Η Μάγδα Τσέγκου ανοίγει την καρδιά της στο youweekly.gr σε μια συνέντευξη που τα έχει όλα: 30 χρόνια ενημέρωσης, ψυχαγωγίας, αλλά και ένα φρέσκο ξεκίνημα. Η έμπειρη δημοσιογράφος μιλά για τη διαδρομή της από τα πρώτα ρεπορτάζ μέχρι την εκπομπή «Happy Hours» στο Open, αλλά και για την παλαιότερη δήλωση της ότι… θα παντρευτεί με τον Πέτρο Κελέση μέσα στο 2025 -ένας μήνας έμεινε!
Με χιούμορ, άνεση και μια δόση αυτοσαρκασμού, παραδέχεται ότι η ζωή κάνει πάντα τα δικά της σχέδια, και ανατρέχει στην εποχή που ξεκινούσε στο χώρο. Μέσα στα χρόνια, πέρασε από σχεδόν όλα τα μεγάλα κανάλια, κάνοντας από ρεπορτάζ μέχρι αρχισυνταξία και παρουσίαση, με τις αναμνήσεις της να είναι γεμάτες από πρόσωπα που την πίστεψαν, αλλά και στιγμές που τη δοκίμασαν.
H Μάγδα Τσέγκου στο youweekly.gr
- Φωτογραφίες: Αλέξανδρος Ζαχαριάδης
- Styling: Έλενα Οικονόμου
- Μακιγιάζ: Εύα Ζαχαριάδου
- Μαλλιά: Εφραίμ Δημήτρης
Special thanks στο Fairytale Athens (Λεωκορίου 16, Αθήνα 10554) για την ευγενική φιλοξενία

Σήμερα, όμως, η Μάγδα Τσέγκου έχει μπει σε ένα διαφορετικό τηλεοπτικό μονοπάτι: το «Happy Hours». Πίσω από την εκπομπή του Open υπάρχει ένα παρασκήνιο γεμάτο δουλειά, άγχος και δημιουργία, αλλά και καθαρή χαρά. Η πρόταση από τον Τάσο Δούση ήταν ακριβώς αυτό που ήθελε να ζήσει εκείνη τη στιγμή. «Μου το χρωστούσε ο Θεός να χαμογελάσω λίγο στη δουλειά», λέει, δείχνοντας πόσο είχε ανάγκη αυτή την αλλαγή.
Ποια ήταν τα πρώτα βήματα στη ζωή σου που σε οδήγησαν στη δημοσιογραφία;
Πιστεύω ότι η δημοσιογραφία σε βρίσκει πριν τη βρεις. Από μικρή θυμάμαι τον εαυτό μου να παρατηρεί, να ρωτά, να θέλει να μπει «πίσω από την εικόνα». Μου άρεσαν πάντα τα ντοκιμαντέρ από μικρή -ήταν μαγική η εικόνα των ταξιδιών των ανθρώπων που μιλούσαν και η διήγηση της ιστορίας τους με μάγευε. Οι γονείς μου ταξίδευαν πάρα πολύ στο εξωτερικό και στην ηλικία μου συνήθως τα παιδιά ζητούσανε πολύ συγκεκριμένα πράγματα, κούκλες, ρούχα και τα λοιπά.
Απαξιώ να ασχοληθώ με τους ανθρώπους που δεν έχουν κάτι να κάνουν και βγάζουν τοξικότητα. Όχι κυρία μου… Αυτά να τα κάνεις στο δικό σου χώρο
Εγώ το πρώτο πράγμα που ζήτησα στα 11 ήτανε ένα walkie-talkie, λίγο αργότερα μια φωτογραφική μηχανή και στα 15 ήμουνα μόνιμα με μία βιντεοκάμερα στο χέρι, να τραβάω βίντεο. Αυτό, κάπως έτσι, αλλά λίγο πιο εξελιγμένα συνεχίζεται μέχρι και σήμερα…. τίποτα δεν έχει αλλάξει. (γέλια) Έβλεπα την εκπομπή του Γιώργου Παπαδάκη με τον παππού μου στο σπίτι του και είχα πει τότε ότι μια μέρα εγώ θα είμαι στην πρωινή εκπομπή. Ευτυχώς πρόλαβα, ο παππούς μου έζησε και με είδε να πραγματοποιώ αυτό το όνειρο!
