Άλκης Δαυίδ: Καταδικάστηκε για σεξουαλική κακοποίηση ο γνωστός εφοπλιστής – Καλείται να πληρώσει 90 εκατομμύρια δολάρια!

Σαν «βόμβα» έσκασε η είδηση ότι ο Άλκης Δαυίδ καταδικάστηκε για σεξουαλική κακοποίηση κατά μίας πρώην εργαζόμενής του, με την υπόθεση που έχει δημιουργηθεί γύρω από τον Ελληνοκύπριο επιχειρηματία να βρίσκεται στο επίκεντρο των διεθνών ΜΜΕ.

Η υπόθεση σεξουαλικής κακοποίησης του Άλκη Δαυίδ το 2019 που συγκλόνισε

Όπως αναφέρει το mononews.gr, η Jane Doe, μία πρώην εργαζόμενή του, τον είχε κατηγορήσει για σεξουαλικές επιθέσεις επί σειρά ετών, αλλά και βιασμό. Η υπόθεση έφτασε τον Ιούνιο του 2024 ενώπιον δικαστηρίου του Λος Άντζελες και οι ένορκοι επιδίκασαν ως αποζημίωση ένα ποσό που προκάλεσε αίσθηση ακόμη και για τα αμερικανικά δεδομένα, 900 εκατ. δολάρια! Σήμερα, δύο χρόνια αργότερα, τα 900 εκατ. έχουν γίνει 90 εκατ. δολάρια, με το Εφετείο να εκδικάζει οριστικά τη δυσθεώρητη αποζημίωση. Μάλιστα, το Εφετείο της Καλιφόρνιας απέρριψε τον βασικό ισχυρισμό του ότι ουσιαστικά βρέθηκε αντιμέτωπος με μια τεράστια δικαστική απόφαση επειδή δεν είχε ενημερωθεί επαρκώς για τη δίκη.

Η απόφαση είναι το τελευταίο, μέχρι στιγμής, κεφάλαιο μιας υπόθεσης που ξεκίνησε από το εργασιακό περιβάλλον των επιχειρήσεων του Δαυίδ, πέρασε μέσα από καταγγελίες για βίαιες σεξουαλικές πράξεις και βιασμό και κατέληξε σε μία από τις μεγαλύτερες αποζημιώσεις που έχουν επιδικαστεί σε υπόθεση αυτού του είδους.

Ο Άλκης Δαυίδ δεν είναι μια συμβατική φιγούρα του επιχειρηματικού κόσμου. Ελληνοβρετανός επιχειρηματίας, γόνος της οικογένειας Λεβέντη, που δημιούργησε τεράστια περιουσία μέσα από τη δραστηριότητά της με την Coca-Cola, έχτισε με τα χρόνια μια προσωπική επιχειρηματική διαδρομή πολύ διαφορετική από την παραδοσιακή εικόνα του χαμηλών τόνων κληρονόμου. Ασχολήθηκε με την τεχνολογία, το streaming και την ψυχαγωγία, έγινε γνωστός μέσα από τη FilmOn και τη Hologram USA. Οι σοβαρότερες δικαστικές υποθέσεις που τον ακολούθησαν τα τελευταία χρόνια κυρίως στις ΗΠΑ αφορούσαν καταγγελίες πρώην εργαζομένων για σεξουαλική παρενόχληση και κακοποιητική συμπεριφορά, όπως αυτή της Lauren Reeves, με αμερικανικά δικαστήρια να επιδικάζουν σε βάρος εκείνου προσωπικά αλλά και των επιχειρήσεών του ποσά δεκάδων εκατομμυρίων.

Το 2024 ήρθε το αποκορύφωμα της ηθικής, οικονομικής και επικοινωνιακής του κατρακύλας με την υπόθεση της Jane Doe που σήμερα, δύο χρόνια μετά, ολοκληρώθηκε δικαστικά και στον δεύτερο βαθμό. Το θύμα είχε εργαστεί στις επιχειρήσεις του Δαυίδ και στην αγωγή της περιέγραψε ανατριχιαστικές συμπεριφορές που διήρκησαν από το 2016 έως το 2019. Η γυναίκα, μοντέλο 30 ετών, γνώρισε τον Δαυίδ όταν εργάστηκε στην Hologram USA. Ήδη από την πρώτη περίοδο της συνεργασίας τους, σύμφωνα με την αγωγή της, εκείνος επιχείρησε να τη φιλήσει κατά τη διάρκεια επαγγελματικού ταξιδιού στο ιδιωτικό του νησί στην Ελλάδα. Εκείνη γύρισε το κεφάλι της και ο Δαυίδ φέρεται να της ζήτησε συγγνώμη.

