Το σπίτι της αποτελεί το προσωπικό της καταφύγιο αφού εκεί περνά τις περισσότερες ώρες της μέρας. Οι πίνακες ζωγραφικής που έχει συλλέξει ή φιλοτεχνήσει η ίδια, η μπαρόκ διακόσμηση και η αύρα ενός αρχοντικού του 18ου αιώνα είναι… τα κυρίαρχα στοιχεία ενός σπιτιού που από το πρώτο λεπτό φωνάζει «εδώ μένει ένας άνθρωπος της Τέχνης».
Επιμέλεια: ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΠΑΠΑΔΑΚΗ
Κείμενο: ΤΑΣΟΣ ΜΕΡΓΙΑΝΝΗΣ
Φωτογραφίες: ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΠΑΡΕΛΙΩΤΗΣ
Η Μίνα γεννήθηκε στη Ρόδο, μεγάλωσε στην Κάλυμνο και τα τελευταία χρόνια ζει και εργάζεται στην Αθήνα. Η γειτονιά που έχει επιλέξει να ζει είναι η Καλλιθέα. «Μου αρέσει γιατί είναι σχετικά κοντά στο κέντρο και εύκολα προσβάσιμη», μου λέει καθώς με καλωσορίζει στο σπίτι της. Μένει στον τέταρτο όροφο μιας αστικής πολυκατοικίας, ενώ μέσα στα άμεσα σχέδιά της είναι να μετακομίσει σε ένα μεγαλύτερο σπίτι ώστε να χωρέσουν όλα τα αγαπημένα της προσωπικά αντικείμενα και κυρίως οι 59 πίνακες ζωγραφικής που έχει συλλέξει ή ζωγραφίσει η ίδια. «Από μικρό παιδί είχαμε πάντα ξυλόγλυπτα αντικείμενα στο σπίτι.
Έτσι, απέκτησα μια αισθητική και έμαθα να μου αρέσει η ζωγραφική», λέει και μου δείχνει τους πίνακες που έχει φιλοτεχνήσει ζωγραφίζοντας με ακρυλικό λάδι. Όταν δεν δουλεύει περνά όλη τη μέρα της στο σπίτι. Δεν βγαίνει καθόλου και δηλώνει σπιτόγατος. «Συνήθως μελετάω το ρόλο μου, βλέπω ταινίες ενώ πού και πού καλώ φίλους, τους βγάζω τσίπουρο και φτιάχνω μεζεδάκια. Το καλό μ’ αυτό το σπίτι είναι ότι έχει πολλές γωνιές στις οποίες μπορώ να κοιμηθώ εκτός από το κρεβάτι μου όπως ο καναπές ή το ανάκλιντρο», λέει. Το σπίτι της είναι η χαρά του συλλέκτη με έντονα στοιχεία μπαρόκ. Η ρετρό διακόσμηση φέρει αποκλειστικά την υπογραφή της Μίνας. Με πολύ κόπο, χρόνο και χρήμα έχει συγκεντρώσει σπάνια αντικείμενα από όλα τα μέρη του κόσμου. Νιώθω ότι βρίσκομαι σε ένα αρχοντικό του 1700 και όμως είμαι στο κέντρο της Καλλιθέας. Το σπίτι της δεν σταματά να με εκπλήσσει σε κάθε γωνιά του. Ακριβώς όπως συνηθίζει να μας εκπλήσσει μέσα από τους ρόλους της και η ίδια τα τελευταία τέσσερα χρόνια, από τότε που τη γνωρίσαμε από την ταινία του Πάνου Κούτρα «Στρέλλα».
«Έχω 59 πίνακες στο σπίτι. Αυτό το “σπορ” είναι ακριβό. Απαιτεί χρήμα, κόπο, χρόνο και κυρίως ποιότητα και αισθητική», λέει περήφανη για τη συλλογή της.
Το τσαγερό του Σουλεϊμάν
«Το τσαγερό που βλέπεις χρονολογείται από το 1530 και ανήκε στον 10ο Σουλτάνο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, τον Σουλεϊμάν Α’ τον Μεγαλοπρεπή, κάτι που επιβεβαιώνει και η σφραγίδα που έχει από κάτω. Είναι ένα αντικείμενο το οποίο μπορεί να απέκτησα έναντι ενός ευτελούς ποσού, αλλά κρύβει μεγάλη ιστορία. Αν και η πραγματική του αξία είναι ανεκτίμητη, σκέφτομαι να το πουλήσω στο e-bay καθώς δεν το έχω για καθημερινή χρήση».
Η επιβεβαίωση!
«Αυτό είναι το βραβείο που παρέλαβα το 2010 για την ερμηνεία μου στην ταινία “Στρέλλα” του Πάνου Κούτρα. Ήταν 3 Μαΐου, ημέρα των γενεθλίων μου. Πιο πολύ χάρηκα επειδή το βραβείο αφορά στην κατηγορία “Γυναικείος ρόλος”. Ανήμερα των γενεθλίων μου ήταν η καλύτερη επιβεβαίωση για μένα: “Ναι, Μίνα, είσαι γυναίκα”»!
Τσάι και συμπάθεια
«Το συγκεκριμένο τσαγερό είναι από πορσελάνη Βαυαρίας και το έφερα από την Ιταλία. Από αυτό σερβίρω τσάι στους καλεσμένους μου. Στο βάθος διακρίνονται οι πίνακες που έχω συλλέξει ή ζωγραφίσει η ίδια. Πέρυσι έκανα μια έκθεση για φιλανθρωπικό σκοπό στην Αθήνα, αλλά λόγω κρίσης δεν κατάφεραν να πουλήσω ούτε έναν. Όταν τελείωσε η έκθεση ένα κομμάτι πουλήθηκε πάνω από 30.000 ευρώ στο Ντουμπάι και σήμερα κοσμεί τον τοίχο του πλωτού ξενοδοχείου “Burj Al Arab”».
Με την πατίνα του χρόνου
Το μπουντουάρ ήταν ένα απαίσιο έπιπλο της δεκαετίας του ’90, το οποίο έξυσα και το έκανα πατίνα για να το φέρω στα μέτρα μου. Σήμερα, το χρησιμοποιώ ως αποθηκευτικό χώρο τοποθετώντας, όπως λέω χαριτολογώντας “όσα δεν βλέπει η πεθερά”.
">
">
">
">
">
">
">