Σαλαμίνα: Συγκλονίζει η μάχη με τις φλόγες ενός ζευγαριού που κάηκε το σπίτι τους – «Ένιωθα φόβο γιατί δεν υπήρχε βοήθεια»

Δύο νεκροί ηλικιωμένοι, τουλάχιστον δέκα τραυματίες και μεγάλες καταστροφές σε σπίτια και οχήματα είναι ο τραγικός απολογισμός από τις δύο μεγάλες πυρκαγιές που ξέσπασαν το μεσημέρι της Κυριακής 16 Αυγούστου 2026 στη Σαλαμίνα. Οι δύο μεγάλες φωτιές που έπληξαν τις περιοχές Περιστέρια και Σελίνια έχουν βρεθεί στο επίκεντρο των Αρχών με τις έρευνες πίσω από τα αίτια να βρίσκονται σε πλήρη εξέλιξη. Μία νέα μαρτυρία για τα όσα συνέβησαν εκείνη την ημέρα έρχεται και ρίχνει φως σε μία ακόμη σκληρή και τραγική πραγματικότητα που έζησαν οι κάτοικοι της περιοχής την μοιραία ημέρα.

Πώς περιγράφει ένα ζευγάρι την μάχη με τις φλόγες στη Σαλαμίνα

«Σε δέκα λεπτά είχε φτάσει η φλόγα μέχρι το σπίτι μας. Εγώ βρέθηκα να είμαι στον μώλο με τα ζώα μας, το πορτοφόλι, μια τσάντα και το τηλέφωνο» λέει ένας κάτοικος της περιοχής που έδωσε μάχη με τις φλόγες στη Σαλαμίνα. Η Χαράμσου και ο Γιώργος αδυνατούσαν να πιστέψουν τι συνέβη. Το σπίτι τους στα Περιστέρια Σαλαμίνας βρίσκεται από την πλευρά της θάλασσας και θεωρητικά δεν θα μπορούσε να απειληθεί από μία πυρκαγιά που είχε ξεσπάσει στο βουνό. Για αρκετές ώρες ωστόσο η κατάσταση έδειχνε ανεξέλεγκτη.

«Εκείνη τη στιγμή εγώ προσπαθούσα να βρέξω γύρω-γύρω από το σπίτι. Και ο άνδρας μου λέει φύγε γιατί ερχότανε μεγάλη φωτιά», θυμάται η Χαράμσου. Το κτήριο που βρισκόταν απέναντί τους και το οποίο ήταν φτιαγμένο ως επί το πλείστον από ξύλο είχε γίνει παρανάλωμα, σχηματίζοντας από μόνο του ένα γιγάντιο μέτωπο φωτιάς, όπου μέσα του φλέγονταν μεταξύ άλλων και δύο αυτοκίνητα.

Από τη μία έπρεπε να πάρουν μαζί τους και τα ζωάκια που φροντίζουν, μεταξύ αυτών και νεογέννητα γατάκια. Από την άλλη γνώριζαν ότι αφήνοντας το σπίτι τους, υπήρχε ο κίνδυνος να χάσουν τη μία και μοναδική τους στέγη. Αποφάσισαν τελικά να φύγει η Χαράμσου με τα ζώα, δύο σκυλάκια και τρεις γάτες, κι ο Γιώργος να μείνει πίσω για να προσπαθήσει να αποτρέψει την καταστροφή. Φτάνοντας στην προβλήτα του μώλου, η Χαράμσου προειδοποίησε τους διασώστες που μόλις καταφτάσει με ένα φουσκωτό ότι «χωρίς τα ζώα μου δεν φεύγω».

Η απάντηση που πήρε ωστόσο υπήρξε αφοπλιστική και συνάμα ανακουφιστική: «Πρώτα θα πάρουμε τα ζώα σας και μετά εσάς. Κάνανε πατέντες, βρήκανε μέχρι και δοχεία για νερό και φαγητό. Τους δώσανε μπισκοτάκια. Ένας πυροσβέστης καθόταν και τα χάιδευε, τα ζουλούσε, φαινόταν ότι τα αγάπαγε. Τα βοήθησε να ξεπεράσουν το στρες, η ψυχολογία μας ανέβηκε». «Για μένα ήταν τρόμος. Φοβήθηκα πάρα πολύ», αναφέρει ο Γιώργος, περιγράφοντας την αγωνία του. «Είχε πολύ αέρα κι ο αέρας έφερε τη φωτιά πολύ γρήγορα κοντά στο σπίτι μου», λέει. «Προσπάθησα με νερό να βρέξω τα πεύκα και αυτό έσωσε κι εμένα και το σπίτι μου, που πήρε λίγο μόνο φωτιά. Ένιωθα φόβο γιατί δεν υπήρχε βοήθεια από κανέναν» τονίζει.