«Γύρισα μετά από 20 ημέρες και δεν μπορώ...» : Συγκινεί ο Αλέξης Κουβέλης

Ο δημοσιογράφος εξομολογείται...

Αρθρογράφος: Youweekly Team
Youweekly Team
Συντακτική Ομάδα
«Γύρισα μετά από 20 ημέρες και δεν μπορώ...» : Συγκινεί ο Αλέξης Κουβέλης

Ο δημοσιογράφος Αλέξης Κουβέλης μιλά στην Κατερίνα Καινούργιου και στο Super Κατερίνα την Τρίτη 7/3 αποκαλύπτοντας πως γυρνώντας από τον πόλεμο, κόλλησε κορωνοϊό και δεν μπορεί να αγκαλιάσει την οικογένεια του.

Μάλιστα επέστρεψαν από τον πόλεμο τρεις ακόμη Έλληνες δημοσιογράφοι (δείτε εδώ τις συγκινητικές δηλώσεις τους).

Είδη πέρασαν 20 μέρες, ώστε να γυρίσει από την φρίκη του πολέμου στην Ουκρανία και αμέσως νόσησε με αποτέλεσμα το σπίτι του να χωριστεί σε δύο στρατόπεδα, αυτό της απομόνωσης και αυτός της υπόλοιπης οικογένειας, με την οποία δεν μπορεί να περάσει ουσιαστικό χρόνο μετά από τόσες μέρες απουσίας.

Συγκεκριμένα αναφέρει: «Είμαι με covid και δεν μπορώ να αγκαλιάσω τα παιδιά. Γύρισα μετά από 20 ημέρες και δεν μπορώ να τα αγκαλιάσω. Είμαστε σε ένα σπίτι, στο μισό σπίτι εγώ, στο μισό τα παιδιά».

Η εξομολόγηση του Αλέξη Κουβέλη

«Εκεί σε καταβάλλει το σκοτάδι του πολέμου»

Ο δημοσιογράφος του MEGA, Γιάννης Χαραμίδης βρέθηκε καλεσμένος στην εκπομπή «Μεγάλη Εικόνα» όπου μεταξύ άλλων μίλησε για όλα όσα κλήθηκε να αντιμετωπίσει στην δημοσιογραφική του αποστολή, στην Ουκρανία μετά από την εισβολή της Ρωσίας. Δείτε επίσης εδώ κι άλλες πρώτες δηλώσεις δημοσιογράφων που επέστρεψαν από τον πόλεμο.

Πιο συγκεκριμένα, ο γνωστός δημοσιογράφος ανέφερε πως παρέμεινε 19 ημέρες λέγοντας χαρακτηριστικά: «Αρχίζεις και συνηθίζεις τον ορυμαγδό των πυρών, που ακούγονται όλο και πιο κοντά και από διαφορετικές κατευθύνσεις. Δεν ξέρεις ακριβώς ποιος χτυπάει και ποιος δέχεται τα πυρά.

Αρχίζεις και συνειδητοποιείς τι γίνεται όταν παίρνεις το ρίσκο να φύγεις από το κέντρο στο οποίο βρίσκεσαι και να κατευθυνθείς για κάποια χιλιόμετρα εντός της πόλης για ρεπορτάζ… “Βλέπεις γκρεμισμένα κτίρια. Είναι κτίρια που δεν αποτελούν κομμάτι του ιστού της υποδομής της πόλης.

Δεν είναι εργοστάσια, δεν είναι ηλεκτροπαραγωγικές ζώνες, δεν είναι φράγματα, δεν είναι σταθμός των τρένων. Είναι σπίτια, σχολεία. Είναι όλμοι, βαρύ πυροβολικό που έχει χτυπήσει τη ζώνη και αντιλαμβάνεσαι ότι αυτό το πράγμα που είναι εντός ιστού αστικού στενεύει τα περιθώρια. Περάσαμε από ουλαμό των ρωσικών ταγμάτων.

Ήταν το πρώτο μπλόκο που συναντήσαμε βγαίνοντας από την Μαριούπολη. Ήταν μία από τις τρομακτικές σκηνές, καθώς υπάρχει ένα άρμα μάχης το οποίο γύρισε πάνω μας. Ο χειριστής του επιλέγει να γυρίσει το κανόνι πάνω στο κομβόι… Ακολουθεί μια εξόχως τρομακτική σκηνή στην οποία έρχονται να μας ελέγξουν τα έγγραφα.

Οι άνθρωποι οι οποίοι ελέγχουν, οι Ρώσοι, χαϊδεύουν την σκανδάλη του καλάσνικοφ χωρίς να το προτάσσουν προς το μέρος μας…Το ευτύχημα είναι ότι δεν σκέφτεσαι. Σκέφτονταν οι υπόλοιποι 4 στο αυτοκίνητο, πρέπει να υπάρχει κι ένας που να μην σκέφτεται με αυτόν τον τρόπο. Χωρίς καμία ηρωική διάθεση. Δεν υπάρχει ήρωας στους πολέμους. Εννοείται πως φοβόμαστε. Δεν είμαστε υπεράνθρωποι.».