Ποια ήταν η πορεία σου αυτά τα χρόνια που έκανες καριέρα στην ενημέρωση και ποιοι άνθρωποι ή εμπειρίες διαμόρφωσαν την επαγγελματική σου ταυτότητα;
Οι άνθρωποι που σε διαμορφώνουν στην αρχή είναι τεράστια υπόθεση. Εγώ σπούδασα δημοσιογραφία στην Αθήνα και είμαι μέλος της Ένωσης Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Αθηνών (ΕΣΗΕΑ). Ξεκίνησα την επαγγελματική μου σταδιοδρομία στο ΣΚΑΪ και στην εκπομπή «Ζούγκλα» με τον Μάκη Τριανταφυλλόπουλο το 1995, ως ρεπόρτερ. Το επόμενο βήμα μου έγινε στην ΕΡΤ και στην εκπομπή «Όσο υπάρχουν άνθρωποι» με τον Τάκη Σπηλιόπουλο, με δημοσιογραφικές αποστολές σε όλη την Ελλάδα.
Αμέσως μετά, το 2001, βρέθηκα στην πρωινή ζώνη και στην καθημερινή εκπομπή «Λόγια Σταράτα» με τον Γιώργο Βαρεμένο, στο κανάλι STAR, καλύπτοντας τις ζωντανές συνδέσεις ως ρεπόρτερ. Δύο χρόνια μετά, το 2003, με την έναρξη λειτουργίας του τηλεοπτικού σταθμού ALTER, βρέθηκα και πάλι στην πρωινή ζώνη, αυτή τη φορά στη θέση της συμπαρουσιάστριας και της υπεύθυνης καλεσμένων, δίπλα στον Γιώργο Βαρεμένο και στην εκπομπή «Καθαρές Κουβέντες», θέση την οποία κράτησα για τρία ολόκληρα χρόνια. Παράλληλα, για τέσσερα χρόνια, έκανα τις αποκλειστικές συνεντεύξεις σημαντικών προσωπικοτήτων της χώρας μας στο κανάλι TRT της Κεντρικής Ελλάδας, στην εκπομπή «Καλησπέρα Ελλάδα» του Σωτήρη Πολύζου.

Τη σκυτάλη της πρωινής ζώνης στο ALTER ανέλαβε στη συνέχεια ο Τέρενς Κουίκ, με την καθημερινή πρωινή εκπομπή «Καλημέρα Τέρενς, 6-10», στην οποία συμμετείχα στο πάνελ αλλά και σε δημοσιογραφικές αποστολές στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Στη συνέχεια, εργάστηκα ως υπεύθυνη καλεσμένων και ως ρεπόρτερ στο Δελτίο Ειδήσεων του ίδιου σταθμού. Το 2009, ο τηλεοπτικός σταθμός μου ανέθεσε την ευθύνη της Αρχισυνταξίας και της συμπαρουσίασης της εκπομπής «Καλημέρα με τον Γιώργο Αυτιά στο Alter», θέση που κράτησα μέχρι και το τέλος λειτουργίας του σταθμού. Από το 2011 έως το 2017 εργάστηκα στο ΣΚΑΙ ως αρχισυντάκτρια και συμπαρουσιάστρια της εκπομπής «ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΣΚΑΪ Σαββατοκύριακο» με τον Γιώργο Αυτιά.
