Παρά το πέρασμα των δεκαετιών, υπάρχουν υποθέσεις εξαφανίσεων παιδιών που εξακολουθούν να στοιχειώνουν την ελληνική κοινωνία. Ο χρόνος μπορεί να πέρασε, όμως οι οικογένειές τους δεν έπαψαν ποτέ να αναζητούν απαντήσεις, ελπίζοντας πως κάποια μέρα θα μάθουν τι πραγματικά συνέβη στους ανθρώπους τους.
4 εξαφανίσεις παιδιών στην Ελλάδα που συγκλόνισαν
Άννα Τριανταφυλλίδου – Εξαφανίστηκε ενώ έπαιζε στην παραλία
Η υπόθεση της μικρής Άννας Τριανταφυλλίδου συγκλόνισε το πανελλήνιο το καλοκαίρι του 1981. Το κοριτσάκι, μόλις δυόμισι ετών, χάθηκε στις 19 Αυγούστου από την παραλία της Αγίας Βαρβάρας στο Σκουτάρι Μάνης, ενώ έπαιζε με τα κουβαδάκια του λίγα μέτρα μακριά από το εξοχικό της οικογένειας.
Η μητέρα της έχει περιγράψει πολλές φορές τις δραματικές στιγμές που ακολούθησαν, εξηγώντας πως όταν την κάλεσε για να της βάλει αντηλιακό, η μικρή είχε ήδη εξαφανιστεί. Οι έρευνες ξεκίνησαν με καθυστέρηση και, σύμφωνα με την ίδια, ο πολύτιμος χρόνος που χάθηκε ίσως έδωσε στον δράστη τη δυνατότητα να απομακρυνθεί.
Μαρτυρίες ανέφεραν ότι η Άννα κατευθύνθηκε προς τα τροχόσπιτα της περιοχής, χωρίς όμως να προκύψει κάποιο στοιχείο που να οδηγεί στην εξιχνίαση της υπόθεσης. Ένα γράμμα που έφτασε αργότερα από τη Γερμανία προκάλεσε νέα ερωτήματα, ωστόσο η γυναίκα που το είχε αποστείλει υποστήριξε πως απλώς ενδιαφερόταν για την τύχη του παιδιού και δεν είχε καμία εμπλοκή.
Χρόνια αργότερα, δύο γυναίκες που είχαν υιοθετηθεί επικοινώνησαν με τις Αρχές θεωρώντας πως ίσως ήταν η αγνοούμενη Άννα. Οι εξετάσεις DNA, όμως, απέκλεισαν αυτό το ενδεχόμενο.
Η μητέρα της δεν έπαψε ποτέ να την αναζητά, δηλώνοντας πως το μεγαλύτερο μαρτύριο είναι να μην γνωρίζει αν το παιδί της ζει ή όχι.
Άλεξ Μεσχισβίλι – Η εξαφάνιση που συγκλόνισε τη Βέροια
Μία από τις πιο πολυσυζητημένες υποθέσεις στην Ελλάδα είναι εκείνη του 11χρονου Άλεξ Μεσχισβίλι, τα ίχνη του οποίου χάθηκαν στις 3 Φεβρουαρίου 2006 στη Βέροια. Ο μικρός είχε ολοκληρώσει την προπόνηση μπάσκετ και επρόκειτο να συνεχίσει το καθημερινό του πρόγραμμα, όμως δεν επέστρεψε ποτέ.
Λίγες εβδομάδες αργότερα, πέντε ανήλικοι συμμαθητές του ηλικίας 11 έως 13 ετών, ομολόγησαν ότι, ύστερα από επεισόδιο βίας, τον τραυμάτισαν θανάσιμα και στη συνέχεια μετέφεραν τη σορό του σε διαφορετικά σημεία προκειμένου να εξαφανίσουν τα ίχνη της. Συγκεκριμένα, κατέθεσαν ότι κυνήγησαν τον συμμαθητή τους από τη Γεωργία και όταν έφτασαν στην πλατεία Δημαρχείου της Βέροιας του επιτέθηκαν και τον χτύπησαν, με αποτέλεσμα να πέσει στα μαρμάρινα σκαλοπάτια και να τραυματιστεί θανάσιμα στο κεφάλι. Αρχικά κουβάλησαν το πτώμα του και το εγκατέλειψαν σε διπλανό ακατοίκητο σπίτι, ενώ αργότερα με ένα καρότσι το μετέφεραν στη συνοικία της Μπαρμπούτας στον Τριπόταμο για να το εξαφανίσουν κοντά σε μια γέφυρα. Ρόλο στην εξαφάνιση φαίνεται ότι έπαιξε και ο παππούς των Ελληνόπουλων. Ωστόσο, την επόμενη ημέρα ανακάλεσαν τις καταθέσεις τους. Το ίδιο βράδυ της ομολογίας οι Αρχές άφησαν ελεύθερους τους ανήλικους να επιστρέψουν στο σπίτι τους.