Η συνεργασία τους διακόπηκε, όμως το 2018 ο επιχειρηματίας της πρότεινε να επιστρέψει, αυτή τη φορά ως brand ambassador στην Swiss-X, την εταιρεία του στον χώρο της κάνναβης. Σύμφωνα με όσα υποστήριξε η γυναίκα στην αγωγή της, ο Δαυίδ την προσκάλεσε κάποια στιγμή στο δωμάτιο του ξενοδοχείου του και της έδωσε προϊόν που της παρουσιάστηκε ως CBD, μετά τη λήψη του οποίου αισθάνθηκε μεθυσμένη και αποπροσανατολισμένη. Εκεί, όπως κατήγγειλε, ο επιχειρηματίας αυτοϊκανοποιήθηκε μπροστά της και την εξανάγκασε να τον αγγίξει σεξουαλικά. Η βαρύτερη καταγγελία αφορούσε όσα συνέβησαν τον Απρίλιο του 2019. Το θύμα κατέθεσε ότι κατά τη διάρκεια επιχειρηματικής συνάντησης ο Δαυίδ τη βίασε σε ένα μικρό δωμάτιο. Μία από τις πλέον αλλόκοτες και τρομακτικές λεπτομέρειες της περιγραφής της ήταν ότι στο δωμάτιο βρισκόταν και το σκυλί ντόμπερμαν του επιχειρηματία.

Η γυναίκα προσέφυγε στο δικαστήριο για τη σεξουαλική παρενόχληση και τον βιασμό, όμως η υπόθεση απέκτησε μία ακόμη ασυνήθιστη διάσταση προτού καν ξεκινήσει η ακροαματική διαδικασία. Ο Άλκης Δαυίδ είχε προφανώς δικηγόρους στις ΗΠΑ, όμως στα τέλη του 2023 διέκοψε τη συνεργασία του με τη δικηγορική εταιρεία Glaser Weil, θεωρώντας ότι δεν τον εκπροσωπούσε με τον τρόπο που επιθυμούσε. Η εταιρεία παρέμεινε τυπικά συνήγορός του για περίπου δύο ακόμη μήνες, μέχρι να της επιτραπεί από το δικαστήριο να αποχωρήσει από την υπόθεση. Από εκείνο το σημείο και μετά, ο Δαυίδ προχώρησε χωρίς Αμερικανό δικηγόρο, ενώ ο Έλληνας δικηγόρος Θέμης Σοφός λειτουργούσε ως πρόσωπο επικοινωνίας για ζητήματα που αφορούσαν τη δικαστική διαδικασία. Κάπως έτσι, ο Δαυίδ δεν εμφανίστηκε στη δίκη και η διαδικασία προχώρησε χωρίς εκείνον και χωρίς δικηγόρο που να τον εκπροσωπεί. Με βάση τα αποδεικτικά στοιχεία που παρουσίασε η Doe, το δικαστήριο εξέδωσε απόφαση υπέρ της, με τον Δαυίδ να δικάζεται ερήμην, ενώ πιο σοκαριστική ήταν η ετυμηγορία των ενόρκων.

Οι οποίοι επιδίκασαν ένα ασύλληπτο ποσό: 100 εκατ. δολάρια ως ικανοποίηση ηθικής βλάβης στη Doe και επιπλέον 800 εκατ. δολάρια ως χρηματική ποινή, κρίνοντας ότι ο Δαυίδ είχε ενεργήσει με κακόβουλη και δόλια συμπεριφορά. Ο Δαυίδ ζήτησε την ακύρωση της απόφασης και νέα δίκη, υποστηρίζοντας, μεταξύ άλλων, ότι δεν είχε ενημερωθεί για τη δίκη και ότι τα 900 εκατ. δολάρια ήταν ένα ποσό τόσο υπερβολικό, ώστε δεν μπορούσε να σταθεί δικαστικά. Στο δεύτερο σκέλος, το πρωτοβάθμιο δικαστήριο συμφώνησε μαζί του. Στις 17 Σεπτεμβρίου 2024 έκρινε ότι η αρχική επιδίκαση ήταν υπερβολική, σε βαθμό που, κατά τη χαρακτηριστική δικαστική διατύπωση, «σοκάρει τον κοινό νου» και δημιουργεί την εντύπωση ότι το ύψος της καθορίστηκε εν βρασμώ ή λόγω προκατάληψης.

