Ο Γιάννης Πουλόπουλος, σήμερα, Τετάρτη 16 Απριλίου κατά τη διάρκεια της εκπομπής Super Κατερίνα του ALPHA, έκανε μια συγκινητική αναφορά στον αδελφό του, ο οποίος έχει φύγει από τη ζωή. Συγκεκριμένα, με αφορμή τις δηλώσεις της Δώρας Τσαμπάζη για τον θάνατο του συζύγου της – δείτε τες εδώ αναλυτικα -, έκανε και εκείνος με την σειρά του τη δική του αναφορά στο αγαπημένο του πρόσωπο που λείπει λίγο περισσότερο τις ημέρες των εορτών.

Τι είπε ο Γιάννης Πουλόπουλος για τον αδελφό του

Αρχικά, ο Στέφανος Κωνσταντινίδης, με αφορμή τις δηλώσεις για τον θάνατο του αδικοχαμένου αθλητή, σχολίασε: «Υπάρχει ένα περιβόητο “γιατί”. Γιατί όταν χάνεις τον άνθρωπό σου ποτέ και κανείς δεν θα σου δώσει απάντηση. Η ζωή όμως είναι έτσι που σε κάνει να προχωράς».

Τότε, η παρουσιάστρια της εκπομπής, Κατερίνα Καινούργιου σχολίασε χαρακτηριστικά: «Υπάρχει διαφορά όταν χάνεις έναν νέο άνθρωπο, ένα παιδί, με έναν άνθρωπο που έχει κάνει τον κύκλο της ζωής του, έχει κάνει παιδιά πολλές φορές και δυσέγγονα, πάλι υπάρχει το “γιατί” αλλά είναι αυτό που λέμε “πλήρης ημερών”. Όταν οι άνθρωποι είναι νέοι εκεί πολλές φορές τα γιατί κρύβουν πολύ απογοήτευση, πόνο, θυμό, και αυτό πάλι είναι κατανοητό».

Ο Γιάννης Πουλόπουλος ακούγοντας τα παραπάνω, ξέσπασε και έκανε μια συγκινητική αναφορά στον αδελφό του, ο οποίος έχασε τη ζωή του σε τροχαίο δυστύχημα πριν από πολλά χρόνια, λέγοντας: «Και δεν ξέρω αν ο χρόνος που περνάει αν λειτουργεί επουλωτικά πάντα. Δηλαδή ας πούμε τώρα, εγώ το κάνω δικό μου αυτό που λέει η Δώρα γιατί και εμένα έχουν συμπληρωθεί 30 χρόνια που έχει πεθάνει ο αδελφός μου, ήθελα ας πούμε να τον έχω στον γάμο μου μαζί, μου έλειπε και έχουν περάσει τόσα χρόνια.

Διαβάστε επίσης: «Όταν έφυγε ο αδερφός μου από τη ζωή…» – “Λύγισε” στην κάμερα του ΣΚΑΙ ο Γιάννης Πουλόπουλος

Με ενοχλεί που δεν θυμάμαι τη χροιά της φωνής του, και επειδή ήταν παλαιότερα χρόνια δεν υπάρχει κάπου ηχογραφημένη να την ακούσω και να την θυμηθώ. Με ενοχλεί που τον θυμάμαι σε μια ηλικία 27 χρονών παλικάρι και δεν τον έχω δει να μεγαλώνει. Σίγουρα δεν βιώνω το πένθος όπως το βίωνα τον πρώτο χρόνο. Σίγουρα αυτόν τον πόνο τον συνηθίζεις αλλά υπάρχουν κάποιες στιγμές που σε χτυπάει όσα χρόνια και αν περάσουν. Θα έδινα την ζωή μου για να έχω μια εικόνα, κάτι, από τον αδελφό μου».