Η Βρισηίδα Ανδριώτου στο You: «Θα είμαι στο συλλαλητήριο των Τεμπών, ο κόσμος νιώθει την αδικία»

Τους τελευταίους μήνες ήρθαν τα πάνω-κάτω στη ζωή της, κι εκείνη προσπαθεί να σταθεί ξανά στα πόδια της. Ελεύθερη και ωραία, η Βρισηίδα Ανδριώτου μιλάει στο You για τις αλλαγές που βίωσε, τα πολυσυζητημένα εισοδήματα των influencers και δηλώνει «παρών» για το επερχόμενο συλλαλητήριο των Τεμπών.

Παράλληλα αποκαλύπτει πώς είναι οι σχέσεις της σήμερα με τον Σπύρο Μαρτίκα, μετά τον χωρισμό τους, για το ενδεχόμενο ενός νέου έρωτα στη ζωή της, καθώς και για το πρότυπο της ενωμένης οικογένειας στο οποίο πιστεύει και θέλει να δοθεί.

Special thanks στο γυμναστήριο PerFit by Linos Charalambous (Αγίου Ιωάννου 7, Αγία Παρασκευή)
για την ευγενική φιλοξενία

Η Βρισηίδα Ανδριώτου εφ’ όλης της ύλης στο youweekly.gr

• Φωτογραφίες: Ιάκωβος Στρίκης
• Styling: Έλενα Οικονόμου
• Μακιγιάζ-μαλλιά: Εύα Ζαχαριάδου

Πώς ήταν οι τελευταίοι έξι μήνες για εσένα;

Πολύ δύσκολοι. Το καλοκαίρι είχα πάει στο εξοχικό μου με την οικογένειά μου, γιατί ήθελα να ηρεμήσω από διάφορες δυσκολίες που περάσαμε με το Σπύρο. Να ξεκαθαρίσω πως δεν αφορούσαν το ερωτικό κομμάτι, ήταν ένα κοινό κακό απέναντι στο οποίο παλέψαμε. Μετά το χωρισμό μας μπήκα σε μία μεταβατική περίοδο, στην οποία βρίσκομαι ακόμα και προσπαθώ να σταθώ στα πόδια μου.

Τι τίτλο θα έβαζες σε αυτό το εξάμηνο, λοιπόν;

«Άνω κάτω».

Ανακαλύψεις πράγματα για τον εαυτό σου σε αυτό το διάστημα;

Δεν θα το έλεγα, όσα μαθήματα και να παίρνω, δεν ήμουν καλή μαθήτρια. Δίνομαι απλόχερα σε ανθρώπους και εμπιστεύομαι, αλλά δεν είναι όλοι σαν εμένα κι έτσι πολλές φορές την πατάω. Στον κόσμο που ζούμε, με την κακία που υπάρχει, νομίζω πως αυτό είναι αδυναμία.

Πριν από έξι μήνες δεν θα το χαρακτήριζες αδυναμία, τι άλλαξε;

Μεγαλώνω και βλέπω πιο καθαρά κάποια πράγματα, που αντί να καλυτερεύουν, χειροτερεύουν. Δεν έχω την αθωότητα πια και την ελπίδα που έχει ένα μικρό κορίτσι.

Θεωρείς ότι σε έχουν κάνει καλύτερη ή χειρότερη αυτές οι διαπιστώσεις;

Δεν σημαίνει ότι τις έχω κάνει… πράξεις, δεν άλλαξα. (γελάει) Με πολλή ψυχοθεραπεία προσπαθώ να διορθώσω κάποια πράγματα του εαυτού μου και να τον προστατέψω. Δεν μπορώ, όμως, ίσως επειδή έχω μεγάλη ενσυναίσθηση ή επειδή είμαι πολύ ρομαντική.

Ποια συμβουλή θα έδινες στον εαυτό σου πριν από 10 χρόνια;

Να μην ανοίγομαι τόσο πολύ και να προστατεύω τον εαυτό μου περισσότερο.

Bλέποντας παλιές στιγμές λες ποτέ “πόσο ανώριμη ήμουν τότε”;

Όχι, λέω «κοίτα τι όμορφο κοριτσάκι ήμουν κάποτε» και «αθώο μου πλασματάκι, τι έχεις να πάθεις σε λίγες μέρες» (γελάει). Κάθε φωτογραφία έχει συναισθήματα και αναμνήσεις, όποτε τις βλέπω, ξέρω πότε έχω κλάψει και πότε ήμουν ευτυχισμένη.

