Πάει μας τελείωσε άλλος ένας διαγωνισμός Eurovision! Με πολλά τραγούδια, παρατράγουδα, εκνευρισμούς και παρασκήνια, μας άρεσε δεν μας άρεσε σαν διοργάνωση, το συμπέρασμα είναι ένα: οι τελικοί νικητές της βραδιάς, που είχαν την αποδοχή όλων μας, ήταν η Μπέττυ Μαγγίρα, ο Γιώργος Καπουτζίδης και η Κατερίνα Βρανά, που μοίρασαν απλόχερα χιούμορ και σεβασμό σαν οικοδεσπότες της βραδιάς, εκτοξεύοντας τον πήχη στο ταβάνι…

παρουσιαστές Eurovision

Αν δεν ήταν οι τρεις τους να γεμίσουν τις βραδιές του “Sing for Greece 2026” και να σώσουν πολλές αστοχίες, σήμερα θα ξεσπούσε μεγάλος σάλος, που θα κρατούσε για μέρες στα πρωινάδικα, για όλα όσα μας ξύνισαν, ήχο, σκηνικές παρουσίες, styling, κριτική επιτροπή κλπ κλπ κλπ. Θα γελούσε και το παρδαλό κατσίκι… Γιατί η επιτυχημένη τριάδα των παρουσιαστών, ακόμα και όταν “πάγωσε” με την Stefi που έθιξε στον αέρα το πρόβλημα στον ήχο της, κατάφερε να κρατήσει την ψυχραιμία της και να το σώσει. “Να πω την αλήθεια είχα ένα πρόβλημα με τον ήχο. Μου έκανε διακοπές το ακουστικό. Θα ‘θελα να το ξαναπώ άλλη μία! Πως το ένιωσα; Ωραία, όμορφα. Δεν είχα άγχος, τα πήγα καλύτερα από την προηγούμενη φορά, αλλά όντως θα ήθελα άλλη μία” είπε χαρακτηριστικά η νεαρή διαγωνιζόμενη.

By the way για το συγκεκριμένο περιστατικό, ταιριάζει ένα μπράβο στην κοπέλα που είχε το θάρρος της γνώμης της και μίλησε, όπως και ένα ηχηρό “ντροπή” στην ΕΡΤ, για την έλλειψη σε απόλυτα βασικά πράγματα, όπως αυτό του ήχου, σε έναν διαγωνισμό τραγουδιού, μετά από δυο καταγγελτικές μάλιστα δηλώσεις διαγωνιζόμενων, ότι δεν άκουγαν τίποτα. Γιατί το επόμενο χτύπημα στην τριάδα των παρουσιαστών, έδωσε η Αλεξάνδρα Σιετή λίγα λεπτά αργότερα, όταν την άκουσαν να λέει: “Μια συμπαντική δύναμη μού έδωσε τη δύναμη να κάνω αυτό το performance, γιατί θέλω να σας πω πως δεν άκουγα τίποτα στα αυτιά μου” επισήμανε αρχικά, φορτισμένη συναισθηματικά, η ερμηνεύτρια ενώ λίγο πριν είχε δακρύσει την ώρα που μιλούσαν οι υπόλοιποι διαγωνιζόμενοι.

Τι τραβάνε και αυτά τα παιδιά… Όνειρα, καριέρες και ελπίδες πεταμένα και τσαλαπατημένα, άντε και του χρόνου να τραβήξουν το ίδιο λούκι για να πάνε στην Eurovivion. Ειδικά φέτος η βραδιά του τελικού, για τους περισσότερους διαγωνιζόμενους είμαστε σίγουροι ότι ήταν μαρτυρική. Πέρασαν 3 ώρες προγράμματος, απλά για να πάρει το εισιτήριο για την Βιέννη ο Ακύλας, που το είχαμε καταλάβει από την αρχή ότι θα το πάρει και όχι ότι έχουμε μαντικές ικανότητες, φώναζε από μακριά!

Μας ταιριάζει ο Akylas για την Eurovision;

Ο κόσμος ήταν υπέρ του με ελάχιστες εξαιρέσεις. Κάποιοι είπαν ότι “στην χώρα του ανυπόληπτου τίποτα, περιβεβλημένο με κιτς χρώματα, ιλλουστρασιόν αυταπάτες και βλαχοβαλκάνια αισθητική, έχουμε μάθει να εκπροσωπούμαστε σε κάθε επίπεδο επάξια από ποικίλους κλόουν και ανδρείκελα” είπε ένας χρήστης του Χ…“Ο Ακύλας θα πάει ΑΛΛΑ αντικειμενικά… συγνώμη παιδιά, αλλά αυτό το πράγμα ΔΕΝ ΑΚΟΥΓΕΤΑΙ” έγραψε ένας άλλος στο Χ… Μας άρεσε, δεν μας άρεσε όμως, το Ferto, γνώρισε την απόλυτη αποθέωση από την πρώτη κιόλας μέρα και ξεσήκωσε όχι μόνο την αίθουσα, αλλά γενικά όλο τον κόσμο που κουνιόταν στους ρυθμούς του επιβεβαιώνοντας την δυναμική της συμμετοχής του.

