Υπάρχει μια αόρατη, νοσηρή γραμμή που συνδέει το «φρούριο» της Μάνδρας της δεκαετίας του ’80, με έναν επιστήμονα από το Καματερό, και με την υπερπολυτελή γιάφκα, VIP ιατρείο του σύγχρονου Κολωνακίου. Είναι η γραμμή της απόλυτης χειραγώγησης, εκεί όπου ο ανθρώπινος πόνος, η αρρώστια και η ανάγκη για ελπίδα μετατρέπονται σε μια αμύθητη, μη φορολογούμενη επιχειρηματική αυτοκρατορία.
Τότε, ήταν μια αγράμματη «οραματίστρια» που με όπλο τον θρησκευτικό φανατισμό, έναν στρατό τυφλών πιστών και δήθεν θεϊκά σημάδια, κατάφερε να αποσπάσει περιουσίες εκατομμυρίων και να χτίσει ένα απροσπέλαστο κράτος εν κράτει, ένας δικηγόρος που θησαύριζε και υποσχόταν θεραπεία για τον καρκίνο. Σήμερα, τη σκυτάλη παίρνουν επώνυμοι επιστήμονες με λευκές ποδιές και βαρύγδουπους τίτλους, οι οποίοι πίσω από τη βιτρίνα της «VIP ιατρικής» και των ελιξιρίων νεότητας, έστησαν τη δική τους βιομηχανία ψεύδους, με θύματα ανθρώπους που τους εμπιστεύτηκαν τη ζωή τους – ανάμεσά τους και ο Γιώργος Μαζωνάκης.
Λένε ότι η απελπισία ορισμένες φορές οδηγεί τον άνθρωπο σε κινήσεις απόγνωσης, τις οποίες δεν θα έκανε ποτέ αν λειτουργούσε με τη λογική και όχι με το συναίσθημα. Η διαχρονική ικανότητα των θυτών να εκμεταλλεύονται την ανθρώπινη ευαλωτότητα, μετατρέποντάς την σε τυφλή εμπιστοσύνη. Παρά τις διαφορές στην εποχή και τις μεθόδους, ο κοινός παρονομαστής και στις τρεις περιπτώσεις υπήρξε η οικονομική αφαίμαξη των θυμάτων και η μακροχρόνια συγκάλυψη παρανομιών μακριά από τον νόμιμο έλεγχο. Οι “εκατομμυριούχοι του θαύματος” θησαυρίζουν και η ιστορία επαναλαμβάνεται…
Η βοσκοπούλα από τη Μανωλάδα που έγινε «Αγία»
Το 1928, στη Μανωλάδα Ηλείας γεννιέται ένα κορίτσι σε μια πολύτεκνη οικογένεια. Το όνομά της Αθανασία Σάμαρη. Γίνεται βοσκοπούλα για να βοηθήσει τα πολύ δύσκολα οικονομικά της οικογένειάς της. Στα 1945, η δεκαεπτάχρονη βοσκοπούλα ισχυρίζεται ότι την ώρα που οδηγούσε το κοπάδι της εμφανίστηκε μπροστά της η Παναγία. Αυτό ήταν το πρώτο όραμα και το πρώτο βήμα ενός κοριτσιού που έμελλε να κάνει πολλά επόμενα και απίθανα. Ο άνθρωπος έχει ανάγκη να πιστεύει. Μπορεί να μη την πίστεψαν όλοι, αλλά ένας πρώτος κύκλος πιστών άρχισε να δημιουργείται.
Η Αθανασία έπασχε από κνιδωτικό δερμογραφισμό, μια δερματική κατάσταση κατά την οποία το δέρμα μπορεί να εμφανίζει έντονες γραμμές και σημάδια μετά από πίεση ή ξύσιμο. Εκείνη παρουσίαζε αυτά τα σημάδια ως θεϊκά μηνύματα. Οι πιστοί της τα αντιμετώπισαν ως αποδείξεις της ιδιαίτερης σχέσης της με την Παναγία. Η κοινωνία της Αμαλιάδας στην οποία έχει μετακομίσει, αναστατώνεται. Αναρωτιούνται πώς είναι δυνατόν να συμβαίνουν αυτά σε μια αγράμματη κοπέλα. Το ότι τα μηνύματα είναι εντελώς ανορθόγραφα δεν έχει καμία σημασία μάλλον. Ο κόσμος αρχίζει να συρρέει στο σπίτι του θείου της, ο οποίος τη φιλοξενεί προκειμένου να δει από κοντά το θαύμα. Ο τότε Μητροπολίτης Ηλείας το επικυρώνει και μια μεγάλη καριέρα αρχίζει.
