Συγκλονιστική εξομολόγηση για το θαύμα της Αγίας Μαγδαληνής! «Την είδα ολοζώντανη και…»!

Πολλά είναι τα θαύματα που έκανε και κάνει η Αγία Μαρία η Μαγδαληνή. Θα αναφέρουμε, όμως, το εξής συγκλονιστικό γυναίκας που την είδε ολοζώντανη και προκαλεί σοκ.

Ονομάζομαι Αλεξάνδρα Φιλιππίδου, το γένος Κωστοπούλου και ζω στις Καμάρες Πατρών.

α) Πριν από μερικά χρόνια ήλθα στην Μυτιλήνη για να προσκυνήσω τους Αγίους της και συμπτωματικά βρέθηκα στις 22 Ιουλίου στον Σκόπελο της Γέρας όπου με έφεραν για να προσκυνήσω και την Αγία Μαγδαληνή . Ήταν η μέρα της γιορτής μου. Αφού προσκύνησα την αγία εικόνα και τα Άγια Λείψανά της κατέβηκα και στις κατακόμβες της και ενθουσιάσθηκα για αυτά που είδα , αλλά και από την μεγάλη κοσμοσυρροή κατά την ημέρα της γιορτής της. Έφυγα από το νησί ενθουσιασμένη και με βαθειά την πίστη μέσα μου για όλα όσα αξιώθηκα να δω.

Την πρώτη βραδιά που κοιμήθηκα στο σπίτι μου βλέπω στον ύπνο μου την Αγία Μαγδαληνή, όπως ακριβώς είναι στην εικόνα της, αλλά με ολόξανθα μαλλιά που έπεφταν και έφταναν μέχρι τους γοφούς της και έλαμπε ολόκληρη. Εγώ αμέσως δακρυσμένη της λέγω να με βοηθήση, και εκείνη μου απάντησε: «Όχι τώρα, γιατί δεν είσαι έτοιμη». Ξύπνησα και ήταν σαν να την έβλεπα ακόμη. Αλλά σε λίγο και αφού έκανα την σχετική προετοιμασία, εκείνη με βοήθησε και δέχθηκα , χωρίς να το περιμένω , άφθονη την βοήθειά της. Για αυτό την ευχαριστώ και την δοξάζω.

β) Την άλλη χρονιά ήλθε η γιορτή της και εγώ δεν την θυμήθηκα… Αυτή την ημέρα μαζί με μια φίλη μου περπατούσαμε στον δρόμο. Ξαφνικά μπροστά μου παρουσιάστηκε μια καλόγρια και όταν γύρισα και την κοίταξα ήταν ίδια με την Αγία Μαγδαληνή η μορφή της, μόνο τα ρούχα της ήταν διαφορετικά. Συγκλονίστηκα. Δεν ήξερα τι να κάνω. Προχώρησα και εκείνη προχώρησε δίπλα μου και άρχισε να με ακολουθεί αρκετό δρόμο, χωρίς να μου μιλά. Μόνο με κοίταξε. Και ξαφνικά, χάθηκε από μπρος μου. Εξαφανίστηκε. Με μεγάλη ταραχή γύρισα στο σπίτι μου, αφού διηγήθηκα στην φίλη μου τί ακριβώς συνέβη και βλέποντας το ημερολόγιο διαπίστωσα ότι είχε ημερομηνία 22 Ιουλίου, η ημέρα της γιορτής της, την οποία εγώ, παρά τις υποσχέσεις μου προς την Αγία, είχα ξεχάσει. Από τότε την έχω Αγία μου , την παρακαλώ και επικαλούμαι την χάρη της και την ευχαριστώ που με αξίωσε να την ιδώ δύο φορές και στον ύπνο μου και στην πραγματικότητα , ζωντανή. Δοξάζω το όνομά της και τακτικά διηγούμαι το μεγάλο θαύμα της.

Από το βιβλίο « Η Αγία Μυροφόρος Μαγδαληνή και τα θαύματά της στην Σκόπελο της Μυτιλήνης »
Πρωτοπρεσβυτέρου Γεωργίου Ευστρ. Χατζηστυλιανού
Αρχιερατικού Επιτρόπου Γέρας

Η προειδοποίηση του Γέροντα Παΐσιου: «Χρειάζεται πολλή προσοχή! Θα γίνει μεγάλο τράνταγμα»!

Μια προειδοποίηση άφησε πίσω του ο Γέροντας Παΐσιος, λέγοντας πως χρειάζεται μεγάλη προσοχή καθώς θα γίνει μεγάλο τράνταγμα.

«Σήμερα είναι καιρός να ετοιμασθούν οι ψυχές, γιατί, αν συμβεί κάτι, δεν ξέρω τι θα γίνει» αναφέρεται στις διδαχές που μας άφησε ως πολύτιμη παρακαταθήκη ο Γέροντας Παΐσιος.

Ο Άγιος Παΐσιος μιλώντας σε πιστούς αναφερόταν συχνά στις δυσκολίες της εποχής και στα προβλήματα . Έλεγε: Είθε να μην επιτρέψη ο Θεός να έρθουν δύσκολες μέρες, αλλά αν έρθουν, με έναν μικρό σεισμό, με ένα τράνταγμα, θα σωριάσουν ολόκληρες αδελφότητες, ολόκληρα μοναστήρια, γιατί ο καθένας θα πάη να σώση τον εαυτό του και θα τραβήξη την πορεία του.

