Μια γυναίκα που ζούσε σε ένα μικρό χωριό της Μάνης, τέσσερις θάνατοι μέσα στην ίδια οικογένεια και ένα δηλητήριο που χρησιμοποιούνταν για την καταπολέμηση των εντόμων. Η υπόθεση της Αικατερίνης Δημητρέα αποτελεί ένα από τα πιο ανατριχιαστικά κεφάλαια στην ιστορία του ελληνικού εγκλήματος. Η γυναίκα που έμεινε γνωστή ως η πρώτη Ελληνίδα κατά συρροή δολοφόνος δεν αναζητούσε τα θύματά της ανάμεσα σε αγνώστους. Αντιθέτως, στράφηκε εναντίον ανθρώπων του στενού οικογενειακού της περιβάλλοντος, προκαλώντας μια σειρά θανάτων που αρχικά δεν είχαν συνδεθεί μεταξύ τους.
Το 1962, η ελληνική κοινωνία παρακολουθούσε με φρίκη τις αποκαλύψεις για τη δράση της. Πίσω από την εικόνα μιας γυναίκας που ζούσε στην επαρχία κρυβόταν μια ιστορία οικογενειακών συγκρούσεων, δηλητηριάσεων και εγκλημάτων που θα οδηγούσαν τελικά την ίδια ενώπιον της Δικαιοσύνης και, λίγα χρόνια αργότερα, στο εκτελεστικό απόσπασμα.
Ποια ήταν η Αικατερίνη Δημητρέα και πώς ξεκίνησε η δολοφονική δράση της
Η Αικατερίνη Δημητρέα ήταν 42 ετών όταν ξεκίνησε η σειρά των εγκλημάτων της, τον Μάιο του 1962. Ζούσε στη Στούπα της Μεσσηνιακής Μάνης, σε μια εποχή που οι μικρές κοινωνίες λειτουργούσαν με αυστηρούς κανόνες και οι οικογενειακές διαφορές συχνά παρέμεναν κρυμμένες πίσω από τις κλειστές πόρτες των σπιτιών. Ήταν χωρισμένη, μητέρα ενός κοριτσιού περίπου δέκα ετών και αντιμετώπιζε σοβαρές οικονομικές δυσκολίες. Σύμφωνα με δημοσιεύματα για τη ζωή της, αντιμετώπιζε επίσης κινητικά προβλήματα λόγω ημιπληγίας και ζούσε με ένα μικρό προνοιακό επίδομα, περίπου 200 δραχμών τον μήνα. Η σχέση της με την οικογένειά της φέρεται να ήταν ιδιαίτερα προβληματική. Η ίδια υποστήριξε αργότερα ότι συγγενείς της την υποτιμούσαν και της συμπεριφέρονταν άσχημα. Ωστόσο, κατά τη διάρκεια της δίκης της, μάρτυρες έκαναν λόγο και για οικονομικές διαφορές, που σχετίζονταν με την οικογενειακή περιουσία. Κανένα από αυτά τα στοιχεία, βέβαια, δεν μπορεί να δικαιολογήσει όσα ακολούθησαν.
Το πρώτο θύμα ήταν η ίδια της η μητέρα
Η αρχή έγινε στις 27 Μαΐου 1962. Εκείνη την ημέρα, η ηλικιωμένη μητέρα της, Στεφούλα Λουκαρέα, επισκέφθηκε το σπίτι της κόρης της, χωρίς να γνωρίζει ότι επρόκειτο να είναι η τελευταία φορά. Η Δημητρέα της πρόσφερε ένα πιάτο μακαρόνια, στο οποίο είχε προσθέσει παραθείο, ένα εξαιρετικά τοξικό εντομοκτόνο. Λίγη ώρα αφότου έφαγε, η 80χρονη παρουσίασε έντονους πόνους και κατέρρευσε. Ο θάνατός της δεν προκάλεσε αμέσως υποψίες για εγκληματική ενέργεια. Η ηλικία της και η απουσία μιας ξεκάθαρης αρχικής ένδειξης δολοφονίας επέτρεψαν στη δράστιδα να συνεχίσει ανενόχλητη.
Στις 19 Ιουλίου του ίδιου έτους, η Δημητρέα φέρεται να κάλεσε στο σπίτι της τη συγγενή της, Ποτούλα Τσιλιγονέα, προσφέροντάς της καφέ στον οποίο είχε επίσης προσθέσει δηλητήριο. Η γυναίκα κατέρρευσε και χτύπησε στο κεφάλι. Αρχικά, ο θάνατός της αποδόθηκε στον τραυματισμό από την πτώση και όχι σε δηλητηρίαση. Ακολούθησε ο αδελφός της, Κωνσταντίνος Λουκαρέας. Σύμφωνα με τις καταγραφές της υπόθεσης, η Δημητρέα προσπάθησε πρώτα να τον δηλητηριάσει προσφέροντάς του καφέ. Εκείνος αισθάνθηκε έντονη αδιαθεσία, μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο και κατάφερε να επιζήσει. Η αδελφή του, ωστόσο, δεν εγκατέλειψε την προσπάθειά της. Τον κάλεσε ξανά για φαγητό και αυτή τη φορά του πρόσφερε δηλητηριασμένα αυγά. Ο άνδρας πέθανε.