Επόμενο εντυπωσιακό επεισόδιο, ο θάνατός της. Η Αμαλιάδα αναστατώνεται και όλοι σπεύδουν να δουν την νεκρή με τη βεβαιότητα φυσικά του θαύματος της ανάστασης της. Η Αθανασία σηκώνεται μέσα στο φέρετρο και αρχίζει να κάνει πολιτικό κήρυγμα κατά των ανταρτών, τους οποίους είχε δει σε όραμα χέρι-χέρι με την Παναγία. Όλα αυτά μέσα στον εμφύλιο. Οι αριστεροί την αποκαλούν «αγία της δεξιάς». Η Αθανασία είναι το περιζήτητο θαύμα του τότε μητροπολίτη και του διοικητή της χωροφυλακής. Ο εμφύλιος τελειώνει, η Αθανασία εξαφανίζεται, για να εμφανιστεί δύο χρόνια αργότερα το 1951, παντρεμένη με τον Σπύρο Κρικέτο. Είναι το όνομα με το οποίο έγινε γνωστή: Αθανασία Κρικέτου. Έτσι γεννήθηκε ο μύθος της «Αγίας Αθανασίας του Αιγάλεω» που άρμεξε πολύ κόσμο και τους πουλούσε φύκια για μεταξωτές κορδέλες.
Άνθρωποι την επισκέπτονταν, την προσκυνούσαν, ακολουθούσαν τις συμβουλές της και της έδιναν χρήματα και περιουσιακά στοιχεία. Δημοσιεύματα της εποχής και μεταγενέστερες έρευνες περιγράφουν ανθρώπους που της παραχωρούσαν ακόμη και σπίτια ή άλλες περιουσίες. Μετακομίζουν στην Αθήνα, στο Αιγάλεω, και η «αγία» αρχίζει να βάζει μπροστά τα σχέδιά της. Θαύματα και θεραπείες.
Εκείνη υιοθετεί και το ενδυματολογικό της λουκ που δεν εγκαταλείπει ποτέ. H λευκή μαντήλα γίνεται σήμα κατατεθέν της. Οι φωνές αυτών που προειδοποιούν, πέφτουν στο κενό. Η φήμη περνάει από στόμα σε στόμα. Οι πιστοί της διαβάζουν μια μέρα στο στήθος της το συγκλονιστικά ανορθόγραφο μήνυμά της: «Η ΑΓΙΑ ΕΓΕΝΗΘΗ 1933 14 ΑΒΓΟΥΣΤΟΥ». Η «αγία» έχει κόψει και πέντε χρόνια από την κανονική της ηλικία… Η φήμη της μεγάλωνε. Και μαζί της μεγάλωνε και η περιουσία.
Το 1959, η Αθανασία οδηγείται στα δικαστήρια. Αυτή είναι η πρώτη από μια σειρά δικών, με επεισοδιακές πάντα συνεδριάσεις και με τους πιστούς της να διαδηλώνουν έξω από τα δικαστήρια. Το τριμελές Πλημμελειοδικείο βγάζει μια ιστορική απόφαση: την αθωώνει «λόγω βλακείας». Στα παραλειπόμενα της δίκης, οι καταθέσεις των μαρτύρων ότι η αγία μόλις «έβλεπε» την Παναγία σκεπαζόταν με ένα σεντόνι και μούγκριζε! Η απαξίωσή της από το δικαστήριο, της ανοίγει τον δρόμο της δόξας. Η επιχείρηση στήνεται κανονικά. Εκτός από τις δωρεές των πιστών αρχίζει και η μπίζνα με τα κεριά -κάτι που της απέφερε εκείνη την εποχή, που μια χρυσή λίρα είχε 250 δραχμές- τετρακόσιες δραχμές την ημέρα. Σε ένα κλίμα που ευνοεί τη θρησκοληψία, το επιχειρηματικό δαιμόνιο της «αγίας» ανθεί. Διώχνει τον σύζυγό της, αποκτά μερσεντές, σωφέρ και συνεργάτη, αυτοχειροτονείται «αγία» και ασκεί την επιρροή της ώστε να προσελκύσει τους ανυποψίαστους πιστούς ή αυτούς που περιμένουν ένα θαύμα.