Ξεκινήσαμε να μαθαίνουμε περισσότερα για την προσωπική σου ζωή μετά το Survivor, όπου σας είχαν κόψει γαμήλια τούρτα με τον Σπύρο. Πώς νιώθεις τώρα, βλέποντάς το;

Γελάω. Εκείνη τη στιγμή είχα ντραπεί όσο ποτέ, ήθελα να ανοίξει η γη και να με καταπιεί, αλλά πλέον δεν είναι κάτι που θυμάμαι με αρνητικά συναισθήματα. Με τον Σπύρο κρατήσαμε καλή σχέση και στηρίζουμε ο ένας τον άλλο, δεν είχαμε δράματα και τοξικότητες.

Ήταν μια σχέση η οποία σου έφερε μεγάλες αλλαγές, μετακόμισες στην Αθήνα και συγκατοίκησες με έναν άνθρωπο. Πώς είναι η ζωή σου πλέον;

Δεν έχουν αλλάξει πολλά. Συνεχίζω να πηγαίνω στο γυμναστήριο και στην εταιρεία που έχω με κοσμήματα και τσάντες μαζί με τον Σπύρο. Επίσης περνάω από το φαρμακείο του, γιατί εκεί κοντά κάνω αγγλικά και μιλάμε σχεδόν κάθε μέρα για δουλειές. Το μόνο που άλλαξε ουσιαστικά είναι ότι δεν έχω σύντροφο τον Σπύρο και δεν μένουμε μαζί.

Υπάρχει κάποιος άλλος σύντροφος;

Όχι. Είμαι πολύ επιλεκτική, θέλω να ζήσω το αμοιβαίο και να ερωτευτώ, να μου κάνει ο άλλος το «κλικ». Διαφορετικά προτιμώ να είμαι μόνη μου και να μην κάνω τίποτα με κανέναν. Δεν θέλω να χάνω το χρόνο μου με άντρες που δεν αξίζουν στη ζωή μου, με ραντεβουδάκια, επειδή μόνο μου αρέσει κάποιος. Δεν είναι εύκολο να βρεις ένα σωστό σύντροφο που θα σου αξίζει.

Πώς φαντάζεσαι αυτόν τον άνθρωπο;

Δεν βάζω προδιαγραφές. Σίγουρα θέλω να είναι κύριος και να σέβεται τις γυναίκες, να είναι ρομαντικός, να έχει μεγαλώσει με τραγούδια τύπου Πάριου. Μου αρέσει ο άντρας να είναι gentleman, κορώνα του σπιτιού, παλαιών αρχών.

Βλέποντας την κατάσταση στην dating σκηνή σήμερα, πώς σου φαίνεται;

Χάλια. Όλα είναι πολύ επιφανειακά και δεν μου αρέσει αυτό. Λείπει ο ρομαντισμός, η ποιότητα στα ραντεβού, να θες να βλέπεις τον άλλον συνέχεια, χωρίς να έχει γίνει κάτι ερωτικό.

Είσαι έτοιμη να δοθείς ξανά σε έναν άνθρωπο;

Ναι, γιατί είμαι ανοιχτό βιβλίο. Και θέλω, όταν μου συμβεί, να αφεθώ και να ανοιχτώ τόσο πολύ και να του δώσω όλο μου τον κόσμο.

Πιστεύεις ακόμα στο πρότυπο «οικογένεια και παιδιά»;

Εννοείται, αυτό ψάχνω. Θέλω να κάνω οικογένεια, γιατί έχω μεγαλώσει με τέτοιες αναμνήσεις, με τα αδέρφια μου και τη μητέρα μου να μας φροντίζει, τα τραπέζια και τις μονοήμερες με τους συγγενείς μας… Θέλω αυτό το δεμένο πρότυπο για τον σύντροφό μου, τα παιδιά μου κι εμένα, να υπάρχει μια όμορφη, χαρούμενη ατμόσφαιρα μακριά από όλους και απ’ όλα. Πλέον είναι δύσκολα και για τα παιδιά που μεγαλώνουν, βλέπεις τι χαμός γίνεται εκεί έξω…

Τι έχει η καθημερινότητα για σένα;

