Τριπλή παραίτηση από την «Ελπίδα για τη Δημοκρατία»: «Δημιουργήθηκε ένα μόρφωμα»

Σε νέο κύκλο «αναταράξεων» εισέρχεται το κόμμα της Μαρίας Καρυστιανού, λίγες μόλις ημέρες μετά την παραίτηση του Θανάση Αυγερινού από τη θέση του εκπροσώπου και τη μετέπειτα διαγραφή του.

Η «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» μετρά πλέον τρεις ακόμη σημαντικές απώλειες. Από το κόμμα αποχώρησαν η ηθοποιός Κατερίνα Μουτσάτσου, η σχολική ψυχολόγος Μαρία Ιωαννίδου και ο συνδικαλιστής Τάκης Κοτσόργιος.

Οι δύο γυναίκες επέλεξαν χαμηλότερους τόνους στις επιστολές τους. Αντίθετα, ο Τάκης Κοτσόργιος εξαπέλυσε σφοδρή επίθεση κατά της εσωτερικής λειτουργίας του πολιτικού φορέα.

Ο ίδιος έκανε λόγο για «αυταπάτη», «μόρφωμα» και ένα «προσωποπαγές συστημικό κόμμα», καταγγέλλοντας ότι οι αποφάσεις λαμβάνονταν χωρίς ουσιαστική συμμετοχή των μελών.

«Ελπίδα για τη Δημοκρατία»: Η αποχώρηση της Κατερίνας Μουτσάτσου

Η Κατερίνα Μουτσάτσου, ηθοποιός που είχε γίνει ευρύτερα γνωστή μέσα από το βίντεο «I am Hellene», ανακοίνωσε ότι αποχωρεί από την ομάδα Πολιτισμού.

Στη δήλωσή της ευχαρίστησε τους ανθρώπους με τους οποίους συνεργάστηκε. Ξεκαθάρισε, πάντως, ότι δεν εγκαταλείπει τον αγώνα για δημοκρατία, ελευθερία και κοινωνική χειραφέτηση.

«Αποχωρώντας από τη συμμετοχή μου στην ομάδα Πολιτισμού επιθυμώ να εκφράσω ένα μεγάλο ευχαριστώ σε φίλους και στελέχη του κινήματος με τα οποία συνεργάστηκα, αλλά και κάποιους από τους εξαιρετικούς συναδέλφους της ομάδα αυτής. Ήταν τιμή μου να πορευτώ με ανθρώπους πανάξιους που διαθέτουν όραμα και αγωνίζονται για υψηλά ιδανικά, και ήμουν τυχερή που βρέθηκα να συμβάλλω με όσες δυνατότητες και γνώση είχα σε αυτή την προσπάθεια», αναφέρει η Κατερίνα Μουτσάτσου.

«Δηλώνω ότι δεν παύω να αγωνίζομαι για αυτό το “όνειρο” που μας συνδέει όλους, και που αναζητά δημοκρατία, ελευθερία, και κοινωνική χειραφέτηση», καταλήγει στη δήλωσή της.

Παράλληλα, ευχήθηκε «καλή δύναμη και υπομονή σε όλους στον δύσκολο αυτό αγώνα μιας τραυματισμένης και αποκαμωμένης κοινωνίας, κομμάτι της οποίας είμαστε όλοι μας ανεξαιρέτως».

Εκτός κόμματος και η Μαρία Ιωαννίδου

Από την «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» αποχώρησε και η Μαρία Ιωαννίδου.

Η σχολική ψυχολόγος ήταν μέλος του Πολιτικού Συμβουλίου και ανήκε στον στενό πυρήνα των συνεργατών της Μαρίας Καρυστιανού.

Η επιστολή της κινήθηκε σε ήπιους τόνους. Ευχαρίστησε τα πρόσωπα με τα οποία συνεργάστηκε και ευχήθηκε στο κίνημα να πετύχει τους στόχους του.

«Αγαπητές φίλες και αγαπητοί φίλοι. Θέλω να σας ευχαριστήσω από καρδιάς για τη συνεργασία, τις συζητήσεις και τις στιγμές που μοιραστήκαμε όλο αυτό το διάστημα. Σήμερα ολοκληρώνεται για μένα αυτός ο κύκλος, όμως κρατώ μόνο εκτίμηση για όλους εσάς και εύχομαι ολόψυχα το Κίνημα να πετύχει τους στόχους για τους οποίους δημιουργήθηκε. Σας εύχομαι δύναμη, υγεία και καλή συνέχεια στο έργο σας. Ελπίζω οι δρόμοι μας να συναντηθούν ξανά στο μέλλον, όταν οι συνθήκες το επιτρέψουν. Να είστε όλες και όλοι καλά», αναφέρει η Μαρία Ιωαννίδου.