Το 1961 ίδρυσε στη Μάνδρα Αττικής το γηροκομείο «Παναγία η Φανερωμένη». Το ίδρυμα παρουσιάστηκε ως έργο φιλανθρωπίας. Οι καταγγελίες που ακολούθησαν όμως ήταν συγκλονιστικές. Δες ένα βίντεο – ντοκουμέντο από την εκπομπή του Κώστα Χαρδαβέλλα “Αθέατος κόσμος” στο ALTER με μαρτυρίες πιστών της Αθανασίας, καταγγελίες και ανθρώπους της εκκλησίας που μιλάνε για το μεγαλύτερο σκάνδαλο της εποχής:
Σύμφωνα με δημοσιεύματα, ηλικιωμένοι παραχωρούσαν τη σύνταξη και άλλα περιουσιακά τους στοιχεία προκειμένου να γίνουν δεκτοί στο ίδρυμα. Όταν πραγματοποιήθηκαν έλεγχοι, οι συνθήκες διαβίωσης των τροφίμων καταγγέλθηκαν ως τραγικές, έχουν καταγράψει μάλιστα καταγγελίες επιθεωρητών του Υπουργείου Κοινωνικών Υπηρεσιών για ηλικιωμένους σε εξαιρετικά άσχημη κατάσταση. Η γυναίκα που για τους πιστούς της ήταν σχεδόν αγία είχε πλέον αποκτήσει μια τεράστια περιουσία και βρισκόταν αντιμέτωπη με τη Δικαιοσύνη.
Το 1961 δυο κορυφαίοι ιατροδικαστές της εποχής ο Καψάσκης και ο Αγιουτάντης την εξετάζουν και συντάσσουν μια έκθεση στην οποία αναφέρεται «ότι πρόκειται για ψυχονευρωτικό άτομο, το οποίο εκδηλώνει θρησκευτικό παραλήρημα και παρουσιάζει έντονο δερμογραφισμό της αγγειοδιαστολής, διατηρουμένης επί μακρόν».
Φυσικά το αυτί της «αγίας» δεν ίδρωσε. Ο κόσμος συρρέει και προσκυνά τον ναό με τις φωτογραφίες της, ενώ συγκρούεται με τον αρχιμανδρίτη Ελευσίνας εξαιτίας του ότι εμφανιζόταν στους πιστούς με χαραγμένα μηνύματα στο στήθος όπως “ΣΩΤΗΡΗ, ΔΩΣΕ ΤΟ ΚΤΗΜΑ ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΘΑΝΑΣΙΑΝ”. Οι οπαδοί της Κρικέτου δημιουργούν φασαρίες στον ναό και ο αρχιμανδρίτης γίνεται στόχος τους.. Τα μηνύματα γίνονται απειλητικά: “ΑΝΘΡΟΠΙ, ΟΣΙ ΜΙΣΟΥΝ ΤΗΝ ΑΓΙΑ ΦΟΤΙΑ ΘΑ ΤΟΥΣ ΚΑΨΙ”. Όσοι την αμφισβητούν απειλούνται με φωτιές και κεραυνούς. Η ιερά σύνοδος το 1967 βγάζει το πόρισμά της: «πρόκειται περί επιτηδείας αγύρτιδος». Παρόλα αυτά στη δεκαετία του 60 η αγία ανθεί. Ειδικά μέσα στη Χούντα. Όταν με την απόφαση του πρωτοδικείου έπρεπε να διαλύσει το σωματείο της, οι Απριλιανοί τη σώζουν. Σε περιοδεία της στην Αμερική κατακεραυνώνει τον Βασιλιά ενώ στο στήθος της εμφανίζεται το μήνυμα “ΕΛΛΑΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ ΤΟ ΘΕΛΗΜΑ ΜΟΥ”. Δες ένα αφιέρωμα για εκείνη:
Η Εκκλησία την αφόρισε – και την αποκατέστησε
Το 1967 η Εκκλησία της Ελλάδος την αφόρισε. Χρόνια αργότερα, το 1980, αποκαταστάθηκε εκκλησιαστικά, σύμφωνα με ιστορικές καταγραφές. Οι καταγγελίες για τη δράση της δεν σταμάτησαν. Η Αθανασία οδηγήθηκε επανειλημμένα στις δικαστικές αίθουσες κατά τη δεκαετία του 1980. Σε μία από τις σημαντικότερες δικαστικές διαδικασίες, ο εισαγγελέας Γιώργος Ζορμπάς είχε ζητήσει την ενοχή της και την είχε χαρακτηρίσει, σύμφωνα με μεταγενέστερη δημοσίευση, ως πρόσωπο που ισχυριζόταν ότι θεράπευε ασθενείς και ζούσε από τις περιουσίες άλλων. Όμως η δικαστική κατάληξη δεν ήταν η καταδίκη που θα περίμενε κανείς διαβάζοντας τις καταγγελίες.
