Το Πρωινό: Γιατί ο κόσμος δεν βλέπει την παρέα του ΑΝΤ1!

Το 5,6% της Τρίτης στο “Πρωινό” του ΑΝΤ1, που σκοτείνιασε την χαρά και την ανεμελιά του τριήμερου της Καθαράς Δευτέρας, δεν ήταν ένα σκέτο νούμερο, αλλά ένα δυνατό χαστούκι για να συνέλθει όποιος το έφαγε – μετά από τα πηγαινέλα στα πράσινα λιβάδια – και να προσγειωθεί απότομα στην σκληρή πραγματικότητα.

Ειδικά για έναν επαγγελματία πρώτης γραμμής όπως ο Λιάγκας, που έχει μάθει να παίζει στην κορυφή, να μετράει πρωτιές και να κάνει την τηλεθέαση προσωπική του υπόθεση, η 8η θέση στην πρωινή ζώνη, δεν καταπίνεται εύκολα και δεν χωνεύεται με τίποτα – ας μην το παραδέχεται – που το παραδέχεται κιόλας αν τον ρωτήσεις γιατί είναι ειλικρινής.

Ο Γιώργος Λιάγκας και το «Πρωινό», βρέθηκαν μια ανάσα πάνω από το «Πρωίαν σε είδον», με διαφορά μόλις δύο μονάδων από την ΕΡΤ, της κρατικής τηλεόρασης που χλευάζουν όλοι για τους επαναπαυμένους εργαζομένους της… Μήπως είναι καιρός να μιλήσουμε και για τους επαναπαυμένους της ιδιωτικής;

Τα συνεχόμενα μονοψήφια της Τρίτης, σε όλη την διάρκεια της εκπομπής, επιτυχία πάντως δεν τα λες, τα ακούς σαν καμπανάκια και μάλιστα εκκωφαντικά. Ο Λιάγκας παρέλαβε 3,9 από το “Καλημέρα Ελλάδα”, το πήγε κατευθείαν πέντε μονάδες πάνω, στο 8,4%, και μετά τα νούμερα που ακολούθησαν ανά τέταρτο ήταν τα εξής:3,3%, 4,3%, 5,9%, 4,1%, 6,7%, 5,4%, 4,8%, 6,1%, 7,5%, 8,2%, 5,8%, 4,3%. Ο τηλεθεατής δεν έφαγε πρωινό γιατί δεν του άρεσε αυτό που του σέρβιραν…

Βέβαια αντικειμενικά βλέποντας και την άλλη όψη του νομίσματος, το 5,6% δεν λες ότι είναι αποτυχία του Λιάγκα, αλλά σόλο επιτυχία του, καθώς τον βλέπεις ότι μόνο εκείνος κάνει one man show και χτυπιέται για να πετύχει, δυστυχώς όμως, ένας Λιάγκας δεν φέρνει την άνοιξη.

Όπως δεν την φέρνει ούτε ο Brad Pitt που εδώ και μέρες του έχουν στήσει καραούλι. Όσο κι αν ένας παγκοσμίου βεληνεκούς σταρ πίνει καφέ στην Ύδρα, όσο κι αν μας «χαιρέτησε» δεν μας χαιρέτησε, ήταν δεν ήταν αυτός, όσο κι αν γεμίσαμε live συνδέσεις για το τι έφαγε, πότε βγήκε, πού χαλάρωνε με το απέραντο γαλάζιο — η τηλεόραση δεν είναι το Instagram με μικρόφωνο, θέλει και λίγο ρεπορτάζ. Το κοινό βαρέθηκε να βλέπει έναν άφαντο Brad Pitt και να αναρωτιέται αν θα σκάσει ή δεν θα σκάσει μύτη για να πάει στο σετ. Και γύρισε την πλάτη.

Η αλήθεια είναι σκληρή και ας μην το παραδέχονται όσοι εργάζονται στο «Πρωινό» σίγουρα θα ενοχληθούν, όπως και ο τηλεθεατής ενοχλείται με αυτό που βλέπει και μοιάζει αδούλευτο. Χωρίς ρεπορτάζ, χωρίς θεματολογία που να ιδρώνει φανέλα, χωρίς αντίλογο.

