Αγγελική Ηλιάδη: Κυκλοφόρησε όλη η συνέντευξή της στην Παπίλα – «Έφτασα μέχρι το νοσοκομείο, δεν είχα έλεγχο σε τίποτα με τον Λαζαρίδη»

Η Αγγελική Ηλιάδη βρέθηκε καλεσμένη στη διαδικτυακή εκπομπή της Ελίνας Παπίλα, Unblock, και παραχώρησε μια άκρως εξομολογητική συνέντευξη. Μεταξύ άλλων, η γνωστή τραγουδίστρια για τη σχέση της με τον Μπάμπη Λαζαρίδη, την πορεία της στη μουσική, ενώ αναφέρθηκε και σε μια σοκαριστική απόπειρα βιασμού που έχει βιώσει.

Όσα εξομολογήθηκε η Αγγελική Ηλιάδη

«Έχω ζήσει έντονα πράγματα. Κάποιες φορές, όταν σκέφτομαι το παρελθόν, λέω “έχω αντέξει πολλά”. Δεν είμαι σίγουρη αν ένας άλλος άνθρωπος που θα περνούσε τα ίδια, θα είχε σωας τα φράινας. Υπήρξαν πολύ δύσκολες στιγμές, υπήρξαν πολλές εναλλαγές στη ζωή μου, πολλά δυσάρεστα γεγονότα, αλλά νομίζω ότι με τη βοήθεια του Θεού είμαι τόσο καλά. Πιστεύω πάρα πολύ και έχουν συμβεί διάφορα, έχω δει πράγματα, έχω νιώσει, έχω βιώσει», ανέφερε αρχικά για τη ζωή της.

«Θέλω να μένω μόνη μου ανάλογα την περίπτωση. Δηλαδή σε ένα χωρισμό θέλω να μείνω μόνη μου να κλάψω, να το περάσω όλο αυτό μόνη μου. Ακόμη κι αν μια κολλητή μου μού έλεγε να έρθει να μου κάνει παρέα, όχι, δεν μου έκανε αυτό. Σε άλλες περιπτώσεις είχα ανάγκη από ανθρώπους οι οποίοι θα μπορούσαν ουσιαστικά να με βοηθήσουν», είπε στη συνέχεια για το πώς διαχειρίζεται τη μοναξία.

Για τη γιαγία της, Καίτη Γκρέυ, ανέφερε ότι τη βοήθησε να μπει στον χώρο της μουσικής:«Η γιαγιά μου με βοήθησε στο να γίνω τραγουδίστρια, γιατί εμείς τότε με τους συμμαθητές μου στο λύκειο είχαμε ένα συγκρότημα, κάναμε κάποια τραγούδια και μια μέρα που πήγα να την δω είχα την κασέτα μαζί μου, την άκουσε και έτσι απ το πουθενά μου είπε “θα κάνουμε μαζί ένα ντουέτο”. Κάναμε το τραγούδι και μετά με πήρε από το χέρι και με πήγε στον Βασίλη Κοντόπουλο στο Ποσειδώνιο και έκανα την πρώτη μου συνεργάσια με τον Άγγελο και τον Στέλιο Διονυσίου».

Στη συνέχεια, η τραγουδίστρια αποκάλυψε πως όταν είχε υπογράψει συμβόλαιο με την πρώτη της δισκογραφική εταιρεία, ο τότε παραγωγος της είχε επιχειρήσει να τη βιάσει. «Στην πρώτη μου δισκογραφική εταιρεία, στην τότε BMG, μου συστήσαν τον παραγωγό μου. Ένα βράδυ με πήρε τηλέφωνο (σ.σ για να κάνει ένα demo) και με πήγε στον Πειραία, σε ένα διαμέρισμα. Εγώ νόμιζα ότι θα με πήγαινε σε κάποιο στούντιο και σκέφτηκα ότι θα έχει στην πολυκατοικία. Μπήκαμε στο διαμέρισμα, κλειδώνει αυτός και του λέω “τι κάνουμε εδώ;” και μου είπε “κάτσε, θα έρθει ο συνθέτης”. Στην αρχή μου φάνηκε περίεργο αλλά λέω ok. Κάθεται στην καρέκλα, ανάβει τσιγάρο και μου το πετάει. Μου λέει “είναι απλά τα πράγματα, αν κάτσεις να σε… θα σε κάνω πρώτο όνομα στην Ελλάδα”. Του λέω “άνοιξε τώρα την πόρτα και άσε με να φύγω”. Όχι μόνο δεν άνοιξε την πόρτα, αλλά έρχεται μπροστά μου, με σπρώχνει πάνω στο κρεβάτι και πέφτει πάνω μου. Δεν φοβήθηκα ούτε ένα δεύτερολεπτο και για κάποιο λόγο με έπιασε λύσσα. Του έγδαρα όλη τη μούρη, ούρλιαζα, και αυτός τρόμαξε τόσο πολύ που άνοιξε την πόρτα και έφυγα. Ήταν απόπειρα βιασμού. Αν δεν είχα τη συμπεριφορά που είχα και την αντίδραση αυτή, μπορούσε να είχε προχωρήσει το πράγμα.

