Συντετριμμένη είναι η κόρη της Βίκυς Σταυροπούλου, Δανάη Μπάρκα. Έκαμε μια ανάρτηση για τον θάνατό που της άλλαξε τη ζωή.
Τα λόγια του, ραγίζουν καρδιές.
Στον προσωπικό της λογαριασμό στο Instagram, η Δανάη Μπάρκα, δημοσίευσε μια φωτογραφία με τον παππού της, Ανδρέα, ο οποίος έφυγε από τη ζωή.
Στην λεζάντα της έγραψε:
«Σαν σήμερα είχε γεννηθεί ο παππούς μου ο Ανδρέας. Γράφω πολύ συχνά για εκείνον γιατί απλούστατα δεν εξαντλούνται αυτά που έχω να θυμάμαι. Υπάρχουν κάποιοι που γεννιούνταν για να μας κάνουν καλύτερους ανθρώπους με τη ζωή και την ιστορία τους και ένας από αυτούς ήταν σίγουρα ο παππούς μου. Έχετε σκεφτεί πως θα ήταν αν πεθαίναμε αύριο όλοι; Τι θα αφήναμε πίσω μας; Τι θα είχαμε κάνει γι αυτόν τον κόσμο; Εγώ όσο μεγαλώνω το σκέφτομαι όλο και πιο συχνά γι αυτό μοιράζομαι σκέψεις, εμπειρίες, ιστορίες.. γιατί μέσα από αυτά επικοινωνούμε και η επικοινωνία είναι σίγουρα απαραίτητη για την βελτίωση μας. Ο παππούς μου γεννήθηκε το 1935 στην Αθήνα, μετά από λίγα χρόνια Γερμανοί μπήκαν στο σπίτι του και σκότωσαν όλη την οικογένεια του ενώ εκείνος κρύφτηκε κάτω απ το τραπέζι και τη γλύτωσε-για καλή μου τύχη. Μετά από χρόνια παντρεύτηκε τη γιαγιά Τούλα… πέρασαν πολλά, πήγαν μετανάστες στην Αφρική έκαναν παιδιά, γύρισαν στην Ελλάδα μετά από 30 χρόνια, έχτισαν σπίτι, συνέχισαν να δουλεύουν κι όταν σταμάτησαν μεγάλωναν τα εγγόνια τους. Τα τελευταία του γενέθλια τα πέρασε στο Ιπποκράτειο-δεν πήγα όλη μέρα γιατί πήγε αρκετός κόσμος. Πήγα το βράδυ και μείναμε μαζί. Κοιμήθηκα ανάμεσα από διαφορά σωληνάκια στην αγκαλιά του καθισμένη σε μια καρέκλα και ήταν σίγουρα ένας απ τους καλύτερους ύπνους που έχω κάνει.. τουλάχιστον είχα ακόμα τον παππού μου. Τώρα δε μπορώ να κοιμηθώ αγκαλιά του αλλά μπορώ να τον κάνω περήφανο διαδίδοντας την αγάπη όπως έκανε εκείνος και το χαμόγελο. Αυτό ήθελε, αυτό προσπαθώ να κάνω αυτό θα κάνω. Και τον παππού τον Ανδρέα δε θα τον αγαπάω μόνο εγώ πια αλλά όλοι όσοι μάθουν τις ιστορίες του και μπορεί να ταυτιστούν, ή να θυμηθούν τους παππούδες τους. Ο παππούς μου δεν έλεγε κακό για κανέναν. Ίσως γι αυτό όλη η γειτονιά (και όχι μόνο) τον λάτρευε. Και νομίζω αυτό μου έμεινε περισσότερο απ όλα. Να αγαπάμε. Αυτό είναι το νόημα της ζωής. Εμάς, τους γύρω μας, τον πλανήτη, τα ζωάκια, όλα.
Η αγάπη είναι το ΜΟΝΟ που μένει. Αν αγαπάς ,γίνεσαι καλύτερος άνθρωπος. Αφήστε τα μισή και τις κακεντρέχειες-ζήστε αυθόρμητα, αληθινά, γελάστε, κάντε τρέλες, μη φοβάστε. Ζήστε. Γιατί κάποτε δε θα ζούμε.
