Χριστόφορος Παπακαλιάτης: Η προσωπική του ζωή, ο πατέρας του και η συνάντηση με τη Ντέμι Μουρ

Ο Χριστόφορος Παπακαλιάτης, παραχώρησε μια εφόρου της ύλης συνέντευξη στην εκπομπή Buongiorno του MEGA, η οποία προβλήθηκε σήμερα το πρωί της Δευτέρας, 02/12. Μεταξύ άλλων, μιλάει για την επαγγελματική του πορεία, την οικογένεια του, τον ρόλο του έρωτα στην ζωή του, αλλά και φυσικά, για το Maestro και την έμπνευση πίσω από τη πετυχημένη σειρά, η οποία μάλιστα παρουσιάζει τον τρίτο κύκλο της σήμερα το βράδυ στον σταθμό του MEGA – Δείτε εδώ το trailer.

Τι αποκάλυψε ο Χριστόφορος Παπακαλιάτης στο Buongiorno

Το “ευχαριστώ” στον Βαγγέλη Μαρινάκη

Ο Χριστόφος Παπακαλιάτης λοιπόν, λέει αρχικά για τον εαυτό του: «Είμαι τελειωμανής, ξέρω πως πρεέπει να γίνει κάτι τέλεια, και θέλω να γίνουν τέλεια, και αμα δω ότι κάποιος άλλος δεν μπορεί να το κάνει, θέλω να γίνει σωστά. Ο πρώτος στον οποίο χρωστάω ένα πολύ μεγάλο ευχαριστώ είναι ο κ. Βαγγέλης Μαρινάκης, γιατί εκείνος μου είπε κάντο και ας μην βγάλει τα χρήματα του, γιατί από την αρχή ήταν πολύ ακριβό. Είχα πολλές προτάσεις από την Ελλάδα, και λέω πως θα κάνω γυρίσματα, γιατί τότε ήταν ο κοβιντ.

Και έτσι προέκυψαν οι Παξοί, γιατί είναι το νησί μου. Έτσι εγώ άρχισα να γράφω το Maestro και τότε με πήρε ο Μαρινάκης, να είναι καλά, και μου είπε να το κάνω. Για εμένα είναι ένα κομμάτι του εαυτού μου, κοιτώντας πίσω μου φαίνεται ότι ήταν κάτι που με αφορούσε και έδειχνε τον πραγματικό μου εαυτό».

Η προσωπική του ζωή πίσω από τις κάμερες

«Η επίγνωση της πραγματικότητας και πως έχουν τα θέματα γύρω μας είναι πολύ σημαντικά. Στα προσωπικά δεν επικρατεί τόση τρέλα, επικρατεί μια επίγνωση και ενσυναίσθηση τι συμβαίνει γύρω μου. Δεν χτυπάω πόρτες όπως έκανα παλιά, είναι πιο ήρεμα πιο συνειδητοποιημένα, νομίζω ότι δεν αναπολώ τόσο το παλιά. Δεν νομίζω ότι έχω αλλάξει, νομίζω ότι ειμαι ήρεμος. Τίποτα από όλα αυτά που συζητάμε τώρα, δεν αναιρούν τον έρωτα. Ο έρωτας είναι η αρχή.

Έχω μια ολόκληρη συζήτηση στη τελευταία σκηνή, που μιλάω για τη μουσική και τον έρωτα. Στο Maestro το προσωπικό και οι ηθοποιοί έχουν γίνει μια οικογένεια, φταίνε και οι Παξοί σε αυτό, γιατί ήμασταν μόνοι μας μεταξύ μας, αλλά πλέον υπάρχει μια οικογενειακή σχέση. Όταν κοιτάω τον εαυτό μου στο μόνιτορ έχει πολύ χιούμορ, με το που δω τον εαυτό μου ξέρω ακριβώς τι πήγε λάθος και μπορώ να το αποδομήσω. Σαν άνθρωπος η κάμερα ειναι κάτι που μου αγαπώ, μου λείπει κάποιες φορές αλλά πολύ λιγότερα από παλαιότερα, η υποκριτική είναι ένα κομμάτι το οποίο ξέρω πολύ καλά, όταν είμαι στο μόνιτορ είμαι πολύ ελεύθερος.

Τώρα λόγω του πατέρα μου είμαι συνέχεια πάνω κάτω Κρήτη, ήρθα εδώ για τη συνέντευξη, και μου έλειψε το γύρισμα, ήμουν πολύ χαρούμενος για σήμερα. Το κάνω από παιδί, έχω μεγαλώσει μπροστά από τη κάμερα. Η δουλειά αυτή είναι ένα κομμάτι ζωής, ένα πολύ μεγάλο κομμάτι ζωής. Σέβομαι αυτό που κάνουμε, η σχέση μου με τους ανθρώπους είναι τέτοια. Καταρχήν δεν υπάρχουν μυστικά, το μόνο που θα μπορούσα να πω για όλους όσους ασχολούνται με αυτό που κάνουν είναι να το αγαπούν. Εγώ είμαι ερωτευμένος με αυτό που κάνω, είναι σαν ερωτική σχέση.

Ο έρωτας και ο χωρισμός των γονιών του

«Ο έρωτας έχει ημερομηνία λήξης, είναι μια κατάσταση, μπορεί να είναι καταστροφική, μπορεί να είναι πολύ δημιουργική. Το θέμα είναι η εξέλιξη του έρωτα, που είναι η αγάπη. Πρέπει να λέμε περισσότερο σε αγαπώ, εγώ δεν λέω πλέον τόσο πολύ. Παλιά το έλεγα συνέχεια πάνω στη παρόρμηση, αλλά πλέον είμαι πιο προσεκτικός. Ήμουν ένα πολύ ατίθασο παιδί, ήμουν πάρα πολύ κακός μαθητής, με αφορούσαν να γράφω, να ασχολούμαι με το θέατρο. Έβαζα στο γραφεία μου μια λάμπα, έβαζα και στρατιωτάκια και τα φωτούσα λες και ήταν σε γύρισμα.

