Τέμπη: «Κάναμε εκταφή στο Σπύρο μου, ήταν άκαυτος» – Η συγκλονιστική μαρτυρία του πατέρα του μηχανοδηγού

Την ώρα που συνεδριάζει ξανά το δικαστήριο για την τραγωδία των Τεμπών, ο Παναγιώτης Βούλγαρης, πατέρας του μηχανοδηγού της εμπορικής αμαξοστοιχίας Σπύρου Βούλγαρη, μιλάει ανοιχτά για την προσωπική του τραγωδία και περιγράφει μια από τις πιο σκληρές στιγμές μπορεί να βιώσει μία οικογένεια.

Ο Σπύρος Βούλγαρης έχασε τη ζωή του στη σύγκρουση των τρένων στα Τέμπη και η οικογένειά του προχώρησε σε εκταφή τον χειμώνα του 2026, αναζητώντας απαντήσεις και θέλοντας, όπως περιγράφει ο πατέρας του, να αποδώσει ξανά τις τιμές που αρμόζουν στη μνήμη του.

Ο κ. Βούλγαρης περιγράφει στη δημοσιογράφο Ευδοξία Βροχίδου με συγκλονιστικό τρόπο την κατάσταση στην οποία βρέθηκε το σώμα του γιου του. «Ήταν άκαυτος», υποστηρίζει, αναφερόμενος στην εικόνα που αντίκρισε κατά την εκταφή, ενώ εξηγεί πως ο Σπύρος δεν έφερε εγκαύματα από τη φωτιά που ακολούθησε τη σύγκρουση. Την ίδια στιγμή, όμως, όπως περιγράφει ο ίδιος: «Το παιδί είχε βράσει ολόκληρο».

@evdoxiavrochidou

#creatorsearchinsights #fyp #γιαεσας

♬ πρωτότυπος ήχος – EVDOXIA VROCHIDOU

Σύμφωνα με την αφήγηση του πατέρα, ο προϊστάμενος των εκταφέων τού εξήγησε πως οι συνθήκες μέσα στον τάφο είχαν επηρεάσει τη φυσική διαδικασία της αποσύνθεσης. Όπως αναφέρει, το σώμα είχε τοποθετηθεί σε πλαστικές σακούλες, ενώ πάνω από τον τάφο είχαν τοποθετηθεί τσιμέντο και χαλίκι. Του επισημάνθηκε επίσης ότι εάν δεν αφαιρούνταν οι σακούλες, η αποσύνθεση θα μπορούσε να καθυστερήσει για πάρα πολλά χρόνια.

Παρά τον πόνο, όμως, ο Παναγιώτης Βούλγαρης περιγράφει πως οι δικοί του άνθρωποι θέλησαν η δεύτερη ταφή του Σπύρου να γίνει με τρόπο που να αποδίδει στο παιδί τους τις τιμές που θεωρούσαν ότι του άξιζαν. Όπως αναφέρει, μετά την αφαίρεση των πλαστικών σακουλών από τους υπεύθυνους παρέμεινε το σάβανο του παιδιού. Στη συνέχεια, η οικογένεια σκέπασε το σώμα με ειδικά σεντόνια που έφεραν τον σταυρό, έβαλε φρέσκο χώμα και οι αδελφές του Σπύρου άφησαν λουλούδια πάνω στον τάφο.

Η μαρτυρία του Παναγιώτη Βούλγαρη έρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία οι οικογένειες των θυμάτων εξακολουθούν να αναζητούν απαντήσεις για όσα συνέβησαν πριν, κατά τη διάρκεια αλλά και μετά τη σύγκρουση των δύο τρένων.