Ξυπνάω, πηγαίνω προπόνηση, μετά κάνω παραγγελίες στην εταιρεία μου και κάνω αγγλικά λόγω της δουλειάς μου -πολλοί πελάτες μιλάνε στα αγγλικά, οπότε θέλω να τα εξασκώ. Μετά συνήθως κάνω ραντεβού για την εταιρεία μου ή για το Instagram, και έχω τις κοινωνικές μου υποχρεώσεις ή θα βρεθώ με φίλους για να χαλαρώσω το βράδυ. Είναι σίγουρα μία χαοτική καθημερινότητα, με πάρα πολύ στρες, πέραν της δουλειάς και των υποχρεώσεων ακόμα και για το μέλλον – που είναι μεγάλο λάθος. Είμαι συνέχεια σε ένα άγχος, μια μόνιμη ανησυχία για την επόμενη μέρα…

Αυτό σου δημιούργησε και το πρόβλημα με το μάτι, το οποίο ανέφερες πρόσφατα;

Είναι ψυχοσωματικό, σίγουρα. Το αντιμετωπίζω με τον γιατρό μου, γιατί τελικά θα πρέπει να κάνω επέμβαση στο μάτι, κάτι που με τρομάζει. Πρέπει να κάνω σωστή έρευνα και να επιλέξω τον κατάλληλο γιατρό. Επειδή είχα ένα τροχαίο ατύχημα στο παρελθόν και μου έχουν μείνει κάποιες ουλές στο σώμα, παρότι έκανα τα πάντα για φύγουν. Φοβάμαι μήπως μου μείνει κάτι και απ’ αυτό.

Θα έλεγες ότι δουλεύεις 16 ώρες την ημέρα ως influencer;

Όχι, όμως δεν τις έχω μετρήσει κιόλας. Δεν το βλέπω σαν δουλειά το να είσαι influencer, το κάνω επειδή μου αρέσει να μοιράζομαι διάφορα πράγματα και στιγμές μου με τον κόσμο. Κάπως έτσι ξεκίνησε κιόλας, τώρα έχει γίνει σαν πώληση και διαφήμιση. Μπορεί να είναι πολλές οι ώρες, να έχουν τσούξει τα μάτια μου από την οθόνη, αλλά το κάνεις γιατί σου αρέσει, αλλά το κάνω με χαρά και θετική διάθεση, δεν το βλέπω σαν «δουλειά».

Ψυχικά σου έχει μείνει κάποιο σημάδι από το ατύχημα;

Όχι, ευτυχώς. Είχα τραύμα στην αρχή, φοβόμουν πολύ το δρόμο την πρώτη χρονιά, αλλά μετά το ξεπέρασα, γιατί πήρα δίπλωμα οδήγησης και άρχισα να οδηγάω. Επειδή με εμπιστεύομαι, και προσέχω, μου έχει φύγει ο φόβος.

Ακούμε πολλές influencers να μιλάμε για υπέρογκα εισοδήματα, δεκάδων χιλιάδων ευρώ το μήνα. Πώς νιώθεις όταν ακούς για αυτά τα ποσά;

Δεν έχω δει ποτέ αυτά τα λεφτά στο λογαριασμό μου από το Instagram. Δεν ξέρω τι κάνουν οι άλλοι influencers και ζητάνε τόσα λεφτά, μάλλον είμαι πολύ οικονομική ή δεν θέλω να εκμεταλλεύομαι τον κόσμο.

Νιώθεις άβολα όταν βλέπεις τέτοιες τοποθετήσεις;

Ελευθερία λόγου έχουμε. Δεν έχω λόγο να απαντήσω κάτι, η καθεμία influencer θα κριθεί από τον κόσμο.

Με αφορμή την επέτειο των Τεμπών, είχες πάρει ποτέ το τρένο Αθήνα-Θεσσαλονίκη;

Αυτή η ιστορία με συγκινεί κάθε φορά, και κλαίω. Δεν θέλω να βλέπω βίντεο για τα Τέμπη, γιατί με πιάνουν τα κλάματα. Φαντάσου να έχανα και δικό μου άνθρωπο. Έχω πάρει μία φορά το τρένο Αθήνα-Θεσσαλονίκη το βράδυ -ακριβώς την ίδια ώρα που έγινε το δυστύχημα- γιατί είχα αγώνες χορού. Από τότε, ωστόσο, δεν έτυχε και πλέον δεν ξέρω αν θέλω να ξαναμπώ και ποτέ.

Έχασες κάποιον δικό σου άνθρωπο;

Όχι, αλλά δεν έχει και καμία απολύτως σχέση. Πολύς κόσμος νιώθει την αδικία, κι ας μην είχε κάποιον δικό του άνθρωπο μέσα. Η θλίψη και ο πόνος που νιώθω είναι λες κι έχασα κάποιον δικό μου. Θα είμαι στο συλλαλητήριο της Αθήνας.