Φρέντυ Γερμανός – Εριέτα Μαυρουδή: Το εκρηκτικό DNA τους «έχτισε» το φαινόμενο Ναταλία Γερμανού!

Ο Φρέντυ Γερμανός και η Εριέττα Μαυρουδή. Δύο ισχυρές προσωπικότητες, δύο άνθρωποι βαθιά αφοσιωμένοι στη δουλειά και στην προσωπική τους ελευθερία. Ερωτεύτηκαν, απέκτησαν ένα παιδί, αλλά δεν κατάφεραν ή δεν επέλεξαν να δημιουργήσουν μια συμβατική οικογένεια. Και κάπου ανάμεσά τους μεγάλωσε η Ναταλία Γερμανού.

Κάποιες οικογένειες δεν χωρούν σε καλούπια. Άνθρωποι που αγαπούν, ερωτεύονται, δημιουργούν, αλλά δεν έχουν απαραίτητα την ανάγκη να ακολουθήσουν τους κανόνες μιας παραδοσιακής οικογενειακής ζωής. Και τα παιδιά που μεγαλώνουν μέσα σε αυτές τις αντιφάσεις, προσπαθούν να βρουν τη δική τους θέση σε έναν κόσμο που οι γονείς τους έχουν ήδη επιλέξει να ζουν με τους δικούς τους όρους.

Η ιστορία της Ναταλίας Γερμανού έχει κάτι από όλα αυτά. Οι γονείς της, ο Φρέντυ Γερμανός και η Εριέττα Μαυρουδή, ήταν δύο άνθρωποι με έντονες προσωπικότητες, ισχυρή επαγγελματική ταυτότητα και μεγάλη ανάγκη ανεξαρτησίας. Άνθρωποι που είχαν μάθει να επενδύουν τον εαυτό τους στη δουλειά τους, να ακολουθούν τις επιθυμίες τους και να μην αντιμετωπίζουν τη ζωή μέσα από τις συμβάσεις που επέβαλλε η εποχή τους.

Συναντήθηκαν, ερωτεύτηκαν, έζησαν μια σχέση με τους δικούς τους κανόνες, απέκτησαν ένα παιδί και στη συνέχεια ακολούθησαν διαφορετικούς δρόμους. Δεν ήταν η κλασική εικόνα της οικογένειας που μεγάλωνε μαζί, μοιραζόταν την καθημερινότητα και είχε ως κοινό σημείο αναφοράς την ανατροφή ενός παιδιού. Ήταν δύο προσωπικότητες που, παρά την κοινή τους ιστορία, είχαν τη δική τους ξεχωριστή πορεία.

Εριέττα Μαυρουδή: Οι σκληρές αλήθειες της “σιδηράς κυρίας”

Η πρόσφατη εξομολόγηση της Εριέττας Μαυρουδή στη συνέντευξή της στη Ρέα Βιτάλη έφερε ξανά στο προσκήνιο μετά από πολλά χρόνια, μια πλευρά αυτής της ιστορίας που δύσκολα αφήνει κάποιον ασυγκίνητο. Μίλησε με σκληρή ειλικρίνεια για τη μητρότητα, για την εγκυμοσύνη της και για τα συναισθήματα που τη συνόδευσαν όταν έμαθε ότι θα αποκτούσε παιδί. Μίλησε με αλήθεια που πόνεσε…και πονάει ακόμα και σήμερα ένα παιδί όταν ακούει να του το λένε κατάμουτρα.

