Δευτέρα, 24 Ιανουαρίου 2022 | Όροι χρήσης | Επικοινωνία

Αύγουστος Κορτώ: Η συγκλονιστική ανάρτησή του για τον θάνατο της 8χρονης στο Κερατσίνι

«Έπειτα, πόνεσα. Πόνος φριχτός, στο στήθος, στα πλευρά!»

Αύγουστος Κορτώ: Η συγκλονιστική ανάρτησή του για τον θάνατο της 8χρονης στο Κερατσίνι
News 27.11.2021 19:25
Από Κωνσταντίνα Τσουκαλά

Πανέλληνια θλίψη έχει προκαλέσει ο τραγικός θάνατος μίας 8χρονης στο Κερατσίνι με το STAR να παρουσιάζει ένα βίντεο όπου το κοριτσάκι σφηνώθηκε στη μεταλλική πόρτα, βάρους μισού τόνου.

Ο Αύγουστος Κορτώ ήταν ανάμεσα σε αυτούς που θέλησε να τοποθετηθεί στην εν λόγω τραγωδία και κυρίως στην απαράδεκτη αντίδραση των εργαζομένων του εργοστασίου.

Ο γνωστός συγγραφέας, λοιπόν, προχώρησε σε μια ανάρτηση στο Facebook, με τα λόγια του να συγκλονίζουν.

Η ανάρτηση του Κορτώ για τον θάνατο της 8χρονης στο Κερατσίνι

«“Γυφτάκι,” σκέφτονταν, και προσπερνούσαν.

Πρώτα, φοβήθηκα. Τρόμος, πανικός! Παγιδεύτηκα!

Ο φόβος είναι αόρατος.

Εγώ;

“Γυφτάκι,” σκέφτονταν, και προσπερνούσαν.

Έπειτα, πόνεσα. Πόνος φριχτός, στο στήθος, στα πλευρά!

Ο πόνος είναι αόρατος.

Εγώ;

“Γυφτάκι,” σκέφτονταν, και προσπερνούσαν.

Ύστερα, δεν μπορούσα να ανασάνω. Πνίξιμο, πνίξιμο, αέρα!

Η ανάσα είναι αόρατη.

Εγώ;

“Γυφτάκι,” σκέφτονταν, και προσπερνούσαν.

Ώρα πολλή με προσπερνούσαν: “Γυφτάκι, γυφτάκι, γυφτάκι”.

Στο τέλος, πέθανα.

Τουλάχιστον, τέλος ο πόνος, ο φόβος. Τέλος η πνοή.

Ο θάνατος είναι αόρατος.

Εγώ;

Εγώ, νομίζω, δεν θα προσπερνούσα».

"Γυφτάκι," σκέφτονταν, και προσπερνούσαν. Πρώτα, φοβήθηκα. Τρόμος, πανικός! Παγιδεύτηκα! Ο φόβος είναι αόρατος. Εγώ; "...

Posted by Auguste Corteau on Friday, November 26, 2021

Η ανάρτηση του Κορτώ για τον εμβολιασμό

Σε μια ανάρτηση υπέρ του εμβολίου κατά του κορωνοϊού προχώρησε ο Αύγουστος Κορτώ, αμέσως μετά την δημόσια τοποθέτηση του Χρήστου Μάστορα.

Ο γνωστός συγγραφέας τόνισε μέσα σε όλα για εκείνον το εμβόλιο είναι μια χειροπιαστή άμυνα, μια απτή ελπίδα ενώ αναφέρθηκε και στους αρνητές.

