Μουρτζουκιάδα τέλος; Ή μήπως τώρα αρχίζει το θρίλερ με κεντρική πρωταγωνίστρια άλλο ένα φρικιό, παρόμοιο με την Πισπιρίγκου, που μπήκε στην ζωή μας κοντά έναν χρόνο για να μας ξυπνήσει τις νωπές – ακόμα φρικιαστικές μνήμες, από εγκλήματα και άλλων αθώων ψυχών;
Οι δυο γυναίκες δολοφόνοι που βρέθηκαν πολλές φορές πρώτη μούρη στα κανάλια, να μονοπωλούν το ενδιαφέρον μας και την αδηφάγα διαστροφική μας περιέργεια, μας έκαναν και εμάς με έναν τρόπο παθητικά “τέρατα”, παρακολουθώντας τα βίντεο των πεθαμένων μωρών από τα χέρια τους να βιώνουν βασανιστήρια μέχρι να αφήσουν την τελευταία τους πνοή.

Δεν λέω – ευτυχώς που ήταν η δημοσιογραφική έρευνα, που χώθηκε βαθιά και αποκάλυψε την αλήθεια, ξεμπροστιάζοντας την αδιαφορία κάποιων δημοσίων υπαλλήλων και τον ωχαδερφισμό του κρατικού μηχανισμού, ειδάλλως και οι δυο φόνισσες θα συνέχιζαν ελεύθερες το ολέθριο έργο τους, ταΐζοντας τα διεστραμμένα πάθη τους και μετά θα χόρευαν ζεϊμπέκικα και τσιφτετέλια, όπως έκαναν.
Δείτε επίσης: Ειρήνη Μουρτζούκου: Ξεμπροστιάζει την μητέρα της – «Στα 10 μου επιδιδόταν σε σεξουαλικές πράξεις μπροστά μου»
Τώρα δεν γελάμε με τα ξεσπάσματα και τις βλαστήμιες της Ειρήνης Μουρτζούκου, ούτε με το θέατρο του παραλόγου που έπαιζε η Ρούλα Πισπιρίγκου, τώρα κλαίμε για τις αθώες ψυχούλες που είχαν την ατυχία να γεννηθούν από τα σπλάχνα τους…

Ζητήσαμε από την οικογενειακή σύμβουλο με εξειδίκευση στην ψυχολογία Τένια Μακρή να μας σκιαγραφήσει την προσωπικότητα της Ειρήνης Μουρτζούκου και να μας αναλύσει πολλά ερωτήματα… Γεννήθηκε δολοφόνος ή κάποιος την έκανε; Έχει ομοιότητες και διαφορές με την Ρούλα Πισπιρίγκου; Μας κορόιδευε όταν έβγαινε στα κανάλια και το έπαιζε θύμα; Πόσο υπεύθυνη ή και ανεύθυνη ήταν η μάνα της Πόπη;
Στην περίπτωση Ειρήνη Μουρτζούκου τι ήταν εκείνο που την οδήγησε σε τόσους φόνους μικρών παιδιών;
“Η Ειρήνη Μουρτζούκου είναι ένα παιδί μεγαλωμένο μέσα στον πόνο. Αυτόν τον πόνο ήθελε να προκαλέσει, και σε κάποιον άλλον – όποιος και αν ήταν αυτός – για να τον κάνει να νιώσει όπως τον ένιωθε και εκείνη.
Αυτές οι προσωπικότητες που μεγαλώνουν σε τέτοια χαοτικά περιβάλλοντα οικογενειακά, έχουν μια χαώδη ψυχή και -το κυριότερο- ξέρουν τι κάνουν, όμως δεν αντιλαμβάνονται τις συνέπειες αυτών που κάνουν. Εκείνη την στιγμή που η Ειρήνη σκότωνε τα παιδιά, ήθελε να ικανοποιήσει τον δικό της πόνο που είχε νιώσει από το περιβάλλον της. Κάθε φορά που προκαλούσε τον πόνο στους άλλους ξαναζούσε τον δικό της. Αυτό εμείς το ονομάζουμε τραύμα. Βέβαια τέτοιες προσωπικότητες δεν γίνονται όλοι δολοφόνοι, αλλά ο ψυχισμός τους μπορεί να φτάσει και σε τόσα ακραία στοιχεία.
Ζούσε μια χαώδη ζωή, δεν ήξερε καν που ανήκε από πλευράς σεξουαλικότητας, δεν είχε ένα σταθερό σπίτι, είχε αποκτήσει παιδιά από διαφορετικούς συντρόφους, που σημαίνει ότι άφηνε το κορμί της εντελώς απροστάτευτο, δεν υπήρχε τίποτα σταθερό στη ζωή της. Έτσι διαμορφώνονται αυτές οι προσωπικότητες”.

