Μια από τις πιο ανατριχιαστικές και σκοτεινές υποθέσεις στα αστυνομικά χρονικά της χώρας διαδραματίστηκε το καλοκαίρι του 1977, όταν αποκαλύφθηκε ένα απίστευτο στην αγριότητά του έγκλημα στη Νίκαια. Ο 28χρονος τότε Βασίλης Αλεξανδρής και η 24χρονη σύζυγός του, Σταματία, πήραν μια απόφαση που σόκαρε την κοινή γνώμη, αφαιρώντας τη ζωή από το μόλις 10 ημερών κοριτσάκι τους.
Οι δυο τους θεώρησαν πως το νεογέννητο αποτελούσε «εμπόδιο» στην καθημερινότητά τους, καθώς δεν ήθελαν να περιορίζονται από τις υποχρεώσεις ενός μωρού. Αντί να αναζητήσουν μια λύση που θα εξασφάλιζε την προστασία του παιδιού, επέλεξαν το δρόμο του εγκλήματος για να συνεχίσουν να ζουν χωρίς δεσμεύσεις.
Πώς ένας τοξικός γάμος οδήγησε στο έγκλημα στη Νίκαια
Το ζευγάρι είχε παντρευτεί το 1973, όμως η κοινή του ζωή εξελίχθηκε γρήγορα σε έναν εφιάλτη γεμάτο εντάσεις, καβγάδες και απουσίες. Η καθημερινότητά τους σημαδεύτηκε από τη χρήση παράνομων ουσιών και έναν ιδιαίτερα ασταθή τρόπο ζωής, ενώ το πρώτο τους παιδί, που γεννήθηκε το 1974, ανέλαβε εξ ολοκλήρου να μεγαλώσει η μητέρα της Σταματίας.
Όταν η Σταματία έμεινε για δεύτερη φορά έγκυος, το ζευγάρι δεν επιθυμούσε το παιδί και εξέτασε ακόμη και το ενδεχόμενο της άμβλωσης. Τελικά, η εγκυμοσύνη ολοκληρώθηκε και στις 15 Ιουνίου 1977 γεννήθηκε ένα υγιέστατο κοριτσάκι. Ωστόσο, μόλις επέστρεψαν στο σπίτι τους στη Νίκαια, η παρουσία του βρέφους προκάλεσε νέες τριβές.
Η νύχτα του εγκλήματος και η μυστική ταφή
Τη νύχτα της 25ης Ιουνίου 1977, οι δυο γονείς προχώρησαν στο αδιανόητο. Το μόλις 10 ημερών βρέφος θανατώθηκε διά ασφυξίας, ενώ στη συνέχεια μεταφέρθηκε κρυφά και ετάφη στο ξωκλήσι του Προφήτη Ηλία στη Μαγούλα, ώστε να εξαφανιστεί κάθε ίχνος του. Για σχεδόν δύο χρόνια, το στυγερό έγκλημα παρέμενε ένα καλά κρυμμένο μυστικό.
Η τοπική κοινωνία και οι αρχές δεν γνώριζαν την τύχη του παιδιού, ενώ το ζευγάρι συνέχιζε τη ζωή του σαν να μην είχε συμβεί απολύτως τίποτα. Μάλιστα, οι έξοδοί του ήταν καθημερινοί και όπως όλα έδειχναν τίποτα δεν τους προβλημάτισε – το αντίθετο, μάλιστα!
Λίγες μέρες αργότερα, στις 13 Ιουλίου του 1977, κάποιοι προσκυνητές στο εκκλησάκι βλέπουν τον πρόχειρο τάφο και μπαίνουν σε υποψίες. Καλούν την Αστυνομία και μέσα σε λίγες ώρες αποκαλύπτεται ένα φοβερό έγκλημα που συγκλονίζει τους πάντες. Ο ιατροδικαστής επιβεβαιώνει ότι πρόκειται για πνιγμό, όμως στοιχεία για την ταυτότητα του μωρού δεν υπάρχουν πουθενά.
Η αποκάλυψη μετά από δύο χρόνια και η αλληλοκατηγορίες
Σχεδόν δύο χρόνια μετά η Σταματίνα εγκατέλειψε τον Βασίλη Αλεξανδρή και συζούσε με έναν άλλον άντρα στη Σαλαμίνα. Εκείνος πήγε να την βρει, μαζί με τον αδελφό της. Μετά από αρκετό ψάξιμο κατάφερε να την εντοπίσει και περνώντας από το αστυνομικό τμήμα για να πει στους αστυνομικούς να σταματήσουν τις έρευνες για τον εντοπισμό της, ξεσπά και πάλι μεταξύ τους ένας μεγάλος καβγάς.
Τότε η Σταματίνα, για να τον εκδικηθεί, αποφασίζει να ανοίξει το στόμα της και να μιλήσει για τη δολοφονία του μωρού, την οποία ρίχνει όλη επάνω του. Οι άντρες της Αστυνομίας βρίσκονται ξαφνικά μπροστά στη λύση ενός από τα μεγαλύτερα μυστήρια που τους απασχολούσε για χρόνια, προχωρώντας στην άμεση σύλληψη και των δύο.
Κατά τη διάρκεια της ανάκρισης, το ζευγάρι άρχισε αμέσως να μεταφέρει την ευθύνη ο ένας στον άλλον, προσπαθώντας να ελαφρύνει τη θέση του. Ο Βασίλης υποστήριξε ότι η ιδέα ανήκε στη σύζυγό του επειδή ήθελε να βγαίνει χωρίς περιορισμούς, αν και παραδέχθηκε πως εκείνος έπνιξε και έθαψε το μωρό. Από την πλευρά της, η Σταματία ισχυρίστηκε ότι ο σύζυγός της την είχε παρασύρει στις καταχρήσεις και σε έναν τρόπο ζωής που δεν μπορούσε πλέον να ελέγξει.
Στις αρχές Απριλίου του 1979, οι αστυνομικοί μετέφεραν τον Βασίλη στο σημείο για την αναπαράσταση του εγκλήματος. Η απόλυτη ψυχραιμία και η κυνικότητα με την οποία περιέγραψε τις λεπτομέρειες της δολοφονίας και της ταφής του βρέφους προκάλεσαν αληθινό σοκ στους παρευρισκόμενους. Η αυλαία της τραγωδίας έπεσε στις 9 Ιανουαρίου 1980 στο Μικτό Κακουργιοδικείο Πειραιά. Το δικαστήριο έκρινε ένοχους και τους δύο γονείς χωρίς κανένα ελαφρυντικό, καταδικάζοντάς τους σε ισόβια κάθειρξη.
">
">
">
">
">
">
">
">