Δεν παρουσίασε τον εαυτό της μέσα από την εξιδανικευμένη εικόνα της μητέρας που βιώνει τη μητρότητα ως τον απόλυτο προορισμό της. Αντίθετα, περιέγραψε μια γυναίκα που δεν είχε απαραίτητα επιθυμήσει αυτόν τον ρόλο και που δεν ένιωσε όσα η κοινωνία θεωρεί αυτονόητα για μια μητέρα. Είναι μια παραδοχή που ξενίζει, ίσως ενοχλεί, αλλά ταυτόχρονα ανοίγει μια δύσκολη συζήτηση: Είναι όλες οι γυναίκες γεννημένες για τη μητρότητα; Και τι συμβαίνει όταν μια γυναίκα αποκτά παιδί χωρίς να έχει αισθανθεί ποτέ ότι η μητρότητα αποτελεί την προσωπική της επιθυμία;

Η Εριέττα Μαυρουδή μοιάζει να ανήκει σε εκείνη τη γενιά των γυναικών που δεν ήθελαν να περιορίσουν την ύπαρξή τους σε έναν κοινωνικά προκαθορισμένο ρόλο. Η σκληρή δουλειά, η προσωπική διαδρομή, η ανεξαρτησία είχαν τη δική τους βαρύτητα. Όλοι ξέρουμε ποια ήταν η Εριέττα Μαυρουδή, έτρεμαν στο πέρασμά της όλοι, σκληρή γυναίκα που δεν είχε μάθει να χάνει στην ζωή της, πάλεψε με νύχια και με δόντια και κέρδιζε πρωτιές. Βέβαια η εργασιομανία και η αγάπη της για την ανεξαρτησία δεν σημαίνει απαραίτητα ότι δεν είχε για το παιδί της αγάπη. Σημαίνει ότι αγαπούσε με τον δικό της τρόπο, μιας και η αγάπη και η μητρότητα δεν βιώνονται από όλους με τον ίδιο τρόπο.

Φρέντυ Γερμανός: Μια πολύπλευρη προσωπικότητα

Από την άλλη πλευρά, ο Φρέντυ Γερμανός ήταν μια προσωπικότητα που είχε συνδέσει τη ζωή του με τη δημιουργία, τη δημοσιογραφία, τη συγγραφή και την επαγγελματική του πορεία. Ένας άνθρωπος με έντονη παρουσία, πνευματική ανησυχία και μια ζωή που δύσκολα θα μπορούσε να περιοριστεί σε ένα συμβατικό οικογενειακό πλαίσιο. Ο ίδιος και η Εριέττα είχαν κάτι κοινό: την ανάγκη να παραμένουν ελεύθεροι. Να μην ακυρώνουν τον εαυτό τους για χάρη μιας εικόνας οικογενειακής κανονικότητας.

Και ίσως αυτή να ήταν εξαρχής η γοητεία της σχέσης τους. Δύο άνθρωποι που αναγνώρισαν ο ένας στον άλλον την ανάγκη για μια διαφορετική ζωή. Μόνο που όταν σε μια σχέση έρχεται ένα παιδί, η ελευθερία αποκτά και μια άλλη διάσταση. Γιατί πλέον δεν αφορά μόνο τις προσωπικές επιλογές των δύο ενηλίκων, αλλά και τον τρόπο με τον οποίο το παιδί θα βιώσει την παρουσία τους. Η Ναταλία Γερμανού μεγάλωσε σε μια οικογενειακή πραγματικότητα διαφορετική από εκείνη των περισσότερων παιδιών της γενιάς της. Η γιαγιά της είχε καθοριστικό ρόλο στην ανατροφή της, ενώ οι γονείς της συνέχισαν τις δικές τους διαδρομές.

Πόσο εύκολο είναι για ένα παιδί να μεγαλώνει με δύο γονείς που έχουν τόσο ισχυρή προσωπική ταυτότητα και τόσο έντονη ανάγκη να ζουν ανεξάρτητα; Πώς διαμορφώνεται ένας άνθρωπος όταν αντιλαμβάνεται από νωρίς ότι η οικογένεια δεν είναι απαραίτητα ένας ενιαίος κόσμος, αλλά μπορεί να αποτελείται από διαφορετικές παρουσίες, αποστάσεις και συναισθηματικές ισορροπίες; Δεν μπορούμε να γνωρίζουμε τι ακριβώς ένιωσε η Ναταλία σε κάθε στάδιο της παιδικής της ηλικίας. Ούτε να αποδώσουμε τις σημερινές επιλογές της αποκλειστικά στις αποφάσεις των γονιών της.

