Τις δύσκολες στιγμές που βίωσε όταν έμαθε πως ο σύζυγός της, Μίμης Χρυσομάλλης, είχε φύγει ξαφνικά από τη ζωή, περιέγραψε η Ελένη Κρίτα, σε μια ιδιαίτερα προσωπική εξομολόγηση. Η ηθοποιός αποκάλυψε πως εκείνη την ώρα είχε καταρρεύσει, τριγυρνούσε σαν χαμένη στους διαδρόμους του νοσοκομείου, όμως όταν δέχτηκε τηλεφώνημα από τον γιο της, ο οποίος βρισκόταν στην Αγγλία για τις σπουδές του, κατάφερε να συγκρατήσει τη φωνή της και να μη φανερώσει την κατάστασή της.

Η Ελένη Κρίτα ήταν καλεσμένη στην εκπομπή «Χαμογέλα και Πάλι» την Πέμπτη 5 Νοεμβρίου και μίλησε για τις απώλειες που σημάδεψαν τη ζωή της, αλλά και για τη δύναμη που μπορεί να ανακαλύψει ο άνθρωπος μέσα του όταν οι συνθήκες τον αναγκάζουν να συνεχίσει.

Αρχικά, αναφέρθηκε στον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζει τις δύσκολες καταστάσεις: «Δεν είμαι κι εγώ Βούδας εντελώς, ούτε ζεν. Στην αρχή καταρρέω κι εγώ, αλλά νομίζω ότι είμαι ένας άνθρωπος που είτε και λόγω ανατροφής σε μία εποχή που μας μεγάλωναν πολύ πιο αυστηρά και μας όπλιζαν με πολλές αντοχές, ανασυντάσσομαι και λέω τι πρέπει να γίνει τώρα. Δηλαδή “ήρθαν τα πράγματα έτσι όπως δεν θα ήθελε κανείς να έρθουν, αλλά τι γίνεται τώρα;”».

Ελένη Κρίτα: Η στιγμή που έμαθε ότι πέθανε ο σύζυγός της

Στη συνέχεια, η ηθοποιός γύρισε πίσω στο 2004, όταν ο Μίμης Χρυσομάλλης έφυγε ξαφνικά από τη ζωή. Η ίδια θυμήθηκε πως βρισκόταν στο νοσοκομείο «Γεννηματάς», έχοντας φτάσει εκεί χωρίς να γνωρίζει τι ακριβώς είχε συμβεί, μέχρι που ενημερώθηκε ότι ο σύζυγός της δεν είχε επιβιώσει από τη διακομιδή με το ασθενοφόρο.

«Θυμάμαι ότι πέθανε και ο Μίμης ξαφνικά, ήμουν στο Γεννηματάς και εκεί που ήμουνα σε μία κατάσταση αλλόφρονα -γιατί δεν το περίμενα και όταν έφτασα μου είπαν ότι δεν είχε επιβιώσει από το ασθενοφόρο – έλεγα “τι θα κάνω;” και γυρνούσα στους διαδρόμους σαν την τρελή. Θυμάμαι χτύπησε το τηλέφωνο από την Αγγλία, με πήρε ο γιος μου από όπου σπούδαζε. Εκείνη την ώρα, μπήκε ο αυτόματος και του λέω “Έλα αγάπη μου, τι κάνεις;”, προσπαθώντας να είμαι ψύχραιμη ακούγοντας το παιδί μου. Είπα ότι δεν μπορεί να με ακούσει το παιδί μου ότι έχω καταρρεύσει. Υπάρχει μία φοβερή δύναμη που αναδύεται από μέσα μας όταν υπάρχει ανάγκη. Εκεί που δεν μπορούσα να ελέγξω τον εαυτό μου, ξαφνικά όταν είδα ότι ήταν το παιδί μου από την Αγγλία στο τηλέφωνο, άλλαξε η φωνή μου και πήγε να γίνει κανονική», δήλωσε η Ελένη Κρίτα.

Η Ελένη Κρίτα εξήγησε πως εκείνη την περίοδο ένιωσε ότι έπρεπε να γίνει το στήριγμα της οικογένειάς της, ακόμη κι αν η ίδια είχε ανάγκη από βοήθεια: «Όχι ότι δεν θα βιώσουν πόνο, αλλά αν δουν κι εσένα να πέφτεις κάτω και να καταρρέεις και να μην έχεις δυνάμεις, λες “εγώ πρέπει να είμαι λίγο κολόνα για να μπορέσουν να αντλήσουν δύναμη από εμένα”. Και τελικά αυτό σου δίνει δύναμη, ότι πρέπει να στηρίξεις κάποιους».

Οι απώλειες που σημάδεψαν τη ζωή της και η μητρότητα

Σε άλλο σημείο της συνέντευξης, η ηθοποιός μίλησε για τις ανατροπές που έχει κληθεί να αντιμετωπίσει από πολύ μικρή ηλικία, τονίζοντας πως έμαθε να προσαρμόζεται στις συνθήκες, ακόμη κι όταν δεν είχε άλλη επιλογή. Όπως ανέφερε, έχει βιώσει πολλές ξαφνικές απώλειες, από τον θάνατο του πατέρα της όταν ήταν ακόμη μικρή μέχρι την απώλεια του Μίμη Χρυσομάλλη: «Είμαι ένας άνθρωπος που ξέρει ότι η ζωή μερικές φορές δεν σου δίνει επιλογές και άρα πρέπει να πας με τα νερά της. Πρέπει να προσαρμόζεσαι και βρίσκεις δύναμη».

Και πρόσθεσε: «Μου έτυχαν πολλά ξαφνικά στη ζωή. Από τότε που ήμουν πιτσιρίκα. Έχασα τον πατέρα μου μικρή, μετά τον μπαμπά του γιου μου, τον Μίμη, ξαφνικές αλλαγές… Μετά βρέθηκα με μία κόρη που δεν είχα προλάβει να κάνω, γιατί μπαίνοντας πολύ νωρίς στα βάρη της μητρότητας, μου έπεσαν λίγο υπερβολικά και έτσι από το κάθε πράγμα μπορείς να βρεις τη δύναμη να προχωρήσεις. Ο άνθρωπος έχει απεριόριστες δυνατότητες».

Κλείνοντας, η Ελένη Κρίτα μίλησε για τη μητρότητα και αποκάλυψε πως απέκτησε τον γιο της στις αρχές του τρίτου έτους των σπουδών της: «Έγινα πολύ νέα μητέρα, στις αρχές του τρίτου έτους της σχολής γέννησα. Είχα μπει στο πανεπιστήμιο, πήγα στη σχολή λίγα χρόνια μετά αφού είχα ήδη μπει και μεγάλωσα μαζί με τον γιο μου στην ουσία. Ήθελα να τα κάνω όλα μαζί, νόμιζα ότι δεν θα με φτάσει η ζωή».