Το έγκλημα που συγκλόνισε τη Μάνη: Το λουκούμι στον πεντάχρονο ανιψιό της
Η πιο σοκαριστική πτυχή της υπόθεσης αφορά τον θάνατο ενός μικρού παιδιού. Στις 6 Σεπτεμβρίου 1962, ο πεντάχρονος Ηλίας Πιτσούλας βρέθηκε στο στόχαστρο της Δημητρέα. Σύμφωνα με τις μαρτυρίες που έχουν δημοσιευτεί, η γυναίκα τού πρόσφερε ένα λουκούμι, το οποίο είχε προηγουμένως δηλητηριάσει. Το παιδί έχασε τη ζωή του, προκαλώντας τεράστια αναστάτωση στο χωριό. Ήταν πλέον ο τέταρτος θάνατος που συνδεόταν με ανθρώπους οι οποίοι είχαν έρθει σε επαφή με την ίδια γυναίκα. Αυτή τη φορά, οι υποψίες άρχισαν να εντείνονται. Οι κάτοικοι προσπαθούσαν να καταλάβουν πώς ήταν δυνατόν τόσα μέλη μιας οικογένειας να πεθαίνουν μέσα σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα. Η ιατροδικαστική διερεύνηση του θανάτου του μικρού Ηλία συνέβαλε καθοριστικά στην αποκάλυψη της εγκληματικής δράσης.
Το τετράχρονο κορίτσι που γλίτωσε από τα χέρια της
Υπήρξε, ωστόσο, και ένα παιδί που κατάφερε να επιβιώσει. Η Αθηνά Θωμέα ήταν μόλις τεσσάρων ετών όταν η Δημητρέα επιχείρησε να τη δηλητηριάσει, προσφέροντάς της ένα ρόδι. Το κοριτσάκι παρουσίασε πολύ σοβαρά συμπτώματα, όμως η έγκαιρη ιατρική παρέμβαση του έσωσε τη ζωή. Πολλά χρόνια αργότερα, η ίδια η Αθηνά μίλησε στην εκπομπή «Αλήθειες με τη Ζήνα» για την εμπειρία της, περιγράφοντας όσα θυμόταν από εκείνη την ημέρα. «Έπεσα στο πάτωμα, με πήγαν στη μητέρα μου και άρχισα να χάνω τις αισθήσεις μου, να βγάζω αφρούς, είχα πόνους αφόρητους. Ο πατέρας μου με πήρε αγκαλιά, και υποψιάστηκε ότι κάτι είχε συμβεί», είχε αναφέρει χαρακτηριστικά. Η μαρτυρία της αποκτά ιδιαίτερη σημασία, καθώς αποτελεί μία από τις σπάνιες προσωπικές αφηγήσεις ανθρώπου που επέζησε από την εγκληματική δράση της Δημητρέα.
Η σύλληψη, η ομολογία και όσα υποστήριξε για τα εγκλήματά της
Τον Σεπτέμβριο του 1962, η Αικατερίνη Δημητρέα συνελήφθη και βρέθηκε αντιμέτωπη με τις Αρχές. Κατά την ανάκριση παραδέχθηκε τη συμμετοχή της στους θανάτους. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσίασαν οι εξηγήσεις που επιχείρησε να δώσει για τα κίνητρά της. Σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής, υποστήριξε ότι τα θύματά της την είχαν κακομεταχειριστεί και πως αισθανόταν αδικημένη από το οικογενειακό της περιβάλλον. Η ίδια φέρεται να είπε ότι δεν επιθυμούσε αρχικά να βλάψει κανέναν άλλον πέρα από τον αδελφό της. Ωστόσο, οι διαδοχικές δηλητηριάσεις και κυρίως η επιλογή δύο μικρών παιδιών ως στόχων έκαναν την υπόθεση ακόμη πιο δύσκολο να εξηγηθεί. Στη δίκη εξετάστηκαν επίσης ισχυρισμοί περί μειωμένου καταλογισμού, ενώ κατατέθηκαν μαρτυρίες που συνέδεαν τα εγκλήματα με περιουσιακές διαφορές. Το δικαστήριο δεν αποδέχθηκε ότι υπήρχε λόγος που θα μείωνε την ποινική της ευθύνη.
Τέσσερις φορές καταδικάστηκε σε θάνατο – Το τέλος της πρώτης Ελληνίδας serial killer
Η δίκη της πραγματοποιήθηκε στο Κακουργιοδικείο Ναυπλίου τον Μάιο του 1963 και ολοκληρώθηκε με μια από τις πιο βαριές καταδικαστικές αποφάσεις της εποχής. Η Αικατερίνη Δημητρέα κρίθηκε ένοχη για τέσσερις ανθρωποκτονίες από πρόθεση και για απόπειρα ανθρωποκτονίας. Της επιβλήθηκε τέσσερις φορές η θανατική ποινή, μία για κάθε δολοφονία, καθώς και ποινή κάθειρξης για την απόπειρα. Οι εφημερίδες της εποχής περιέγραφαν τη γυναίκα ως τη «δηλητηριάστρια της Μάνης», ενώ χρησιμοποιούσαν και ακόμη πιο σκληρούς χαρακτηρισμούς, όπως «ύαινα της Μάνης». Στις 10 Απριλίου 1965, η ποινή της εκτελέστηκε στο Γουδί. Η Δημητρέα πέρασε στην ιστορία όχι μόνο για τα εγκλήματά της, αλλά και επειδή υπήρξε η τελευταία γυναίκα που εκτελέστηκε στην Ελλάδα.
">
">
">
">
">
">
">
">