Την Ελένη Καστάνη τη συνάντησαμε λίγες μέρες πριν η μοίρα τής πάρει ένα από τα πιο αγαπημένα της πρόσωπα, τη μεγαλύτερη αδελφή της Γιάννα, που έφυγε ξαφνικά στα 58 της χρόνια…
Οι δυο τους είχαν μια σχέση δυνατή, γεμάτη αγάπη… Άλλωστε, μαζί δυνάμωσαν και πάλεψαν στη ζωή μετά τον αναπάντεχο θάνατο του πατέρα τους όταν η Ελένη ήταν 12 χρόνων και η Γιάννα 14.
Η ταλαντούχα ηθοποιός ανοίγει την καρδιά της στον Γιώργο Μπέζα και μιλάει στο YOU για όλα…
Τον “πάτο” πώς τον διαχειρίζεσαι;
Πάντα με αισιοδοξία γιατί ξέρω ότι είναι νόμος της φύσης όταν είσαι πολύ χαμηλά μετά από λίγο θα σηκωθείς.
Ο θάνατος του πατέρα σου στα 12 σε ωρίμασε απότομα;
Όταν εκείνο το μεσημέρι γύρισα από το σχολείο και μου είπαν πως ο πατέρας μου αυτοκτόνησε, δεν ήξερα πώς να διαχειριστώ τα δάκρυα, το θυμό, τον πόνο, την απώλεια… Σιγά-σιγά βρήκα τα κουτάκια και τα τοποθέτησα, έπεφτα και ξανασηκωνόμουν…
Σου λείπει;
Πολύ. Κοίταξε, τώρα πια που γέρασα σχεδόν δεν μου λείπει το ίδιο όσο όταν ήμουν νεότερη. Αλλά αυτή η απώλεια έχει καθορίσει σίγουρα τη ζωή μου.
Έχεις πει ποτέ “θα ήθελα να ήσουν εδώ και να με έβλεπες”;
Πάντα το λέω αυτό. Σε όλες τις δύσκολες στιγμές μου, στη δουλειά μου, πάντα θεωρώ ότι είναι κοντά μου.
Σε τρομάζει ο θάνατος;
Όχι δεν με τρομάζει. Είχα εξοικειωθεί μαζί του πριν χάσω την αδελφή μου πριν από λίγες εβδομάδες… Η Γιάννα ήταν 58 ετών, λίγο μεγαλύτερη από μένα, και ήταν το στήριγμά μου, η κολλητή μου, ήμασταν πολύ δεμένες… Από τότε που ήμουν μικρή με πρόσεχε, με φρόντιζε, καμάρωνε για μένα και εγώ για εκείνη. Μου λείπει ήδη πολύ, προσπαθώ να σταθώ στα πόδια μου για τη μάνα μου που με έχει ανάγκη. Έχω ζήσει την απώλεια με το θάνατο του πατέρα μου από 12 χρόνων. Βέβαια, λένε ότι αν χάνεις τη μάνα σου είναι ακόμα πιο επώδυνο, είναι σαν να ενηλικιώνεσαι ξαφνικά. Αλλά με το δικό μου θάνατο είμαι εξοικειωμένη. Απλώς το μόνο που θέλω είναι να προλάβω να μεγαλώσω το παιδί μου καλά.
ΔΙΑΒΑΣΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΣΤΟ YOU ΠΟΥ ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ!
">
">
">
">
">
">
">