Η Vemily στο You: «Ήμουν σε απόγνωση με ένα πρόβλημα υγείας, πήρα δύναμη από την πίστη»

Δεν είναι το κορίτσι που περίμεναν. Και δεν πρόκειται να γίνει. Η Vemily ξεκίνησε από την Κεφαλονιά με ένα όνειρο και “όπλο” το ταλέντο της και μιλάει στο youweekly.gr για όλα: τις ανήθικες προτάσεις, τα «όχι» που είπε και το #metoo που ακόμα δεν έχει αγγίξει τον χώρο του τραγουδιού, αλλά θα τον αλλάξει ριζικά.

Κόντρα στους κανόνες της νύχτας, δεν δέχτηκε ποτέ να υποβιβάσει τον εαυτό της για ένα κομμάτι παραπάνω ή για την προβολή. Γι’ αυτό πλέον παλεύει μόνη της ως ανεξάρτητη καλλιτέχνιδα, χωρίς μεγάλες δισκογραφικές από πίσω της, αλλά με ένα μικρόφωνο, τη μουσική της και την πίστη της -στον εαυτό της και στον Θεό.

Η Vemily μιλάει για όλα στο youweekly.gr

Για πρώτη φορά η Vemily μιλάει για τη στροφή της στη θρησκεία μετά από μια περιπέτεια υγείας, τη συμμετοχή στο Voice που της έμαθε πολλά, και για τον Μιχάλη Χατζηγιάννη που την αποθέωσε μόλις άκουσε το cover της για το κομμάτι «Πιο πολύ».

Γεννήθηκες και μεγάλωσες στην Κεφαλονιά μέχρι τα 18. Πώς ήταν η ζωή στο νησί;

Ήταν μια πολύ κλειστή κοινωνία, όπου όλοι γνωρίζονται μεταξύ τους. Αυτό αυτομάτως σημαίνει ότι δεν έχεις ιδιαίτερη ελευθερία να κάνεις πράγματα γιατί όλα μαθαίνονται ή αν είσαι από αυτούς που ρισκάρουν, όπως δυστυχώς ή ευτυχώς ήμουν εγώ, πρέπει να ξέρεις ότι θα κριθείς για τις επιλογές σου.

Άκουγες σχόλια για σένα που σε πλήγωσαν ή σε έκαναν να νιώθεις άβολα;

Όχι ιδιαίτερα. Η μόνη αρνητική κριτική που είχα δεχτεί ήταν μόλις έκανα τα πρώτα μου βήματα στη μουσική. Έχω ακούσει σχόλια του τύπου “Αυτή ποια νομίζει ότι είναι; Τι κάνει τώρα;”. Ακόμα και αν καταφέρεις κάτι, θα σε κριτικάρουν ακόμη χειρότερα, θα λένε ότι στάθηκες τυχερή ή ότι εκμεταλλεύτηκες κάποιον… Θα ακούσεις τα πάντα εκτός από “μπράβο”.

Ήθελες να ασχοληθείς με τη μουσική από μικρή;

Ναι, ήταν το όνειρό μου και παραμένει. Αν και συνέχεια αλλάζω γνώμη για πράγματα, είναι το μοναδικό που έχω κρατήσει σταθερό σε όλη μου τη ζωή.

Συνάντησες αντίσταση από τους δικούς σου ή από φίλους;

Αμέ, απ’ όλους. Ο περισσότερος κόσμος φοβάται το άγνωστο, και δεν το κατακρίνω, αλλά με το φόβο συνήθως έρχεται και η εναντίωση: “Άστο καλύτερα μην το κάνεις, βρες κάτι άλλο” ή “Να έχεις τη μουσική σαν χόμπι”. Ακόμα με ρωτάνε “Τι δουλειά κάνεις”, γιατί δεν μπορούν να καταλάβουν πώς οι τραγουδιστές βγάζουν χρήματα για να ζήσουν. Νομίζουν ότι βγαίνω με μια κιθάρα στο δρόμο.