Ο παρουσιαστής είτε ανεβάζει είτε κατεβάζει τόνους, είναι το ίδιο και το αυτό, παίζει μπάλα μόνος του — και από δίπλα;

Σιωπή, νεύματα, κουνήματα δαχτύλων. Άποψη χωρίς πληροφορία, σχολιασμός χωρίς είδηση. Τελικά αυτό δεν είναι σύγχρονο infotainment· είναι τηλεοπτική αυτάρκεια που καταντά αυτιστική ανακύκλωση. Και μόνος του να ήταν ο Λιάγκας πάλι τα ίδια νούμερα θα έκανε…

Πού είναι οι ρεπόρτερ του πρωινού; Πού είναι τα αποκλειστικά; Πού είναι η σκαλέτα που να μυρίζει δουλειά από το βράδυ; Πίσω από τον Λιάγκα υπάρχει ένα ανθρώπινο δυναμικό τουλάχιστον 50 ατόμων, αν το πρωινό της ημέρας εξαντλείται στην καθημερινότητα του Brad Pitt – πόσο ακόμα; – γκοσάμε, δεν θα ξαναφάμε. Πίσω από τον Λιάγκα υπάρχουν δεκάδες άνθρωποι που πληρώνονται για να παράγουν περιεχόμενο. Πού είναι αυτό το περιεχόμενο; Στις καυτές καρέκλες του πάνελ που δεν κρυώνουν ποτέ, μη και πάρει κάποιος άλλος την θέση, με αναμασημένη τροφή δεν κάνουμε δουλίτσα, ούτε εντυπωσιάζουμε κανέναν… Το φωνάζει ο κόσμος από τον καναπέ του, δεν τον ακούτε δυστυχώς.

Βέβαια ο ίδιος ο Λιάγκας πληρώνει και δικές του επιλογές. Βάζει, βγάζει, ανακατεύει πρόσωπα μπας και «τσιμπήσει» νούμερο, δεν τσιμπάει γιατί οι συνεργάτες είναι δική του ευθύνη. Κι όταν αφήνει το πεδίο ελεύθερο σε προσωπικές ατζέντες, σε αυτοαναφορικότητα και σε μικροτηλεοπτικές ίντριγκες, τότε η εκπομπή χάνει τον άξονά της και φαίνεται η ένδεια.

Και είναι κρίμα…. Κακά τα ψέματα, τα νούμερα τα φέρνει ο Λιάγκας — αυτό του το αναγνωρίζουμε πανηγυρικά. Όπως και στον Γρηγόρη Μπάκα που ξεροσταλιάζει στα αεροδρόμια και στα πεζοδρόμια και σε οποιονδήποτε δημοσιογράφο κάνει το ίδιο, προκειμένου να φέρει θέμα για να δικαιολογήσει το μεροκάματο. Όμως τηλεόραση δεν γίνεται με έναν, γίνεται με ομάδα. Με ιδέες που πέφτουν στο τραπέζι, με καρέκλες που αδειάζουν για να βγουν ρεπορτάζ στον δρόμο, με το μαλλί στην πένα και την πέρλα χωρίς περιεχόμενο, με κούφια πληροφορία, δεν βγαίνει εκπομπή, ούτε η Μενεγάκη δεν το κατάφερε αυτό που όσο να πεις πουλούσε το σταριλίκι της…

Ίσως ήρθε η ώρα να σφίξουν τα λουριά. Να κοπούν οι αναπαραγωγές που έχουμε διαβάσει από την προηγούμενη μέρα ήδη παντού. Να σταματήσει η αναμάσηση και να ξεκινήσει η παραγωγή. Να πουληθεί η «πραμάτεια» σας δυνατά, με ρυθμό, με αποκλειστικότητα, με ρίσκο. Αλλιώς, ας αλλάξει και ο τίτλος, από «Πρωινό», να λέγεται «το παιχνίδι της καρέκλας» – όποιος κάτσει και δεν του φάει άλλος την θέση κερδίζει.

Αλλιώς αυτό που βλέπουμε σήμερα, είναι ένα πρωινό μαραμένο, άνοστο και μισοφαγωμένο – από τα σκουπίδια δεν τρώμε.

Ο πιο πολυσυζητημένος παρουσιαστής, ο βασικός πρωταγωνιστής σε άλλες εκπομπές επειδή τους πουλάει, για αυτό και τον παίζουν μέρα νύχτα, δεν πουλάει τον εαυτό του τελικά σωστά και όπως θα έπρεπε στην δική του εκπομπή. Είναι παραδομένος στο έλεος του Θεού και της ανεμελιάς των υπολοίπων και παλεύει μόνος του με τα κύματα, τι κύματα; τσουνάμι προκαλούν οι αντίπαλοι, μια παρουσιάστρια σε προχωρημένη εγκυμοσύνη και μια άλλη παρουσιάστρια μέλλουσα νύφη που τυχαίνει να είναι και πρώην γυναίκα του. Σκληρές αντίπαλοι! Πως να παλέψει λοιπόν χωρίς σωσίβια;