Στο παρελθόν δεν ήταν λίγοι εκείνοι που την συνέδεαν με την ψώρα. Όμως οι δύο ασθένειες δεν έχουν καμία σχέση μεταξύ τους εκτός από το όνομα που μπορεί να μας μπερδέψει. Η ψώρα είναι μια μεταδοτική πάθηση του δέρματος που προκαλούνται από το παράσιτο Sarcoptes scabiei, ένα μικροσκοπικό είδος ακάρεου. Η ψωρίαση από την άλλη είναι μια μη μεταδοτική, αυτοάνοση ασθένεια του δέρματος. Προσβάλλει παγκοσμίως 125 εκατομμύρια ανθρώπους οπότε θα ήταν χρήσιμο να μάθεις περισσότερα γι’ αυτήν.

Υπάρχουν πολλοί διαφορετικοί τύποι ψωρίασης. Η ψωρίαση κατά πλάκας είναι η πιο συχνή μορφή εκδήλωσης της νόσου και αφορά στο 90% των περιπτώσεων. Εμφανίζεται με επηρμένες, ερυθηματώδεις πλάκες που καλύπτονται από αργυρόχροα λέπια. Mπορεί να συνυπάρχει κνησμός ή και πόνος, καθώς οι βλάβες μπορούν να διαρραγούν. Η νόσος εντοπίζεται κυρίως στο τριχωτό της κεφαλής, στους αγκώνες, στα γόνατα και στην οσφυική χώρα.

Δεν είναι απλά ένα αισθητικό πρόβλημα

Δεν προσβάλλει μόνο το δέρμα. Είναι μια συστηματική, χρόνια, υποτροπιάζουσα νόσος που μπορεί να επηρεάσει αρνητικά όλες τις πτυχές της καθημερινής ζωής.

Έχει αποδειχθεί ότι η ψωρίαση επιδρά αρνητικά  στην καθημερινή εργασία των ανθρώπων και περιορίζει τις κοινωνικές τους δραστηριότητες, ενώ επηρεάζει επίσης την ψυχική και συναισθηματική τους υγεία. Η επίδραση στην ποιότητα ζωής ενός ανθρώπου με ψωρίαση είναι συγκρίσιμη με εκείνη άλλων νοσημάτων, όπως η προχωρημένη καρδιακή νόσος και ορισμένες μορφές καρκίνου.

Η ψωρίαση συσχετίζεται επίσης με άλλες σοβαρές παθήσεις, όπως κατάθλιψη, διαβήτης και καρδιακή νόσος. Ποσοστό έως 30% των ασθενών με ψωρίαση έχουν ή θα αναπτύξουν ψωριασική αρθρίτιδα, στην οποία προσβάλλονται οι αρθρώσεις, προκαλώντας άλγος, ακαμψία και μη αναστρέψιμη βλάβη των αρθρώσεων.

 

Φλεγμονή και ψωρίαση

 

Τα ακριβή αίτια της ψωρίασης δεν έχουν εξακριβωθεί ακόμα, αλλά έχει επιβεβαιωθεί ότι αυτή σχετίζεται με το ανοσοποιητικό σύστημα του οργανισμού. Σε φυσιολογικές συνθήκες, έπειτα από συγκεκριμένη πυροδότηση (περιβαλλοντική ή γενετική), ενεργοποιείται το ανοσοποιητικό σύστημα του οργανισμού και παράγει πολυάριθμες κυτταροκίνες (μικρές πρωτεΐνες), που βοηθούν στον έλεγχο της φλεγμονώδους απόκρισης του ανοσοποιητικού συστήματος. Στην ψωρίαση, αυτή η φλεγμονώδης απόκριση γίνεται αυτόματα ή πυροδοτείται κατά λάθος, προκαλώντας την πολλαπλασιασμό των κερατινοκυττάρων με ταχύτερο ρυθμό από το φυσιολογικό. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την υπέγερση του δέρματος και την ανάπτυξη κηλίδων, ή πλακών, λόγω της συσσώρευσης κερατινοκυττάρων στην επιφάνεια του δέρματος.

*Οι ως άνω πληροφορίες βασίζονται σε πληροφοριακό υλικό της Novartis Hellas