Τάκης Κοτσόργιος: «Αποχωρώ από μία αυταπάτη»

Πολύ διαφορετικό ύφος είχε η αποχώρηση του Τάκη Κοτσόργιου.

Ο συνδικαλιστής και πρόεδρος του Πανελληνίου Δικτύου Παράκτιων Αλιευτικών Συλλόγων ήταν μέλος του αγροτικού τομέα της «Ελπίδας». Πρόσφατα, μάλιστα, είχε υποδεχθεί τη Μαρία Καρυστιανού στο Μεσολόγγι.

Στην επιστολή του υποστηρίζει ότι δεν αποχωρεί απλώς από έναν πολιτικό φορέα, αλλά από «μία αυταπάτη σχετικά με την καταπάτηση κάθε έννοιας της δημοκρατίας στο εσωτερικό του συγκεκριμένου πολιτικού χώρου».

Αποδίδει ευθέως ευθύνες στην ηγεσία. Περιγράφει ένα κλειστό σύστημα εξουσίας, χωρίς ενημέρωση, εκλογές, διάλογο και συλλογικές διαδικασίες.

«Είναι γεγονός ότι υπάρχουν πολιτικές ήττες που δεν μετριούνται στις κάλπες αλλά μετριούνται όταν οι ίδιες οι αξίες για τις οποίες γεννήθηκε ένα κίνημα εγκαταλείπονται από αυτούς που είχαν την ευθύνη να τις υπηρετήσουν. Σήμερα αποχωρώ από την Ελπίδα για τη Δημοκρατία, όχι γιατί κουράστηκα, αλλά γιατί διαφώνησα σε ουσιαστικές πολιτικές, γιατί δεν μπορώ να συνεχίσω να συμμετέχω σε έναν πολιτικό φορέα που, κατά τη δική μου άποψη και εμπειρία, απομακρύνθηκε οριστικά από τις αρχές που διακήρυξε δημόσια μέχρι σήμερα δηλαδή την δημοκρατία, την διαφάνεια, και την λογοδοσία», αναφέρει.

«Εντάχθηκα στο κόμμα αυτό γιατί πίστεψα ότι, η κραυγή της κοινωνίας μετά τις μνημονιακές πολιτικές και τις χιλιάδες δολοφονημένους ανθρώπους που οδηγήθηκαν στην αυτοκτονία, μετά την φτωχοποίηση του ελληνικού λαού την εκποίηση του εθνικού πλούτου την εκχώρηση της εθνικής ανεξαρτησίας, την καταστροφή του Ε.Σ.Υ την δολοφονία της παιδείας, το έγκλημα στα Τέμπη και τα αναρίθμητα πολιτικά κοινωνικά και οικονομικά σκάνδαλα, θα μπορούσε να μετατραπεί σε μια νέα πολιτική κουλτούρα και έκφραση. Πίστεψα ότι θα μπορούσε με τις αξίες που φάνηκαν ότι θα έδινε ένα νέο διαφορετικό δρόμο για μια πραγματική αλλαγή προς την κατεύθυνση της επιστροφής της δημοκρατίας που μας έχουν κλέψει αλλά και της Πατρίδας μας που την έχουν καταλάβει εδώ και πάρα πολλά χρόνια», αναφέρει ο κ. Κοτσόργιος.

«Εντάχθηκα σε ένα κίνημα όπου πίστευα ότι κανείς δεν θα ήταν ιδιοκτήτης, όπου οι αποφάσεις θα ανήκαν στα μέλη, όπου η κριτική θα ήταν δύναμη και όχι απειλή, όπου η δημοκρατία θα ξεκινούσε από το εσωτερικό του ίδιου του κινήματος και θα κατέβαινε στην κοινωνία δίνοντας στους πολίτες το μεγαλείο που τόσα χρόνια οι συστημικές κυβερνήσεις μας στέρησαν καταστρέφοντας έτσι την χώρα. Αντί γι’ αυτό, βίωσα μια πραγματικότητα που δεν μπορούσα πλέον να αγνοώ», συμπληρώνει.

«Ο διάλογος ήταν ανύπαρκτος»

Στη συνέχεια της επιστολής του, ο Τάκης Κοτσόργιος αναφέρει ότι μετά την κατάθεση των θέσεών του για τον αγροτικό τομέα έπαψε να έχει ουσιαστική συμμετοχή.

Καταγγέλλει ότι δεν υπήρχε ενημέρωση για συνεδριάσεις και διαβουλεύσεις. Υποστηρίζει ακόμη ότι η κριτική αντιμετωπιζόταν ως απειλή και όχι ως μέρος μιας δημοκρατικής διαδικασίας.