Ωστόσο, δεν ακύρωσε την υπόθεση. Το δικαστήριο έδωσε στην Doe την επιλογή είτε να διεξαχθεί νέα δίκη αποκλειστικά για το ύψος των αποζημιώσεων είτε να αποδεχθεί δραστική μείωσή τους. Η Doe επέλεξε το δεύτερο και έτσι εκδόθηκε τροποποιημένη απόφαση που επιδίκαζε 10 εκατομμύρια ως ικανοποίηση ηθικής βλάβης και 80 εκατομμύρια ως χρηματική ποινή. Το επόμενο στάδιο ήταν η έφεση του Άλκη Δαυίδ στο Εφετείο της Καλιφόρνιας. Στον πυρήνα της προσφυγής του βρέθηκε το επιχείρημα ότι δεν είχε λάβει την απαιτούμενη ενημέρωση για τη δίκη και, συνεπώς, η διαδικασία δεν έπρεπε να είχε προχωρήσει ερήμην του. Μόνο που το δικαστικό αρχείο, σύμφωνα με το Εφετείο, έλεγε μια εντελώς διαφορετική ιστορία. Συγκεκριμένα, όταν η Glaser Weil ζήτησε τον Ιανουάριο του 2024 να αποχωρήσει από την εκπροσώπησή του, η σχετική αίτηση ανέφερε ρητά ως ημερομηνία δίκης την 28η Μαΐου 2024.

Τα έγγραφα επιδόθηκαν τόσο στον Θέμη Σοφό, όσο και στον ίδιο τον Δαυίδ στη δική του ενεργή ηλεκτρονική διεύθυνση, με τον Δαυίδ μάλιστα να συνεχίζει να γνωρίζει βασικές εξελίξεις της διαδικασίας και μετά την αποχώρηση των δικηγόρων του. Στα στοιχεία που συνεκτίμησε το δικαστήριο, για να το ισχυριστεί αυτό, περιλαμβάνονταν επικοινωνίες με τους δικηγόρους της αντιδίκου, η παρουσία της πρώην δικηγορικής του εταιρείας σε μεταγενέστερες ακροάσεις, αλλά και ηλεκτρονικό μήνυμα που είχε λάβει τον Μάιο του 2024 σχετικά με ενδεχόμενη επαναπρόσληψη της Glaser Weil και την ανάγκη να ζητηθεί αναβολή, ώστε να υπάρχει επαρκής χρόνος για την προετοιμασία της υπεράσπισής του. Συνεπώς, ήταν ξεκάθαρο ότι ο Δαυίδ γνώριζε για τη διενέργεια και την εξέλιξη της δίκης, αλλά επέλεξε να μην εμφανιστεί. Το Εφετείο, μάλιστα, το έθεσε αιχμηρά στην εισαγωγή της απόφασής του, επισημαίνοντας ότι τα περισσότερα από τα προβλήματα για τα οποία διαμαρτυρόταν ο Δαυίδ ήταν αποτέλεσμα των δικών του επιλογών.

Ο Δαυίδ επιχείρησε, όμως, να πλήξει και το ίδιο το ύψος της αποζημίωσης, υποστηρίζοντας ότι ακόμη και τα 10 εκατ. δολάρια για τη βλάβη που υπέστη η Doe ήταν υπερβολικά. Μάλιστα, ο ίδιος επικαλέστηκε συγκριτικά ακόμη και την πολύκροτη υπόθεση Carroll κατά Trump, επιχειρώντας να δείξει ότι η δική του αποζημίωση ήταν δυσανάλογα μεγάλη. Πρόκειται για τη γνωστή αντιδικία του Donald Trump με τη συγγραφέα και δημοσιογράφο E. Jean Carroll, η οποία τον κατηγόρησε ότι την κακοποίησε σεξουαλικά σε δοκιμαστήριο πολυκαταστήματος της Νέας Υόρκης τη δεκαετία του 1990. Το 2023, οι ένορκοι έκριναν τον Trump υπεύθυνο για σεξουαλική κακοποίηση και επιδίκασαν στην Carroll συνολικά 5 εκατ. δολάρια.

Το Εφετείο απέρριψε και αυτό το επιχείρημα, θεωρώντας την αποζημίωση προς τη Doe εύλογη και αποφεύγοντας τη σύγκριση με την υπόθεση του προέδρου των ΗΠΑ, τονίζοντας ότι κάθε υπόθεση κρίνεται με βάση τα δικά της πραγματικά περιστατικά και ότι ένας ένορκος θα μπορούσε ευλόγως να θεωρήσει όσα υπέστη η Doe βαρύτερα. Η σημερινή δικαστική ήττα αποκτά ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον αν τοποθετηθεί μέσα στην ευρύτερη σχέση του Άλκη Δαυίδ με τα δικαστήρια. Γιατί ο Ελληνοβρετανός επιχειρηματίας δεν αρκείται συνήθως στον ρόλο του εναγομένου.