Ο Σπύρος Ρωμιόπουλος έφυγε από τη Νέα Λάμψακο Χαλκίδας για να υπηρετήσει τη στρατιωτική του θητεία στον Έβρο. Τον Ιούνιο του 1997 βρέθηκε νεκρός κοντά στο Σουφλί και η οικογένειά του ενημερώθηκε ότι ο θάνατός του οφειλόταν σε παθολογικά αίτια. Ένα τηλεφώνημα πριν από την κηδεία, όμως, οδήγησε τον πατέρα του να ζητήσει νέα εξέταση της σορού και άνοιξε μια υπόθεση με αντικρουόμενα ιατροδικαστικά συμπεράσματα και πολυετή δικαστική διαδρομή. Η ιστορία του νεαρού στρατιώτη επανέρχεται μέσα από το ντοκιμαντέρ του καναλιού «Εγκλήματα», το οποίο παρουσιάζει τις συνθήκες της εξαφάνισής του, τις καταγγελίες των συγγενών του και τον αγώνα τους να μάθουν τι συνέβη. Στο επίκεντρο βρίσκεται η φράση που, σύμφωνα με την οικογένεια, άκουσε ο πατέρας από έναν πληροφοριοδότη: «Τον γιο σου τον έφαγαν από μέσα».

Αστυνομία
Αρετή Τηλιακού/Eurokinissi

Σπύρος Ρωμιόπουλος: Η άσκηση στον Έβρο και η εξαφάνιση

Ο Σπύρος υπηρετούσε στο 640 Τάγμα Πεζικού, στο Σουφλί. Είχε βρεθεί μακριά από το σπίτι του, σε μια παραμεθόρια μονάδα, και προσπαθούσε να προσαρμοστεί στις απαιτήσεις της θητείας.

Στις 18 Ιουνίου 1997, κατά τη διάρκεια στρατιωτικής άσκησης, χάθηκαν τα ίχνη του. Η σορός του εντοπίστηκε το επόμενο πρωί στη θέση Βαμβακιές, στην ευρύτερη περιοχή της Μάνδρας Έβρου. Η εξαφάνιση και η ανεύρεσή του δημιούργησαν ερωτήματα για τις τελευταίες του κινήσεις και για όσα είχαν προηγηθεί.

Ένα από τα πρόσωπα που εξετάστηκαν ήταν ο τότε έφεδρος ανθυπολοχαγός Άρης Μπακατινάκης. Στην απολογία του υποστήριξε ότι είχε συνοδεύσει τον στρατιώτη σε σιτοχώραφο, όπου υπήρχε θέση βολής, περίπου στις 12:30 το μεσημέρι.

Κατά τη δική του εκδοχή, ο Σπύρος έπρεπε να παραμείνει εκεί και να επιστρέψει αργότερα στη διμοιρία για το φαγητό. Όταν δεν εμφανίστηκε, ακολούθησαν αναζητήσεις. Ο ίδιος αρνήθηκε οποιαδήποτε εμπλοκή στον θάνατο και επικαλέστηκε μαρτυρίες για τις κινήσεις του εκείνη την ημέρα.

Το τηλεφώνημα που οδήγησε στη δεύτερη νεκροψία

Η πρώτη νεκροψία, στην Αλεξανδρούπολη, απέδωσε τον θάνατο σε οξύ πνευμονικό και εγκεφαλικό οίδημα. Για τους γονείς του, αυτή ήταν αρχικά η επίσημη εξήγηση για την απώλεια του παιδιού τους.

Ο πατέρας του, Τρύφων Ρωμιόπουλος, δεν την αποδέχθηκε. Το μήνυμα που έλαβε από άνθρωπο ο οποίος υποστήριζε ότι γνώριζε τι είχε συμβεί τον έκανε να ζητήσει από τον εισαγγελέα Χαλκίδας τη διενέργεια δεύτερης νεκροψίας.

Στην αφήγηση που παρουσιάζεται στο ντοκιμαντέρ, ο πατέρας ζητά να εξεταστεί ξανά το σώμα του γιου του πριν ολοκληρωθεί η διαδικασία της ταφής. Η οικογένεια περιγράφει εμφανή σημάδια κακοποίησης, τα οποία θεωρούσε ασύμβατα με την αρχική εξήγηση περί φυσικού θανάτου.

Από εκείνη τη στιγμή, οι συγγενείς άρχισαν να αναζητούν απαντήσεις για κάθε στάδιο της υπόθεσης: από την απομάκρυνση του Σπύρου από τους υπόλοιπους στρατιώτες μέχρι την εξέταση της σορού και την ενημέρωσή τους.

Σπύρος Ρωμιόπουλος: Τα ευρήματα που έθεσαν ζήτημα βίαιου θανάτου

Οι ιατροδικαστές Μανώλης Νόνας και Φίλιππος Κουτσάφτης, οι οποίοι εξέτασαν τη σορό, διατύπωσαν διαφορετική εκτίμηση από την αρχική. Υποστήριξαν ότι υπήρχαν ευρήματα που παρέπεμπαν σε βίαιο θάνατο, με ασφυξία λόγω συμπίεσης του τραχήλου.

Στην υπόθεση συμμετείχε και ο Παναγιώτης Γιαμαρέλλος, ως τεχνικός σύμβουλος της οικογένειας, ο οποίος επίσης υποστήριξε την εκδοχή της εγκληματικής ενέργειας. Η διαφωνία για την αιτία θανάτου έγινε βασικό σημείο της έρευνας.