«Μετά την ολοκλήρωση και την κατάθεση εκ μέρους μου των θέσεων στον αγροτικό τομέα δεν υπήρξε καμία ενημέρωση, έπαψα ουσιαστικά να έχω οποιαδήποτε συμμετοχή. Δεν υπήρχε ουσιαστική ενημέρωση για συνεδριάσεις, για διαβουλεύσεις ή για τη διαμόρφωση πολιτικών θέσεων. Ο διάλογος ήταν ανύπαρκτος και η συλλογικότητα έχανε το νόημά της. Κάτω από αυτές τις συνθήκες άρχισα να προβληματίζομαι πολύ σοβαρά σχετικά με τον χαρακτήρα του κόμματος στο οποίο συμμετείχα αν και εφόσον θα μπορούσε να θεωρηθεί συμμετοχή αυτό. Κάθε οργανισμός, κάθε πολιτικός φορέας κρίνεται από τον ελληνικό λαό όχι από όσα υπόσχεται, αλλά από τον τρόπο που λειτουργεί και μετατρέπει την κραυγή του λαού που καθημερινά καταστρέφεται σε εφαρμοσμένη πολιτική

Η Δημοκρατία δεν αποδεικνύεται στις ομιλίες στις δημόσιες τοποθετήσεις.

Αποδεικνύεται όταν ανέχεσαι τη διαφωνία, όταν ακούς αυτούς που διαφωνούν, όταν λογοδοτείς, όταν δεν φοβάσαι την εσωτερική κριτική, όταν προσπαθείς να μάθεις αυτό που δεν γνωρίζεις και που κάποιοι άλλη το γνωρίζουν πολύ καλά.

Η μεγάλη μου απογοήτευση, είναι βαθιά πολιτική, γιατί φοβάμαι ότι για ακόμη μία φορά στην Ελλάδα δημιουργήθηκε η ελπίδα πως μπορεί να γεννηθεί κάτι πραγματικά νέο και διαφορετικό, μόνο και μόνο για να αναπαραχθούν γνώριμες λογικές συγκέντρωσης της πολιτικής εξουσίας σε ένα προσωποπαγές συστημικό κόμμα .

Αντί να δημιουργηθεί πραγματικά μια ουσιαστική ελπίδα για τον Ελληνικό λαό δημιουργήθηκε ένα μόρφωμα με δήθεν δημοκρατικά χαρακτηριστικά με σκοπό να αποτύχει και να δημιουργήσει στον Ελληνικό λαό την ψευδαίσθηση ότι κανένα διεκδικητικό κίνημα δεν έχει προοπτική στην χώρα μας.

Ο στόχος είναι σαφής και καθαρός και εδώ θα πρέπει εμείς να δώσουμε το σωστό αντίμετρο .

Το κίνημα των εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων δεν δημιουργήθηκε και οι πολίτες δεν βγήκαν στους δρόμους για να αλλάξουν απλώς τα πρόσωπα διαχείρισης της εξουσίας.

Βγήκαν γιατί ήθελαν να αλλάξει ο τρόπος που ασκείται η εξουσία αυτό είναι το μεγάλο διακύβευμα που θα έφερνε πραγματικά ριζοσπαστική συστημική αλλαγή στην Ελλάδα.

Αν ένα κίνημα όπως αυτό που μετασχηματίστηκε σε κόμμα δεν μπορεί να εφαρμόσει τη δημοκρατία που είχε κάνει σημαία στο εσωτερικό του, πώς είναι δυνατόν να πείσει ότι μπορεί να την αποκαταστήσει στη χώρα;

Αν το κόμμα δεν μπορέσει η κάποιοι από την ηγεσίαν δεν θέλουν να εφαρμόσουν την δικαιοσύνη , την διαφάνεια την λογοδοσία και την ανακλητότητα είναι δυνατόν να τα εφαρμόσουν στην κοινωνία;

Κρατώ μόνο μια ευθύνη απέναντι στους ανθρώπους που πίστεψαν ότι η πολιτική μπορεί να γίνει αλλιώς στο συγκεκριμένο πολιτικό χώρο Σε αυτούς οφείλω να πω την αλήθεια όπως την έζησα.

Δεν αποχωρώ από τον αγώνα, δεν αποχωρώ από την κοινωνία, δεν αποχωρώ από τους ανθρώπους της παραγωγής, της αλιείας, της υπαίθρου και της εργασίας.

Αποχωρώ από μια προσωποπαγή πολιτική επιλογή που δεν μπορώ πλέον να υπερασπιστώ με καθαρή συνείδηση γιατί απουσιάζουν από αυτήν οι βασικές αρχές της δημοκρατίας και της ελευθερίας.

Η Δημοκρατία δεν έχει δεν είχε και δεν θα έχει ποτέ ανάγκη από πιστούς.

Η Δημοκρατία έχει ανάγκη από ελεύθερους ανθρώπους και η ελευθερία αρχίζει από τη στιγμή που σταματάς να σιωπάς, από την στιγμή που δεν μπορείς να συμβιβαστείς με τίποτα λιγότερο από την καθαρή δημοκρατία.