Χρειάζεται πολλή προσοχή, για να μη μας εγκατάλειψη ο Θεός. Οι ψυχές να έχουν κάτι πνευματικό. Αυτό σας τιμάει. Θα γίνει μεγάλο τράνταγμα.

Τόσα σας λέω, τόσο σκληρά έχω μιλήσει! Εμένα κάτι να μου έλεγαν, θα προβληματιζόμουν, θα σκεφτόμουν γιατί μου το είπαν, τι ήθελαν. Γιά να μην πω βράδυα, ένα βράδυ δεν θα κοιμόμουν. Αν δεν έβλεπα τα δύσκολα χρόνια που έρχονται, δεν θα ανησυχούσα τόσο. Αλλά αυτό που βλέπω είναι ότι αργότερα θα δυσκολευθήτε πολύ. Δεν με καταλαβαίνετε. Τότε θα με καταλάβετε.

– Αν βρεθή, Γέροντα, μόνος του κανείς σε δύσκολα χρόνια, τι θα κάνει;

– Άρχισε τώρα να κάνεις πρώτα υπακοή, να απόκτησης διάκριση, και τότε θα δούμε. Γι’ αυτό είπαμε να κόψουμε τα κουσούρια πρώτα. Αν έχη κανείς κουσούρια, δεν θα τα βγάλη πέρα. Αν τώρα γκρινιάζη για όλα και νομίζη ότι αυτός είναι λεβεντόπαιδο και όλοι οι άλλοι είναι χάλια, τότε…; Κοιτάξτε να διορθωθήτε, για να δικαιούσθε την θεία βοήθεια.

Να στηριχθήτε ακόμη περισσότερο στον Θεό. Θα έχουμε πιο δύσκολα χρόνια. Ακόμη είναι άγουρα τα …; φρούτα· δεν ωρίμασαν. Όταν εσείς θα είστε ώριμες πνευματικά, ξέρετε τι θα είστε; Όχυρο. Όχι μόνο για εδώ, αλλά θα μπορήτε να βοηθάτε και πιο πέρα.

Γιατί, διαφορετικά, θα έχετε και εσείς ανάγκη από ανθρώπινη βοήθεια και προστασία. Καί ξέρετε τι κακό είναι ένα μοναστήρι, με ένα σωρό αδελφές, να έχη ανάγκη από λαικούς;

Σήμερα ο μοναχός πρέπει να ζήση πνευματικά, για να είναι έτοιμος να ξεπεράση μια δυσκολία. Να ετοιμασθή, για να μην τον στενοχωρήση η στέρηση, γιατί μετά μπορεί να φθάση στην άρνηση. Θα έρθη εποχή που θα ξεραθούν τα ποτάμια, όλοι θα διψάσουν, όλοι θα υποφέρουν.

Γιά μας τους μοναχούς δεν είναι τόσο φοβερό· εμείς και να διψάσουμε, πρέπει να διψάσουμε, γιατί εμείς ξεκινήσαμε για κακουχία. «Ο,τι δεν έκανα εκουσίως ως καλόγερος, θα πω, το κάνω τώρα ακουσίως, για να καταλάβω τι θα πη καλόγερος. Σ’ ευχαριστώ, Θεέ μου».

Αλλά ο καημένος ο κόσμος! Όταν φθάνουν οι άνθρωποι στο σημείο να εφευρίσκουν βόμβες που να σκοτώνωνται οι άνθρωποι και να μην καταστρέφωνται τα κτίρια, τι να πω; Όταν είπε ο Χριστός «μια ψυχή αξίζει όσο ο κόσμος όλος»[1], και αυτοί έχουν τα κτίρια πιο πολύ από όλο τον κόσμο, αυτό είναι φοβερό!

– Γέροντα, νιώθω αγωνία, φόβο, για ο,τι μας περιμένει.

– Αυτός ο φόβος μας βοηθάει να γαντζωθούμε στον Χριστό. Όχι ότι πρέπει να χαίρεται κανείς γι’ αυτήν την κατάσταση που περιμένουμε, άλλα να χαίρεται, γιατί θα αγωνισθή για τον Χριστό. Δηλαδή δεν θα περάσουμε μια κατοχή ενός Χίτλερ η ενός Μουσολίνι, άλλα θα δώσουμε εξετάσεις για τον Χριστό.

Δεν είναι ότι θα έχουμε εμείς πολυβόλα, ατομικές βόμβες ανώτερες, και θα νικήσουμε. Τώρα ο αγώνας θα είναι πνευματικός. Θα παλέψουμε με τον ίδιο τον διάβολο. Ο διάβολος όμως δεν έχει καμμιά εξουσία, αν δεν του δώσουμε εμείς εξουσία.

Τι να φοβηθούμε; Αν ήταν Χίτλερ η Μουσολίνι, ήταν άλλο. Να μην υπάρχη φόβος. Να χαιρώμαστε που η μάχη είναι πνευματική.

Εάν ζήτε μοναχικά, πατερικά, και προσέχετε, θα δικαιούσθε την θεία επέμβαση σε κάθε επίθεση του εχθρού. Αν υπάρχουν άνθρωποι προσευχής, ταπεινοί, που έχουν πόνο και αγάπη, είναι κεφάλαια πνευματικά, είναι «βάσεις» πνευματικές. Δυό-τρεις ψυχές να υπάρχουν σε ένα μοναστήρι που να σκέφτονται τον πόνο των άλλων και να προσεύχονται, είναι πνευματικό οχυρό.

Πηγή: dogma.gr