Δημήτρης Νικολαΐδης: Ο υπερήφανος ηθοποιός που επέλεξε ο ίδιος τον θάνατό του – Η ιστορία που συγκλονίζει

Ο Δημήτρης Νικολαΐδης υπήρξε ένας από τους πιο χαρισματικούς, ευγενείς και καλλιεργημένους ηθοποιούς και σκηνοθέτες της χρυσής εποχής του ελληνικού κινηματογράφου. Παρότι διατήρησε ένα ιδιαίτερα χαμηλό προφίλ, η προσωπική του διαδρομή υπήρξε μυθιστορηματική, γεμάτη ανατροπές, αθόρυβη προσφορά, σπουδαίες φιλίες και ένα φινάλε που αποτύπωσε στο απόλυτο το μέγεθος της αξιοπρέπειας και του σπάνιου ήθους του.

Η ζωή του ξεκίνησε μέσα στη δίνη της προσφυγιάς, καθώς γεννήθηκε κατά τη διάρκεια του ταξιδιού της οικογένειάς του από την Κωνσταντινούπολη προς τον Πειραιά. Εκεί, ο πατέρας του Νίκος αρρώστησε βαριά και απεβίωσε στο νοσοκομείο «Σωτηρία» από καλπάζουσα πνευμονία, αφήνοντας τον ηθοποιό ορφανό σε ηλικία μόλις 9 μηνών.

Παρά τις δυσκολίες, σπούδασε με υποτροφία στο Πειραματικό Σχολείο Αθηνών και στη Νομική Σχολή, ενώ παράλληλα τη δεκαετία του ’30 υπήρξε επίσημος αθλητής του Παναθηναϊκού στον στίβο (στα 800 μέτρα). Τελικά τον κέρδισε το Θέατρο Τέχνης του Καρόλου Κουν. Παράλληλα, κατά τη Γερμανική Κατοχή συμμετείχε ενεργά στην Εθνική Αντίσταση, μια δράση που δεν εξαργύρωσε ποτέ δημόσια.

Ο Δημήτρης Νικολαΐδης έζησε μια υπέροχη ζωή

Στην προσωπική του ζωή ο Δημήτρης Νικολαΐδης έζησε έναν δυνατό έρωτα 38 ετών με τη Σούλη Σαμπάχ. Ο γάμος τους το 1955 έμεινε στην ιστορία, καθώς τους στεφάνωσαν 13 κουμπάροι από τον θίασο του Βασίλη Λογοθετίδη (παράσταση «Δεληστάυρου και Υιός»):

ο μέντοράς του Βασίλης Λογοθετίδης, η Ίλια Λιβυκού (που τους γνώρισε), η Σμάρω Στεφανίδου, ο Βαγγέλης Πρωτόπαππας, ο Στέφανος Στρατηγός, ο Θάνος Τζενεράλης, ο Μιχάλης Παπαδάκης, η Ντίνα Σταθάτου, η Χάρις Καμίλη, η Άννα Ρούσσου, ο Γιώργος Καρέτας και η Μπέμπα Μωραϊτοπούλου.

Στον χώρο απέκτησε πιστούς φίλους όπως τον Λάμπρο Κωνσταντάρα, τον Κώστα Πρετεντέρη, τη Μάρω Κοντού και τη Δέσποινα Στυλιανοπούλου, που τον χαρακτήριζε ως τον πιο προστατευτικό συνάδελφο. Όλη αυτή η αγάπη, η εκτίμηση των συναδέλφων του και η σπάνια ευγένεια που τον χαρακτήριζε σε όλη του τη ζωή, έμελλε να συνοδεύσουν και τις τελευταίες του στιγμές, όταν η υγεία του άρχισε να τον προδίδει.

Η δεκαετής μάχη και το τέλος στο νοσοκομείο

Για μια δεκαετία πάλευε αθόρυβα με σοβαρότατο πρόβλημα στους πνεύμονες. «Τα πνεύμονά του ήταν σαν κάρβουνο… Έζησε μόνο επειδή είχε μάθει να αναπνέει με το διάφραγμα λόγω της υποκριτικής», είχε εξομολογηθεί χρόνια μετά η αγαπημένη του σύζυγος Σούλη Σαμπάχ.

Το συγκλονιστικό φινάλε γράφτηκε τον Ιανουάριο του 1993 στο νοσοκομείο. Μετά από συνεχείς υποτροπές και πολλαπλές ανακοπές, νοσηλευόταν με μηχανική υποστήριξη. Όταν η νοσοκόμα πλησίασε να του δώσει την αγωγή του, εκείνος την κοίταξε στα μάτια και της είπε ήρεμα: «Σήμερα πια δεν τα χρειάζομαι».

Εκμεταλλευόμενος μια στιγμή που έμεινε μόνος στο δωμάτιο, τράβηξε με τα ίδια του τα χέρια τα καλώδια που τον κρατούσαν στη ζωή. «Δεν ήθελε να ζήσει άλλο, είχε ταλαιπωρηθεί πολύ», είχε αποκαλύψει η σύζυγός του. Ο Δημήτρης Νικολαΐδης επέλεξε να «φύγει» όπως ακριβώς έζησε: κύριος, υπερήφανος και αυτόνομος. Η ιστορία του παραμένει μια ανεξίτηλη υπενθύμιση αυθεντικού ήθους μέχρι το τελευταίο δευτερόλεπτο.