«Γιατί μου λείπουν. Πάνω από δεκατρείς χιλιάδες άνθρωποι στην Ελλάδα έχασαν τη ζωή τους απ’ τον φονικό ιό. Τα νούμερα είναι δίκοπα: μπορεί να σε τρομάξουν, να σε παγώσουν, αλλά εξίσου εύκολα μπορεί να αφαιρέσουν το ανθρώπινο στοιχείο απ’ την απώλεια, να γίνουν ξεροί αριθμοί, όπως η ηλικία. “Κυρίως γέροι πεθαίνουν” διάβασα σήμερα (και τα γεράματα αριθμός είναι – ζόρικος και θαυμαστός), και σκέφτηκα τους νέους, τους συνομήλικούς μου και μικρότερους, που πέθαναν κι αυτοί, κι ας μην ήταν τόσο τρομερό το πλήθος τους. Και τι θάνατος, Θεέ μου: μόνος, φοβισμένος, χωρίς καν τη στοργή των ανθρώπων της καρδιάς σου.

Και ξάφνου, ένιωσα κάτι που δεν μπορώ να εξηγήσω: όλοι αυτοί οι άνθρωποι που χάθηκαν, μου λείπουν. Ξέρω – δεν τους γνώριζα, και πιθανότατα δεν θα συναντιόμασταν ποτέ, κι εννοείται – εννοείται! – πως λείπουν απείρως περισσότερο στους δικούς τους, στους χαροκαμένους συνανθρώπους μας, που δεν μπόρεσαν ούτε να χαϊδέψουν τη μάνα, τον πατέρα τους, τις τελευταίες τους στιγμές. Αλλά κι εγώ, κι ας μην είδαν ποτέ τα μούτρα μου, κι ας είμαι ξένος, τους πενθώ.

Το εμβόλιο – που σε μένα σκότωσε τον φόβο που με στοίχειωνε κάθε μέρα – είναι μια χειροπιαστή άμυνα, μια απτή ελπίδα. Καταλαβαίνω (κι ας με θυμώνουν) το σκεπτικό αυτών που διστάζουν – η ιστορία έχει πια παλιώσει: τα εμβόλια δαιμονοποιούνται συστηματικά εδώ κι είκοσι πέντε χρόνια, από τότε που ένας εγκληματικά ανεύθυνος άνθρωπος τα συνδύασε με τον αυτισμό. Και το συγκεκριμένο εμβόλιο προέκυψε τόσο γρήγορα – χάρη στα θαύματα της επιστήμης – που κάποιοι δυσπιστούν ακόμα περισσότερο. Φταίνε κι όσοι φοβίζουν κόσμο χωρίς επιχειρήματα, σαφώς. Φταίνε πολλά και πολλοί.

Έχω γνωστούς και φίλους που ακόμα το αναβάλλουν, που δεν θέλουν – και δεν έχω το σθένος να τους μεταπείσω, ούτε θεωρώ πως, ακόμα και να νοιάζομαι, η διαφύλαξη της υγείας τους είναι δική μου ευθύνη. Ούτε έχω το κουράγιο να διαβάζω κάθε μέρα βρισιές και κατάρες, ενώ δεν θέλω το κακό κανενός. Μα συνεχώς γυρίζουν στο μυαλό μου οι χαμένοι, μαζί με μια παράδοξα εύθυμη προτροπή: “Να μη λείψει κανείς!” Κάτι που λέγεται για επικείμενα πάρτι, μαζώξεις, χαρές. Γιατί όχι και για την ίδια τη ζωή – το πιο μεγάλο πάρτι;

Μακάρι – μακάρι! – να μη λείψουν άλλοι, από μένα, απ’ τους δικούς τους, απ’ την περιπέτεια της ζωής. Μακάρι, όντως, να μη λείψει κανείς».

Γιατί μου λείπουν Πάνω από δεκατρείς χιλιάδες άνθρωποι στην Ελλάδα έχασαν τη ζωή τους απ' τον φονικό ιό. Τα νούμερα...

Posted by Auguste Corteau on Thursday, July 8, 2021

Δείτε επίσης στο Υouweekly.gr:

Αύγουστος Κορτώ: «Αναρωτήθηκα προς στιγμήν κατά πόσον είμαι “επαγγελματίας ομοφυλόφιλος”...»

Αύγουστος Κορτώ κατά Χαϊκάλη: «Εμείς οι αδερφές ξέρουμε καλά τους ''άντρες παλαιάς κοπής''»

Share