Δεν τον κατήγγειλα στην αστυνομία, αλλά την επόμενη ημέρα το πρωί πήγα στη δισκογραφική εταιρεία μαζί με το συμβόλαιο που είχα, το έσκισα και τους είπα “εξαφανίστε τον από παντού, δηλαδή μη τυχόν και τον ξαναδώ μπροστά μου σε αυτή τη δουλειά”. Και όντως έφυγε από την εταιρεία. Να σου πω την αλήθεια, δεν ξέρω γιατί δεν πήγα στην αστυνομία. Ίσως επειδή δεν μου έκανε κάτι, κάτι χειρότερο εννοώ. Αν συνέβαινε τώρα, δεν ξέρω πώς θα το ένιωθα».

Στη συνέχεια, μιλώντας για τον Μπάμπη Λαζαρίδη και τη γνωριμία τους, εξομολογήθηκε ότι την είχε κακοποιήσει σωματικά και ψυχολογικά. «Ακόμα και αυτή η προστάσια που λες εσύ τώρα μπορεί να φαινόταν έτσι. Εγώ τότε ήμουν στη Θεσσαλονίκη, στις Μούσες. Ήμουν τρία χρόνια εκεί και πραγματικά ήταν ένα μεγάλο σχολείο. Κάναμε πολύ ωραίες δουλειές αλλά υπάρχουν πράγματα που δεν τα γνωρίζει ο κόσμος, αλλά μόνο ελάχιστοι άνθρωποι που εκείνα τα χρόνια συνεργαζόντουσαν μαζί μου. Υπάρχουν πράγματα που δεν τα έχω πει γιατί ήταν επιλογή μου να μην τα μοιραστώ. Ήμουν αρκετά περιορισμένη και δυστυχώς βίωνα μια πάρα πολύ δύσκολη κατάσταση. Είχα επιλέξει και να μην πω κάτι όλα αυτά τα χρόνια, γιατί και το παιδί μου ήταν μικρό. Επειδή έχει μεγαλώσει τώρα και γνωρίζει πλέον πράγματα που έχω περάσει τότε, γι’ αυτό ίσως τώρα να μου είναι και λίγο πιο εύκολο να μοιραστώ πράγματα. Ήταν πέντε χρόνια πάρα πολύ δύσκολα ψυχολογικά για μένα, κατά τα οποία είχα απομακρυνθεί από την οικογένειά μου. Στην αρχή από επιλογή, στη συνέχεια ήθελα να είμαι μαζί τους αλλά δεν μπορούσα. Υπήρχε μια απαγόρευση σε όλα. Υπήρξε πάρα πολύ άσχημη κακοποίηση, πολύ.

Ήμουν ένα κορίτσι που βρέθηκα σε μία κατάσταση χωρίς να το καταλάβω και επειδή πολλές γυναίκες οι οποίες έχουν κακοποιηθεί, ξέρουνε πώς γίνεται αυτό… Σιγά σιγά ο άλλος σου παίρνει ένα κομματάκι, άλλο ένα κομματάκι, άλλο ένα κομματάκι και ξαφνικά βρίσκεσαι εγκλωβισμένη, φυλακισμένη και δεν μπορείς να κάνεις τίποτα. Δεν ήταν μόνο ψυχολογική η κακοποίηση ήταν και σωματική. Κάποια στιγμή βρίσκεσαι να είσαι ένα άβουλο πλάσμα υπό το καθεστώς φόβου και δεν μπορείς να κάνεις τίποτα, δεν μπορείς να λειτουργήσεις, έχεις χάσει τον εαυτό σου απλά.