Για δύο συνεχόμενα έτη, ανέλαβα επίσης την παρουσίαση της ενημερωτικής πρωινής καλοκαιρινής ζώνης τα Σαββατοκύριακα στον ΣΚΑΪ με την εκπομπή «ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΣΚΑΪ». Το 2011 ξεκίνησα παράλληλα να δημοσιογραφώ και μέσα από το προσωπικό μου site, www.magdasnews.gr, όπου συνεχίζω μέχρι και σήμερα.
Ο γάμος δεν είναι κάτι που με αγχώνει. Σίγουρα υπάρχει στο πίσω μέρος του μυαλού μας
Μέσα από όλη αυτή την πορεία έμαθα τη σημασία της ανθρωποκεντρικής ματιάς. Πως πίσω από κάθε είδηση υπάρχει πάντα ένας άνθρωπος. Όλοι αυτοί οι σταθμοί έβαλαν από ένα λιθαράκι. Έμαθα να δουλεύω, να μην το βάζω κάτω, να είμαι δίκαιη, και κυρίως να είμαι χρήσιμη στην κοινωνία όπως έλεγε ο παππούς μου και είχε πολύ δίκιο.
Τι έχεις μάθει για τον χώρο μέσα από την εμπειρία σου;
Έχω μάθει ότι η δημοσιογραφία είναι μαραθώνιος, όχι σπριντ. Θέλει γερό στομάχι, αντοχές και πολύ καθαρή συνείδηση. Και ότι η αξιοπρέπεια είναι το μόνο πραγματικό κεφάλαιο που έχει ένας δημοσιογράφος. Όσο κι αν αλλάζουν τα media, όσο κι αν εξελίσσονται τα social, αυτό δεν αλλάζει. Έχω μάθει επίσης ότι οι άνθρωποι καταλαβαίνουν. Καταλαβαίνουν ποιον εμπιστεύονται. Καταλαβαίνουν ποιος δουλεύει, ποιος σέβεται τον τηλεθεατή, ποιος δεν παίζει παιχνίδια.
Υπήρξε ποτέ θέμα που αρνήθηκες να καλύψεις ή καλεσμένος που αρνήθηκες να φιλοξενήσεις;
Ναι, υπήρξε. Και είχα πλακωθεί και άσχημα μάλιστα! Δεν δέχομαι να συμμετέχω σε κάτι που τροφοδοτεί τοξικότητα, κουτσομπολιό, καταστροφή χαρακτήρων ή εκμετάλλευση ανθρώπινου πόνου. Όταν παρουσίαζα την εκπομπή στο ΣΚΑΪ το καλοκαίρι είχα έρθει αντιμέτωπη με καλεσμένους που δεν θέλησαν να τους φιλοξενήσω και φυσικά δεν το έκανα. Δεν πιστεύω στη δημοσιογραφία «πάση θυσία». Έχω αρνηθεί θέματα που ένιωσα ότι παραβιάζουν προσωπικά όρια ή που θα έκαναν κακό σε ανθρώπους χωρίς λόγο. Προτιμώ να χάσω ένα θέμα παρά να χάσω τον σεβασμό μου.
Όταν ξεκινούσες είχες βρεθεί αντιμέτωπη με υποτιμητικές συμπεριφορές;
Φυσικά. Όλες οι γυναίκες του χώρου -και όχι μόνο- έχουν βρεθεί. Σχόλια, αμφισβήτηση τα γνωστά και όταν δουν και μια κοπέλα να έχει και συμπαθητική εμφάνιση, οπωσδήποτε στο μυαλό κάποιων αυτό συνεπάγεται και ότι σίγουρα δεν είναι άξια και δεν κάνει καλά την δουλειά της. Ευτυχώς οι γυναίκες έχουν αποδείξει πως μπορούν να τα καταφέρουν πολύ καλά σε όλους τους ρόλους και σε συνδυασμό μάλιστα με μία ευπρεπή και όμορφη παρουσία. Δε γίνεται να πρέπει γυναίκες να αποδεικνύουν συνεχώς το αυτονόητο ειδικά στην εποχή μας. Στην αρχή ενοχλείσαι, μετά θυμώνεις, και στο τέλος μαθαίνεις να το μετατρέπεις σε δύναμη. Το σημαντικό είναι να μη σε αλλάξει. Να μην επιτρέψεις σε κανέναν να σου χαλάσει την πορεία.