Με 3.000.000 προβολές στο Youtube και πολλά ξένα accounts να τον σχολιάζουν στο #SingforGreece, ο νεαρός καλλιτέχνης, χωρίς να έχει ακόμα κερδίσει στον τελικό, το λες ότι έχει ήδη σαρώσει σε εντυπώσεις… Ποιος θα τολμούσε να στείλει κάποιον άλλον; Η επιτροπή, διακοσμητική ήταν εδώ που τα λέμε – τυπικά πήγε να χειροκροτήσει και αυτή τον Akyla …

Μέσα σε όλα τα υπόλοιπα, την τελευταία βραδιά της Eurovision, είχαμε και την κορύφωση της “κόντρας” – ατυχής συγκριτικά – Ακύλα – Good Job Nicky…

Ο ένας, όχι γιατί είναι γιος του Πάριου και της Αλιμπέρτη, είναι καλλιτεχνάρα, φωνάρα που έχει κάνει ήδη το πρώτο του βήμα στο εξωτερικό, όμως άτυχος με το συγκεκριμένο τραγούδι, αφού η φωνή του δεν μπορούσε να υποστηρίξει τις ψιλές νότες… Ναι, δεν τα κατάφερε ο Nicky για τη νίκη, αλλά δεν του άξιζε και τέτοιο hate που έφαγε για τον τόνο του τραγουδιού του “Dark side of the Moon”… Έλα που όλοι στην Ελλάδα σε ανάλογες περιπτώσεις, γινόμαστε καθηγητές ωδείου και κρίνουμε μέχρι που πατάει, ποιος πατάει και ποια νότα έπρεπε να πιάσει που δεν έπιασε. Έλεος με τόση γκρίνια!

Ας πάρουμε παράδειγμα από όλα τα παιδιά που στο τέλος της βραδιάς ξέχασαν ανταγωνισμούς και αηδίες και έπεσαν επάνω στον νικητή για να τον συγχαρούν. Αυτό θα πει ευγενής άμιλλα, και ναι! – από τις καλύτερες και πιο συγκινητικές στιγμές…

Αντικειμενικά, η περίπτωση του Akyla κέρδισε σε συμπάθεια και vibes τον κόσμο, και επίσης συγκίνησε στο τέλος ανεβάζοντας στην σκηνή την μαμά του που – αθάνατη Ελληνίδα μάνα! – και να μην σου αρέσει το τραγούδι, όταν την βλέπεις να ανεβαίνει στην σκηνή και να κλαίει από συγκίνηση για το παιδί της, να τον ακούει να της λέει «μαμά τα καταφέραμε!» λυγίζεις και εσύ και υποκλίνεσαι… “Μάνα ο γιος σου τραγουδάει στην Βιέννη” περιμένουμε να της φωνάξει τον Μάιο, όπως φώναζε ο Αργυρός στην μάνα του από το Λονδίνο…

Κατά τα άλλα θα θέλαμε πολύ να ξέραμε τι σκεφτόταν εκείνη την στιγμή η Klavdia που γελούσε με την φετινή ελληνική εκπροσώπηση της Eurovision 2026… Από την παράδοση στο εφήμερο σουξέ… Ότι χτίσαμε πέρυσι το γκρεμίσαμε;

Το εφήμερο σουξέ που τρέλανε το Σύμπαν!

Ο Ακύλας είναι ο πρώτος ανοιχτά ΛΟΑΤΚΙ καλλιτέχνης που θα εκπροσωπήσει φέτος την Ελλάδα σε έναν διεθνή διαγωνισμό, με ένα εύπεπτο και εφήμερο σουξέ, με έναν τίτλο πιασάρικο που άγγιξε τον παλμό, όχι μόνο των πιτσιρικάδων, αλλά και μεγαλύτερες ηλικίες ανθρώπων… Φέρε το βραβείο ρε Ακύλα, γιατί μπόρεσες, ένα τραγουδάκι της πλάκας να το κάνεις μόδα και σουξέ, παρασύροντας ακόμα και τους ενημερωτικούς παρουσιαστές να πετάξουν την σοβαροφάνεια και να κάνουν βιντεάκια στα social, κάνοντάς σου την καλύτερη διαφήμιση.

Από τον Παναγιώτη Στάθη μέχρι τον Κωνσταντίνο Μπογδάνο και τον Σταύρο Μπαλάσκα, στον Μάρκο Σεφερλή, με τέτοια πλύση εγκεφάλου, δεν θα έβγαινε ο Ακύλας; Ο Αρναούτογλου σαν Ακύλας παίζει να έχασε και 10 κιλά από το ταρακούνημα… Παρτο φέρτο, ένα τραγούδι που του χρόνου, θα το έχουμε ξεχάσει, όμως όλο το καλοκαίρι στα club, όλοι θα κουνιόμαστε σαν σπαστικά στους ρυθμούς του…

Άλλωστε στην χώρα της αρπαχτής και της εφήμερης ευκαιρίας, το Φέρτο είναι τόσο συνηθισμένη λέξη στην καθομιλουμένη μας. Ο Ακύλας ακύρωσε κάθε είδος καλλιτεχνικής δημιουργίας και αισθητικής, βρήκε όμως την θέση του και δεν του την παίρνει κανείς.

Μέσα σε μια κοινωνία fast food, που εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων, η ποιότητα είναι αναλώσιμη, εκείνος κατάφερε να σβήσει όλους τους υπόλοιπους. Οι στοιχηματικές ψήφισαν, ο κόσμος ψήφισε – και δεν έπαιξε ξύλο όπως άλλοτε στα social για την πρωτιά – από την πρώτη στιγμή περίμενε υπομονετικά, το βράδυ της Κυριακής, να ακούσει το όνομα του Ακύλα να παίρνει και επίσημα την πρώτη θέση.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Μιας και η απίστευτη προπαγάνδα υπέρ του που γινόταν τόσες μέρες, τον είχε ήδη στείλει στην Βιέννη χωρίς δεύτερη σκέψη, άντε αγόρι μας, φέρτο μας να τελειώνουμε. Μόνο θυμήσου, αν αποτύχεις μετά τόση προσδοκία θα σε ξεσκίσουν…Γιατί έτσι είμαστε εμείς, όποιος δεν τα φέρνει, παίρνει τον πούλο!

Διαβάστε Τώρα