Σήμερα, λοιπόν, επιλέγω να μιλήσω, γιατί η μεγαλύτερη προδοσία απέναντι στην Ελπίδα των πολιτών δεν είναι η αποχώρηση από το κόμμα Ελπίδα για τη Δημοκρατία αλλά είναι η σιωπή».

Οι καταγγελίες για τις εσωκομματικές διαδικασίες

Ο Τάκης Κοτσόργιος προχωρά και σε πιο συγκεκριμένες καταγγελίες.

Ισχυρίζεται ότι δεν επιτράπηκε η διεξαγωγή εκλογών για την ανάδειξη νομαρχιακής συντονιστικής επιτροπής στην Αιτωλοακαρνανία. Παράλληλα, αναφέρει ότι το κόμμα λειτουργούσε με διορισμένα και όχι εκλεγμένα πρόσωπα.

Ιδιαίτερη αναφορά κάνει και στα έγγραφα που κατατέθηκαν στον Άρειο Πάγο. Σύμφωνα με τον ίδιο, κατατέθηκε μόνο η ιδρυτική διακήρυξη και όχι το καταστατικό.

«Μας απαγόρευαν να κάνουμε εκλογές για να αναδείξουμε την νομαρχιακή συντονιστική επιτροπή στην Αιτωλοακαρνανία.

Δεν μπορούσαμε να συμμετάσχουμε σε διαδικασίες διαλόγου για διαμόρφωση πολιτικών θέσεων και αυτό γιατί δεν τους ενδιέφεραν οι πολιτικές θέσεις αλλά μόνο η πορεία προς τις εκλογές.

Το κόμμα λειτουργούσε με ανθρώπους ουσιαστικά διορισμένους και όχι εκλεγμένους .

Εκείνο όμως που μου προκάλεσε σοβαρό προβληματισμό είναι πως όταν κατέθεσαν τα νομιμοποιητικά έγγραφα στον Άρειο Πάγο αξιοποίησαν το διαζευκτικό Η στον νόμο και προσκόμισαν μόνο την ιδρυτική διακήρυξη και όχι το καταστατικό. Αυτό δείχνει ότι δεν ήθελαν σε καμία περίπτωση καταστατικές δημοκρατικές διαδικασίες πράγμα που δείχνει το έλλειμμα δημοκρατίας που κυριαρχεί και θα κυριαρχεί στο κόμμα.

Για μένα είναι ξεκάθαρο, δεν υπάρχει χώρος σε ένα κόμμα με δυσανεξία στις δημοκρατικές διαδικασίες.
Υπάρχει όμως ατελείωτη διάθεση για κάτι νέο μέσα από την κοινωνία των πολιτών και των διεκδικητικών κινημάτων.

Ας μην τους χαριστούμε. Ας πάρουμε πίσω το πραγματικό κίνημα των Τεμπών ας οργανώσουμε τον κόσμο κάτω από την ασπίδα της δημοκρατίας.

Ας καλέσουμε όλους αυτούς που είναι υποστηριχτές του κοινωνικού πατριωτισμού της πραγματικής δημοκρατίας και οι οποίοι κάνουν τις ίδιες διαπιστώσεις να συνταχθούν μαζί μας σε μία πορεία για ένα νέο πολιτικό – ηθικό – κοινωνικό συμβόλαιο με τον λαο .

Η ιστορία δεν σχωρνά τους προδότες αλλά περισσότερο δεν σχωρνά αυτούς που σιωπούν μπροστά στην προδοσία».

Νέα κρίση μετά την αποχώρηση Αυγερινού

Οι τρεις νέες αποχωρήσεις έρχονται αμέσως μετά την παραίτηση του Θανάση Αυγερινού από τη θέση του εκπροσώπου του κόμματος και τη διαγραφή του.

Η εξέλιξη δημιουργεί νέα πολιτικά ερωτήματα για την εσωτερική συνοχή της «Ελπίδας για τη Δημοκρατία». Πρόκειται πλέον για διαδοχικές αποχωρήσεις προσώπων που είχαν ενεργό ρόλο σε διαφορετικούς τομείς του κόμματος.

Η επιστολή Κοτσόργιου, μάλιστα, μεταφέρει τη σύγκρουση από το επίπεδο των προσωπικών διαφωνιών στον πυρήνα της πολιτικής λειτουργίας. Οι αναφορές του σε διορισμένα στελέχη, απουσία καταστατικού και αποκλεισμό των μελών από τις αποφάσεις συνιστούν ευθεία αμφισβήτηση του μοντέλου διοίκησης.

Το επόμενο διάστημα αναμένεται να δείξει εάν πρόκειται για μεμονωμένες αποχωρήσεις ή για την αρχή μιας ευρύτερης εσωκομματικής ρήξης.