Πιστεύεις πως υπάρχει ένα αντίστοιχο #metoo στο χώρο της δημοσιογραφίας που περιμένει να ξεσπάσει;
Πιστεύω ότι ο κάθε χώρος έχει τις σκιές του και το δικό του metoo. Δεν μου αρέσει αυτό που μπαίνει η ταμπέλα ότι δυστυχώς αυτό υπάρχει στο χώρο των καλλιτεχνικό των ηθοποιών, τραγουδιστών, των δημοσιογράφων. Διαφωνώ κάθετα με αυτό. Χυδαίες συμπεριφορές, απρεπείς συμπεριφορές και συμπεριφορές που πρέπει να καταγγέλλονται υπάρχουν σε όλους τους χώρους.
Δεν είναι εύκολο για έναν νέο άνθρωπο να μιλήσει σε όποιο επάγγελμα και αν είναι γιατί φοβάται ότι θα χάσει δουλειά, ευκαιρίες, δρόμους. Το #metoo άνοιξε δρόμο. Έφερε φως. Και το φως είναι πάντα καλό. Οι αλλαγές δεν γίνονται από τη μια μέρα στην άλλη, αλλά έχουν ξεκινήσει. Και πρέπει να συνεχιστούν.
Πώς βρέθηκες στο τιμόνι του «Happy Hours» στο Open; Ποιο ήταν το παρασκήνιο αυτής της επιλογής;
Το «Happy Hours» προέκυψε από μια συνάντηση, από συζητήσεις και πίστη με όραμα ότι πάντα υπάρχει χώρος για μια εκπομπή που θα δίνει χαρά και όχι τοξικότητα στην ελληνική τηλεόραση.
Όταν ήρθε η πρόταση από τον Τάσο Δούση, την αγκάλιασα από την πρώτη στιγμή στην κυριολεξία, γιατί ήταν μια εκπληκτική ιδέα δική του που αγκάλιαζε αυτό που είχα κι εγώ ονειρευτεί να κάνω κάποια στιγμή μακριά από την ενημέρωση. Μιλήσαμε τον Σεπτέμβριο, αρχικά επικοινώνησα μαζί του για να του προτείνω μία εκπομπή που είχα στο μυαλό μου για το Open.

Με τον Τάσο έχω μια οικειότητα και μια εκτίμηση που δεν κόλλησα να κάνω την κίνηση (γιατί είμαι πολύ ντροπαλή γενικά) στο να ζητήσω κάτι. Εκείνος όμως είχε στο μυαλό του αυτό το ξεχωριστό υπέροχο project που πραγματικά έλειπε από την ελληνική τηλεόραση και κύλησε ο τέντζερης και βρήκε το καπάκι. Ο Τάσος είναι ο γκουρού στην ψυχαγωγία ένας άνθρωπος που γνωρίζει πολύ καλά αυτό το αντικείμενο και νομίζω ότι είμαστε τυχεροί και οι δύο που βρεθήκαμε σε αυτό το πρότζεκτ. Γιατί έχουμε ένα κοινό! Αγαπάμε αυτό που κάνουμε ο καθένας από τον τομέα του. Είναι ο επαγγελματίας παραγωγός που ξέρει πως να δημιουργήσει και να δώσει στον τηλεθεατή αυτό ακριβώς που του λείπει! Τέλος!