Η οικογένεια κατήγγειλε ακόμη ότι η αφαίρεση σπλάχνων κατά την πρώτη νεκροτομή είχε δυσκολέψει τον προσδιορισμό του ακριβούς χρόνου θανάτου. Συνέδεε αυτό το ζήτημα με τις υπόλοιπες ενστάσεις της για τον χειρισμό της υπόθεσης και ζητούσε να διερευνηθούν ενδεχόμενες ευθύνες.

Ωστόσο, η ιατροδικαστική διερεύνηση δεν σταμάτησε στη δεύτερη εξέταση. Στις 30 Ιουνίου 1997 πραγματοποιήθηκε νέα εκταφή και εξέταση από έξι πραγματογνώμονες. Η διαδικασία συνοδεύτηκε από αντιδράσεις των συγγενών, ενώ ακολούθησε αυτοψία στην περιοχή όπου είχε βρεθεί ο στρατιώτης. Οι διαφορετικές επιστημονικές εκτιμήσεις παρέμειναν μέρος της αντιπαράθεσης για το τι είχε συμβεί.

Περιπολικό αστυνομίας
Φωτογραφία αρχείου – Βασίλης Παπαδόπουλος/Eurokinissi
Οι υποψίες της οικογένειας και η τελευταία επικοινωνία

Οι γονείς του Σπύρου υποστήριζαν ότι το παιδί τους ενδέχεται να είχε δει κάτι που δεν έπρεπε κατά τη διάρκεια της θητείας του. Συνέδεαν τον θάνατό του με πιθανές παράνομες δραστηριότητες στην παραμεθόριο και ζητούσαν να εξεταστεί αυτή η εκδοχή.

Οι αναφορές σε λαθρεμπόριο, κυκλώματα ή οργανωμένη συγκάλυψη αποτελούσαν καταγγελίες και υποψίες της οικογένειας, όχι αποδεδειγμένη εξήγηση του θανάτου.

Ιδιαίτερη σημασία απέδιδε η μητέρα του σε μια από τις τελευταίες τηλεφωνικές επικοινωνίες τους. Όπως είχε περιγράψει, ο Σπύρος τής είχε πει ότι είχε δει πολλά, πως κρατούσε σημειώσεις σε ημερολόγιο και ότι θα της μιλούσε όταν επέστρεφε με άδεια. Η ίδια συνέδεε εκείνη τη συζήτηση με τα αναπάντητα ερωτήματα που ακολούθησαν.

Στην αναδρομή της υπόθεσης περιλαμβάνονται επίσης καταγγελίες των συγγενών για απειλητικά τηλεφωνήματα και πιέσεις να σταματήσουν την αναζήτηση. Παρά τον φόβο που περιέγραφαν, συνέχισαν τις νομικές ενέργειες με τη συνδρομή του δικηγόρου Θανάση Ταρτή.

Η δίωξη, τα βουλεύματα και ο Άρειος Πάγος

Η δικαστική πορεία κράτησε χρόνια. Ο Άρης Μπακατινάκης κατηγορήθηκε για ανθρωποκτονία από πρόθεση, αρνούμενος σταθερά ότι είχε σχέση με τον θάνατο του Σπύρου. Τον Ιανουάριο του 2000 υπήρξε διαφωνία μεταξύ ανακριτή και εισαγγελέα για την προσωρινή κράτησή του, ενώ στη συνέχεια αφέθηκε ελεύθερος χωρίς περιοριστικούς όρους.

Το 2001, η δίωξη έπαψε προσωρινά με βούλευμα του Αναθεωρητικού Δικαστηρίου, λόγω ανεπαρκών στοιχείων για την παραπομπή του. Η οικογένεια προσέφυγε και τον Απρίλιο του 2002 ο Άρειος Πάγος αναίρεσε το βούλευμα, ανοίγοντας ξανά τον δρόμο για τη συνέχιση της διαδικασίας.

Ακολούθησε νέα παραπομπή στο Πενταμελές Στρατοδικείο Ξάνθης και προσφυγή του κατηγορουμένου κατά του σχετικού βουλεύματος. Το 2004, ζήτημα που αφορούσε την αξιοποίηση προηγούμενων καταθέσεών του έφτασε στην Ολομέλεια του Αρείου Πάγου, προσθέτοντας ακόμη ένα κεφάλαιο στη μακρά δικαστική διαδρομή.

Στην αναδρομή του ντοκιμαντέρ αναφέρεται ότι η δίκη ολοκληρώθηκε με αθώωση του κατηγορουμένου λόγω ανεπαρκών αποδείξεων. Για την οικογένεια, όμως, η έκβαση δεν έδωσε την απάντηση που αναζητούσε για τον θάνατο του Σπύρου.

Το δεύτερο πένθος για την οικογένεια

Χρόνια αργότερα, η οικογένεια Ρωμιόπουλου βρέθηκε αντιμέτωπη με ακόμη μία απώλεια. Την άνοιξη του 2023 πέθανε ο αδελφός του Σπύρου, Δημήτρης Ρωμιόπουλος, σε ηλικία 49 ετών. Η κηδεία του έγινε στη Νέα Λάμψακο, όπου η ιστορία της οικογένειας παρέμενε γνωστή στην τοπική κοινωνία.

Σχεδόν τρεις δεκαετίες μετά, η υπόθεση του Σπύρου Ρωμιόπουλου εξακολουθεί να προκαλεί ενδιαφέρον για τις αντιφάσεις των πρώτων ημερών, τα διαφορετικά ιατροδικαστικά συμπεράσματα και τις καταγγελίες των συγγενών του. Στο κέντρο της παραμένει η προσπάθεια των γονιών του να μάθουν πώς χάθηκε το παιδί που είχε φύγει από το σπίτι για να υπηρετήσει τη θητεία του.