Ημουν ένα πολύ συναισθηματικό παιδί και έλεγα πάρα πολλά ψέματα, ήμουν μυθομανής. ό,τι μου έλεγες σου απαντούσα ψέματα, έφτιαχνα δικές μου ιστορίες. Η μαμά μου και ο μπαμπάς μου όταν ήμουν εγώ και ο Φίλιππος μικρά, ήταν και εκείνοι πολύ μικροί, αλλά είχαν ένα χαρακτηριστικό, ήταν πολύ καλοί. Όταν ήμουν 3,5 χρονών χώρισαν και μετακομίσαμε από τη Κρήτη στην Αθήνα, αλλά πάντα συμφωνούσαν στο μεγάλωμα μας και ο πατέρας μου δεν έλειψε καθόλου από τη ζωή των παιδιών του».

Η πατρότητα και το θέατρο

«Η πατρότητα είναι κάτι που στο παρελθόν με έχει απασχολήσει αλλά πάντα ερχόταν η λογική. Είναι τόσο μεγάλο το πάθος μου, η λατρεία μου και ο έρωτας μου για αυτό που κάνω, αλλά δεν νομίζω ότι πρακτικά θα έδινα την προτεραιότητα που έπρεπε. Δεν ξέρω αν αυτό φταίει, αλλά εγώ σαν άνθρωπος δεν μπορούσα να κάνω focus σε δύο τόσο μεγάλα πράγματα. Για εμένα ξυπνούσα και κοιμόμουν με το κομμάτι του σεναρίου, της τανίας».

Η διεθνή καριέρα και οι “τρύπιες τσέπες”

«Ο αδελφός μου Φίλιππος με την οικογένεια του είναι τέλεια και τον ανιψιό μου τον υπερλατρεύω. Ισχύει αυτό που λένε ότι έχω τρύπιες τσέπες, δεν με ενδιέφερε. Κανένα πιτσιρίκι δεν ξεκινάει για κοιτάει αγγελίες και να γράφει σενάρια για να βγάλει χρήματα. Τότε δεν το ήξερα, αλλά δεν το έκανα γι αυτό. Ήμουν ένα παιδί που είχα οικονομική ασφάλεια. Μπορούσα να πω όχι στα 18 μου σε έναν ρόλο που δεν ήθελα. Ήξερα ότι είχα μια οικογένεια που θα με στηρίξει. Για εμένα το χρήμα στην δουλειά μου ισοδυναμει με χρόνο. Μια ακριβή παραγωγή παίρνει χρόνο και πολλές μέρες να γίνει επειδή δεν γίνεται άρπα – κόλλα.

Για εμένα χρήμα είναι χρόνος, οι λεπτές ποιότητες που θα δώσεις τον χρόνο για να βγει αυτό το πράγμα, να βγει ο σωστός του εαυτός. Αν ήμουν στο εξωτερικό θα είχα βγάλει πολλά χρήματα. Από το Maestro δεν έβγαλα τα τρελά χρήματα, έβγαλα πολύ καλά χρήματα, αλλά όχι να πω μπορώ να κάθομαι. Η πρόταση από την Αμερική τότε φοβήθηκα, έκανα πίσω, ήθελα να κάτσω, ήθελα να κάνω τη δική μου ταινία. Μου αρέσει που απενοποιημένα πλέον μου αρέσει να γράφω τις δικές μου ιστορίες. Έκανα πολλά χρόνια να παραδεχτώ ότι θέλω να γίνω σκηνοθέτης. Είμαι σε διάφορες κουβέντες και συζητήσεις για διάφορα πρότζεκτ».

Η συνάντηση με τη Ντέμι Μουρ

«Η Ντέμι Μούρ είχε δει το Maestro, ήταν τυχαία πέρυσι το καλοκαίρι. Είχε έρθει στους Παξούς με τους οικογενειακούς της φίλους, και με πήραν και μου είπαν ότι θέλει να σε γνωρίσει και βρεθήκαμε, ήρθε στο σπίτι μου στους Παξούς, πήγαμε φάγαμε, περάσαμε πολύ ωραία. Όταν ήμουν μικρός είχα κατακτήσεις, σε αυτό έχω υπάρξει τυχερός στη ζωή. Δεν είμαι άνθρωπος που θα πει τα κατάφερα, δεν έχω πει ότι έχω φτάσει εκεί που θέλω. Δεν είμαι αχάριστος, με νοιάζει αυτή η αντίδραση του κόσμου»

Η εμπειρία από τη Νέα Υόρκη

«Η πιο ωραία μου εμπειρία ήταν η πρεμιέρα στην Νέα Υόρκη, και είχα πάει να μιλήσω στον κινηματογράφο στον κόσμο που είχε κόψει εισιτήρια, ήταν η πιο ωραία στιγμή μου. Έχω στρατηγική ναι, το μόνο που θέλω για το μέλλον, είναι να πάει καλά ο τρίτος κύκλος του Maestro, να βγούν όλα όπως τα έχω συζητήσει στην Αμερική, να είναι καλά ο πατέρας μου, δεν υπάρχει τίποτα από αυτό μια άλλη στατηγική, θέλω να είμαι ήρεμος».