Εγώ εδώ στην ψυχαγωγία, σε αυτή την εκπομπή, νιώθω ειλικρινά πολύ ευτυχισμένη και πολύ ευλογημένη που εργάζομαι σε αυτό το πρότζεκτ. Ρε παιδί μου πως να το πω. Μου το χρωστούσε ο θεός να περάσω λίγο καλά σε αυτή τη δουλειά και να χαμογελάσω μετά από καιρό. Ήθελα πολύ να εργαστώ πάνω σε μια εκπομπή που να ταξιδεύει τον κόσμο, να τον χαλαρώνει, να του θυμίζει ότι υπάρχουν ακόμα όμορφες εικόνες γύρω μας που πρέπει και αξίζει αν ανακαλύψει. Και έτσι ξεκίνησε κάτι που σήμερα αγαπώ βαθιά και δουλεύω σκληρά γι αυτό με πίστη και χαμόγελο κάθε στιγμή.
Λείπει η αυθεντική ψυχαγωγία. Σήμερα η τηλεόραση έχει γίνει ένας αχταρμάς
Ποια είναι η καθημερινότητα σου μέσα και έξω από το πλατό; Πώς είναι το backstage της εκπομπής;
Το backstage είναι… μια μικρή κοινωνία. Γέλια, άγχος, τρέξιμο, δημιουργία. Η αλήθεια είναι ότι το «Happy Hours» δεν είναι μια εύκολη εκπομπή. Έχει γυρίσματα, εξωτερικά, ρεπορτάζ, ιστορίες, κόσμο, πρόσωπα, συνεργασίες, ατελείωτες ώρες γυρισμάτων, μοντάζ… Αλλά αυτό μου αρέσει. Ζω μέσα στην κίνηση. Κάθε πρωί θα ξυπνήσω αρκετά νωρίς θα ετοιμαστώ, θα βαφτώ, θα ντυθώ, θα διαβάσω για το ρεπορτάζ που έχω θα κάνουμε τα γυρίσματα μας τα οποία είναι σε διάφορες περιοχές εντός και εκτός Αττικής και θα τελειώσει η μέρα μας γεμάτη εμπειρίες και εικόνες τις οποίες μετά έχω την αγωνία να μεταφέρουμε στον τηλεθεατή έτσι ακριβώς όπως το ζήσαμε εμείς.
Θεωρείς ότι λείπει η ψυχαγωγία από τη σημερινή τηλεόραση;
Ξεκάθαρα λείπει η αυθεντική ψυχαγωγία. Σήμερα η τηλεόραση έχει γίνει ένας αχταρμάς. Ανοίγεις να δεις ψυχαγωγία και βλέπεις τη δολοφονία που έγινε την προηγούμενη μέρα. Και ανοίγεις μία εκπομπή ψυχαγωγίας και βλέπεις βίντεο από το TikTok με μία πασίγνωστη Ελληνίδα τραγουδίστρια. Έχω την αίσθηση ότι ο τηλεθεατής έχει μπερδευτεί πλέον με το infotainment κονσεπτ που έχουν πλέον όλες οι εκπομπές. Λείπει η ειλικρινής ψυχαγωγία.
Όχι αυτή με την φασαρία, με το «θόρυβο» της σκληρής ενημέρωσης από τα πρόσωπα της ψυχαγωγίας. Γι’ αυτό και η ακροαματικότητα πλέον στην τηλεόραση έχει πέσει στα Τάρταρα γιατί ο κόσμος κουράστηκε να βλέπει κάτι που δεν τους φτιάχνουν τη διάθεση δεν τον κάνει να χαμογελάει. Λείπει η ψυχαγωγία που σου αφήνει κάτι όμορφο. Που δεν σε βαραίνει, δεν σε κουράζει. Ο κόσμος έχει ανάγκη από ανάσες. Από ωραίες εικόνες, ταξίδι, θετική ενέργεια. Για αυτό πιστεύω ότι εκπομπές σαν το «Happy Hours» έχουν λόγο ύπαρξης. Γιατί προσφέρουν αυτό ακριβώς.