Η περίπτωσή της είναι παρόμοια με την Ρούλα Πισπιρίγκου;
“Αν τελικά αληθεύει ότι η Ειρήνη Μουρτζούκου έχει δολοφονήσει και τον Παναγιωτάκη, εδώ έχουμε δυο παράλληλες ιστορίες με την Ρούλα Πισπιρίγκου. Η Πισπιρίγκου δολοφονούσε τα παιδιά της όταν την απειλούσε ο σύντροφός της ότι θα φύγει, το ίδιο συνέβη και με την Ειρήνη, όταν η μαμά του Παναγιωτάκη της είπε ότι θα φύγει και εκείνη την απείλησε ότι θα την πονέσει πάρα πολύ.
Αυτές οι ιστορίες επαναλαμβάνονται, όταν εγκαταλείπονται από τον/ την σύντροφο και τότε δημιουργούνε τέτοιες καταστάσεις ώστε να γυρίσουν αυτόν τον άνθρωπο πίσω”.
Πως θα μου σκιαγραφούσες την προσωπικότητα της Ειρήνης Μουρτζούκου;
“Τέτοιες προσωπικότητες παρουσιάζονται κάθε 25 – 30 χρόνια. Στην βιβλιογραφία είναι σπάνιες οι περιπτώσεις με παιδικά τραύματα που έχουν καταγραφεί. Γεγονός όμως είναι ότι είναι διαταραγμένες προσωπικότητες και οι δυο, με την έννοια ότι δεν αντιλαμβάνονται τις συνέπειες των πράξεών τους, τους νοιάζει μόνο το αποτέλεσμα.
Η Ειρήνη είχε μια μεγάλη ευκολία όπως βλέπαμε από τις τηλεοπτικές της εμφανίσεις να μεταλλάσσεται και αυτό θα το δούμε και τώρα στην απολογία της.
Θα προκαλέσει οίκτο, θα προσπαθήσει να θυματοποιήσει τον εαυτό της, ούτως ώστε να μην πάρει την ευθύνη αυτών που έκανε. Το ίδιο έκανε και η Πισπιρίγκου δεν αναλάμβανε καμία ευθύνη. Αυτή όμως είναι η παθολογία αυτών των προσωπικοτήτων”.
Γεννιούνται αυτοί οι άνθρωποι δολοφόνοι;
“Παλιά υπήρχε μια θεωρία ότι γεννιούνται δολοφόνοι. Όχι δεν γεννιούνται, όπως δεν γεννιούνται και οι βίαιοι άνθρωποι, κατασκευάζονται μέσα στο οικογενειακό τους περιβάλλον, όταν αυτό δεν έχει συναισθηματική επάρκεια. Το είδαμε στην μητέρα της Ειρήνης, την Πόπη, η οποία προσπάθησε να κλάψει όταν της είπαν ότι η κόρη της ομολόγησε. Την αποκαλούσε τέρας, δολοφόνο. Αντιλαμβάνεστε ότι, όταν μια μητέρα εκφράζεται έτσι για το παιδί της, τι έχει βιώσει εκείνη και το έχει περάσει στο παιδί της. Δυστυχώς ότι έχουμε εμείς μέσα μας, όταν γινόμαστε μητέρες -και όταν αυτό δεν το έχουμε δουλέψει- το περνάμε ατόφιο στα παιδιά μας και σε αυτό αναφέρεται το τελευταίο βιβλίο που έχω γράψει. Όταν η μητέρα της Μουρτζούκου εκφράζεται με τέτοια ψυχρότητα για το παιδί της, όταν τα παιδιά της ζούσαν με διαφορετικούς συντρόφους μέσα στο σπίτι, η μικρή ακολουθούσε το παράδειγμα της μάνας της. Αυτή η γυναίκα έβλεπε ότι είχε ένα παιδί με παραβατική συμπεριφορά, από πάρα πολύ μικρή ηλικία, παρόλα αυτά δεν ενδιαφέρθηκε να το βοηθήσει καθόλου, τώρα το αποκαλεί τέρας”.

