Δύο χρόνια μετά την τραγωδία στα Τέμπη, ο Φάνης Ξανθόπουλος, σύντροφος της Ιφιγένειας Μήτσκα, που έχασε τη ζωή της στο μοιραίο τρένο, μιλά με σπαρακτικά λόγια για εκείνη τη νύχτα και την έλλειψη βοήθειας στους επιβάτες. Σε εκδήλωση μνήμης για τα 57 θύματα, ο νεαρός άνδρας ξαναζωντάνεψε τις εφιαλτικές στιγμές και κατήγγειλε την ανυπαρξία διάσωσης.

Ο Φάνης Ξανθόπουλος, που ταξίδευε με την αγαπημένη του Ιφιγένεια, περιέγραψε το χάος και την εγκατάλειψη που βίωσαν οι επιβάτες, τονίζοντας πως οι διασώστες έφτασαν αργά και πως οι ίδιοι αναγκάστηκαν να σπάσουν τα τζάμια και να αναζητήσουν βοήθεια μόνοι τους.

«Ήμουν επιβάτης στο τρίτο βαγόνι. Στο διπλανό κάθισμα είχα την Ιφιγένειά μου, που δεν είναι ανάμεσά μας στην αίθουσα, αλλά ελπίζω να βρίσκεται κάπου εδώ, όπως και οι υπόλοιποι 56 που χάθηκαν σε αυτό το τραγικό έγκλημα. Δύο χρόνια μετά, δεν ξέρω τι είναι χειρότερο: το δυστύχημα ή όσα ακολούθησαν, το μπάζωμα και το πέταμα βιολογικού υλικού…»

Η καταγγελία του συντρόφου της Ιφιγένειας για τη νύχτα των Τεμπών

Ο ίδιος αναφέρθηκε στις τραγικές ελλείψεις στον απεγκλωβισμό των επιβατών: «Όλα πήγαν λάθος. Δεν μπήκε κανείς στα βαγόνια, δεν μας βοήθησε κανείς. Μόνοι μας σπάσαμε τα τζάμια, ψάχναμε μέσα στο σκοτάδι. Οι διασώστες ήρθαν ώρες αργότερα για να βγάλουν πτώματα. Μα εμείς δεν θέλαμε πτώματα… Θέλαμε να μπει κάποιος μέσα και να σώσει όσους περισσότερους μπορούσε».

Ο Φάνης Ξανθόπουλος εξακολουθεί να ζει με τις φρικιαστικές εικόνες της τραγωδίας, ενώ αγωνίζεται για να αποδοθεί δικαιοσύνη. «Πήρα τα συντρίμμια μου και γύρισα σπίτι μου. Με τους εφιάλτες μου, τους φόβους μου, τις φωνές, το σκοτάδι… Δύο χρόνια μετά, αγωνίζομαι ακόμη να βγω από το σκοτάδι εκείνης της νύχτας», λέει.

Δείτε επίσης: Τέμπη: Η μητέρα του Γεράσιμου σπάει την σιωπή της – «Εξαγγειώθηκαν τα υγρά του εγκεφάλου του»

Ο ίδιος εξέφρασε την ελπίδα του να τιμωρηθούν οι υπεύθυνοι και να μην επαναληφθεί ποτέ ξανά τέτοιο έγκλημα. «Ελπίζω και εύχομαι – δεν ξέρω αν πιστεύω – πως στο έγκλημα των Τεμπών θα αποδοθεί δικαιοσύνη. Ελπίζω και εύχομαι, η Ιφιγένειά μου να μην αισθάνθηκε αφόρητο πόνο και η ψυχή της να με συντροφεύει πάντα… Ελπίζω κι εύχομαι, όταν ανταμώσουμε, ότι θα έχω να της πω πως κάτι κατορθώσαμε», αναφέρει.

Με λόγια γεμάτα πόνο, ο Φάνης έκλεισε τον συγκλονιστικό του λόγο, λέγοντας πως το μόνο που μπορεί να κάνει είναι να τη θυμάται και να μην αφήσει τη λήθη να την πάρει μακριά του.