Πώς διαχειρίζεσαι την κριτική και τα σχόλια στα social media;
Τα διαχειρίζομαι έτσι ακριβώς όπως τους αξίζει. Απαξιώ να ασχοληθώ με τους ανθρώπους που δεν έχουν κάτι να κάνουν και βγάζουν όλη την τοξικότητα σε ένα σχόλιο και τους κάνω κατευθείαν μπλοκ χωρίς δεύτερη σκέψη. Δεν μπορώ να κατανοήσω με ποιο δικαίωμα έρχεται κάποιος στο δικό μου «σπίτι», στο δικό μου «κήπο», να πετάξει τα απορρίμματα του. Όχι κυρία μου… Αυτά να τα κάνεις στο δικό σου χώρο, οπότε δεν επιτρέπω σε κανέναν τη μιζέρια του να την βγάλει πάνω μου. Γιατί τα social media είναι το σπίτι μου!

Οπότε τα διαχειρίζομαι με φιλτράρισμα. Η χρήσιμη κριτική με κάνει καλύτερη και την αναζητώ σε κάθε post, όμως η κακία δεν έχει καμία αξία για εμένα και ούτε για εκείνον που την γράφει. Δεν αφήνω τα πάντα να με επηρεάζουν. Ακούω αυτά που έχουν ουσία. Τα υπόλοιπα… τα προσπερνάω.
Πόσο εύκολο ή δύσκολο είναι να κρατάς την ισορροπία ανάμεσα στην ενημέρωση και στην ψυχαγωγία;
Είναι λεπτή γραμμή, αλλά είναι και θέμα χαρακτήρα και νομίζω ότι το έχω καταφέρει καλά αυτό το κομμάτι. Πιστεύω ότι μπορείς να τα συνδυάσεις με σεβασμό και μέτρο. Να προσφέρεις όμορφο περιεχόμενο, χωρίς να χάνεις την αλήθεια σου. Η ενημέρωση είναι στο DNA μου αλλά η ψυχαγωγία είναι μέσα στην καρδιά μου. Έκανα ενημέρωση για 25 χρόνια αδιάλειπτα. Στερήθηκα πολλά απ’ τη ζωή μου, για να την υπηρετήσω με αγάπη, με συνέπεια, με πρόγραμμα και με απόλυτη πειθαρχία. Αν δεν είχα αυτά δεν θα μπορούσα να πετύχω τίποτα μέχρι σήμερα!
Έχω περάσει πολλές δυσκολίες σε διαφορετικές περιόδους της ζωής μου. Όμως αυτές οι δυσκολίες με έκαναν πιο δυνατή
Όμως πρέπει να πηγαίνουμε μπροστά κοιτώντας και γύρω τι έχει ανάγκη ο τηλεθεατής! Και νομίζω ότι σ’ αυτή την περίοδο της ζωής μου, η ψυχαγωγία έτσι όπως την κάνουμε στην εκπομπή μας, είναι κάτι που μου ταιριάζει γάντι! Και να σας πω μου το λέει και ο κόσμος ότι του αρέσω περισσότερο σε αυτή την εκπομπή -άρα στην ενημέρωση, κι αυτό μου δίνει πολλή χαρά. Έχουμε όμως κάτι κοινό. Έχω και εγώ την ανάγκη όπως και οι τηλεθεατές να αδειάζει το μυαλό μου από έννοιες και να γεμίζει με ωραία θέματα με ωραία ρεπορτάζ με ωραίες εικόνες και σ’ αυτά τα σημεία που δείχνουν οι τηλεθεατές να μπορούν και εκείνη να σηκωθούμε από τον καναπέ και να πάνε να το επισκεφτούν. Αυτό για μένα είναι πολύ σημαντικό. Ξέρεις σε πόσα σημεία δεν είχα πάει ποτέ στη ζωή μου και δε γνώριζα καν ότι υπάρχουν και τα έμαθα μέσα από την εκπομπή;
Υπάρχει κάποιο ρεπορτάζ που έχει μείνει χαραγμένο στη μνήμη σου;
Ναι, πολλά. Όλα όσα είχαν ανθρώπινη διάσταση. Οι ιστορίες πόνου, οι ιστορίες δύναμης, οι ιστορίες επιβίωσης. Οι άνθρωποι που σε κοιτούν στα μάτια και σου λένε «σε εμπιστεύομαι». Αυτά δεν τα ξεχνάς.