Σ’αγαπώ παππού. Θα γιορτάζω πάντα τη μέρα που γεννήθηκες-ήσουν δώρο»
Δανάη Μπάρκα: Συγκινεί η κόρη της Βίκυς Σταυροπούλου – «Έχει υποφέρει και δε με άφησε να…»!
Με αφορμή τη Παγκόσμια ημέρα της γυναίκας, η κόρη της Βίκυς Σταυροπούλου, Δανάη Μπάρκα, έκανε μια συγκινητική ανάρτηση.
Στον προσωπικό της λογαριασμό στο Instagram δημοσίευσε μια φωτογραφία όπου ποζάρει με τη γιαγιά της και τα λόγια της ραγίζουν καρδιές.
Συγκεκριμένα έγραψε:
«Σ’ αυτή τη φωτό εσείς βλέπετε μια γιαγιά και ένα κορίτσι.
Σ’αυτη την φωτό εγώ βλέπω έναν σημαντικό λόγο να είμαι κάθε μέρα χαρούμενη-και είναι η γιαγιά μου.
Σ’αυτη την φωτό βλέπω μια γυναίκα που έχει ζήσει πόλεμο όταν ήταν παιδακι και άντεξε.
Σ’αυτή την φωτό βλέπω μια γυναίκα που έχει δουλέψει σχεδόν 40 χρόνια ασταμάτητα για να ζει εκείνη και η οικογένειας της.
Σ’ αυτή την φωτό βλέπω 2 χέρια που έχουν κάνει 4 δουλειές για να μην στερηθούν κάτι τα παιδιά της και 2 χέρια που για 80 χρόνια είναι αγκαλιά για 4 παιδιά και 10 εγγόνια.
Σ’αυτη την φωτό βλέπω όλες τις γυναίκες του κόσμου.
Τις μαμάδες που κάνουν τα πάντα για τα παιδιά τους,τις γιαγιάδες που μεγαλώνουν τα παιδιά των παιδιών τους,τις γυναίκες που δουλεύουν ασταμάτητα και κλαίνε κρυφά απ την κούραση,και τις γυναίκες που φροντίζουν ένα σπίτι και μαγειρεύουν για όλους.
Η γιαγιά μου είναι ο πιο αστείος άνθρωπος του κόσμου,ο πιο δυνατός,ο πιο δυναμικός,η πιο έξυπνη με την πιο ωραία φωνή γιαγιάς που υπάρχει στον πλανητη.
Επίσης το ξεμάτιασμά της «και νεκρούς ανασταίνει» όπως λέει η ίδια.
Απαιτεί να μαγειρεύω για το αγόρι μου,απαιτεί να μιλάω όμορφα στη μαμά μου,όταν για μια μέρα δε την παίρνω τηλέφωνο κατεβάζει μουτράκια,και όταν της παίρνω δώρα τα ξεχνάει όλα και χαιρεται.
Ουρλιάζει κάθε μέρα να παντρευτώ και επιμένει να κάνω παιδί για να μεγαλώσει και αυτό.
Έχει πολλά σταβα(όπως όλοι μας)ομως με έχει μεγαλώσει,έχει υποφέρει και δε μ άφησε να το δω,έχει γεννήσει την μαμά μου που είναι ότι πιο σημαντικό έχω,κι επίσης κρεμάει σημαίες του Παναθηναϊκού και φωνάζει συνθήματα όταν παίζουμε αγώνα.
Αυτή είναι η δική μου γιαγιά.
Αυτή είναι μια γυναίκα και ΝΑΙ οι γυναίκες είμαστε δυνατές,είμαστε ικανές και αν είμαστε ενωμένες μπορούμε να κάνουμε τα πάντα.
Να χαιρόμαστε τις γυναίκες ολου του κόσμου.
Να θυμόμαστε με σεβασμό τις γυναίκες που έκαναν αγώνες (στο μακρινό 1900) για να έχουμε εμείς τα δικαιώματά μας σήμερα.
Να μην επιτρέπουμε σε κανέναν να μας προσβάλει,και να μας κάνει να αισθανόμαστε κατώτερες και να είμαστε ΜΑΖΙ.
Χρόνια πολλά κορίτσια μου!».
">
">
">
">
">
">
">