Η αγία στη δεκαετία του 80 βρίσκεται να κατέχει μια περιουσία κολοσσό. Οι Ρεπόρτερς (Λιάνης, Χαρδαβέλλας και Δημαράς) αποκαλύπτουν στην εκπομπή τους την τεράστια περιουσία της. Σπίτια, οικόπεδα, και χωράφια σε όλη την Ελλάδα, μεγάλες εκτάσεις στις Λιβανάτες, ακίνητα στο Αιγάλεω και ένα μοναστήρι-φρούριο στη Μάνδρα Αττικής. Η αξία τους αγγίζει τα 400 εκατομμύρια δραχμές. Ο Γιώργος Λιάνης και ο Γιάννης Δημαράς φιλοξενήθηκαν στο Στούντιο 4 στην ΕΡΤ και μίλησαν για την εμπειρία τους: “Δεν μπορεί να φανταστεί κανείς τι αντικρύσαμε. Πάθαμε σοκ! Είδαμε δεκάδες γέρους που αργοπέθαιναν μέσα στο σανατόριο” έλεγε ο Γιώργος Λιάνης στην Νάνσυ Ζαμπέτογλου και στον Θανάση Αναγνωστόπουλο:
Η αγία έχει τεράστιες εκτάσεις τις οποίες καλλιεργεί ένα στρατό πιστών που δουλεύουν αφιλοκερδώς, ως εθελοντές. Οι εθελοντές υπογράφουν χαρτί, η αγία έχει νομική κάλυψη και η σοδειά της τροφοδοτεί τις λαϊκές αγορές. Κατέχει κοπάδια με βοοειδή και αιγοπρόβατα (βοσκοπούλα γαρ), ενώ στο φρούριό της φιλοξενεί ηλικιωμένους και ανήμπορους. Κάθε τόσο βγαίνουν στη δημοσιότητα στοιχεία για την μεσαιωνική κατάσταση που επικρατεί στο ίδρυμα. Οι συγγενείς των ηλικιωμένων την καταγγέλλουν ότι αποσπά τις περιουσίες τους με παράνομες ή εκβιαστικές μεταβιβάσεις. Φυσικά ο Οίκος ευγηρίας σε μια έκταση 300 στρεμμάτων, λειτουργεί από το 1964 χωρίς άδεια λειτουργίας. Δες ένα βίντεο με αφηγήσεις κατοίκων του Αιγάλεω που περιγράφουν τις απατεωνιές της Αθανασίας:
Το 1982 η αγία κάθεται πάλι στο σκαμνί, αφού έχει προηγηθεί επερώτηση στη Βουλή για το ίδρυμά της. Της ασκείται ποινική δίωξη για κακούργημα, ενώ στην κατοχή της βρίσκονται 46 ακίνητα. Δες βίντεο – ντοκουμέντο από το δικαστήριο με την Αθανασία να λέει στην έδρα των δικαστών: “Σταυρώστε με… Σκοτώστε με”:
Αθωώνεται τελικά το 1987 παρόλο που πολλοί μέχρι σήμερα πιστεύουν ότι σε αυτές τις δίκες δεν απαντήθηκαν κρίσιμα ερωτήματα. Γενικά από όλα τα δικαστήρια η αγία έφυγε με απαλλακτικές αποφάσεις. Τον Μάρτιο του 2013, το lamiareport δημοσιεύει μια φωτογραφία της αγίας, καθηλωμένη στο αναπηρικό καροτσάκι, ενώ έχει υποστεί πολλά εγκεφαλικά επεισόδια. Η ηλικιωμένη δεν έχει πλέον καμία επαφή με το περιβάλλον και οι βοηθοί της απλώς την περιφέρουν ανάμεσα στους πιστούς και «ερμηνεύουν» τους ακατάληπτους ήχους που βγαίνουν από το στόμα της. Κάθε Σάββατο, πλήθος κόσμου συρρέει στο ειδικά διαμορφωμένο παρεκκλήσι της, για να την προσκυνήσει.