Πώς επηρεάζει την προσωπική σου ζωή η προβολή;
Δεν είναι κάτι που με απασχολεί γιατί αυτή τη δουλειά την κάνω από 18 χρονών. Είμαι στην τηλεόραση μπροστά στις κάμερες από πολύ μικρή ηλικία είναι η δουλειά μου. Την αντιμετωπίζω απλά σαν μια δουλειά δε μου λέει κάτι η αναγνωρισιμότητα. Το ίδιο και η οικογένειά μου οι φίλοι μου -άλλωστε στη ζωή μου υπήρξε ένας πολύ απλός άνθρωπος χωρίς να με έχει κυριεύσει ποτέ αυτό το τουπέ που καμιά φορά έχουν οι άνθρωποι της τηλεόρασης. Αυτό είναι πολύ μακριά από εμένα και την οικογένειά μου. Όμως σε κάθε περίπτωση η προβολή και η δημοσιότητα θέλει ισορροπία, θέλει όρια και απλότητα. Θέλει να αποφασίσεις τι αφήνεις να φανεί και τι κρατάς για σένα.

Έχω μάθει να προστατεύω τους δικούς μου ανθρώπους και την προσωπική μου ζωή. Η προβολή έχει καλά, έχει και δύσκολα, αλλά δεν την αφήνω να καταλάβει την ουσία μου. Εμένα ο κόσμος με σταματάει στο δρόμο και μου μιλάει από όταν ξεκίνησα την καριέρα μου τότε που οι εκπομπές έκανα 80% και μέχρι σήμερα Μάγδα με φωνάζουν, μου μιλάνε με πολύ όμορφα λόγια, μου δείχνουν την αγάπη τους και κυρίως την εκτίμηση τους στην πορεία που είχα κι αυτή η φιλική προσέγγιση και η αμεσότητα με συγκινεί ειλικρινά.
Στο παρελθόν έχεις δηλώσει πως το ’25 θα παντρευτείς. Να περιμένουμε… εξελίξεις μέσα στον επόμενο μήνα;
(γέλια) Η ζωή έχει τα δικά της σχέδια. Όπως λέμε, «εμείς σχεδιάζουμε και ο Θεός γελάει». Θα δούμε… Δεν είναι κάτι που με αγχώνει, αλλά σίγουρα υπάρχει στο πίσω μέρος του μυαλού μας αυτή η όμορφη και ευλογημένη διαδικασία -να γίνει τη σωστή στιγμή, με φυσικότητα και χωρίς πίεση. Αυτή την περίοδο, προτεραιότητα και για τους δύο μας έχει η επαγγελματική πορεία. Επιβάλλεται να αφοσιωθούμε, να δώσουμε εκεί την ενέργεια και τον χρόνο μας. Όταν είναι να έρθει η κατάλληλη στιγμή, θα έρθει μόνη της.
Όλες οι γυναίκες του χώρου έχουν βρεθεί αντιμέτωπες με υποτιμητικά σχόλια. Όταν κάποια έχει συμπαθητική εμφάνιση στο μυαλό κάποιων συνεπάγεται και ότι δεν είναι άξια
Χρειάστηκε να θυσιάσεις κομμάτια από την προσωπική σου ζωή για την καριέρα σου;
Ναι, φυσικά, εννοείται αυτό! Όλοι όσοι δουλεύουν σε αυτή τη δουλειά έχουν χάσει γιορτές, στιγμές, ταξίδια, αγκαλιές. Αλλά η αλήθεια είναι ότι η δημοσιογραφία δεν σου «παίρνει». Εσύ διαλέγεις τι θα της δώσεις. Και εγώ της έδωσα πολλά, αλλά έχω πάρει και πολλά πίσω και αυτά κρατάω με αυτά πορεύομαι. Είναι ο χαρακτήρας μου άλλωστε σε κάθε κομμάτι της ζωής μου, όταν υπάρχουν δυσκολίες ή άσχημα να κρατάω τα θετικά τα όμορφα και να πορεύομαι με αυτά.
