Καρακάση: Μιλά πρώτη φορά για την αναδοχή παιδιού – «Έκανα ολική υστερεκτομή, έβαλα τα κλάματα όταν…» (Βίντεο)

Η Ελένη Καρακάση σήμερα, Τρίτη 13 Οκτωβρίου βρέθηκε καλεσμένη στην εκπομπή Happy Day του ALPHA και έδωσε μία αποκαλυπτική συνέντευξη. Η ηθοποιός έκανε μία μεγάλη προσωπική εξομολόγηση, καθώς για πρώτη φορά μίλησε ανοιχτά για την αναδοχή παιδιού, μία διαδικασία που είχε ξεκινήσει με τον σύζυγό της πριν από περίπου 1 χρόνο και πλέον μένουν μαζί με το παιδάκι τους στο σπίτι. Η ίδια μίλησε για τις δυσκολίες, για την διαδικασία αλλά και για τη νέα της καθημερινότητα περιγράφοντας την όλη συνθήκη σαν κάτι μαγικό αλλά ταυτόχρονα δύσκολο.

Τι αποκάλυψε η Ελένη Καρακάση για την αναδοχή παιδιού

Αρχικά, η Ελένη Καρακάση περιέγραψε την απόφαση να ξεκινήσει την αναδοχή παιδιού, με την ίδια να αποκαλύπτει: «Στην Ελλάδα δυστυχώς δεν έχουμε την αναδοχή και ούτε εμείς το είχαμε στο μυαλό μας. Είχαμε κάνει τα χαρτιά για την υιοθεσία. Πάντα το είχα στο μυαλό μου την υιοθεσία και το συζητούσαμε με τον Δημήτρη από τα πολύ πρώτα χρόνια που ήμασταν μαζί. Το είχε στο μυαλό του όπως το έχουν οι πιο παλιοί, να προσπαθήσουμε πρώτα βιολογικά. Όταν δεν ήρθε και έγινε και αυτό με την ολική υστεροκτομή μου λέει ο Δημήτρης “να το βάλουμε μπροστά;”. Πήγαμε και ρωτήσαμε στον Νότιο Τομέα που ανήκουμε ανήμερα των γενεθλίων μου να μας πουν αν είναι εντάξει τα χαρτιά μας. Δυστυχώς όπως πολλά πράγματα στην Ελλάδα είναι υποστελεχομένα. Τότε ήταν πολύ λίγοι υπάλληλοι που τα έκαναν όλα. Ο φάκελος μας άνοιξε μετά από 1 χρόνο. Το σύστημα άλλαξε μέσα στην καραντίνα, μέχρι τότε η επικοινωνία γίνονταν πιο άμεσα με τις δομές, είχες μία πιο κοντινή επικοινωνία. Μέσα στην πλατφόρμα άνοιξε η πλατφόρμα που ανεβάζεις τις οικογένειες και ανεβάζεις χαρτιά που είναι εξετάσεις από νοσοκομεία, όλα τα χαρτιά και υπάρχουν και όλα τα παιδιά από όλη την Ελλάδα που είναι για υιοθεσία και αναδοχή. Όταν θα ανοίξει ο φάκελος σου θα μιλήσεις με τον κοινωνικό λειτουργό και θα επιλέξεις τι θέλεις, αγόρι, κορίτσι, χώρα, ηλικία, τα πάντα. Εμείς δεν είχαμε βάλει τίποτα, είχαμε πει μέχρι 10 ετών. Όταν ήρθαμε σε επαφή με την κοινωνική λειτουργό μας είπε και για την αναδοχή» είπε.