Αν και την Πόπη την βλέπουμε να εκφράζεται για την Ειρήνη Μουρτζούκου με βλέμμα ψυχρό, την Ειρήνη όμως την έχουμε δει να κλαίει για την μητέρα της…Γιατί συμβαίνει αυτό; Δεν έχει συναισθήματα η μάνα της;
“Την Ειρήνη την έχουμε δει να έχει κλάψει για την μάνα της, γιατί έχει πονέσει, ο πόνος αυτός όμως, δεν την έκανε μάνα, την έκανε δολοφόνο. Όπως η μάνα της δολοφονούσε την δική της ψυχή όταν ήταν παιδί, έτσι και εκείνη δολοφονούσε την ψυχή των παιδιών.Αναμφισβήτητα η μάνα της Ειρήνης είναι ηθικός αυτουργός σε αυτή την ιστορία, μόνο που αυτή δεν μπορεί να κατηγορηθεί για αυτό στο δικαστήριο. Εγώ εκείνο πάντως που καταλαβαίνω είναι ότι η Ειρήνη μεγάλωσε σε ένα περιβάλλον χαοτικό χωρίς όρια, χωρίς σεβασμό, χωρίς αξίες και έτσι όπως ήταν το περιβάλλον της ήταν και η ζωή της”.
Πιστεύεις ότι η ομολογία της είναι αληθινή;
“Η Ειρήνη τώρα αρχίζει την χειραγώγηση του κοινού. Από την στιγμή που κλείστηκε στην ΓΑΔΑ, μιλάει για δαίμονες. Να ξέρετε ότι αυτοί οι άνθρωποι είναι πάρα πολύ έξυπνοι. Όπως την χρησιμοποιήσαμε και την χειραγωγήσαμε εμείς, έτσι χειραγωγεί τώρα και αυτή εμάς. Δεν ξέρω από όλα αυτά που θα βγάλει ποια θα είναι η αλήθεια, εκείνο όμως που ξέρω είναι ότι αυτές οι προσωπικότητες θέλουν να δημιουργήσουν στο κοινό μια θλίψη ώστε να αποσπάσουν την συμπάθειά του. Η Ειρήνη είναι μια διαταραγμένη προσωπικότητα με χαώδες συναίσθημα που δεν έχει εν συναίσθηση του τι κάνει, οι συμπεριφορές της επομένως και απέναντι στο κοινωνικό σύνολο είναι ακραίες”.
Αναρωτιέμαι, είχε καθόλου συναίσθημα για τα παιδιά της;
“Συναίσθημα για τα παιδιά της δεν είχε. Από την στιγμή που τα έκανε χωρίς να το θέλει, από την στιγμή που δεν ήξερε από ποιον προκλήθηκαν αυτές οι εγκυμοσύνες, τι συναίσθημα να είχε; Όλα αυτά τα βίντεο που την βλέπουμε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης να αγκαλιάζει και να φροντίζει τα παιδιά, είναι γιατί αυτό ήθελε να δείξει για τον εαυτό της. Αυτές τις προσωπικότητες εμείς τις αποκαλούμε “χυλό”, γιατί δεν έχουν καμία σταθερότητα και δεν μπορούμε δυστυχώς να τις βελτιώσουμε με φαρμακευτική αγωγή. Δεν υπάρχει φάρμακο για αυτόν τον άνθρωπο που να τον σταματήσει και να αποκτήσει εν συναίσθηση των πράξεων του. Και να βγουν από την φυλακή θέλουν να μπουν πάλι μέσα, να γυρίσουν πάλι πίσω, γιατί εκεί θεωρούν ότι αποκτούν ύπαρξη και βρίσκονται σε ένα περιβάλλον ασφαλές”.

Μας κορόιδευε η Ειρήνη Μουρτζούκου στις τηλεοπτικές της εμφανίσεις;
“100% μας κορόιδευε στις τηλεοπτικές της εμφανίσεις. Αυτά τα άτομα θέλουν να είναι στην δημοσιότητα γιατί τότε αποκτάνε ύπαρξη, εφόσον μέσα στην οικογένειά τους είναι ανύπαρκτοι. Οπότε, όταν της δόθηκε όλη αυτή η προσοχή απέκτησε υπόσταση. Επομένως έπαιξε διαφορετικούς ρόλους ούτως ώστε να δημιουργήσει μια οντότητα στον εαυτό της, στην ανύπαρκτη οντότητα που είχε.
Τέτοιες προσωπικότητες μοιάζουν με χαμαιλέοντες, μεταλλάσσονται ανάλογα με το περιβάλλον που βρίσκονται, δεν ξέρεις από που να τις πιάσεις. Αυτή όπως και η Πισπιρίγκου θα είναι δυο περιπτώσεις που θα διδάσκονται σε ψυχολόγους και σε ψυχιάτρους, ως δυο προσωπικότητες που η ψυχιατρική επιστήμη θα σηκώνει τα χέρια ψηλά!”



">
">
">
">
">
">
">