Πέρα από το παίδι μου, ο τρόπος που έφυγε αυτός ο άνθρωπος από τη ζωή ήταν πάρα πολύ σκληρός και εγώ θυμάμαι ότι τότε μιλούσα με τον πνευματικό μου και δεν του είπα ποτέ γι’ αυτό, δεν το σκεφτόμουν καν το τι είχα βιώσει εκείνα τα χρόνια μπροστά σε αυτό που είχε πάθει εκείνος ο άνθρωπος. Μου φαίνοταν πάρα πολύ κακό να πω κάτι άσχημο γι’ αυτόν. Σιγά σιγά, όταν συνήλθα, άρχισα να σκέφτομαι όλα αυτά που είχα περάσει. Είχε και νοσοκομεία και πολλά. Πολύ σκληρά πράγματα. Ήμουν ένα φυλακισμένο πλάσμα, δεν μπορούσα να δω ούτε την οικογένειά μου. Δεν είχα έλεγχο σε τίποτα. Δεν γινόταν να φύγω γιατί είχα γεννήσει το παιδί μου. Το είχα δοκιμάσει πολλές φορές. Οι γονείς μου δεν μπορούσαν να κάνουν κάτι. Είχα δοκιμάσει να φύγω αλλά υπήρχαν απειλές, υπήρχαν διάφορα πράγματα. Στο λέω και φορτώνω.

Για κάποια λόγο το κράταω μέσα μου αυτό και αισθανόμουν μια αδικία γιατί κανένας δεν ξέρει τι έχω περάσει. Πάντα άκουγα άσχημα σχόλια για εκείνη την περίοδο, χωρίς κανένας να ξέρει… Ήταν δύσκολο να αντιδράσουν οι άνθρωποι που ήταν κοντά μου. Έλεγα πάντα ότι δεν έκανα κακό σε κανέναν και ότι δεν χώρισα ποτέ κανέναν, απλά τα έφερε έτσι η μοίρα και ερωτεύτηκα αυτόν τον άνθρωπο, χωρίς να καταλάβω τι άνθρωπος ήταν και τι μπορεί να είχε μέσα του και πώς θα το έβγαζε αυτό πάνω μου.

Ήταν πάρα πολύ σκληρό για ένα κορίτσι 24 ετών να το περνάει αυτό και να μην ξέρει αν θα ξημερώσει η επόμενη μέρα, γιατί είχα ταλαιπωρηθεί πάρα πολύ. Πολλές φορές φοβόμουν και για το παιδί που είχα στην κοιλιά μου. Οι γονείς μου γνώριζαν αλλά δεν γινόταν να κάνουν κάτι, πίστεψέ με. Υπήρχαν πάρα πολλές απειλές. Ήταν ένας δύσκολος άνθρωπος, σκληρός, ο οποίος δεν ήθελε ποτέ να με αφήσει να φύγω. Δεν ξέρω πώς πέντε χρόνια υπέμεινα αυτή την κατάσταση. Κάποια στιγμή μού είχε περάσει από το μυαλό να πάρω ένα τηλέφωνο (σε γραμμή βοήθειας για κακοποιημένες γυναίκες), αλλά δεν τολμούσα. Φοβόμουν μην μου πάρουν το παιδί, να μην κάνουν κακό στους γονείς μου, υπήρχαν τέτοιες απειλές. Έλεγα τότε “καλά να πάθεις, αφού εσύ επέλεξες να εισαι με αυτόν τον άνθρωπο, κάτσε και φάτο τώρα».

Η Αγγελική Ηλιάδη μίλησε σε άλλο σημείο και για τη δολοφονία του Μπάμπη Λαζαρίδη, όπου τραυματίστηκε και η ίδια. «Κατ’ αρχάς, έζησα! Έζησα με τη βοήθεια του Θεού! Μια σφαίρα με βρήκε στο στόμα και μία άλλη στο πόδι. Εκείνη την ώρα που έπεφταν οι σφαίρες, κάποιος με άρπαξε από το χέρι, με τράβηξε και με έβαλε μέσα στο ξενοδοχείο. Το πόδι μου ήταν κομμάτια, περπάτησα μέχρι πάνω και όταν μπήκα μέσα, κατέρρευσα. Ο Θεός με έσωσε εκείνο το βράδυ».