Αναφερόμενη στα παιδιά που τίθενται προς αναδοχή, τόνισε: «Τα παιδιά που είναι στην αναδοχή δεν έχουν περάσει ακόμη στο κρατικό σύστημα. Ο ανάδοχος γονέας είναι πολύ σημαντικό να ξέρει ότι ο σκοπός του είναι πάντα να ετοιμάσει το παιδί να γυρίσει στην φυσική του οικογένεια, πρέπει να μιλά στο παιδί για να αγαπήσει και την άλλη οικογένεια. Να μη νιώσει την παραμέληση. Υπάρχει πάντα η περίπτωση να γυρίσει στην φυσική του οικογένεια».

Για την στιγμή που έμαθε ότι έγινε η σύνδεση με το παιδί τους, αποκάλυψε: «Είναι σημαντικό να τηρήσουμε την εχεμύθεια του παιδιού, γιατί το έχω υπογράψει κιόλας. Είναι 8 ετών, μας συνέδεσαν με ένα παιδάκι που ήταν 7,5 όταν γνωριστήκαμε και η πρώτη μας επαφή έγινε τον Νοέμβριο. Πήγε καλά. Είχα πάρα πολύ αγωνία. Έβαλα τα κλάματα όταν μου είπαν ότι έγινε αυτή η σύνδεση. Όταν βρεθήκαμε την πρώτη φορά ήμασταν αμήχανοι αλλά μπήκαμε στον κόσμο του. Αρχίσαμε να παίζουμε το παιχνίδι που ήθελε να παίξει. Όσο μεγαλύτερο το παιδί τόσο μεγαλύτερη η αμηχανία. Τα προετοιμάζουν τα παιδιά, ξέρουν ότι είμαστε εθελοντές. Όχι ότι απαραίτητα θα έρθει στην οικογένεια. Εμάς ήταν πολύ δύσκολο γιατί το παιδί δυσκολεύτηκε πάρα πολύ. Έγινε ένα περιστατικό που είδε τους γονείς του τα Χριστούγεννα οπότε αυτό μας πήγε πίσω. Πηγαίναμε μέρα παρά μέρα και δεν ήθελε να μας δει μπροστά του και μιλούσαμε κάθε βράδυ στο τηλέφωνο και ήταν άλλος άνθρωπος. Υπάρχει ψυχολογία πίσω από αυτό, δεν υπήρξε η επαφή η κοντινή, αισθανόταν ότι προδίδει την οικογένειά του» εξομολογήθηκε.

Σχετικά με τη νέα τους καθημερινότητα, είπε: «Τώρα είμαστε πάρα πολύ κοντά συναισθηματικά, είναι σαν ένα μωρό που είναι γαντζωμένο πάνω μου όλο το 24ωρο. Ήταν μαγικά, δύσκολα. Τώρα είμαι πολύ καλά προετοιμασμένη, όταν είπα ότι θα μπω σε αυτό το ταξίδι ξεκίνησα και ψυχοθεραπεία γιατί ήθελα να λύσω κάποια πράγματα και να έχω έναν άνθρωπο να με συμβουλέψει. Νιώθω ότι είμαι πολύ καλά προετοιμασμένη πλέον. Δεν επιτρέπεται να γνωρίσω την οικογένεια του παιδιού. Είναι τόσα τα πράγματα που με αγχώνουν που δεν με αγχώνει τόσο ότι το παιδί θα γυρίσει στην οικογένειά του. Αν σκεφτείς ότι αυτό το ταξίδι είναι 9 μήνες, είναι σαν γέννα. Απελπιστήκαμε, σκέψου ότι και οι άνθρωποι γύρω μας απελπίστηκαν και μας είπαν μέχρι και οι άνθρωποι της γονείς στους τρεις μήνες να πάμε σε άλλη αναδοχή και εμείς αρνηθήκαμε. Αυτό που ήθελε το παιδί, αυτό κάναμε. Ο Δημήτρης σαν μπαμπάς είναι λίγο αγχωμένος γιατί αυτός τώρα είναι στη δεύτερη μοίρα στο παιιδί, τώρα αρχίζει να έρχεται πιο κοντά. Συγκινείται πάρα πολύ».