Εισέβαλε στο σπίτι μας τραγουδώντας ένα νοσταλγικό ερωτικό κομμάτι, αναζητώντας έναν χαμένο έρωτα… Η έκπληξη του τηλεθεατή βλέποντάς τον είναι ότι τελικά δεν αναζητά κάποιο αγαπημένο πρόσωπο αλλά μια… σακούλα!
Ο πρωταγωνιστής της διαφήμισης Δημήτρης Μικέλης γυρίζει όλη την Ευρώπη για τη διαφημιστική καμπάνια γνωστής εταιρείας παιχνιδιών και μιλάει στο YOU γι’ αυτή την εμπειρία του.
Μια διαφήμιση που κάνει θραύση στην τηλεόραση και ένα πρωτότυπο concept… Αλήθεια πώς προέκυψε;
Η πρόταση για τη διαφήμιση έγινε ανάμεσα σε ένα κενό που είχα από δύο θεατρικές μου δουλειές. Συνεργαζόμουν πέντε χρόνια περίπου με το πρακτορείο “Athens casting” και μου είχαν κάνει διάφορες κρούσεις για σποτ, είχα φτάσει στην πηγή, λοιπόν, πολλές φορές αλλά νερό δεν είχα πιει! Κλείσαμε ραντεβού για το δοκιμαστικό αλλά δεν πίστευα ότι πήγε καλά, ήμουν επιφυλακτικός στην αρχή για το αποτέλεσμα, μόλις όμως με ενημέρωσαν από την εταιρεία ότι όλα ήταν μια χαρά και του Ισπανού σκηνοθέτη Tony Milanis τού άρεσε αρκετά, μου έφυγε το άγχος. Μίλησαμε μέσω skype και μου είπε ότι του άρεσε και η εμφάνισή μου. Το concept ήταν πολύ συγκεκριμένο, ένας άνθρωπος μιας άλλης εποχής που ψάχνει στις πιο εμπορικές πόλεις του κόσμου κάτι ανεκπλήρωτο, αυτό μου έκανε κλικ… Η διαφήμιση συνοδεύτηκε από ένα γνωστό ερωτικό τραγούδι που μιλά για την απώλεια μιας αγάπης, την εναλλαγή συναισθημάτων, τη χαρμολύπη ενός ανθρώπου που κινείται σε τρεις διαφορετικές μεγάλες πόλεις -Ρώμη, Παρίσι και Λονδίνο- για να βρει το χαμένο σύντροφό του και στο τέλος βρίσκει μια χαρτοσακούλα! Μια μεγάλη παραγωγή, υπέροχοι συνεργάτες, πραγματικά μια αξέχαστη εμπειρία και μια άρτια οργάνωση από όλο το συνεργείο, που θέλω να ευχαριστήσω έναν έναν προσωπικά για το ότι με εμψύχωσαν και με αγκάλιασαν με τέτοιο τρόπο, αφού είναι γνωστό ότι όλοι οι καλλιτέχνες διακατεχόμαστε από τεράστια ανασφάλεια.
Συνέβησαν κάποια απρόοπτα περιστατικά;
Πολλά, ένα όμως από αυτά που με τρέλανε ήταν όταν λίγο πριν κάνουμε την τελευταία λήψη έχασα το καρτελάκι επισκεπτών που μου είχαν δώσει στο De Gaulle… Το άφησα στο νιπτήρα για να πλύνω τα χέρια μου, μπήκα να αλλάξω ρούχα σε μια αποθήκη και όταν βγήκα το είχαν πάρει! Πανικοβλήθηκα γιατί δεν ήθελα να δημιουργήσω πρόβλημα, ξαφνικά μια κυρία το βρήκε, ξαναπήγε η καρδιά μου στη θέση της! Στη Ρώμη, στη Via Condotti, τον πιο εμπορικό δρόμο, συνάντησα κάποιους Έλληνες που με χαιρετούσαν και μου μιλούσαν. Τα γυρίσματα διαρκούσαν περίπου 12 ώρες με κάποια διαλείμματα, βέβαια, γιατί κυνηγούσαμε τον ήλιο και θέλαμε να έχουμε ροή κόσμου. Είχα λίγο άγχος αλλά με το που μπήκα στο αεροπλάνο τα άφησα όλα πίσω μου.
Κανένας δεν πιστεύει, βέβαια, ότι τα γυρίσματα κρατούσαν 10 ώρες…
Αν υποθέσεις ότι τραβήχτηκαν περίπου 2 ώρες φιλμ για 70 δεύτερα θα καταλάβεις… Πάντως από όλες τις πόλεις με συγκλόνισε η Ρώμη, που είναι ένα τεράστιο θεατρικό σκηνικό, μου άρεσε η πολυπολιτισμικότητα του Παρισιού και στο Λονδίνο θαύμασα τον επαγγελματισμό των ανθρώπων – μου έκανε εντύπωση ότι δεν άκουσα ούτε μία φορά να κορνάρουν! Απόλαυσα εικόνες αναντικατάστατες, αισθάνθηκα πολύ όμορφα πραγματικά με αυτά που έζησα, ομολογώ ότι δεν κουράστηκα καθόλου.
ΔΙΑΒΑΣΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΣΤΟ YOU ΠΟΥ ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ!
">
">
">
">
">
">
">