Η Κρικέτου είναι η μόνη Ελληνίδα που έγινε εκατομμυριούχος από την βλακώδη θρησκοληψία. Οι πιστοί της παίρνουν όρκο σιωπής. Όταν πέθανε, τον Φεβρουάριο του 2020, σε ηλικία 92 ετών, η κηδεία της έγινε στο ίδρυμα της Μάνδρας και εκατοντάδες πιστοί συγκεντρώθηκαν για να την αποχαιρετήσουν. Για τους ανθρώπους αυτούς δεν ήταν απατεώνισσα. Ήταν η γυναίκα που πίστευαν ότι είχε μιλήσει με τον Θεό. Δες ένα βίντεο από σπάνιο φωτογραφικό υλικό και δημοσιεύματα εφημερίδων για εκείνη:
Το «Θαυματουργό» Νερό του Καματερού: Όταν η Ελλάδα Πότισε την Ελπίδα της με Ραδιενεργό Ψέμα
Αν η Αγία Αθανασία ήταν η «αυτοκράτειρα» της θρησκοληψίας και οι γιατροί του Κολωνακίου οι σύγχρονοι έμποροι του lifestyle wellness, η ιστορία του Γιώργου Καματερού το 1976 παραμένει η πιο μαζική, υστερική και θανατηφόρα απάτη που γνώρισε ποτέ η χώρα γύρω από τη λέξη «καρκίνος». Όλα ξεκίνησαν τον Φεβρουάριο του 1976. Ένας 36χρονος, γοητευτικός και ευρείας μόρφωσης δικηγόρος από την Κω, σοκάρει το πανελλήνιο ισχυριζόμενος ότι ανακάλυψε το απόλυτο φάρμακο κατά του καρκίνου. Το μυστικό του; Ένα ροζ πέτρωμα από το νησί του, το οποίο ονόμασε «Ήλιον». Ισχυριζόταν ότι αν το πέτρωμα αυτό κονιορτοποιούνταν και διαλυόταν σε νερό από μια συγκεκριμένη πηγή, αποκτούσε θεραπευτικές ιδιότητες που εξαφάνιζαν τους όγκους. Μέσα σε λίγες ημέρες, η Αθήνα παραλύει. Δες ένα βίντεο αφιέρωμα:
Ο Καματερός, με τη βοήθεια ενός δικτύου υποστηρικτών, αρχίζει να φέρνει βυτιοφόρα γεμάτα με το νερό και να το μοιράζει στις γειτονιές. Στο Καματερό, στην Κυψέλη, παντού σχηματίζονται ατελείωτες ουρές χιλιάδων απελπισμένων ανθρώπων. Κρατώντας πλαστικά μπετόνια, ποτήρια και μπουκάλια, περίμεναν με τις ώρες για λίγες σταγόνες «ελπίδας». Ο Τύπος της εποχής —με ορισμένες εφημερίδες να ξεπερνούν τα 500.000 φύλλα την ημέρα— τροφοδοτεί την υστερία με πιασάρικα πρωτοσέλιδα για «θαύματα».
Το Τραγικό Τέλος των Παιδιών
Η παράνοια φτάνει στο ζενίθ της στις 19 Φεβρουαρίου 1976. Συνολικά 18 γονείς παιδιών με λευχαιμία και καρκίνο που νοσηλεύονταν στο νοσοκομείο «Αγλαΐα Κυριακού», υπογράφουν με δική τους ευθύνη και βγάζουν τα παιδιά τους από το νοσοκομείο, σταματώντας τις χημειοθεραπείες για να τα ποτίσουν με το νερό του Καματερού. Το αποτέλεσμα ήταν εφιαλτικό: ένα παιδί έχασε τη ζωή του μέσα σε λίγες μέρες και η κατάσταση των υπολοίπων επιδεινώθηκε ραγδαία. Όταν οι επίσημες επιστημονικές αναλύσεις του κράτους βγήκαν στο φως, το σοκ ήταν διπλό: το υγρό δεν ήταν απλώς απλό νερό, αλλά ήταν επικίνδυνα ραδιενεργό λόγω των πετρωμάτων, σε ποσοστό 35-38%. Στις 30 Μαρτίου 1976, το κράτος απαγορεύει επίσημα την κατανάλωσή του.
