Τέμπη: Ρίγη συγκίνησης με τον πατέρα του Γεράσιμου στη δίκη – «Εκτοξεύτηκε την ώρα της έκρηξης! Έχω πίκρα!»

Μία από τις πιο συγκλονιστικές καταθέσεις στη δίκη για τη σιδηροδρομική τραγωδία των Τεμπών έδωσε ο Διονύσης Γεωργιάδης, πατέρας του Γεράσιμου-Ιάσωνα Γεωργιάδη, του μοναδικού επιζώντα από το πρώτο βαγόνι της επιβατικής αμαξοστοιχίας. Περισσότερα από τρία χρόνια μετά τη μοιραία νύχτα της 28ης Φεβρουαρίου 2023, ο νεαρός εξακολουθεί να δίνει τη μεγαλύτερη μάχη της ζωής του, με τον πατέρα του να περιγράφει στο δικαστήριο όσα ακολούθησαν από τη στιγμή της σύγκρουσης, τις δραματικές ώρες στα νοσοκομεία, τις προσπάθειες της οικογένειας σε Ελλάδα και εξωτερικό, αλλά και την πίκρα που, όπως είπε, αισθάνεται για όσα οδήγησαν στην τραγωδία.

Ο Διονύσης Γεωργιάδης αναφέρθηκε με έντονο τρόπο στις συνθήκες του δυστυχήματος και σε όσα υπέστη το παιδί του: «Ο Γεράσιμος εκτοξεύτηκε. Την ώρα της έκρηξης ήταν στον αέρα. Δέχθηκε πάνω από 45G. Αυτό το τρένο γιατί κυκλοφορούσε; Γιατί να είναι εκεί με αυτές τις συνθήκες; Έχω ένα συναίσθημα μεγαλύτερο από θυμό, πίκρα. Περίμενα μετά από αυτό που έγινε θα ερχόταν οι δημόσιοι φορείς για να δουν πώς θα σώσουν τα παιδιά».

Συνεχίζοντας την κατάθεσή του, έθεσε ξανά το ερώτημα για τις συνθήκες υπό τις οποίες λειτουργούσε ο σιδηρόδρομος, κάνοντας παράλληλα αναφορά στον τότε αρμόδιο υπουργό Κώστα Αχ. Καραμανλή. «Σε αυτό το τραγικό δυστύχημα δεν έσπασε κανένας κρίκος για να σπάσει η αλυσίδα. Αυτό το τρένο γιατί κυκλοφορούσε με αυτές τις συνθήκες; Δεν μπορώ να καταλάβω. Έχω συναίσθημα μεγαλύτερο από τον θυμό, έχω πίκρα. 15 μέρες πριν ο καθ’ όλα αρμόδιος υπουργός Κώστας Αχ. Καραμανλής μας διαβεβαίωνε για την ασφάλεια των τρένων» συμπλήρωσε.

«Να φύγω μήπως αύριο;» – Η τελευταία συζήτηση πριν μπει στο τρένο

Ιδιαίτερα φορτισμένη ήταν η στιγμή που ο πατέρας του Γεράσιμου γύρισε πίσω στις τελευταίες ώρες πριν από το ταξίδι που έμελλε να αλλάξει για πάντα τη ζωή ολόκληρης της οικογένειας. Μία καθημερινή συζήτηση πατέρα και γιου, μία απόφαση της στιγμής για το πότε και με ποιο μέσο θα ταξίδευε, απέκτησε μετά την τραγωδία ένα βάρος που κανείς τους δεν θα μπορούσε τότε να φανταστεί.

«Τρεις ώρες πριν το δυστύχημα μου λέει ο Γεράσιμος “να φύγω μήπως αύριο το μεσημέρι” και εγώ του είπα “καλύτερα να φύγεις σήμερα”. Έπαιζε πιάνο 10 λεπτά πριν την αναχώρηση του τρένου. Του λέω “άντε δεν θα προλάβουμε”. Παίρνω πορεία για τα ΚΤΕΛ και μου λέει “όχι θα πάω με το τρένο”».

Από εκεί και μετά άρχισε ένας εφιάλτης. Η οικογένεια προσπαθούσε να μάθει πού βρισκόταν ο Γεράσιμος, την ώρα που το κινητό του συνέχιζε να χτυπά χωρίς κανείς να απαντά. Ο Διονύσης Γεωργιάδης περιέγραψε λεπτό προς λεπτό την αγωνία μέχρι να πληροφορηθούν ότι το παιδί τους είχε εντοπιστεί και να ξεκινήσουν για τη Λάρισα.

«Αρχίσαμε τα τηλεφωνήματα, δεν ήταν πουθενά αλλά το τηλέφωνο χτυπούσε. Πήρα τηλέφωνο στην αστυνομική Διεύθυνση Λάρισας. Μου είπε ένας αστυνομικός να ψάξει. Με πήρε λίγο μετά και μου είπε ο Γεράσιμος είναι καλά αλλά ξεκινήστε για Λάρισα. Στο Γενικό Νοσοκομείο Λάρισας έπρεπε να κάνουμε την αναγνώριση. Πήγε ο μεγάλος ο γιος μου. Προσπαθούσα να δω τι είχε δει. Είχαμε πάρει 6 χάπια πίεσης και είχα 19».

Λίγες ώρες αργότερα, οι γιατροί θα τους έδιναν την πρώτη εικόνα για τη σοβαρότητα της κατάστασης του νεαρού. «Μας κάλεσαν οι γιατροί και μας είπαν πως η κατάσταση του είναι τρομακτικά δύσκολη και δεν έπρεπε να φύγουμε. Είχε καταστραφεί μεγάλο μέρος του εγκεφάλου, ήταν μια η ώρα την νύχτα» συνέχισε.