Τον Φεβρουάριο του 2009 οι ανήλικοι κρίθηκαν ένοχοι από το Μονομελές Δικαστήριο Ανηλίκων της Θεσσαλονίκης για το κακούργημα της μη σκοπούμενης σωματικής βλάβης και για περιύβριση νεκρού, σε μια δίκη που διήρκεσε τέσσερις μήνες και εξετάστηκαν σε αυτή περισσότεροι από 100 μάρτυρες. Το δικαστήριο τους επέβαλε αναμορφωτικά μέτρα. Ακόμη, καταδικάστηκε ο παππούς των δύο Ελληνόπουλων σε φυλάκιση 4 ετών και 6 μηνών για υπόθαλψη εγκληματία κατά συρροή και για ψευδορκία μάρτυρα κατ’ εξακολούθηση, ποινή που ήταν εξαγοράσιμη. Το πτώμα του Αλεξ δεν βρέθηκε ποτέ, αφήνοντας αναπάντητα κρίσιμα ερωτήματα.
Γιώργος Παρασκευόπουλος – Χάθηκε στα βουνά της Αρκαδίας
Το καλοκαίρι του 1992 ο 10χρονος Γιώργος Παρασκευόπουλος βρισκόταν στο χωριό Δήμητρα Γορτυνίας για τις καλοκαιρινές του διακοπές. Οι γονείς του, που ζούσαν στην Κρήτη, τον είχαν στείλει στο χωριό του παππού και της γιαγιάς για διακοπές. Τον Γιωργάκη παρέλαβε η θεία του, που τον φρόντισε μαζί με τα παιδιά της.
Στις 24 Ιουνίου ο παππούς του τον άφησε για λίγα λεπτά κοντά σε μια πηγή προκειμένου να γεμίσει νερό τα παγούρια τους. Όταν επέστρεψε, το παιδί είχε εξαφανιστεί. Οταν γύρισε δεν τον βρήκε και υπέθεσε ότι ο μικρός επέστρεψε στο χωριό. Δεν ειδοποίησε κανέναν, ούτε τον αδελφό του που τον επισκέφτηκε στη στάνη. Το αποτέλεσμα ήταν η εξαφάνιση του Γιώργου Παρασκευόπουλου να γίνει αντιληπτή το επόμενο βράδυ, όταν ο παππούς του κατέβηκε στο χωριό. Η καθυστέρηση στην ενημέρωση των Αρχών αποδείχθηκε καθοριστική. Παρά τις πολυήμερες έρευνες του Στρατού, ειδικών ομάδων διάσωσης και εκατοντάδων εθελοντών, δεν βρέθηκε κανένα ίχνος του.
Τα μοναδικά ευρήματα ήταν τα παγούρια του, ενώ μία μεταγενέστερη μαρτυρία έκανε λόγο για ένα αγοράκι που έμοιαζε στον Γιώργο να κατευθύνεται προς τον κεντρικό δρόμο. Οι γονείς του αρχικά υποψιάστηκαν τους Τσιγγάνους. Γύρισαν καταυλισμούς, παρακάλεσαν τους «βασιλιάδες» των Τσιγγάνων να τους βοηθήσουν, έψαξαν κάθε τσαντίρι που βρήκαν, χωρίς όμως αποτέλεσμα.
Μέχρι σήμερα που ο Γιώργος θα ήταν 31 ετών, η εξαφάνιση παραμένει ανεξιχνίαστη και η οικογένειά του εξακολουθεί να αναζητά απαντήσεις.
Νεκτάριος Κορδός – Μία εξαφάνιση χωρίς τέλος
Στις 14 Αυγούστου 1989 ο επτάχρονος Νεκτάριος Κορδός εξαφανίστηκε από αγροτική περιοχή στους Κάτω Αμπελόκηπους Μεσσηνίας, όπου βρισκόταν με την οικογένειά του για τις αγροτικές εργασίες. Όταν οι δικοί του ετοιμάστηκαν να φύγουν, διαπίστωσαν πως ο μικρός είχε χαθεί. Σύμφωνα με την αδελφή του, η κινητοποίηση των Αρχών άργησε να ξεκινήσει, ενώ παρά τις εκτεταμένες έρευνες με ελικόπτερα, εκπαιδευμένα σκυλιά και χιλιάδες εθελοντές, δεν βρέθηκε ποτέ κανένα στοιχείο. Υπήρξαν μαρτυρίες που έκαναν λόγο για ένα παιδί που έμοιαζε στον Νεκτάριο μέσα σε σκούρο αυτοκίνητο, χωρίς όμως να επιβεβαιωθούν.
Ο Νεκτάριος σήμερα θα ήταν 31 ετών.
">
">
">
">
">
">
">
">