Σκέφτηκες κάποια στιγμή να κάνεις κάτι διαφορετικό, λόγω των δυσκολιών;

Όλα τα βάζω στο τραπέζι, αλλά επειδή έχω τρομερή θέληση, δεν υπήρχε περίπτωση να μην το κάνω. Από την αρχή ήμουν τυχερή και βιοποριζόμουν από τη μουσική, κάτι που συνεχίζεται μέχρι σήμερα. Πλέον έχω την άνεση να βγω ή να πάω ένα ταξίδι, και νιώθω ευγνώμων που βγάζω χρήματα από κάτι που αγαπάω.

Είσαι ένα παιδί που “έσπαγε τοίχους”. Ποια θεωρείς τη μεγαλύτερη σου κατάκτηση;

Να ξέρεις ότι δεν γιορτάζω πολύ τα επιτεύγματά μου, τα θεωρώ σαν “υποχρέωση”. Δυστυχώς είμαι “άπληστη” σε αυτό το κομμάτι και όταν κατακτώ ένα στόχο απλά πηγαίνω στον επόμενο.

Ποιοι τραγουδιστές ήταν τα είδωλά σου;

Τα ακούσματά μου ήταν κυρίως ξένα, αλλά από Έλληνες τραγουδιστές ο Μιχάλης Χατζηγιάννης είναι ο αγαπημένος μου, είχα αρρώστια. Μου αρέσουν επίσης καλλιτέχνες όπως η Άννα Βίσση και ο Γιάννης Πάριος.

Πώς ένιωσες, λοιπόν, όταν άκουσες τον Μιχάλη Χατζηγιάννη να λέει ότι ο τρόπος που ερμήνευσες το “Πιο πολύ” ήταν καλύτερος από τον δικό του;

Δεν συμφωνώ (γέλια). Δεν ήξερα τι να πω όταν κατάλαβα τη φωνή του, γιατί δεν με είχε ενημερώσει κάποιος ότι θα με πάρει τηλέφωνο. Μιλάμε για έναν άνθρωπο που “έχτισε” μια ολόκληρη γενιά τραγουδιστών.

Ποια είναι η μεγαλύτερη θυσία που έχεις κάνει για τη μουσική;

Έχω πει πολλά “όχι” σε προτάσεις από στελέχη και μεγαλοεπιχειρηματίες ενάντια στην ηθική μου και την αισθητική μου από ανθρώπους του χώρου. Πλέον τους έχω απέναντί μου και καταλαβαίνεις πως είναι δύσκολο να ανελιχθείς όταν συμβαίνει αυτό. Κρίνεσαι αυστηρά και μόνο απ’ το ταλέντο σου, αν το έχεις, και αν ο κόσμος σε αγαπήσει. Δεν είχα άλλο μέσο και επειδή αυτό που κάνω, προσπαθώ να το υπηρετώ με όσο σεβασμό διαθέτω, δεν θα το υποβίβαζα ποτέ, απλά για να κερδίσω 5 λεπτά δημοσιότητας με άλλους τρόπους.

Σου έχουν κάνει ανήθικες προτάσεις, του τύπου “Να πας μαζί μου για να σου βγάλω ένα κομμάτι ή για να σε πάρω στο μαγαζί”;

Αμέ, όλα αυτά. Θεωρώ ότι αργά ή γρήγορα θα ανοίξει ένα αντίστοιχο #metoo με τραγουδιστές/-ιες και επιχειρηματίες, μάνατζερ και στελέχη δισκογραφικών. Αυτά που έχουμε ακούσει για τους ηθοποιούς ως τώρα δεν είναι ούτε τα μισά από αυτά που ισχύουν για τη μουσική βιομηχανία. Απλώς υπάρχουν πολύ δυνατές πλάτες από πίσω, αλλά όταν αρχίσει να τρίζει η θέση τους, θα πέσουν…

Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο δεν είσαι σε κάποια δισκογραφική και παλεύεις μόνη σου, ως ανεξάρτητη καλλιτέχνιδα;

Αν όχι ο κυριότερος, είναι από τους πιο βασικούς παράγοντες. Δευτερευόντως είναι και η αισθητική. Οι ελληνικές δισκογραφικές είναι πολύ καλές στο λαϊκό τραγούδι, γιατί αυτό είναι το άκουσμά μας ως Έλληνες. Εγώ που θέλω να κάνω ένα άλλο είδος, με το οποίο δεν είμαστε εξοικειωμένοι ως λαός -και καλά κάνουμε γιατί δεν μεγαλώσαμε με RnB- δεν γνωρίζουν πώς να το αξιοποιήσουν και δεν ρισκάρουν τα χρήματά τους όταν δεν ξέρουν τι κέρδος θα έχουν. Προκειμένου να έχω παρατράγουδα και καθυστερήσεις ή να μου λένε “Συμβιβάσουν με αυτό” κλπ., δεν πειράζει…

Άρα να φανταστώ ότι η συμμετοχή σου στο Voice δεν έφερε αυτά που προσδοκούσες;

Στο Voice ήμουν 18 χρονών και ήταν μια καλή δοκιμή για να δω πώς είναι ο κόσμος της μουσικής βιομηχανίας στην Ελλάδα. Ένα γύρισμα είναι ένας μικρόκοσμος και ό,τι συμβαίνει εκεί, θα το δεις επί 10 βγαίνοντας έξω. Δεν πέρασα άσχημα, πήρα πολλά μαθήματα: Πού πρέπει να είμαι προσεκτική, πως ό,τι λάμπει δεν είναι χρυσός, πως καλά είναι να ανεβαίνεις, αλλά υπάρχει ο κατήφορος και καμιά φορά μπορεί να είναι απότομος… Έμαθα επίσης ότι από αυτά που βλέπεις να κρατάς τα μισά και από αυτά που ακούς τίποτα. Άνθρωποι που θαύμαζα μέχρι τότε γιατί τους έβλεπα στην τηλεόραση μπορεί να έχουν καμία σχέση με την πνευματικότητα. Γκρεμίζεται πολύ γρήγορα ένας κόσμος τον οποίο έχουν χτίσει για να είναι λαμπερός -και τελικά δεν είναι.

Καλλιτεχνικά τι ετοιμάζεις;

Πρόσφατα κυκλοφόρησε ένα βίντεο κλιπ για το τραγούδι μου με τίτλο “Θα καείς”, από την Παρασκευή κυκλοφορεί το νέο μου κομμάτι με τίτλο “Κι αν στείλω”, ενώ σύντομα θα ανέβει και το acoustic version με οπτικοακουστικό υλικό. Επιπλέον έχω live όλο το καλοκαίρι και ετοιμάζω επίσης κάτι καινούριο στην Αμερική από Σεπτέμβρη.

Το “Κι αν στείλω” είναι το δεύτερο τραγούδι σου με θεματολογία τα μηνύματα, μετά το “Διαβάστηκε”… Τι γίνεται στα dms;

Τα κομμάτια μου είναι βιωματικά, ό,τι γράφω συνήθως το έχω ζήσει… Έξω απ’ τα dms πάμε καλά (γέλια)

Ο έρωτας τι ρόλο παίζει στη ζωή σου;

Τώρα ανύπαρκτο! Γενικά όμως παίζουν πρωταρχικό ρόλο τα συναισθήματα του έρωτα και της αγάπης, αν και δεν τα βιώνω τόσο συχνά. Ωραίο είναι να υπάρχει κάτι στη ζωή σου να σε κρατάει ψηλά, αλλά το σταματάω πριν με ρίξει.