Μπορούμε, όμως, να αναρωτηθούμε πόσο βαθιά επηρεάζουν οι πρώτες οικογενειακές μας εικόνες τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε τις σχέσεις, την αγάπη, τη δέσμευση και την προσωπική ελευθερία. Θα μπορούσε η Ναταλία να είναι διαφορετική με διαφορετικούς γονείς; Είναι ίσως το πιο ενδιαφέρον ερώτημα αυτής της ιστορίας.

Η Ναταλία Γερμανού είναι μια γυναίκα με ισχυρή προσωπικότητα, επαγγελματική συνέπεια, αυτονομία και μια ξεκάθαρη δημόσια παρουσία. Έχει χτίσει τη δική της διαδρομή, χωρίς να ζει στη σκιά του διάσημου πατέρα της, παρά το γεγονός ότι το όνομά του αποτελεί ένα σημαντικό κομμάτι της οικογενειακής της ταυτότητας. Έχει μιλήσει πολλές φορές για τις προσωπικές της επιλογές, για τις σχέσεις της και για τη στάση της απέναντι στη ζωή. Δεν ακολούθησε απαραίτητα τα παραδοσιακά μονοπάτια που η κοινωνία εξακολουθεί να θεωρεί αυτονόητα για μια γυναίκα. Και εδώ γεννιέται ένας ενδιαφέρων παραλληλισμός: Μήπως η ανεξαρτησία που χαρακτήριζε τους γονείς της έγινε, με έναν εντελώς διαφορετικό τρόπο, και δικό της χαρακτηριστικό; Μήπως μεγαλώνοντας δίπλα σε δύο ανθρώπους που δεν έβαλαν την οικογενειακή συμβατικότητα πάνω από την προσωπική τους ταυτότητα, έμαθε και η ίδια να μην αισθάνεται υποχρεωμένη να ακολουθήσει όσα οι άλλοι θεωρούν φυσιολογικά;

Δεν είναι μια εύκολη εξίσωση. Άλλωστε, κάθε άνθρωπος είναι πολύ περισσότερα από το οικογενειακό του περιβάλλον. Τελικά ίσως η μεγαλύτερη κληρονομιά της Ναταλίας να μην ήταν το επώνυμό της, αλλά η στάση ζωής των γονιών της. Η ιστορία του Φρέντυ Γερμανού και της Εριέττας Μαυρουδή δεν είναι μια ιστορία που χρειάζεται καταδίκη. Είναι μια ιστορία δύο ανθρώπων που έζησαν με τις δικές τους επιθυμίες, τις δικές τους αντιφάσεις και τις δικές τους επιλογές. Και στη μέση βρέθηκε ένα παιδί που μεγάλωσε, ενηλικιώθηκε και δημιούργησε τη δική του ταυτότητα.

Γιατί δεν είναι απαραίτητο να μεγαλώσεις σε μια συμβατική οικογένεια για να γίνεις ένας ολοκληρωμένος άνθρωπος. Ούτε η απουσία μιας παραδοσιακής οικογενειακής δομής καθορίζει αναγκαστικά το μέλλον σου. Αλλά κάποιες φορές, οι άνθρωποι που μας μεγαλώνουν, ακόμη και μέσα από τις αντιφάσεις τους, μας αφήνουν ένα πολύ ισχυρό μάθημα, ότι έχουμε δικαίωμα να ζήσουμε τη ζωή μας με τους δικούς μας όρους.

Και αυτή είναι η πιο ενδιαφέρουσα πλευρά της ιστορίας της Ναταλίας Γερμανού. Όχι το τι μπορεί να της έλειψε, αλλά το πώς κατάφερε να γίνει ο άνθρωπος που είναι σήμερα. Και εμείς αυτή την Ναταλία αγαπήσαμε…”Τον χαρακτήρα μου τον φτιάξανε τα έργα σου” που είπε και η Νατάσα…