχαμε φτιάξει το Skype στην τηλεόραση με έναν τρόπο που θα άνοιγε από μόνο του όταν παίρναμε τηλέφωνο και ήταν σαν να βρισκόμαστε εκεί. Μιλούσαμε πολύ τα βράδια, από τις ιστορίες της έβλεπα πως είχε περάσει δύσκολα στη ζωή της. Έμεινε χήρα στα 40 της και ό,τι έχτισε, το έκανε μόνη της, σε μια εποχή που ήταν πολύ δύσκολο να είσαι γυναίκα. Όλοι στο χωριό ήξεραν την Ψαροβαγγελιώ σαν έναν δυναμικό άνθρωπο και ακόμα μου μιλάνε για εκείνη όποτε πάω. Μου λένε «Η γιαγιά σου ήταν αρχόντισσα με Α κεφαλαίο». Άφησε πολλά για να τη θυμόμαστε και να τη θαυμάζουμε, προσωπικά μου έμαθε ότι μπορώ να κάνω ό,τι θέλω, αλλά και πόσο σημαντικό είναι σε ό,τι κάνουμε να βάζουμε μεράκι.
Θα ήθελες να σε δει νύφη;
Βέβαια, μακάρι να μπορούσε να με δει νύφη, αλλά ξέρω ότι θα το κάνει και με έναν τρόπο θα είναι μαζί μου εκείνη τη μέρα.
Φέτος αναβλήθηκε ο γάμος. Τι έγινε;
Δεν αναβλήθηκε. Όταν αρραβωνιαστήκαμε, είπαμε ότι θα πάρουμε δύο χρόνια για να ετοιμάσουμε το γάμο. Έχουμε έναν χρόνο ακόμα, αλλά θα δείξει, πρέπει να κάνω πολλές προετοιμασίες. Έτσι κι αλλιώς είμαστε ζούμε σαν παντρεμένοι δηλαδή, απλά θα γίνει για το τυπικό και θέλω να είναι κάτι ωραίο.
Πώς έγινε η πρόταση γάμου;
Με πολύ όμορφο τρόπο. Ήμασταν στο σπίτι μας στο Λος Άντζελες και μου λέει ο σύντροφός μου, «Θέλω να σου δείξω ένα τραγούδι που έχω γράψει». Αυτό είναι κάτι πολύ νορμάλ για εμάς, γιατί αυτή είναι η δουλειά μας, και συχνά μου βάζει κομμάτια του για να πάρει μία δεύτερη γνώμη. Στο τραγούδι που είχε ηχογραφήσει, ξαφνικά έλεγε ο στίχος «Θα με παντρευτείς;», ανοίγω τα μάτια μου για να καταλάβω αν… ρωτάει εμένα, και πριν μιλήσω, τον βλέπω να βγάζει το δαχτυλίδι. Έπαθα σοκ, δεν νομίζω ότι είπα καν «ναι», απλά τον αγκάλιασα σφιχτά.
Σκέφτεσαι το ενδεχόμενο της οικογένειας;
Ναι, φυσικά θέλω να κάνω οικογένεια κάποια στιγμή.
Το καινούργιο σου τραγούδι που κυκλοφόρησε στις 16 Ιουνίου είναι διασκευή του παραδοσιακού «Ένα νερό κυρά Βαγγελιώ». Πώς σου ήρθε αυτή η ιδέα;
Είναι από τα πρώτα τραγούδια που μου έλεγε η οικογένειά μου, μικρή το τραγουδούσα με τη γιαγιά μου και η πρώτη μελωδία που έμαθα στο πιάνο. Οπότε το έχω στην καρδιά μου. Όπως καθόμουν στο στούντιο, σκεφτόμουν ότι θέλω να πω ένα δημοτικό τραγούδι, να το φέρω στο σήμερα σε ποπ ρυθμό και μου ήρθε στο μυαλό αυτό. Ενθουσιάστηκα τόσο πολύ, έλεγα ότι δεν μπορεί να το κάνει άλλος, εγώ είμαι η Βαγγελιώ. (γελάει) Έχουμε κάνει και ένα πολύ ωραίο video clip με την Kassandra Powell, που έκανε και το video clip του Parea, είναι η πρώτη φορά που έχουμε σενάριο, αρχή, μέση, τέλος και συμπρωταγωνιστή. Στο clip υποδύομαι μία Ελληνίδα που έχει πάει στο Los Angeles, κάνει ληστείες και παίρνει λεφτά, θέλαμε να κάνουμε κάτι ιδιαίτερο, με ωραίες εικόνες.
Επειδή και η γιαγιά σου λεγόταν Βαγγελιώ, τη σκέφτεσαι όταν το τραγουδάς;
Βέβαια, και νομίζω ότι θα της άρεσε πολύ σαν ιδέα. Χαίρομαι πολύ και όταν βλέπω όλα τα βίντεο στο TikTok, που τώρα έχει αρχίσει να γίνεται χαμούλης με τον χορό. Γενικά είναι πολύ όμορφο να δημιουργείς κάτι και να βλέπεις κόσμο να εμπνέεται.
Πώς φαντάζεσαι τον εαυτό σου σε πέντε χρόνια;
Εύχομαι να έχω συνεχίσει την πορεία μου, να κάνω συναυλίες σε ακόμα περισσότερες χώρες, να φτάσει η μουσική και τα ελληνικά ακόμα πιο μακριά, να μεγαλώσει η παρέα που μας ακόμα περισσότερο, να έχω κάνει κι άλλες συνεργασίες, με καλλιτέχνες από άλλες χώρες και άλλες γλώσσες. Και σε προσωπικό επίπεδο θέλω να έχω μία οικογένεια και να είμαι προσγειωμένη.
Από την επόμενη χρονιά ετοιμάζεις κάτι επαγγελματικά;
Ετοιμάζουμε το Parea tour τώρα το φθινόπωρο, που θα γίνει στην Αμερική, στον Καναδά, στο Λονδίνο αλλά και στην Αθήνα. 4 Οκτωβρίου είναι η πρώτη μου μεγάλη σόλο συναυλία στο Vog Club.
">
">
">
">
">
">
">
">