Η Δίκη και η Αυτοκτονία
Τον Οκτώβριο του 1976, ο Γιώργος Καματερός κάθεται στο εδώλιο του κατηγορουμένου για αντιποίηση ιατρικού επαγγέλματος και παράνομη κυκλοφορία φαρμάκου. Καταδικάζεται σε μόλις 8 μήνες φυλάκιση με εξαγοράσιμη ποινή, καθώς το δικαστήριο έκρινε ότι δεν υπήρχε δόλος οικονομικής απάτης, αφού το νερό μοιραζόταν αρχικά δωρεάν αν και οι συνεργάτες του πουλούσαν τα μπετόνια και έστηναν επιχειρήσεις γύρω από αυτό. Ο Καματερός έφυγε για χρόνια στο εξωτερικό, αλλά επέστρεψε στην Κω. Πνιγμένος από οικονομικά χρέη και καταστραμμένος, στις 6 Μαΐου 1998, έβαλε τέλος στη ζωή του μέσα στο δικηγορικό του γραφείο. Δες ένα αφιέρωμα για την ζωή στην εκπομπή “Επιτέλους Σαββατοκύριακο” στο Ε με την Ναταλία Γερμανού:
Κεφάλαιο 3: Η Σύγχρονη «Βιτρίνα» του Κολωνακίου
Η ιστορία επαναλαμβάνεται, αυτή τη φορά με το περιτύλιγμα της high-tech επιστήμης και του high-society lifestyle στο Κολωνάκι. Η υπόθεση του θανάτου του Γιώργου Μαζωνάκη φέρνει στο φως τη σύγχρονη εκδοχή της ίδιας απάτης. Αυτή τη φορά, τη θέση των «θεϊκών σημαδιών» και των «μαγικών νερών» παίρνουν οι παράνομες VIP θεραπείες, οι ακριβές πλασμαφαιρέσεις και οι υποσχέσεις για αιώνια νεότητα.
Οι γιατροί του Κολωνακίου, εκμεταλλευόμενοι το κύρος της λευκής ποδιάς, έστησαν ένα παράνομο δίκτυο αφαίμαξης. Όπως ακριβώς το ίδρυμα της Μάνδρας λειτουργούσε για δεκαετίες χωρίς άδεια, έτσι και το ιατρείο-βιτρίνα παρείχε εξειδικευμένες, επικίνδυνες ιατρικές πράξεις στερούμενο των απαραίτητων πιστοποιήσεων. Τα θύματα, τυφλωμένα από την ανάγκη τους να νικήσουν τον χρόνο ή την ασθένεια, εμπιστεύτηκαν τυφλά τους «επιστήμονες», καταβάλλοντας αστρονομικά ποσά. Το τείχος προστασίας αυτή τη φορά δεν χτίστηκε από θρησκευόμενους χωρικούς, αλλά από VIP πελάτες και μια ιδιότυπη κοινωνική ομερτά, η οποία κατέρρευσε μόνο όταν η κατάληξη υπήρξε μοιραία. Η δικαστική έρευνα για τον αιφνίδιο θάνατο του Γιώργου Μαζωνάκη στις 9 Σεπτεμβρίου 2026 ανέδειξε σοβαρές ποινικές ευθύνες γύρω από τη λειτουργία μη αδειοδοτημένου ιατρείου στην οδό Καρνεάδου στο Κολωνάκι. Οι εμπλεκόμενοι γιατροί κρατούνται προσωρινά στις φυλακές Κορυδαλλού αντιμετωπίζοντας κατηγορίες για ανθρωποκτονία με ενδεχόμενο δόλο, εν μέσω καταγγελιών για παράτυπες ιατρικές πράξεις και οικονομική εκμετάλλευση ασθενών.
Επίλογος: Ο Αμετάβλητος Μηχανισμός
Από το 1976 έως σήμερα, το «τρικ» απλώς αλλάζει κοστούμι. Από τα δερματογραφικά σημάδια της Αθανασίας, στο ροζ πέτρωμα του Κρικέτου και από εκεί στα VIP ιατρεία του Κολωνακίου. Ο μηχανισμός παραμένει ο ίδιος: η εκμετάλλευση του απόλυτου ανθρώπινου φόβου —του θανάτου και της φθοράς— με σκοπό το χρήμα και την ισχύ. Η ιστορία διδάσκει, αλλά η ανθρώπινη ανάγκη για ελπίδα φαίνεται πως θα γεννά πάντα νέους, πρόθυμους «σωτήρες».
">
">
">
">
">
">
">
">