Εννέα ολόκληρα χρόνια μετά την τραγωδία που συγκλόνισε το πανελλήνιο, η Δικαιοσύνη έριξε την αυλαία σε μία από τις πιο σπαρακτικές υποθέσεις των τελευταίων ετών. Το Μικτό Ορκωτό Εφετείο της Αθήνας καταδίκασε σε ισόβια κάθειρξη τον βασικό κατηγορούμενο για τον θάνατο του 11χρονου Μάριου Σουλούκου, του παιδιού που έπεσε νεκρό από αδέσποτη σφαίρα κατά τη διάρκεια σχολικής γιορτής στο Μενίδι τον Ιούνιο του 2017.
Η απόφαση προκάλεσε έντονη συγκίνηση στην κατάμεστη αίθουσα του δικαστηρίου. Η μητέρα του αδικοχαμένου παιδιού δεν άντεξε και ξέσπασε σε λυγμούς, ψιθυρίζοντας με σπασμένη φωνή: «Μαριούλι μου, παιδί μου», σε μία στιγμή που ράγισε καρδιές.

Η ομόφωνη ετυμηγορία και τα ισόβια
Δικαστές και ένορκοι υιοθέτησαν πλήρως την εισαγγελική πρόταση και έκριναν ομόφωνα ένοχο τον πρώτο κατηγορούμενο για ανθρωποκτονία από πρόθεση σε ήρεμη ψυχική κατάσταση με ενδεχόμενο δόλο.
Η ποινή των ισοβίων επιβλήθηκε επίσης ομόφωνα, ενώ το δικαστήριο απέρριψε κάθε αίτημα αναγνώρισης ελαφρυντικών.
Ο εισαγγελέας της έδρας, Αντώνιος Κασάπης, είχε ζητήσει την αυστηρότερη δυνατή ποινή, τονίζοντας:«Η πράξη είναι ιδιαίτερα μεγάλης απαξίας τόσο σε βάρος του θύματος όσο και σε βάρος του κοινωνικού συνόλου, θεωρώ ότι η μόνη ποινή που αρμόζει στην συγκεκριμένη περίπτωση είναι της ισόβιας κάθειρξης».

Κώστας Παπαδόπουλος για τον 14χρονο στο Μενίδι: «Δεν χτύπησα κανέναν, είναι ψέματα – Με απειλούν»
Τα λόγια του προκάλεσαν χειροκροτήματα από το ακροατήριο, με τον ίδιο να σπεύδει να επισημάνει: «Έχω πει ήδη ότι δεν συνιστά λόγο χαράς αυτό…».
Την ώρα που ανακοινωνόταν η ποινή, η σύζυγος του καταδικασθέντα φώναζε: «Είναι αθώος ο άνδρας μου σας παρακαλώ».
Ο ίδιος, σε κατάσταση έντονης φόρτισης, επαναλάμβανε: «Είμαστε αθώοι», «δεν το έκανα εγώ, φάγαμε ισόβια με τίποτα».
«Ισόβια γιατί, έκανα κάτι;»
Η τραγωδία που συγκλόνισε το Μενίδι και ολόκληρο το πανελλήνιο
Η υπόθεση είχε σοκάρει το πανελλήνιο στις 8 Ιουνίου 2017. Ο 11χρονος Μάριος βρισκόταν στο προαύλιο του 6ου Δημοτικού Σχολείου Αχαρνών και περίμενε να ξεκινήσει η σχολική γιορτή με θεατρική παράσταση.
Μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα, η χαρά μετατράπηκε σε εφιάλτη.
Το παιδί κατέρρευσε ξαφνικά μπροστά στα μάτια συμμαθητών και εκπαιδευτικών. Οι μαθητές που βρίσκονταν δίπλα του πανικοβλήθηκαν και ειδοποίησαν αμέσως τη μητέρα του, η οποία βρισκόταν στον χώρο καθώς ήταν δασκάλα της ίδιας τάξης και μάλιστα δασκάλα του γιου της.

Το ΕΚΑΒ έφτασε άμεσα στο σχολείο και μετέφερε τον 11χρονο στο Νοσοκομείο Παίδων «Αγία Σοφία». Παρά τις προσπάθειες των γιατρών, ο μικρός Μάριος υπέκυψε λίγες ώρες αργότερα.
Η νεκροψία αποκάλυψε την τραγική αλήθεια. Συγκεκριμένα, μία βολίδα όπλου είχε προκαλέσει ωστική βλάβη στον εγκέφαλό του, οδηγώντας τον στον θάνατο.
Σύμφωνα με το παραπεμπτικό βούλευμα, οι πυροβολισμοί είχαν πέσει σε κοντινή απόσταση από το σχολείο, σε μια πυκνοκατοικημένη περιοχή όπου οι δράστες γνώριζαν ότι υπήρχε σοβαρός κίνδυνος να χαθεί ανθρώπινη ζωή.
Στο εδώλιο κάθισαν δύο άνδρες Ρομά. Ο πρώτος κατηγορήθηκε για ανθρωποκτονία από πρόθεση με ενδεχόμενο δόλο και κρίθηκε ένοχος, ενώ ο δεύτερος, ο οποίος αντιμετώπιζε κατηγορία για απόπειρα ανθρωποκτονίας με ενδεχόμενο δόλο, αθωώθηκε ομόφωνα.
Ο εισαγγελέας είχε περιγράψει την υπόθεση ως μια κοινωνική πληγή που ξεπερνά τα όρια μιας απλής δικαστικής διαμάχης, λέγοντας χαρακτηριστικά: «Πρόκειται για μια τραγωδία που ξεπερνά τα όρια μιας μεμονωμένης υπόθεσης και αγγίζει τον πυρήνα ολόκληρης της κοινωνίας. Δεν ξέρω τι πρέπει να περιμένει μια κοινωνία που τα παιδιά της δολοφονούνται σε μια σχολική γιορτή σε καιρό ειρήνης».
Για την πλευρά του δεύτερου κατηγορούμενου, η ετυμηγορία έφερε ανακούφιση. Ο συνήγορός του, Ιωάννης Γλύκας, δήλωσε μεταξύ άλλων: «Υποστηρίξαμε την αθωότητα του ανθρώπου αυτού από την πρώτη στιγμή και σήμερα με ανάλογη εισαγγελική πρόταση και αντίστοιχη ομόφωνη απόφαση ο άνθρωπος αυτός είναι αθώος. Η Ελληνική Δικαιοσύνη στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων».
Με την ιστορική αυτή απόφαση, μια πληγή που παρέμενε ανοιχτή για εννέα χρόνια βρήκε τη δικαστική της κατάληξη. Για την οικογένεια του μικρού Μάριου, όμως, τίποτα δεν μπορεί να φέρει πίσω το παιδί που χάθηκε τόσο άδικα εκείνο το μοιραίο απόγευμα του Ιουνίου.




">
">
">
">
">
">
">
">