Μια ζωή γεμάτη σχέδια, εικόνες και όνειρα κόπηκε ξαφνικά. Η Μαρία Τσιώλη, μόλις 29 ετών, είναι ένα από τα τρία θύματα του τροχαίου δυστυχήματος που σημειώθηκε στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας στην Αθήνα, βυθίζοντας στο πένθος την οικογένεια, τους φίλους και τους ανθρώπους του ελληνικού κινηματογράφου. Η νεαρή κινηματογραφίστρια, παρά το νεαρό της ηλικίας της, είχε ήδη καταφέρει να δημιουργήσει τη δική της διαδρομή στον χώρο, να ξεχωρίσει με τη δουλειά της και να συμμετάσχει σε σημαντικές κινηματογραφικές διοργανώσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό.
Το φθινόπωρο του 2026 ετοιμαζόταν να περάσει στο επόμενο μεγάλο κεφάλαιο της δημιουργικής της ζωής, ξεκινώντας τα γυρίσματα της νέας της ταινίας, με τίτλο «Πέρασμα». Μια ταινία που είχε σχεδιάσει, ονειρευτεί και δουλέψει με τους συνεργάτες της και η οποία θα γυριζόταν στα Άγραφα, κυρίως στα Μεγάλα Βραγγιανά. Η ιστορία της επικεντρώνεται σε έναν έφηβο βοσκό, ο οποίος ζει σε ένα χωριό και βρίσκεται αντιμέτωπος με έναν κύκλο ζωής που μοιάζει ήδη προδιαγεγραμμένος για εκείνον. Η σύγκρουσή του με τη μητέρα του και η προσπάθειά του να διεκδικήσει την ανεξαρτησία του αποτελούν τον πυρήνα της ιστορίας.
Και τώρα, μετά τον ξαφνικό θάνατό της, η οικογένεια και οι συνεργάτες της θέλουν να κάνουν κάτι που μοιάζει δύσκολο: να ολοκληρώσουν την ταινία που δεν πρόλαβε να γυρίσει η ίδια. Η μητέρα της Μαρίας απηύθυνε μάλιστα παράκληση, αντί για στεφάνια και λουλούδια στη μνήμη της κόρης της, να γίνει κατάθεση χρημάτων ώστε να μπορέσει να πραγματοποιηθεί το «Πέρασμα». Έτσι, το τελευταίο κινηματογραφικό σχέδιο της 29χρονης δημιουργού μπορεί να γίνει ένας τρόπος να παραμείνει ζωντανή η φωνή και το όραμά της.
Η Μαρία Τσιώλη είχε ήδη χαράξει τη δική της πορεία στον κινηματογράφο
Η Μαρία Τσιώλη είχε γεννηθεί στην Αθήνα το 1999 και από πολύ νεαρή ηλικία είχε δείξει την αγάπη της για τον κινηματογράφο. Σε ηλικία μόλις 17 ετών έκανε το σκηνοθετικό της ντεμπούτο με την ταινία «Victoria», η οποία απέσπασε το 3ο Βραβείο στο ευρωπαϊκό τμήμα νέων δημιουργών Camera Zizanio του Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου Ολυμπίας για Παιδιά και Νέους.
Το 2024 ήρθε ένα ακόμη σημαντικό βήμα. Η ταινία μικρού μήκους «ΑΣΙΣΤ», η οποία αποτέλεσε ουσιαστικά τη διπλωματική της εργασία για την αποφοίτησή της από τη Σχολή Λυκούργου Σταυράκου, συμμετείχε στο διαγωνιστικό τμήμα «Μικρές Ιστορίες» του Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας – Νύχτες Πρεμιέρας. Η ταινία της ταξίδεψε παράλληλα και εκτός Ελλάδας, με συμμετοχές στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Σαράγεβο και στο New Directors/New Films Festival, ενώ η ίδια συμμετείχε στο Directors Summit του 18ου Generation of Sarajevo Talents στο Φεστιβάλ του Σαράγεβο, αλλά και στο Berlinale Talents του Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου.
Ήταν, δηλαδή, μια δημιουργός που μόλις είχε αρχίσει να ανοίγει τα φτερά της. Και το «Πέρασμα» θα αποτελούσε το επόμενο μεγάλο βήμα της.
«Όλη η ζωή ήταν μπροστά της»
Συγκλονιστικό είναι το μήνυμα του σκηνοθέτη Παντελή Παγουλάτου, ο οποίος είχε συνεργαστεί με τη Μαρία Τσιώλη στην ταινία «Νέα Ήπειρος», όπου εκείνη είχε αναλάβει καθήκοντα βοηθού παραγωγής. Ο ίδιος περιγράφει τη γνωριμία τους και μιλά για ένα νέο κορίτσι που είχε ήδη αρχίσει να ξεχωρίζει για την ενέργεια, τη φαντασία και το ταλέντο της.
«Ξύπνησα σήμερα το πρωί και έμαθα αυτή την είδηση. Πριν από λίγα μόλις χρόνια, στο ξεκίνημα της προετοιμασίας της ταινίας μου «ΝΕΑ ΗΠΕΙΡΟΣ», συναντήθηκα κάπου στην Αχαρνών με ένα νεαρό κορίτσι που μέχρι τότε δεν γνώριζα ούτε εξ όψεως. Την έλεγαν Μαρία Τσιώλη. Θα ήταν βοηθός παραγωγής στην ταινία και εκείνη την ημέρα θα κάναμε μαζί το πρώτο μας ρεπεράζ. Αρχίσαμε να ψάχνουμε χώρους και, σχεδόν αμέσως, μιλούσαμε με την οικειότητα παλιών φίλων. Όσο περνούσε ο καιρός, η πρώτη μου εντύπωση για τη Μαρία επιβεβαιωνόταν: ενέργεια, φαντασία, ταλέντο. Λίγο αργότερα γύρισε και την πρώτη της μικρού μήκους ταινία με τον τίτλο «ΑΣΙΣΤ». Τα πήγε εξαιρετικά. Ετοίμαζε ήδη τη δεύτερη. Όλη η ζωή ήταν μπροστά της. Μαρία μου, σ’ ευχαριστώ για όλα», αναφέρει σε ανάρτησή του.
">
">
">
">
">
">
">
">