Έχεις γράψει κάποιο τραγούδι στα πολύ πάνω σου ή στα κάτω σου;

Στα πάνω μου ποτέ, συνήθως αντλώ έμπνευση από στενοχώριες, για λίγο όμως, δεν μπορώ να φανταστώ τον εαυτό μου στα άκρα. Δεν έχω ακραίες εξάρσεις χαράς, ούτε λύπης, αυτό που λένε “να πέσω στα πατώματα”. Είμαι λογικός άνθρωπος σε βαθμό αηδίας, αν δω πως οτιδήποτε πάει να με “κουνήσει” από τη θέση μου, το σταματάω πριν καν του ανοίξω την πόρτα να μπει. Δεν είναι καλό αυτό.

Θεωρείς ότι έχεις χάσει κάποια πράγματα επειδή δεν αφέθηκες;

Αμέ. Καμιά φορά, όταν νιώθεις την ανάγκη να υπερπροστατεύσεις τον εαυτό σου, πολλές φορές βάζεις “φρένο” σε κάτι που μπορεί να αποδειχθεί καλό και όχι μόνο σε άσχημα πράγματα.

Ποια είναι η σχέση σου με τη θρησκεία;

Είμαι πολύ κοντά με τη θρησκεία, αν και οποίος άνθρωπος μου μιλήσει γι’ αυτό θα τον αντιμετωπίσω με ανοιχτό μυαλό. Έχω επιλέξει αυτό το δρόμο και είμαι πολύ τυπική, πηγαίνω στα τρισάγια και για να κοινωνήσω. Μου αρέσει πολύ επίσης να διαβάζω, όχι μόνο για τη δική μας, αλλά για όλες τις θρησκείες. Τώρα σκέφτομαι να κάνω ένα μεταπτυχιακό στη Θεολογία.

Συνέβη κάτι που σου κίνησε το ενδιαφέρον;

Παλιά ήμουνα πολύ αντιδραστική, θυμάμαι στο Λύκειο είχαμε μία πολύ καλή θρησκευτικό, η οποία με έβγαζε έξω συνέχεια γιατί της πήγαινα κόντρα, σε σημείο που δεν μπορούσε να κάνει μάθημα! Χαίρομαι όμως που είχα την επιλογή να γνωρίσω μόνη μου τη θρησκεία και να την αγαπήσω. Τα τελευταία τρία με τέσσερα χρόνια είμαι περισσότερο κοντά στην εκκλησία μετά από ένα πρόβλημα υγείας που είχα αντιμετωπίσει και ήμουν σε απόγνωση. Πήρα δύναμη μέσα από αυτό και συνεχίζει να με ενδιαφέρει.

Τι αφορούσε αυτό το πρόβλημα υγείας;

Δεν ήταν κάτι σοβαρό, αλλά ήταν ένα πολύπλοκο θέμα. Όταν δεν υπάρχει συγκεκριμένος τρόπος θεραπείας, και ο κάθε γιατρός κάνει τη δική του διάγνωση, στο τέλος μερικοί καταλήγουν να σου λένε ότι προκαλείται από το στρες και να πάρεις τη φίλη σου τηλέφωνο, να μην αγχώνεσαι! Πλέον το έχω ξεπεράσει με εναλλακτικές μεθόδους θεραπείας και νιώθω πολύ καλύτερα.

Εκείνη την περίοδο προσευχήθηκες στον Θεό για να σε βοηθήσει;

Τα “Θεέ μου, Παναγία μου” τα είχα για πρωινό. Κοντά στο σπίτι μου στην Αθήνα είναι ένα εκκλησάκι, στο οποίο πήγαινα κάθε μέρα και σταυροκοπιόμουν. Πήγαινα tour σε μοναστήρια, έκανα νηστεία, κάποια στιγμή ήθελα να ξεκινήσω και αγιογραφία.

Τον αμφισβήτησες κάποια στιγμή;

Μικρή Τον αμφισβητούσα πολύ, τώρα πλέον όχι.