Στη ζωή σου εκτός πλατό, ποια ήταν η μεγαλύτερη δυσκολία που χρειάστηκε να διαχειριστείς;
Οι απώλειες! Οι αρρώστιες! Οι στιγμές, που η ζωή σου τραβάει το χαλί κάτω από τα πόδια και όλα αλλάζουν σε μια στιγμή! Έχω περάσει πολύ δύσκολα στην ζωή μου, σε διαφορετικές χρονικές περιόδους και σε διαφορετικά κομμάτια, Επαγγελματικά… Συναισθηματικά θέματα υγείας… Όπως παρά πολλοί άνθρωποι. Όμως αυτές οι δυσκολίες με έκαναν πιο δυνατή, πιο συμπονετική, πιο αληθινή. Με έμαθαν να μην κρίνω κανέναν και να εκτιμώ το σήμερα.

Πολλές φορές όταν παίρνω μια δυσκολία σκέφτομαι και λέω μέσα μου: Κοίτα πως έχεις περάσει παλιά, πόσες στενοχώριες, πόσες δυστυχισμένες στιγμές, κι αυτά όλα σήμερα αποτελούν μια στιγμή μια ανάμνηση μέσα στην πορεία της ζωής. Αυτό μου δίνει κουράγιο και λέω, άντε άλλη μια δύσκολη μέρα είναι, έχεις περάσει και χειρότερα… Αύριο θα είναι διαφορετικά και μετά από λίγο καιρό ούτε καν θα το θυμάσαι. Μάγδα προχώρα…
Τι συμβουλή θα έδινες σε νέους που θέλουν να ακολουθήσουν τη δημοσιογραφία και την τηλεόραση;
Να παλέψουν. Να μην περιμένουν «εύκολους δρόμους». Να αγαπούν την αλήθεια περισσότερο από την προβολή. Να μη βάζουν φίλτρα στην ψυχή τους. Και να θυμούνται ότι ο κόσμος σε εμπιστεύεται μόνο όταν είσαι ο εαυτός σου.
Τι σε χαλαρώνει εκτός πλατό;
Τα υπερβολικά πολύ απλά. Η θάλασσα. Μια βόλτα με τα πόδια με ακουστικά και δυνατή μουσική. Ένα ηλιοβασίλεμα αγκαλιά με τον άνθρωπο μου. Η παρέα των αγαπημένων μου. Ένα καλό φαγητό σε ένα μικρό μαγαζί. Ένα ταξίδι σε έναν όμορφο τόπο. Και, όσο κι αν ακούγεται παράξενο, η σιωπή. Σε έναν χώρο που όλα είναι ήχος, εγώ ηρεμώ στη σιωπή.
Κλείνοντας, πώς θα ήθελες να θυμάται το κοινό το «Happy Hours»;
Οι άνθρωποι σε θυμούνται πάντα για το πώς τους έκανες να αισθανθούν. Θέλω το «Happy Hours» να το θυμούνται με χαρά. Να λένε: «Το είδα στην εκπομπή της Μάγδας και πήγα και ήταν πραγματικά υπέροχο πέρασα τέλεια». Να μας θυμούνται σαν μια όμορφη παρέα, μια ανάσα μέσα στην καθημερινότητα. Να λέει, Σάββατο απόγευμα 5:45 θέλω να δω την εκπομπή να γελάσω να χαρώ να ξεχαστώ! Χωρίς τοξικότητα, χωρίς βαριά πράγματα. Με αλήθεια, χαμόγελο και καλή ενέργεια. Αν καταφέρουμε να δώσουμε στον κόσμο λίγο φως… τότε έχουμε κερδίσει.
">
">
">
">
">
">
">
">