Όπως περιέγραψε «την ώρα της έκρηξης ο Γεράσιμος πετούσε ψηλά. Έφτασε στην μεγαλύτερη απόσταση που έφτασε άνθρωπος από το τρένο».

Η μάχη στα νοσοκομεία και το ταξίδι στο εξωτερικό

Οι επόμενες ημέρες μετατράπηκαν σε μία αδιάκοπη μάχη για να κρατηθεί ο Γεράσιμος στη ζωή. Οι γιατροί προσπαθούσαν να αντιμετωπίσουν εξαιρετικά βαριές εγκεφαλικές βλάβες, ενώ η οικογένεια περίμενε καθημερινά οποιοδήποτε σημάδι θα μπορούσε να της δώσει ελπίδα.

«Βγήκαν οι γιατροί από το χειρουργείο και μας είπαν πως κάναμε ό,τι καλύτερο. Κάθε μέσο που είχαν οι γιατροί, το χρησιμοποίησαν. Επί 15 μέρες συνεχιζόταν το ίδιο πράγμα. Μας έλεγαν ότι είχε από τις πιο δύσκολες εγκεφαλικές βλάβες. Το δεξιό του ημισφαίριο καταστράφηκε, στο αριστερό έβλεπαν κάτι. Αλλά δεν μπορούσαν να επέμβουν. Μου έλεγαν πως όταν μπορέσουμε να σταματήσουμε το τεχνητό κώμα, θα σας πούμε πιο πολλά. Το έκαναν. Οι αξονικές που έγιναν, έδειχναν πως είναι πολύ βαριά η κατάσταση. Το παιδί άρχισε να ανοίγει τα μάτια και σε κάποιους ήχους άρχισε να έχει αντίδραση, όπως οι φωνές της μητέρας του ή της αδελφής του».

Η οικογένεια άρχισε τότε να αναζητά μία επιπλέον ελπίδα εκτός Ελλάδας, απευθυνόμενη σε εξειδικευμένα κέντρα του εξωτερικού. «Είχαμε σκεφτεί τη λύση του εξωτερικού. Στις εκκλήσεις που κάναμε λόγω της βαρύτητας του περιστατικού δεν μας απαντούσε. Μας απάντησε η Γερμανία, εκεί πίστεψαν ίσως έχουμε κάποιες υπόνοιες συνείδησης και τον δέχτηκαν. Και ξεκίνησε η αεροδιακομιδή του».

Η διαδρομή της οικογένειας δεν σταμάτησε εκεί. Αναζήτησαν βοήθεια σε μεγάλα ιατρικά κέντρα της Ευρώπης και των Ηνωμένων Πολιτειών, φτάνοντας μέχρι τη Βοστώνη. Στις 18 Νοεμβρίου 2023, όπως κατέθεσε ο πατέρας του, οι γιατροί επιβεβαίωσαν εκ νέου την κρισιμότητα της κατάστασης και προγραμματίστηκε νέα χειρουργική επέμβαση για το αριστερό ημισφαίριο.

«Οι γιατροί στη Βοστώνη μας είπαν πως ίσως παρά την καταστροφή υπάρχουν ίχνη συνείδησης μετά από τεστ που έκαναν ακούγοντας και αντιδρώντας στην φωνή του αδελφού του. Ο Γεράσιμος θέλει πάρα πολύ να ζήσει. Οι ίδιοι οι γιατροί δηλώνουν έκπληκτοι πώς έφτασε μέχρι σήμερα. Σε όλη αυτή την διαδρομή κοιμόμασταν 8 μήνες και περισσότερο σε μια καρέκλα. Παρακαλούσα να μην ανοίξει η πόρτα. Η κατάσταση του παιδιού μου είπαν πως είναι μην αναστρέψιμη. Είμαι σίγουρος πως ο Γεράσιμος αντιλαμβάνεται».

Ο Γεράσιμος επέστρεψε στην Ελλάδα τον Μάρτιο του 2025 και εξακολουθεί μέχρι σήμερα να δίνει καθημερινά τη δική του δύσκολη μάχη, με την οικογένειά του να βρίσκεται αδιάκοπα στο πλευρό του.

«Αν ο Γεράσιμος αρνείται να εγκαταλείψει, είμαι υποχρεωμένος να αγωνιστώ»

Κλείνοντας την κατάθεσή του, ο Διονύσης Γεωργιάδης μίλησε για το αποτύπωμα που έχει αφήσει η τραγωδία σε ολόκληρη την οικογένεια. Τρία και πλέον χρόνια μετά, ο αγώνας τους συνεχίζεται τόσο δίπλα στον Γεράσιμο όσο και μέσα στη δικαστική αίθουσα.

«Οι επιπτώσεις σε όλη την οικογένεια ήταν τρομακτικές. Αν ο Γεράσιμος με τέτοιο πείσμα αρνείται να εγκαταλείψει, εγώ σαν πατέρας είμαι υποχρεωμένος να αγωνιστώ για να τιμωρηθούν οι υπεύθυνοι και αυτό να μην ξαναγίνει» είπε ο πατέρας του.

Στη συνέχεια έδειξε στην πρόεδρο του δικαστηρίου μία φωτογραφία του γιου του και πρόσθεσε: «Ο Γεράσιμος είναι ένας πολύ χαρισματικός άνθρωπος. Τα λόγια είναι πολύ λίγα».

Η δικαστική διαδικασία για τη σιδηροδρομική τραγωδία, στην οποία έχασαν τη ζωή τους 57 άνθρωποι, βρίσκεται στην τέταρτη εβδομάδα καταθέσεων συγγενών και άλλων μαρτύρων ενώπιον του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Λάρισας.

Πηγή: Πρώτο Θέμα